Warning: include() [function.include]: http:// wrapper is disabled in the server configuration by allow_url_include=0 in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/perchef_health.php on line 110
Warning: include(http://www.cheffen.nl/menukaart/index.php) [function.include]: failed to open stream: no suitable wrapper could be found in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/perchef_health.php on line 110
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'http://www.cheffen.nl/menukaart/index.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/share/pear:/www/scripts/webshop:/www/scripts/public') in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/perchef_health.php on line 110
Warning: include() [function.include]: http:// wrapper is disabled in the server configuration by allow_url_include=0 in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/aardappoll/index.php on line 1
Warning: include(http://cheffen.nl/aardappoll/top.php) [function.include]: failed to open stream: no suitable wrapper could be found in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/aardappoll/index.php on line 1
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'http://cheffen.nl/aardappoll/top.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/share/pear:/www/scripts/webshop:/www/scripts/public') in /www/c/h/e/cheffen.nl/public_html/aardappoll/index.php on line 1
Wat is/wordt de culinaire tv hit van dit seizoen?
Smaken verschillen (kloon 1) - 7% / 290 Stemmen
Wie is de chef? (kloon 2) - 8% / 363 Stemmen
Eten & Daten (vreet je date) - 1% / 44 Stemmen
Herrie aan de horizon (koken is blaffen) - 5% / 209 Stemmen
Eet smakelijk (slachten met Llink) - 5% / 222 Stemmen
Life & Cooking (nu al een klassieker) - 2% / 74 Stemmen
The Taste of Life (op reis met Miele) - 26% / 1141 Stemmen
» : dat niet alleen..ze zijn ook vooral ontzettend lekker!!
voorheen nam ik nieteens de moeite om appels te schillen, maar ik vind de red prince appels zo lekker dat ik daar de moeite toch wel voor neem!
Maak kennis met de allergezondste appel die er is...
» Papouck: Hoi Jose
In Nederland nog niet zo bekend als in Frankrijk: CRAFOND pannen, de beste investering die ik ooit heb gedaan. Gaan al 6 jaar mee, bakken nooit aan, zien er nog als nieuw uit bij dagelijks gebruik.En ik heb in mijn leven al heel wat pannen versleten. Ze zijn nu eindelijk ook in Nederland te koop.
Woll koekenpan
» katrien: Hallo,
wij willen graag met een groep oesters komen plukken in Wemeldinge. Is daar ook een lokale gids die een en ander kan toelichten, kunnen we dit vrij plukken en al dan niet consumeren ? Wat is het aangewezen adres om daarheen te gaan ?
Ik hoor graag van je,
Groet
Katrien
Wild plukken en rapen op Vlieland
De Amerikaanse politicus en wetenschapper Benjamin Franklin zei eens: “Bier is het levende bewijs dat god bestaat en wil dat we gelukkig zijn”. Dat ik zaterdag met een bonkend hoofd wakker werd zal dan wel de straf van god geweest zijn. De avond ervoor had ik zijn geschenk aan de mensheid immers schandalig misbruikt. Gezellig twee biertjes drinken is leuk en gezond, een bacchanaal is heidens. Om het goed te maken met ‘hierboven’ volgt hier een ode aan het heerlijke, dorstlessende gerstenat.
Twee glazen rode wijn per dag maken je een gezonder mens, en die vlieger gaat ook op voor bier. Er zijn inmiddels vele onderzoeken gedaan die laten zien dat bier, mits met mate gedronken, net zo effectief is tegen hart- en vaatziekten als wijn. (En bij overmatig gebruik net zo slecht voor je is). Het blijkt dat vooral de alcohol in bier en wijn een gunstige invloed heeft op hart en bloedvaten. Waarom de bierbrouwers niet proberen hier meer free publicity voor te krijgen is mij dan ook een raadsel. Bovendien bevat bier een hele rits B-vitaminen, foliumzuur en mineralen als kalium en magnesium en dat maakt het een unieke alcoholische drank. Volgens een vriend uit München is een stevig glas bier dan ook net zo’n gezond begin van de dag als Brinta Wake Up. Maar ja, je moet ook weer niet alles geloven.
Bier drinken heeft nog een belangrijk voordeel ten opzichte van andere alcoholische dranken: het bevat veel water. Van alcohol droog je uit, maar bier geeft je tegelijkertijd weer veel vocht terug. Als je het niet al te bont maakt, zul je aan bier dan ook niet zo snel een kater overhouden. Die knallende koppijn na een avond stevig drinken is namelijk gewoon een uiting van vochttekort.
Allemaal leuk en aardig, maar van bier krijg je een bierbuik. Toch? Voor de caloriebewuste man volgt hier een kleine geruststelling: een glas normaal bier (pils) bevat volgens de Eettabel van het Voedingscentrum 85 calorieën. Ter vergelijking: een glas cola bevat 90 calorieën en een Bacardi Breezer Lime bevat ongeveer 180 calorieën. Bij frisdranken en mixdrankjes springt het glazuur bovendien spontaan van je tanden door de karrenvrachten suiker die erin zitten. Het hardnekkige verhaal dat een biertje gelijkstaat aan twee bruine boterhammen kan trouwens naar het rijk der fabelen: een snee bruin brood bevat 85 calorieën, evenveel als een biertje dus.
Het is wél zo dat hop, een belangrijk ingrediënt van bier, de eetlust opwekt. Daarom zijn de bitterballen, kaasplankjes en vlammetjes in veel cafés niet aan te slepen. En daar kun je mooi het schip mee ingaan als je buik je lief is. Een bitterbal bevat bijvoorbeeld 45 calorieën en een vlammetje 50. Als je tijdens het bier drinken met je vrienden ook een heel bittergarnituur naar binnen werkt of na je kroegbezoek de snackbar induikt, dan word je dus dik.
Tip: Wil je toch wat te knagen hebben tijdens het bier drinken, kies dan Japanse mix: dit bevat geen verzadigd vet (dus goed), maar stilt wel je lekkere trek. Of stort je op de augurken die als versiering naast de bitterballen liggen. Nagenoeg geen calorieën.
Kweeperen zitten stampvol met pectine, het werd al even kort aangehaald door Miss Blossom. En dat pectine is een heel interessant goedje, zowel op culinair als op gezondheidsgebied. Een Engelse professor maakte gisteren via een persbericht bekend dat pectine kankerbestrijdende eigenschappen heeft. Gelukkig hoef je er niet elke dag voor aan de kweeperen. Een bammetje met jam of een appeltje is ook goed.
Pectine is nog het best te omschrijven als een soort natuurlijke lijm die ervoor zorgt dat fruit niet uit elkaar valt. Het is een gel-achtig cement in de celwanden. Als fruit overrijp wordt, wordt pectine afgebroken en verliest het fruit zijn vorm. Pectine valt onder de oplosbare vezels. Je weet wel, die dingen waar je waarschijnlijk te weinig van binnen krijgt.
