| |
Masculinair weblog
Home
Curacao | Software
Dradu in het menu..............ik moest even denken, maar toen ik de foto zag wist ik het direct: dit is Mahi Mahi. Een vissoort die in Noord Europa niet erg bekend is.
Mahi Mahi (goudmakreel) heeft onder water een zeer felle kleurschakering, maar als deze uit het water is verdwijnt zijn kleur snel. Vandaar de verschillen in kleur tussen de foto van de Caribean Boys en die van ons!
Deze makreelachtige kan ruim 2 meter lang worden en een gewicht bereiken van 40 kilo. Hij komt voor in alle warme wateren, inclusief de Middelandse Zee en leeft op een diepte van ongeveerd 80 meter. De smaak van de crèmekleurige filet is bijzonder goed.
Het mannelijke dier heeft een hoge stompe kop. Die van de vrouwtjes zijn kleiner. Sportvissers van overal ter wereld hebben deze vis graag aan hun lijn en dat geldt ook voor de koks. Meestal wordt de Mahi Mahi gegrild. Hoewel deze vis ook in Japan bekend is, wordt hij niet rauw gegeten.
Doordat deze vis bij ons niet zo bekend is kom je deze vis over het algemeen in bevroren filettoestand tegen. Wij als horecaleverancier hebben ze wel regelmatig vers in huis. Informeer eens bij de plaatselijke visboer en als die het niet heeft kan het altijd besteld worden bij Fishes. Kijk voor adressen van deze zaken op http://www.fishes.nl
Curacao | Menpower
Paniek. Stress. Faalangst. En dat in de Carib. Onze laatste dag is aangebroken en we hebben nog altijd niet het idee écht op dé culinaire hotspot van het eiland te hebben gegeten. En dan hebben we het niet over het redelijke Indiaase restaurant van Kura Hulanda van gisteravond, of de prima hamburger bij Hook's Hut aan het strand. Nee, we willen lokale leguaan, gestoofde geit en slijmerige cactussoep proeven.
Gelukkig belanden we na een loodzware snorkeltocht rond Westpunt (Mister Kitchen 3 was zonder fles een stuk eleganter in het water) bij het legendarische Jaanchi's. Het lokale restaurant waar toerist en autochtoon zij aan zij genieten van echt eilandeten. Mister Jaanchi is de charmante gastheer en rakelt in een prettige talenmix zijn kaart van de dag af. Mister Kitchen kiest niet maar wil uiteraard alles proeven. En dat kan. Jaanchi's vrouw (dushi) bereidt voor ons een buffet met geit, karko (reuzenslak), leguaan (soep & stoof), cactussoep, jambo (okrasoep) en Caribische rijst met bonen. Kijk hier worden we blij van. We genieten van echte smaken en Mister Kitchen 3 kluift in zijn eentje twee leguanen weg! Missie geslaagd. Zou je denken.
Op weg naar het vliegveld vertelt Eugene ons doodleuk dat de echte lokaal zich vaak tegoed doet bij een 'Truck di Pan' oftewel een broodjeswagen. Dit zijn 's avonds tot 's nachts de voedselbronnen voor de ronkende magen van het inlandse uitgaanspubliek. IIIIEEEEEERRRRRRRR! Stop de wagen! U-turnen! Dit mogen wij niet missen. Eugene sputtert nog iets over langurige 100%-controles maar wij moeten een broodje van de wagen. Gelukkig vinden we er snel eentje en dringen voor in de verbaasde rij. Met een broodje lomito (ossenhaas), linga (kalstong), porchop (karbonade) en een berg friet ondergaan we smakkend de bodyscan. Kijk, zo kun je meteen het vliegtuigvoer aan je voorbij laten gaan en tien uur lang je maag het vet laten verwerken.
Curacao, het was fijn.
Danki danki!
Curacao | Menpower
Henri Charièrre werd in 1931 als verdachte van moord afgevoerd naar een strafkolonie in Zuid-Amerika. Na een mislukte ontsnappingspoging krijgt hij een nog zwaardere straf: eenzame opsluiting op het gruwelijke Duivelseiland, een eiland waar bijna geen gevangene levend vandaan komt. Hitte, ongedierte en ziekten teisteren de gevangenen die langzaam wegrotten in hun cel. Charrière, beter bekend als Papillon, overleeft zijn opsluiting doordat zijn vrienden een tijdlang kokosnoten zijn cel in weten te smokkelen. De kokosnoten zijn voedzaam én hebben Papillon wellicht behoedt voor dodelijke tropische ziekten. Papillon weet uiteindelijk van het vreselijke eiland te ontsnappen met behulp van –juist- kokosnoten.
