Kleefpasta

Een bord koolhydraten doet het goed voordat je lichamelijke inspanning gaat verrichten, getuige de Spaghetti-Party aan de vooravond van de New York Marathon. Maar een echt bord pasta koken, is dat niet te hoog gegrepen voor de gemiddelde Nederlandse man?
Welnee. Als je de basisregels maar kent. Pasta koken is kinderspel. Ze zijn er trouwens gek op. Laatst waren wij aan het eten met een stel jonge vaders. Die zeiden dat ze maar niet op Cheffen keken, dat was vast veel te culinair hoogdravend. Joost bijvoorbeeld, dacht zijn kinderen te verblijden met Sponge Bob-pasta, maar zijn verrassing werd één grote kleefpasta van tomaat, sponzige Bobs en kaasklonters. Zijn verzoek aan ons was dan ook niet om te leren hoe je chou farci of kreeftenbisque maakt. Simpelweg: hoe voorkom ik de klomp? Die klomp van aan elkaar klevende lauwe flauwe slierten, aangekoekte vlinders of opeengepakte schelpen.
Hierover zijn verschillende theorieën. Maar de meeste zijn fabels. Een bord goede pasta maken is dead easy. Hieronder een aantal ‘gran cazzate’ (onzinverhalen) en vervolgens ‘regole pratiche’ (vuistregels) voor een goede pasta die niet kleeft.
Cazzata 1: Voeg olijfolie toe aan het water tegen de kleefpasta. Hoeft niet. Alleen bij lasagne of verse pasta kan het eventueel, maar het is niet nodig.
Cazzata 2: Spoel de pasta af onder koud water. Madonna che spreca! (vrij vertaald: Jezus wat zonde) Ten eerste spoel je het zout weg en ten tweede spoel je met het water ook nog eens het laagje zetmeel weg dat er voor zorgt dat de pasta zich aan de saus hecht.
Cazzata 3: Laat de pasta in de pan met kokend water nagaren. Nergens voor nodig. Je giet de pasta juist af op het moment dat ie al dente is (beetgaar) en laat hem helemaal gaar worden in de saus (zie vuistregels).
Regola 1: Begin altijd eerst aan de saus, ook al is ‘ie zo klaar. Desnoods zet je ‘m uit, dan kunnen de smaken er in trekken. Maak niet teveel saus! Als je de pasta onder je saus moet zoeken heb je teveel saus.
Regola 2: Kijk voor de kooktijd van de pasta nooit op het pak. Assaggiala! (Proe!), na ongeveer 7 minuten. Proef je meteen of er voldoende zout bij zit. Er bestaat geen standaard kooktijd want er zijn veel verschillende soorten pasta en de een heeft meer tijd nodig dan de ander. Verse pasta heeft bijvoorbeeld maar heel kort nodig, een paar minuten hoogstens.
Regola 3: Zet genoeg water op. Minimaal een liter per 100 gr pasta.
Regola 4: Mettici il sale! Doe zout bij het water. Liefst grof zeezout, dat is van hogere kwaliteit. Neem als standaard een kleine theelepel per 100 gram pasta. Niks ergers dan flauwe pasta. Voeg het zout toe wanneer het water kookt.
Regola 5: Op het moment dat de pasta al dente is of bijna al dente giet je hem af. Je mengt de pasta direct met de saus die je weer op het vuur hebt gezet. Hierdoor voorkom je dat ie gaat kleven en dat het kleefpasta wordt. Dat is de truc en nothing but the truc! Bovendien gaart de pasta in de verwarmde saus na en neemt de smaak van de saus aan en wordt het een geheel. Dus nooit meer pasta en saus apart serveren, mi raccomando (denk er om)!
Ten slotte een supersnel recept zodat je daarna lekker kan gaan sporten. Miss Blossom had het er al over, het oude brood wordt in Italie niet weggegooid. In het arme Zuiden had men vaak geen geld voor kaas, en verzonnen ze een alternatief: broodkruim. Dit zorgt er bovendien voor dat de saus zich nog beter aan de pasta hecht en daarom is onderstaand recept bij uitstek geschikt voor spaghetti. Mocht je overigens meer supersnelle indrukmakende pastarecepten willen, laat het ons dan weten!
Spaghetti alla mollica
Laat wat olijfolie op laag vuur warm worden in een koekenpan en smoor hierin een teentje knoflook, wat gedroogde peperoncini, wat fijngesneden cherrytomaatjes en twee of drie ansjovisfilets.
Vermeng oud broodkruim met wat peterselie en bak dit aan in een koekenpan. Kook spaghetti zoals hierboven en vermeng wanneer al dente met de saus in de koekenpan. Zet het vuur even iets hoger en bestrooi met het broodkruim. Sportse!


