Omdat pectine in combinatie met suiker zo’n mooi gelei-achtig spulletje wordt, gebruikt de voedingsindustrie het onder andere in jam, marmelade en yoghurtdrankjes als Fristi. Ook hoestpastilles bevatten vaak pectine om –net als honing- een laagje over het slijmvlies heen te leggen waardoor je minder snel hoest.
Van pectine was al bekend dat het je slechte cholesterol kan verlagen en dat het helpt bij diarree omdat het een bindende werking heeft. Maar nu blijkt uit het Engelse onderzoek dat het ook wel eens tegen kanker zou kunnen helpen. Een onderdeel van pectine zou de werking van galectine tegengaan, een eiwit dat betrokken is bij de groei van kanker (onder andere door de bloedvaatjes aan te maken die de kankercellen van voedingsstoffen voorzien). Met het onderzoek is er weer een klein deeltje van de ingewikkelde puzzel die voeding en kanker heet opgelost.
Waarin vind je pectine?
Appels, pruimen, de schillen van citrusvruchten, bramen, cranberry’s en de kweeperen dus, bevatten veel pectine. Ook troebel appelsap (momenteel behoorlijk in de mode) bevat nog pectine, terwijl dat bij doorzichtig appelsap in de pers achterblijft. Verder is aan veel jams en marmelades pectine toegevoegd en dat telt ook!
Heel leuk hoor al die romantische verhalen over kamperen, maar aan mij is de nationale hobby niet besteed. Ik ben de anti-kampeerder. Ik heb niets met tenten en het bijbehorende ruimtegebrek, de rubbergeur van luchtbedden, de bewegingsbeperking en koude rits tegen je benen in een slaapzak en de natte kleren die nooit meer droog worden. En dan heb ik het nog niet gehad over het delen van het sanitair. Ik kan eigenlijk maar een positieve eigenschap van kamperen bedenken: het koken in de buitenlucht met gas of barbecue. En voor die laatste heb ik nog wat gezonde tips. Tip 1: eet alleen gaar vlees en voorkom dat je de rest van je vakantie op de camping-wc zit. En met de volgende tips verminder je het aantal kankerverwekkende stoffen in je spiesje.
Wanneer je vlees blootstelt aan hoge temperaturen (zoals bij barbecuen) dan kunnen er kankerverwekkende stoffen ontstaan, zoals polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s) en heterocyclische aminen. Zo beperk je het ontstaan ervan:
1.Zorg dat de houtskool goed droog is. Dus sluit de zak goed af en bewaar ‘m bijvoorbeeld in de auto. Wanneer je met vochtige kooltjes gaat barbecuen, komen er sneller kankerverwekkende stoffen vrij.
2.Zorg voor voldoende afstand tussen de kolen en het rooster met je vlees. Het vet dat tijdens het barbecuen uit het vlees loopt, druppelt op de bloedhete kooltjes. Hierdoor worden er kankerverwekkende stoffen gevormd die via de opstijgende rook op je hamburgertje terechtkomen. Dus hoe groter de afstand, hoe minder van deze stoffen op je vlees terechtkomen. Bij het vet dat uit vis loopt gebeurt overigens hetzelfde. Wanneer je de vis in folie doet, heb je er geen last van.
3.Marineer je vlees met knoflook, citroen en ui. Volgens onderzoek komen er daardoor minder kankerverwekkende stoffen vrij. Een teriyakimarinade heeft ongeveer hetzelfde effect.
4.Langzaam langzaam. Laat de barbecue eerst een beetje afkoelen na het aansteken. Je vlees al op het rooster leggen terwijl de vlammen nog uit je Weber slaan, is niet slim. Hoe hoger de temperatuur, des te meer kankerverwekkende stoffen er in je vlees ontstaan. Leg het vlees of de vis dus pas op de barbecue zodra de vlammen zijn gedoofd en er een wit laagje as op de houtskool zit.
5.Luister nou eens een keer naar je moeder en snij de zwarte stukken van je vlees af. Hierin zitten polycyclische koolwaterstoffen.
6.Sla genoeg bier in voor bij de barbecue! Niet alleen handig voor onverwachte campinggasten, maar ook een goede bescherming tegen kankerverwekkende stoffen in zwartgeblakerd vlees. Dat ontdekte een Japanse onderzoeker. Gewoon pils (lager) en Guinness beschermen het best.
En hoe is de eerste week van het rookverbod in de horeca bevallen? Geniet je als roker nog wel van je biertje? Is eten in een restaurant nog wel leuk als 'het sigaretje na het eten' buiten gerookt moet worden? Of ben je juist blij dat je min of meer gedwongen wordt minder te roken?
Je kunt er over (blijven) klagen, maar je kunt het rookverbod ook aangrijpen om nu echt te stoppen met roken. Bijvoorbeeld -net als ik- met de Allen Carr-methode.
“Aan het einde van de middag gaan jullie als niet-rokers naar huis” belooft Allen Carr-trainer Eveline de Mooij. Ik kijk naar de enorme berg sigarettenpakjes die voor ons op de grond ligt. Na de vijf uur durende training zal ook mijn pakje op die berg belanden, maar dat kan ik me nu nog niet voorstellen. Toch heeft de Mooij mijn volle aandacht. Ze rookte zelf twee pakjes per dag, dertig jaar lang. Op de een of andere manier stelt dat me gerust. Deze dame weet hoe een roker aan z’n nicotinestaafjes verknocht is en zal vast niet beschuldigend tegen ons gaan prediken, zoals niet-rokers vaak doen. En inderdaad. Ze belooft voorbij te gaan aan de gezondheidsaspecten van het roken, want dat werkt bij rokers averechts. En nog een geruststelling: er zullen deze middag nog vele rookpauzes volgen. Mijn collega-verslaafden en ik ontspannen bij deze mededeling.
Inzicht krijgen in je verslaving is een belangrijk onderdeel van de Allen Carr-methode. De Mooij kent alle redenen waarom rokers zeggen te roken. “Maar ze kloppen niet. Nicotine is een geraffineerd werkende stof die het denken en het beleven van de roker is gaan beïnvloeden. Daardoor ben je als roker gaan geloven dat de sigaret bepaalde positieve eigenschappen heeft. Maar de sigaret houdt je eigenlijk voor de gek. Als je dat inziet en herkent dan is het stoppen heel goed te doen.” Van binnen protesteer ik. Het leven zonder sigaretten is toch echt minder gezellig? De Mooij praat door. “Rokers roken niet om zich beter te voelen, maar om zich minder vervelend te voelen. De onrust die je hebt als je niet kunt roken is veroorzaakt door de nicotine. Niet-rokers hebben er geen last van.” Daar zit wat in. Ooit kon ik mijn dagen prima zonder nicotine doorkomen.