Kokosnoten voorzien vele volkeren van vlees, melk en olie en worden dankbaar ingezet in vele traditionele geneeswijzen. De lijst van ziekten waarbij ze preventief of genezend op de een of andere manier betrokken zijn lijkt haast eindeloos. Toch gebruiken al die verschillende genezers over de hele wereld kokosproducten vooral tegen infectieziekten waar bacteriën, schimmels, virussen of parasieten (zoals wormen) bij betrokken zijn. En dat is geen toeval. Kokosnoten, en dan vooral kokosolie, zijn ware microbendoders en geven ernstig verzwakte mensen nieuwe kracht en energie.
Kokosolie is rijk aan laurinezuur een verzadigd vet dat ook voorkomt in moedermelk. En als de schepper of Moeder Natuur het vet goed genoeg vindt voor baby’s dan kun je er natuurlijk donder op zeggen dat het spul gezond is. Toch werden alle verzadigde vetten jarenlang over één kam geschoren: verzadigde vetten zouden allemaal slecht zijn voor je cholesterol en dus hart- en vaatziekten in de hand werken.
Inmiddels is duidelijk dat laurinezuur het cholesterol dan wel verhoogt, maar dat dat vooral komt doordat het goede cholesterol (HDL) stijgt. Dit goede cholesterol is nodig om het slechte cholesterol uit de bloedvaten af te voeren. Het slechte cholesterol (LDL) stijgt niet door het gebruik van kokosolie. Kokosolie is inmiddels gerehabiliteerd en bovendien raken steeds meer wetenschappers geïnteresseerd in zijn vermogen (vooral door laurinezuur) om allerlei ziekmakers te doden. Daarom zijn kokosproducten ideaal tijdens een verblijf in de tropen en wellicht de remedie tegen diarree-drama's als Montezuma's Revenge of Delhi belly. Tegelijkertijd kan het kokosvlees je ook helpen als je stoelgang juist niet op gang komt. Sla de pruimen eens over en kraak een kokosnootje: het vlees bevat maarliefst 13,6 gram vezels per 100 gram.
En ja, dat kraken van zo'n bruine harige noot, hoe ga je dat aanpakken? Doe je het a la Expeditie Robinson met een groot kapmes of kies je voor de McGyver-methode en gebruik je een spijker? Als je weet hoe met moet, ziet het er nogal stoer en masculinair verantwoord uit. Dus zorg vooral voor vrouwelijk publiek! Succes gegarandeerd!
Curacao | Menpower
Natuurlijk moet er op Curacao ook gedoken worden. Dat is voor massa's toeristen immers dé grote lokeend van het eiland. Voor Mister Kitchen is het recreatieve aspect echter van ondergeschikt belang. Wij peilen namelijk graag met eigen ogen de eerder besproken visstand. All work and no play dus. Onderwater met gidsen Clark & Tuki zien we gelukkig veel vis: groupers, barracuda's, murene's, een elegant zwemmende schildpad en....een big-ass-langouste die ons het water in de regulator doet lopen. Maar goed, de kwetsbare riffen zijn hier beschermd en dus houden we onze handjes netjes thuis.
Daarna de keuken in van ons nieuwe hotel. We logeren namelijk de laatste dagen van onze werkweek in het Hilton: een typisch zeventiger jaren hotel met een prachtig uitzicht. In de keuken wacht executive chef Hamish Watts ons op. Deze enthousiaste aussie staat klaar met een mis-en-place van Italiaanse én Caribische ingredienten. We maken Dradu (ja daar is ie weer, zie weekmenu) in een korst van broodkruim en bakbanaan. Op een bedje van zwarte inktvisrisotto met een salsa van ananas, tomaat en rucola. De combinatie en bereiding pakt goed uit. We genieten met de eerste niet-teleurstellende wijnen (Franse Chardonnay en ijskoude! Pinot Noir) van ons avontuur.
Hamish blijkt een goede drinkenbroeder en aan de bar - waar verder enkel Hell's Angels en stewardessen hangen - komen de verhalen los. het blijkt voor een westerse chef een grote uitdaging om hier een strakke en gevarieerde keuken te leiden: ingredienten moeten bijna allemaal van ver komen en de cultuur van zijn Antilliaanse werknemers vereist geduld. Daarna duiken we plichtsgetrouw nog even achter de Black Jack-tafel en verbrassen onze laatste Antiliaanse guldens.
Wordt vervolgd.