Terwijl de middag vordert en de Mooij onverzettelijk doorpraat, begint het me steeds meer te dagen. Ik ben verslaafd. Het sigaretje bij de volgende rookpauze smaakt me niet. Ik wil stoppen! Nu moet ik dat stoppen ook nog leuk gaan vinden. Want als je puur op wilskracht stopt, heb je volgens de Mooij het gevoel dat je iets opgeeft. Stoppen met de Allen Carr-methode betekent juist dat je bent gaan inzien dat je niets opgeeft. “Je hoeft die sigaret niet te missen. Het is lekker dat je er straks vanaf bent!”, zegt de Mooij. “En de ontwenningsverschijnselen van nicotine vallen ontzettend mee.”
Aan het einde van de middag blaas ik de rook van mijn allerlaatste sigaret uit. De Mooij heeft gelijk, ik vind het meteen ontzettend fijn dat ik hier vanaf ben! Ik gooi mijn pakje Kent op de berg. Adieu, rotverslaving! Ik heb al vanaf 22 april geen sigaret meer aangeraakt. Ontwenningsverschijnselen waren er nauwelijks. Heerlijk!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De Allen Carr-training kost 250,00 euro. Wanneer het je binnen drie maanden na de eerste bijeenkomst niet gelukt is om te stoppen, krijg je je geld terug. Met als enige voorwaarde dat je tenminste twee (korter durende) vervolgsessies hebt bijgewoond. Veel zorgverzekeraars vergoeden de kosten geheel of gedeeltelijk. Kijk voor meer informatie op www.allencarr.nl
Ben je man en tussen de 20 en 30 jaar, dan heb je een verhoogde kans op nierstenen. Niet het einde van de wereld, maar volgens mannen die een steen(tje) hebben uitgeplast soms wel verschrikkelijk pijnlijk. Hoewel je nierstenen niet altijd kunt voorkomen, speelt je eten en drinken een belangrijke rol. Dus voor alle levensgenieters op cheffen een spoedcursus nierstenen “wegeten en -drinken”.
In je urine zitten vele stoffen die je lichaam niet meer nodig heeft, zoals overtollige zouten, gifstoffen en andere afvalproducten. Sommige van deze stofjes kunnen gaan kristalliseren. Hoewel dit kristallisatieproces wordt afgeremd door andere stoffen in je urine (zoals citraat, eiwitten en suikers) is het toch onvermijdelijk dat dat af en toe gebeurt. Als deze kristallen in de nieren achterblijven en zich met elkaar verbinden, kun je nierstenen krijgen.
Wat doe je ertegen?
De nierstichting geeft de volgende adviezen om nierstenen te bestrijden:
•Gebruik genoeg calcium (ongeveer 800-1000 mg per dag). Dus drink (magere) melk en eet kaas en yoghurt. Eén van de grootste boosdoeners bij het ontstaan van nierstenen is oxalaat (oxaalzuur). Het komt bijvoorbeeld voor in spinazie en rabarber. Calcium kan in de darmen een verbinding aangaan met oxalaat, zodat er minder van in de urine terechtkomt. Amerikaanse studies hebben aangetoond dat niersteenpatiënten met de hoogste hoeveelheden calcium in hun dieet het minst vaak nieuwe stenen kregen.
•Veel drinken. Hiermee blijft je urine mooi helder en worden kristallen sneller uit de nieren gespoeld. Wát je drinkt is daarbij wel heel belangrijk. Geschikte dranken zijn: kraanwater, mineraalwater, suikervrije frisdranken en vruchtensappen. Vruchtensap is heel geschikt omdat het bestanddelen bevat (zoals kalium en citraat) die kristalvorming in de nier tegengaan. Laat thee en cola staan, ze bevatten veel oxalaten. Het allerslechtst is volgens een uroloog die ik ooit over dit onderwerp interviewde ijsthee omdat het vol zit met oxalaten. Cafeïne en alcohol kunnen (als je er veel van gebruikt) de uitscheiding van calcium stimuleren, zodat de hoeveelheid oxalaat weer kan toenemen.
•Eet niet te zout. Zout stimuleert de uitscheiding van calcium in de urine zodat de hoeveelheid oxalaat kan toenemen.
•Eet niet te veel vlees (liefst niet meer dan 150 gram per dag). Eiwitten in vlees zorgen ook weer voor extra uitscheiding van calcium.
Als je vriendin een keer per maand chagrijnig is en vreet- en opruimbuien heeft, kun je waarschijnlijk wel bedenken waar het vandaan komt. Maar heb je er wel eens bij stil gestaan dat ook mannen beïnvloed worden door hun hormonen? En hoe! De verdeling tussen je spieren en vetmassa, je nachtrust, je geheugen, de stevigheid van je botten, je korte lontje en je libido hebben allemaal met je hormoonhuishouding te maken. Dus mocht er met een van deze dingen iets aan de hand zijn, kun je voortaan net als je vriendin je hormonen de schuld geven. Zelfs als je boodschappen gaat doen, gaan je hormonen mee. Dat verklaart waarom je soms met een boodschappentas vol onverantwoord eten thuiskomt. Ja ja mannen, jullie zijn net vrouwen.
Je bent er uit ervaring waarschijnlijk al achter dat alles lekker lijkt als je met honger boodschappen gaat doen. Diëtisten raden dit dan ook af, want met een lege maag is de kans dat vet en zoet in je winkelwagen belanden vele malen groter dan wanneer je net gegeten hebt. Nu is ook duidelijk waardoor dat komt. Door je hormonen.
Als je honger hebt, maakt je maagwand een hormoon aan: ghreline. Ghreline vertelt je lichaam dat er gegeten moet worden. En wel nu! Nu hebben wetenschappers ontdekt dat je er niet alleen honger van krijgt, maar dat het hormoon zelfs iets in je hersenen doet. Ghreline zorgt ervoor dat je een ordinaire zak chips als de allerlekkerste snack ter wereld gaat zien. Een Mars wordt in jouw ogen de ultieme eetbeleving als je honger hebt. Kortom, ghreline fucks with the brain. Honger hebben is dus levensgevaarlijk als je op gewicht wilt blijven.
’s Nachts is de hoeveelheid ghreline in je lichaam hoger (want dan ben je nuchter). Dat is duidelijk te merken als je midden in de nacht wakker wordt of extreem vroeg je bed uit moet. Uit een ouder onderzoek bleek dat mensen die maar 4 uur slaap per nacht krijgen, maarliefst 30% meer ghreline in hun bloed hebben bij het wakker worden dan na een normale nacht van 7 tot 8 uur slaap. Dat betekent dat er een verband zou kunnen zijn tussen overgewicht en de hoeveelheid slaap die je krijgt. Bovendien blijken mensen na een korte nacht veel meer zin te hebben in koek en snoep en minder in gezonde kost.
Ook interessant: de hoeveelheid ghreline in het bloed is hoger na het volgen van een (streng) dieet met gewichtsverlies. Volgens sommige wetenschappers zou dit een verklaring kunnen zijn voor het jojo-effect, dat vooral voorkomt bij crashdiëten.
Kortom, wil je afvallen? Zorg dan ten eerste dat je geen honger lijdt!
Voor wie dat nog niet wist: de Misters Kitchen 2 en 3 zijn hele slimme jongens. Daarom verbaast het me zo dat ze telkens weer als twee hardleerse dombo’s* met het Atkins-dieet beginnen. Natuurlijk vliegen de kilo’s eraf, dat gebeurt bij nagenoeg alle diëten. En jongens, ik gun jullie absoluut een slanke gespierde torso. Maar straks is het weer herfst. Dan zijn de stranddagen voorbij en worden de jassen én de buiken langzaamaan weer dikker. Volgend jaar volgt dan weer hetzelfde ritueel en het jaar daarop en daarop. Geloof me, (snel) kilo’s dumpen zal elk jaar moeilijker worden. Door dat gedieet vernachelen jullie namelijk jullie verbrandingssysteem.
Als hobby-demagoog weet ik dat de kracht van informatie 'm ook zit in de herhaling. Daarom nog eens: diëten helpen niets. Op de lange termijn ben je door een dieet soms juist nog verder van huis. Voor de duidelijkheid: dit is niet mijn mening, het is in talrijke onderzoeken bewezen. De diëten waarbij je in rap tempo veel lichaamsgewicht dumpt, zijn vaak nauwelijks vol te houden. Daarnaast gaat je lichaam door de “schaarste” op een lager pitje verbranden. Dus wie vaak of langdurig een dieet volgt, kan zijn stofwisseling verprutsen.
Voor een artikel in Men’s Health mocht ik mij onlangs storten op de door mij zo verafschuwde wereld der diëten. Heerlijk om een keer zoveel woorden vuil te maken aan dit bedrieglijke fenomeen. Maar gelukkig kwam ik er ook achter dat dingen aan het veranderen zijn. Diëten raken uit de mode. Er zijn steeds meer psychologen, artsen, en diëtisten die hun mond opentrekken en dieetgoeroes openlijk aanvallen.
Iedereen die gewicht wil kwijt raken op een verantwoorde en blijvende manier, zou eens kunnen beginnen Het Dikke Afvalboek van Ivan Wolffers te lezen. Wolffers is arts en moest zelf om gezondheidsredenen afvallen. Hij besloot zich in het onderwerp te verdiepen en vond dat hij zijn opgedane kennis moest delen. Het resultaat: een boek waardoor je inzicht krijgt in je eetgedrag, de eventuele oorzaken van je overgewicht, maar ook kennis over voedsel en de zin en onzin van bepaalde afvalmethoden. Met deze kennis op zak ben je al een eind op weg naar een beter gewicht.
Onthoud dat diëten niet alleen de portemonnee van de dieetgoeroes spekken (Sonja Bakker staat in de Quote 500 voor junioren), maar ook de zwembandjes van vele dieetslachtoffers.
Nu het bijna Pasen is, haalt heel Nederland een voorraadje kippenembryo’s in huis om te beschilderen, scramblen, koken of bakken. Maar waarom ook alweer? Volgens Wikipedia is het eieren eten met Pasen een overblijfsel van een heidens lenteritueel dat te maken had met de vruchtbaarheid. Straks aan de ontbijttafel zullen we elkaar misschien nog eens waarschuwen dat we beter niet te veel eieren kunnen eten. Maar waarom was dat ook alweer? Nou omdat eieren lange tijd als heidense cholesterolbommen werden beschouwd. Pure laster! Eieren zijn verre van heidens, ze zijn –indien met mate gegeten- goddelijk gezond.
Perfect voedsel bestaat niet, maar eieren komen toch aardig in de buurt. Het eiwit in een ei is namelijk “hoogwaardig” (alle aminozuren zitten erin) en het vet is onverzadigd (dus goed). Daarnaast bevatten eieren ook nog vitamine A, B12, E, D, foliumzuur (B11) ijzer, fosfor, zink, selenium, choline (tegen geheugenverlies) en luteïne (tegen de belangrijkste oorzaak van blindheid maculadegeneratie). En dan nog is dit lijstje niet compleet!
Zoals gezegd bestaat perfect voedsel niet. Eieren bevatten veel cholesterol, zo’n 212 gram. Elke dag de toekomstige nazaten van twintig kippen opeten is dan ook niet verstandig. Anderzijds is het cholesterolverhogende effect van eieren jarenlang ontzettend overdreven, want de link tussen eieren en hartaanvallen lijkt in de praktijk wel mee te vallen. Volgens informatie van de Universiteit van Wageningen neemt je risico op hart- en vaatziekten waarschijnlijk met 2% toe als je iedere dag een ei eet. Andere risicofactoren van hart- en vaatziekten, zoals overgewicht en weinig beweging, hebben dan ook meer invloed dan een eitje per dag. Bovendien wordt je cholesterol veel meer bepaald door de verzadigde vetten die je eet dan door cholesterol dat kant-en-klaar in je eten zit, zoals bij eieren en schaaldieren.
De magische grens van “zoveel eieren per week” is alleen niet zo makkelijk vast te stellen. Van het Voedingscentrum mag je er maar drie per week, maar van het vooraanstaande Britse FSA (Food Standards Agency) hoef je geen eitjes te tellen mits je gevarieerd eet. Zij vinden dat als je je cholesterol wilt verlagen, je beter op je verzadigde vetten kunt letten. Met pasen op komst sluit ik me daar graag bij aan.
Het is bijna poëzie, zo mooi is het volgende fragment uit het liedje van de Duitse zanger Herbert Gronemeyer over Currywurst:
“gehse dann nach Haus voll Currywurst.
Aufm Hemd
auffer Jacke
Kerl wat is dat ne K...-
alles voller Currywurst.”
Toen ik in München woonde is menig Currywurst op bloederige wijze aan zijn einde gekomen tussen mijn kiezen. En bij dagtripjes naar de Oostenrijkse buren sneuvelde er door mijn toedoen hier en daar wat Käsekrainers, worst met blokjes kaas die er heerlijk uitdruipt. Een Beierse Weisswurst, met een Brez’n en een glas bier vind ik nog steeds een werkelijk prachtig stilleven. Waar dit gedweep naartoe gaat? Nou dat zit zo. Eigenlijk heb ik heel slecht nieuws over worst, maar daar durfde ik niet meteen mee te beginnen. Het is namelijk heel erg, intens treurig nieuws. Maar als je durft, lees dan verder.
Oké, je hebt er zelf voor gekozen, dus daar komt ie. Wurst ist verboten! Worst mag niet meer. Nooit meer. Nul komma nul worst. Nee nee, ook niet af en toe een klein stukje. Het is kankerverwekkend.
Afgelopen jaar verscheen een dik rapport van het World Cancer Research Fund over de relatie tussen voeding, beweging en de preventie van kanker. Uit de meer dan 7000 studies die in dit rapport werden genoemd, kwam een aantal risicofactoren voor kanker uit de bus. En helaas, bewerkt vlees (worst) was daar een van. Bewerkt vlees wordt volgens het rapport sterk in verband gebracht met darmkanker en zou ook nog wel eens long-, slokdarm-, maag- en prostaatkanker kunnen veroorzaken. Dat is zo’n lange lijst ellende dat het advies dan ook heel logisch luidt: eet zo min mogelijk (helemaal geen) bewerkt vlees.