Curacao
Het voorgerecht uit het menu stamt uit de tijd dat de voorraden op het eiland Curacao niet zo makkelijk aan te vullen waren. Bovendien kon men zelf geen voorraden aanleggen van bederfelijke producten omdat er geen koelingen waren. Dus moest je creatief met je restjes omgaan. In de oorspronkelijke variant van de Keshi Yena gebruikt men de schil van een Edammer kaasje. Deze wordt gevuld en vervolgens gebakken in een oven. De (dunne schil met kaasrestjes) wordt opgegeten nadat eerst de rode wax om de kaas verwijderd is door de schil in heet water te leggen. De vulling kan bestaan uit allerlei restjes vlees, vis of groenten. Wij hebben een eigen draai aan het recept gegeven. In ons recept zitten enkel ingrediënten die op Curacao makkelijk verkrijgbaar zijn. Het hoofdgerecht is de vis die in elk lokaal restaurant geserveerd wordt, dolfijnvis (dradu, niet te verwarren met ons aller Flipper). Hij wordt echter over het algemeen eindeloos gebakken in veel zonnebloemolie. Vroeger was dit nodig omdat de kans op besmetting kleiner werd. Nog steeds houdt men vast aan deze traditie, terwijl wij bij Mambo beach geproefd hebben dat hij net gaar gegrild eerlijk gezegd lekkerder is. Als dessert een verfrissende batido, een smoothie achtige drank. Niet echt winters, maar dat is het ook niet meer in Nederland. In Curacao koop je ze in alle smaken in standjes langs de weg...
Keshi Yena
Voorgerecht voor 4 personen
1 ui
1 rode paprika
1 groene paprika
1 teen knoflook
1 eetlepel kappertjes
2 eetlepels zwarte olijven zonder pit
3 tomaten
2 ons oude Edammer kaas
peper en zout
olijfolie
Verwarm een oven voor op 225 graden. Snipper de ui en snijd de paprika in blokjes. Hak de knoflook fijn. Smoor de gesneden groenten in een koekenpan in olijfolie. Ga door tot de paprika beetgaar is. Voeg de kappertjes, gehalveerde zwarte olijven en peper en zout toe. Laat nog 2 minuten op het vuur staan onder voortdurend roeren. Ontzaad de tomaten en snijd het vruchtvlees in blokjes. Roer de tomaat door het mengsel en haal de pan van het vuur. Smeer vier ovenbestendige bakjes in met een beetje olijfolie. Vul de bakjes nauwkeurig met plakken kaas en bewaar wat voor de bovenkant. Leg de vulling op de kaas en dicht de bakjes af met de overgebleven kaas. Zet de bakjes in de oven tot de bovenkant goudbruin is. Als je een grillstand hebt gebruik je die op het laatst even. Laat de bakjes buiten de oven rusten voor 5 minuten en stort ze vervolgens op een bord. Presenteer de gegratineerde kant boven. Serveer met groene sla.
Gegrilde dradu met rijst en gestoofde papaja
Hoofdgerecht voor 4 personen
1 ui
2 tenen knoflook
1 gedroogd rood pepertje
250 ml gezeefde tomaat
2 flinke papaja’s (de onrijpe groene)
4 kopjes witte rijst
2 volle eetlepels rozijnen
4 moten dradu a 180 gram (in het Nederlands dolfijnvis, heek is een goed alternatief)
1 citroen
peper en zout
Snipper de ui en hak de knoflook en het rode pepertje. Fruit deze ingrediënten in een ruime pan in olijfolie. Voeg na 3 minuten de gezeefde tomaat toe. Voeg de in repen gesneden papaja toe. Stoof de groenten gaar en breng het geheel op smaak met peper en zout. Kook ondertussen de rijst en voeg de rozijnen toe. Dep de moten vis droog en bestrooi ze met zout. Maak een grillpan heet en bak de lichtjes met olijfolie ingevette vis aan twee kanten. In totaal ongeveer 3 minuten per kant tot de vis net gaar is. Serveer de dradu met de rijst en de papaja. Serveer de vis met citroen.
Batido
Nagerecht voor 4 personen
½ watermeloen
1 eetlepel honing
1 zakje vanille suiker
1 limoen
1 glas melk
10 ijsblokjes
Ontpit de meloen en meng alles in een blender tot een milkshake dikke drank onstaat. Serveer in longdrinkglazen met een dik rietje.
Curacao | Menpower
Tijdens de blèrende quadrit over het eiland, voelen we ons echte Paris-Dakar rijders. Met 400 pk bedwingen we de woeste ‘knoek’, zien we de metershoge golven van de noordkust en geven we –nogal genant- de lokale bevolking in een wolk rood stof het nakijken. Gelukkig brengt de rit ons naar een charmant lokaal restaurantje ‘Trai Seru’. Hier zet kokkin Irene ons een tafel vol krioyo specialiteiten voor. En ditmaal zijn we een stuk enthousiaster en dichter bij de bron: vissoep, viskoekjes, gegrilde vis met salsa, bakkeljauw, stoba (gestoofd rundvlees), gebakken banaan en garnalenrijst. We worden er vrolijk van.