Wanneer is vlees bewerkt? In de wetenschap betekent bewerkt dat het vlees gerookt of gezouten is, of dat het conserveringsmiddelen (zoals nitraat of nitriet) bevat. En ja, daar valt worst dus onder, maar bijvoorbeeld ook hamburgers en ham.
“Alles hat ein Ende, nur die Wurst hat zwei”, luidt het Duitse gezegde. Als dit klopt en een Wurst twee “einden” heeft, zal dit nieuws niet het einde betekenen van worst. Het zou natuurlijk allemaal wel weer kunnen meevallen. Er is inmiddels (gelukkig) al weer kritiek op het rapport gekomen. Er zijn namelijk andere wetenschappers die hun vraagtekens zetten bij de uitkomsten ervan omdat ze gebaseerd zouden zijn op oude gegevens en daardoor een vertekend beeld zouden geven. Vroeger werd er veel meer kankerverwekkend nitriet gebruikt om vlees te conserveren. Tegenwoordig wordt deze stof veel minder gebruikt. Dus, concludeert men, klopt de aanbeveling uit het rapport niet en zou hetzelfde onderzoek over tien jaar heel andere resultaten kunnen geven. Overigens kun je natuurlijk zelf ook wel verzinnen dat vlees van een goede slager geen rotzooi bevat.
Edwin Kats verwerkt rode biet in het voorgerecht van deze week en verhoogt daarmee –wellicht zonder het te weten- het genot dat je aan het gerecht beleeft. Niet alleen door de heerlijk zoetige smaak van bietjes, maar ook door een stof die in krootjes zit. Want Beta Vulgaris bevat niet alleen vitamine C, ijzer, foliumzuur en vezels, maar ook een bijzondere stof die je vrolijker maakt en die ontstekingen tegengaat.
In rode biet zit betaïne, dat qua structuur op een aminozuur lijkt. Het leuke aan betaïne is dat je er vrolijk van wordt. Het is zogenaamd mood food. Dat komt omdat het via een chemisch omweggetje de aanmaak van serotonine stimuleert. En van serotonine word je blij, ook op de lange termijn. Betaïne zou dus ook kunnen werken tegen depressies.
Daarnaast is uit een deze week gepubliceerd onderzoek naar voren gekomen dat dagelijks gebruik van betaïne de hoeveelheid homocysteïne in het bloed naar beneden kan krijgen. Verhoogde homocysteïnewaarden in het bloed geven aan dat er ontstekingen in het lichaam bezig zijn die bij hart- en vaatziekten horen. Door dagelijks betaïnegebruik kun je dus de kans op hart- en vaatziekten verkleinen. Uiteraard moeten we dit nog even nuchter bekijken en wachten op verder onderzoek, maar het lijkt erop dat rode bietjes een waardevol medicijn bevatten tegen onze grootste vijanden: de hartaanval en de beroerte. Dat zou toch geweldig zijn.
Betaïne komt ook voor in broccoli, spinazie, eieren, vis en lever, maar bietjes zijn de beste bron. Hoe zoeter de bietjes, hoe meer betaïne er in zit.
Zoals Mister Meat al schreef deze week, gebeuren er rare dingen met ons vee. De productie van vlees moet steeds massaler, goedkoper en effectiever. Varkens stoppen we daarom in varkensflats en megastallen, want dat werkt een stukje makkelijker. De fractiewoordvoerder van het CDA Ger Koopmans zei heel enthousiast: "Megabedrijven zijn megabeter". Maar wie denkt hij hier nu voor de gek te houden? Ten eerste stinken megastallen ontzettend. Als de wind verkeerd staat kun je als omwonende je wasgoed binnenhalen en de ramen dichthouden. Ten tweede denk ik dat varkens het helemaal niet zo leuk wonen vinden in een flat. Voor de kwaliteit van het vlees hebben de megastallen ook alleen maar nadelen. En gezond is het ook al niet. Sterker nog, we offeren een van onze meest kostbare geneesmiddelen op in ruil voor goedkoop en ongezonder vlees. Een behoorlijk stupide ruil.
Hoe minder beweging een dier krijgt, hoe meer verzadigde vetten zijn vlees bevat. Deze vetten worden in verband gebracht met dichtslibbende aderen en hartaanvallen. Daarom is wild altijd gezonder dan gedomesticeerde dieren, zoals koeien en varkens. Van de gedomesticeerde dieren is het vlees van scharreldieren weer beter van samenstelling dan van de beesten die hun kont niet kunnen keren in hun stal. De lichaamsstelling van dieren is al net zo afhankelijk van beweging als bij mensen. Dus wanneer je vlees koopt, onthoud dan dat je beter vlees kunt eten van alles dat rent, vliegt, zwemt of desnoods scharrelt, dan van dieren die stilstaan in de stal. Hoe harder een dier rent of vliegt, hoe gezonder zijn vlees. Een hertenbiefstuk is dus beter voor je gezondheid dan een varkenslapje. Er zijn volkeren die zich zonder al te veel gevolgen voor hun gezondheid stijf kunnen eten aan vlees. Maar zij jagen nog zelf op hun vlees en dat vlees is veel en veel gezonder.
Bedenk ook dat wilde dieren zelf hun eten bij elkaar scharrelen. En zij kunnen dat veel beter dan de mens. Zodra de mens zich gaat bemoeien met het eten van dieren/vee, gaat het in veel gevallen mis. De gekkekoeienziekte is daar zo’n stuitend voorbeeld van. Je wilt toch geen vlees eten van dieren die zelf de meest ranzige zooi naar binnen hebben moeten werken? "Je bent wat je eet" geldt ook voor dieren.
Verder is het antibioticagebruik in de bio-industrie (vooral bij varkens als ik het goed heb) ontzettend groot. Je hoort er bijna nooit wat over, maar in feite voeren wij in Nederland ons meest kostbare medicijn aan onze varkens. Die we zo snel mogelijk willen laten groeien, vetmesten en vervolgens slachten. Ondertussen worden steeds meer bacteriën resistent. Er zijn niet voor niets steeds meer varkensboeren besmet met de MRSA-bacterie. De vrees bestaat dat antibiotica op den duur niet meer werken. Kostbare antibiotica in ruil voor goedkoop, ongezond en dieronvriendelijk vlees. Parels voor de zwijnen heet dat.
De uitgever noemt het “een pretentieloos, grappig en vooral ontzettend vindingrijk kookboek voor échte mannen”. Echt iets voor Cheffen dus. In het boek “Motorkoken voor beginners” laten de Vlamingen Bob van Laerhoven en Olivier Elen zien hoe je je auto als oven en fornuis gebruikt. Met hun brakke Toyota toeren ze langs typisch mannelijke oorden als het bierdorp Hoegaarden, het beste frietkot van Antwerpen en de Amsterdamse wallen. Tijdens hun toer koken ze zo’n beetje alles op of onder de motorkap van de Celica. Blijkbaar was deze culinaire methode in de jaren zestig behoorlijk populair in Amerika. Zou de auto bezig zijn met zijn comeback als kookgerei? Mister Health vond namelijk ook nog deze "autogrill", een leuk ding (kunstobject vooralsnog) om in de file een burgertje mee te bakken. Best ranzig ja, maar een worstenbroodje van de benzinepomp is dat ook. Je zet 'm op je uitlaat en voila!
Niets is zo lekker als het zachte zilte vlees van een rauw visje dat je mond in zwemt. Maar hoe lekker ook, rauwe vis is niet gezonder dan gekookte vis. De alom geroemde omega 3 vetten in vis worden door koken of bakken niet aangetast. Wel is het zo dat gerechten met rauwe vis vaak minder vet zijn, omdat er voor de bereiding geen olie of boter meer nodig is. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Bovendien kan rauwe vis verstekelingen aan boord hebben (bacteriën, virussen, wormen) die je behoorlijk ziek kunnen maken. Uiteraard voorkom je al veel problemen door je vis alleen bij een goed adresje te halen. Pas op met schimmige vistentjes en wees vooral voorzichtig in het buitenland. Daar is het assortiment exotische bacteriën en parasieten vaak nog een tandje uitgebreider dan in ons land. Maar ook in Nederland kan rauwe vis je ziek maken. Daarom is het niet geschikt voor mensen met een verminderde weerstand en zwangeren. Is je vriendin of vrouw zwanger, maak dan liever de gekookte versie van het weekmenu klaar.
Ga je binnenkort naar Parijs, dan heb ik nog een tip. Althans, als je -net als Miss Blossom- al die rauwe schelpdiertjes wel eens wilt proberen: Le Petit Zinc. Wel reserveren van te voren.
Wittekool. Hete bliksem. Chef-kok. Het nationaal dictee dat dit jaar werd geschreven door wijlen Jan Wolkers bevatte opvallend veel masculinaire termen. Graag voeg ik daar nog een mooi dicteewoord aan toe: heterocyclische aminen. Dit zijn niet zulke beste stoffen die ontstaan bij verhitting van bepaald voedsel. Eiwitten gaan bij verhitting een reactie aan met suikers, creatine of nitraat en vervolgens ontstaan deze hoogstwaarschijnlijk kankerverwekkende stoffen. Vooral gegrild of gebarbecued rood vlees is een beruchte bron van heterocyclische aminen. Wat heeft dat met het weekmenu “marineren” te maken? Welnu, het marineren van vlees vermindert de vorming van heterocyclische aminen. En dan gaat het niet om een goedkope kant-en-klare, maar om een zelfgemaakte marinade met knoflook, citroen en ui. De beschermende werking van een Teriyakimarinade is volgens onderzoekers ook erg groot. Dus mocht je nog op zoek zijn naar wat goede (maar ook lekkere) voornemens voor 2008, zet marineren dan op je lijstje.
Het plastic van een strak gesealde komkommer afpeuteren. Voorverpakte ham uit de verpakking krijgen. Zonder knoeien een cupje koffiemelk openen. Bejaarden hebben het er vaak maar wat moeilijk mee. Maar nu blijkt uit onderzoek van Consument en Veiligheid dat ook mannen nogal onhandig met verpakkingen zijn. Van de 11.000 ongelukken door verpakkingen per jaar, is maarliefst 66% man. De meest verpakkingsslachtoffers krijgen te maken met bloedige snijwonden (een blikje tonijn is berucht), verstuikingen en zelfs botbreuken. Een oorzaak voor dit geklungel geeft het bericht verder niet. Dus mannen, wat doen jullie in godsnaam met die verpakkingen? Is het ongeduld? Zijn het jullie grotere handen of heeft het misschien te maken met een gebrek aan fijne motoriek? Voorbeelden van mannelijke onhandigheden en (vergezochte) verklaringen voor dit fenomeen graag ter lering ende vermaeck in de reacties.
Vanavond begint op Discovery Channel (om 21:00 uur) een nieuwe real-life soap: die Ludolfs. De Ludolfs zijn vier broers, een soort lieve Duitse Tokkies, die op een bijzondere wijze de autosloperij van hun ouders runnen. Liefhebbers van auto’s zullen hun ogen uitkijken, maar ook de masculinaire man komt zeker aan zijn trekken door de vele scènes die zich in de keuken afspelen. Peter Ludolf kookt elke dag op geheel eigen wijze een voedzame maaltijd voor zijn broers. Hij filosofeert daarbij volop over kwaliteit en smaak. “Vlees moet tamelijk vers zijn. Ook uit blik.” In het filmpje zie je hoe hij Zigeunergoulash maakt. Helaas ontbreekt de ondertiteling dus je Duits moet redelijk in Ordnung zijn om de kookles van Peter te volgen.
Echt briljante televisie!
Ze beloven stevige erecties, een verhoogd libido, meer en beter sperma en soms zelfs een grotere penis. Ze hebben pretentieuze namen als Libido Power, Erect Recover en Cum Better en gebruiken opdringerige pop-ups en spamacties om hun pillen bij argeloze internetters door de strot te duwen. Treurig maar waar: mannen met erectieproblemen worden eindeloos voor de gek gehouden door beunhazen die vanaf hun zolderkamer wat bijklussen met de verkoop van deze lariekoek in potjes. Want niet iedere man met erectieproblemen is bereid chemische middelen als Viagra te gebruiken, dus natuurlijke alternatieven zijn dan meer dan welkom. Dat Viagra werkt staat als een paal boven water, maar dat er bijwerkingen zijn is evengoed bekend. Hoopgevend is een onderzoek waaruit bleek dat rode uien wel eens het natuurlijke broertje van de blauwe pil zouden kunnen zijn.
Bij opwinding komen er stoffen vrij die de spieren van de drie zwellichamen in de penis verwijden. Hierdoor kan het bloed erin stromen en zo komt den glorieuze erectie tot stand. Maar aangezien het zo lastig lopen is met een erectie, is er ook een stof die de erectie weer om zeep helpt. Dat is wat het enzym phosphodiesterase doet. Viagra remt de werking van dit enzym zodat de erectie langer standhoudt.
Amerikaanse onderzoekers ontdekten dat een drankje met stofjes uit rode uien dezelfde resultaten liet zien. Of zoals de onderzoekers het zelf uitlegden: “it showed unexpected improvement of male sexual function”. Quercetine*, een zeer gezond stofje dat vooral in de buitenste lagen van uien voorkomt, remt volgens de onderzoekers net als Viagra de werking van phosphodiesterase en zou dus kunnen helpen om vroegtijdige verslapping van de jongeheer te voorkomen.