’s Avonds besluiten we de dag met de befaamde fishmarket bij de oer-Hollandse Mambo Beach Club: veel verse vis die door chef Ivo perfect wordt gegrild zonder overbodige poespas van sauzen. Helaas zitten er ook wat ‘foute vissen’ tussen want ook aan deze kant van de Atlantische plas wordt de boel goed leeggetrawlerd.
De volgende dag staat in het teken van één man. Captain Goodlife. Een icoon van het eiland die op een uniek plekje op een nog unieker strand woont. Een trotse ‘westkuster’ die met veel hart, passie en prettige gestoordheid over zijn goede leven vertelt. Met zijn watertaxi brengt hij verliefde paartjes naar de mooiste plekjes. Wij gaan met hem vissen. Onze droom van zelfgevangen vis op het strand opbakken wordt helaas snel verstoord door een striemende tropische regenbui. We moeten zelfs in het zeewater schuilen dat aanvoelt als een warm bad. Gelukkig bereidt Captain Goodlife bij terugkomst een smakelijk vismaal voor ons met vers gesneden frieten. De zon schijnt weer, het bier is koud en het leven meer dan goed. "Hallelujah", roept Captain Goodlife uit over zijn eigen paradijsje.
Wordt vervolgd.
Curacao | Menpower
Na enkele dagen ontsporen is Mister Kitchen 2 blij als 1 en 3 het hotel binnenstappen. En niet zomaar een hotel: het illustere Avila Beach Hotel ontvangt ons met open armen. Hét hotel van de koningin, Roger van Boxtel en Luv (laatstgenoemden hebben net hun gebotoxte hielen gelicht). Veel tijd om van alle luxe te genieten hebben we niet want op dag één worden we door Madame Clarita oud Willemstad rondgeleid.
Met een ijskoude Batido (vruchten-melk-ijs-drank) in de hand stiefelen we Otrobanda binnen. Deze kleurrijke wijk is de laatste jaren enorm opgeknapt. Madame C. weet alles van de stad. Gelukkig is ze cultureel en politiek snel uitgeraasd en kunnen we het over belangrijke zaken hebben: de keuken van het eiland. Zelf geeft ze regelmatig kookworkshops in Angelica's kitchen. Ze geeft ons tijdens een rondgang over de floating market en de gewone markt een spoedcursus 'kushina krioyo'. We besluiten onze rondleiding in de oude markthal met een lunch: hier staan gezellig dikke dames achter grote dampende potten. Cactussoep, gestoofde geit en Dradu-vis: hoewel door het stoven veel naar elkaar smaakt, willen we deze unieke plek voor geen goud missen.
's Avonds gaan we samen met chefs Anton en Itel in de keuken van Avila aan de slag. Het legendarische gerecht 'Keshi Yena' is onze eerste Creoolse vingeroefening. Een authentiek kliekjesgerecht in een omhulsel van gesmolten kaas. Een variant hierop van Mister Kitchen 1 staat in het volgende weekmenu...
Wordt vervolgd.
Curacao | Menpower
Januari 2007. Mister Kitchen 1 t/m 3 gaan op persreis naar Curacao. Omdat we vorig jaar verstek moesten laten gaan tijdens een eerdere (groeps)persreis, reizen we alleen. Vrij om écht masculinair op avontuur te gaan. Dus duiken, vissen, lokale markten bezoeken, quad rijden, koken op het strand enzovoort. Mister Kitchen 2 is al vast vooruit gevlogen en valt met zijn neus in de warme Caribische zee. Want op op de eerste zondag van januari is het jaarlijkse botenfeest in de Fuikbaai. Denk koninginnedag in de Mokumse grachten en tel daar 20 graden Celsius, exotische schonen, speedboten, reggeabands en nog veel meer drank bij op. Dan kom je een beetje in de buurt van dit festijn. Mister Kitchen 2 drinkt zijn jetlag weg en krijgt trek. Helaas hier wordt zijn honger naar de creoolse keuken niet gestild. Slechts hamburgers en hotdogs slaan hier de klok. Gelukkig arriveren zijn mede-Misters bijna en kan onze queeste echt beginnen. Want wij willen na alle verhalen toch wel eens zelf ontdekken wat de keuken van Curacao te bieden heeft en of wij met lokale ingredienten uit de voeten kunnen.
Wordt vervolgd...
|
|