Ik formuleer het allemaal nog wat voorzichtig, want uiteraard is er nog veel meer onderzoek nodig naar de werking van (rode) uien bij erectieproblemen. Toch ben ik ervan overtuigd dat de natuur op bijna alles een passend antwoord heeft. En wie weet blijkt de ui hét antwoord te zijn op erectieproblemen. Erasmus zei het al: Bulbi provocant libidinem. Oftewel: Uien zijn goed voor de geslachtsdrift. Laten we hopen dat hij gelijk had. In ieder geval kan het geen kwaad om veel uien te eten. De huilbollen zitten bomvol gezonde stoffen.
*Ook appels, groene en zwarte thee bevatten veel quercetine.
Oxfam Novib heeft besloten dat alle dichters een eerlijke chocoladeletter hebben gewonnen! Dus Cindy, Joke, Vozzemaker, Willem, Inge de Bruin (toppiejoppie), Igor en Ron, graag een mailtje naar info@cheffen.nl met jullie adresgegevens. Dan hebben jullie 'm op 5 december.
“Mensen die op hun werk jarenlang veel koffie drinken, kunnen daarmee de kans op een hartinfarct vergroten.” Zo luidde de eerste zin van een nieuwsbericht van de Consumentenbond aan het begin van deze maand. Vele kranten en nieuwssites namen het bericht zonder blikken of blozen over, want dit was natuurlijk groot nieuws. Heel werkend Nederland werd immers dagelijks een klein beetje verder doodgemaakt door de slechte cholesterolverhogende koffie van zijn baas. Toch is het bericht geen zuivere koffie.
Even een theoretische inleiding. Bij bepaalde koffiezetmethoden komen de cholesterolverhogende stoffen cafestol en kahweol in je kopje terecht. Gebruik je een filter of een senseo-apparaat dan blijft cafestol in het filter achter, maar bij ongefilterde koffie zoals Turkse koffie, cafetière koffie, gekookte koffie en espresso slurp je het goedje naar binnen. Je cholesterol stijgt daardoor. Nu is het geen nieuws dat een hoog cholesterol een risicofactor is voor hart- en vaatziekten. Dus, concludeert de Consumentenbond, door het drinken van veel ongefilterde koffie uit de automaat heb je meer kans op een hartaanval.
Maar zo simpel is het niet. Ten eerste is het wel of niet krijgen van een hartaanval afhankelijk van vele factoren. Niet alleen cholesterol speelt daarbij een rol, maar ook zaken als roken, overgewicht, beweging etc. Ten tweede zijn er sterke aanwijzingen dat koffieleuten minder kans hebben op diabetes type 2 en zelfs een lagere bloeddruk hebben op de lange termijn. Diabetes en een hoge bloeddruk zijn ook belangrijke risicofactoren voor het ontstaan van hart- en vaatziekten. Koffie zou deze kans in theorie dus ook weer kunnen verkleinen. In ieder geval, is het allemaal helemaal niet duidelijk. Grote degelijk uitgevoerde wetenschappelijke onderzoeken hebben nog nooit een sterk verband tussen koffie en hart- en vaatziekten aangetoond.
Maar de Einsteins van de Consumentenbond weten het blijkbaar beter dan de wetenschap en kunnen de kans op een hartkwaal bij iemand die elke dag vijf bakkies uit de Autobar Valencia-automaat drinkt, perfect voorspellen! Die is namelijk met 4,4% gestegen. Dat is behoorlijk knap! En ook behoorlijk onwaarschijnlijk. Prima om mensen te wijzen op het feit dat sommige koffiezetmethoden het cholesterol verhogen. Maar om nu na het onderzoeken van twaalf automaten zulke stellige uitspraken te doen, lijkt me wat overdreven.
Ondertussen is de combinatie hartaanval-koffie weer bij velen mensen in de hersentjes opgeslagen. Weer iets om bang voor te zijn. Ik vraag me werkelijk af wat de Consumentenbond voor baat heeft bij deze bang- en stemmingmakerij. Worden ze hier op de een of andere manier beter van? Zelfs het Voedingscentrum (Vaag over eten) vond het nodig kanttekeningen te plaatsen bij het bericht.
Het persbericht eindigt met: ‘Ook weten hoeveel caféstol de koffie op het werk bevat? De Consumentenbond biedt ondernemingsraden van bedrijven de mogelijkheid om tegen kostprijs (€ 450 per monster) de koffie in het laboratorium te laten analyseren.’ Ah, dat is goed nieuws, de Consumentenbond kan ons leven redden! Of moeten we dan eerst lid worden?
Vandaag arriveerde de eerste hulpsint
De groene Sint, een oprechte kindervrind
Hij werd dit jaar niet onthaald door blije kindergezichten,
maar door een leger journalisten die over zijn komst berichtten.
Deze groene Sint kwam namelijk met een noviteit
Een chocoladeletter rammend lekker en van de beste kwaliteit
Maar wel gemaakt van eerlijke cacaobonen
Door Tony Chocolonely die boeren in ontwikkelingslanden eerlijk wil belonen.
Consumenten dragen met de aankoop van deze eerlijke chocoladeletter direct bij aan een beter leven van cacaoboeren en -boerinnen in ontwikkelingslanden. De boeren krijgen een eerlijke prijs voor hun cacao en worden niet uitgebuit.
Initiatiefnemer Oxfam Novib deelt vijf van deze letters uit aan Cheffen die het afgelopen jaar braaf zijn geweest. Laat in een ludiek rijmpje van minimaal vier regels weten waarom jij de eerlijke chocoladeletter een goed idee vindt. Aangezien mijn eigen rijmelarij van het niveau lik m'n vestje is, ligt de lat laag. Uiteraard is deze actie bedoeld om aandacht te krijgen voor dit goede initiatief. Ik wil iedereen dan ook vragen om vooral veel letters te kopen.
De letter is een initiatief van Tony's Chocolonely en Oxfam Novib. Je kunt 'm online bestellen via www.groenesint.nl, én tot 5 december o.a. te koop bij Jumbo, Deen, Bliek Bakkers, Fair Trade shops en de Wereldwinkels. Kijk voor een complete lijst met verkoopadressen op www.groenesint.nl.
Laatst kwam ik een grappig lijstje tegen: 10 drankjes die een man nooit zou mogen bestellen, samengesteld door een Amerikaanse bartender. Blijkbaar mag je als stoere man echt niet gezien worden met een Cosmopolitan, een drankje met versiersels zoals parapluutjes en al zeker niet met een drankje dat je met een rietje drinkt. “It is nearly impossible to look macho when using one”, luidt de verklaring. Hoewel ik ook niet echt warm word van een man die zijn ranja met een rietje drinkt, is het in feite natuurlijk van de zotte dat je als man bepaalde drankjes niet zou kunnen drinken om imagotechnische redenen. Toch gebeurt het. Vraag dat maar aan de bedenkers van Coca Cola zero. Het speciaal voor mannen geïntroduceerde broertje van Cola Light doet het niet echt goed bij de Nederlandse man. En bestelt een machoman een cranberrysapje als z’n vrienden erbij zijn?
Volgens Vincent van Dijk van Canadian Red cranberrysap dat vorig jaar op de Nederlandse markt kwam, is dat –gelukkig- wel zo. Nu zit Canadian Red in een mooi en strak vormgegeven flesje, dus dat helpt. Ook weten ze bij Canadian Red dat je sapjes makkelijker aan de man brengt als je er drank ingooit. Daarom vind je op de site allerlei ideeën voor cocktails. Van Dijk drinkt Canadian Red graag met wodka of bubbelsake. Maar het schijnt ook lekker te zijn met jenever. Toch ziet hij een verandering: “Op feestjes zie ik steeds vaker dat mannen Canadian Red bestellen. Ook zonder alcohol.” Zijn de tijden dan echt aan het veranderen?
Je vindt Canadian Red onder andere bij Gall & Gall en in diverse clubs en restaurants. Dat cranberrysap bijzonder gezond is heb ik al eerder uit de doeken gedaan. Lees dat hier.
Geef een Japanse toerist een haring en hij wil nooit meer terug naar huis. Bij het proeven van onze stroopwafels raakt de gemiddelde toerist buiten zinnen. Om over onze paddo’s nog maar te zwijgen. Maar ons drop vindt lang niet iedereen te pruimen. Grootschalig dropgebruik vind je vooral in Scandinavische landen en Nederland. Wij lusten er hier wel pap van. Of wodka. Wat alleen niet veel mensen weten is dat er in drop een natuurlijke stof zit die –bij grote consumptie of gevoeligheid ervoor- voor problemen kan zorgen.
Een vriendin van mij had al een tijd last van gezwollen oogleden en bij vlagen een opgezet gezicht. Haar huisarts dacht aan een allergie, maar uit de allergietest kwam niets. De arts dacht nog eens goed na en vroeg haar of ze wel eens drop at. Nou en of ze dat deed, soms wel een zakje per dag. De huisarts sommeerde haar te stoppen met droppen en prompt verdwenen de vochtophopingen. Maar het kan nog veel erger. In Engeland belandde een vrouw in het ziekenhuis met verslapte spieren en een levensgevaarlijk hoge bloeddruk. De vrouw bleek minstens een zak drop per dag te eten.
Drop, zoethout en zoethoutthee bevatten glycyrrhinezuur, een natuurlijke stof die de bloeddruk verhoogt. Het lijkt qua structuur namelijk nogal op het bijnierschorshormoon aldosteron. Aldosteron reguleert de hoeveelheid vocht en natrium die je lichaam vasthoudt en de hoeveelheid kalium die wordt afgescheiden. Als de hoeveelheid aldosteron toeneemt, scheiden je nieren minder vocht en natrium af en wordt je bloeddruk hoger. Omdat glycyrrhinezuur als twee druppels water op aldosteron lijkt, gaat je lichaam bij grote hoeveelheden drop of zoethoutthee vocht en zout vasthouden, kalium afscheiden en wordt je bloeddruk hoger.
Maar laten we niet overdrijven: een paar dropjes per dag kunnen absoluut geen kwaad als je bloeddruk normaal is. Een vreetbui in de file waarbij een zak drop sneuvelt ook niet. Maar structureel veel drop eten is slecht voor je bloeddruk en dus ook voor je hart en nieren. Bovendien is de een er gevoeliger voor dan de ander. Een uroloog die ik laatst interviewde adviseerde om het op max. 50 gram per dag te houden.
Overigens zit glycyrrhinezuur niet alleen in drop en zoethoutthee, maar ook in bepaalde hoestdrankjes, kauwgomsoorten, keelpastilles, tabak en kruidenthee (bijvoorbeeld sterrenmix). Ook in je drankenkast komt glycyrrhinezuur voor, bijvoorbeeld in Ouzo, Pastis, Pernod en sommige Belgische bieren. Kijk op het etiket en let op aanduidingen als lakritz, zoethout, zoethoutwortel, zoethoutwortelextract, blokdrop, of liquorice.
In navolging van de familie Global, reisden wij -de Healthjes- vorige week met de door Slowfood opgestelde gids “Osterie d’Italia” naar Toscane. We bleven weg uit de steden en zochten de rust en de lekkerste adresjes in de Chiantistreek. We vonden een superfijn onderkomen bij een agriturismo (Il Mattone) waarvan de eigenaar voorzitter van de regionale slowfood beweging was geweest. En dus vielen we met onze neus in de boter, want ook hij had heel wat bijzondere adressen voor ons.
In de verte pronken de trotse torens van San Gimignano. De zon brandt, maar voelt nog net aangenaam op “onze” berg die is omringd door olijfboom- en wijngaarden. Voor mijn neus staat een grote fles Chianti die gastheer Luca Tanzini zelf heeft gemaakt. Op het gezoem van de bijen en het geritsel van de hagedisjes na is het hier doodstil. Het contrast met de mensenmassa’s in Florence en Siena kan niet groter. We prijzen ons gelukkig dat we dit pareltje hebben gevonden.
Het is gedaan met de rust als Luca bij ons komt zitten, want hij blijkt een ontzettend gezellige kletsmajoor te zijn. Hij praat honderduit over de bijzondere rol van Il Mattone tijdens de tweede wereldoorlog en vertelt uren over zijn druiven, olijven, Chianti en Vin Santo. Als hij merkt dat we aan zijn lippen hangen zodra het over eten gaat, nodigt hij ons uit om “the best” pecorino en vleeswaren te gaan kopen.
In zijn rode Landrover pickup rijden we naar een werkelijk onooglijk bedrijventerreintje in het industriestadje Poggibonsi. Even vervliegt de romantiek. We dachten bij “the best” aan een kneuterig, vervallen adresje waar een oude kromme boer een schaap stond te melken. Maar eenmaal binnen bij kaaswalhalla Caseificio Nuovo zijn we niet meer te houden. We kiezen de in as gerijpte “Cenerone San Gimignano”, een volle pecorino in een grijs jasje. Maar ook voor de pecorino met truffel gaan we plat. Industrieterrein of niet, de ambachtelijkheid druipt nagenoeg uit de kazen.
Bij het volgende adresje treedt vooral Mister Health buiten zichzelf. Bij Terra di Siena verkopen ze prosciutto, lardo en nog veel meer lekkers van het Cinta Senese varken, een beest met een opvallend witte band (cinta) dat half in het wild leeft. Het varken was bijna uitgestorven maar wordt inmiddels alweer door 80 boeren gehouden. Mister Meat schreef er ook al eens over. Door de gezonde lifestyle van het varken is ook zijn vlees gezonder voor menselijke consumptie. Een vacuumpje erom en hop… weer zijn een paar kilo delicatessen klaar voor de reis naar Olanda.
Op de terugweg stopt Luca nog even bij de bakker in Ulignano (er is er maar 1), want dit brood mogen we volgens hem echt niet missen. En ook dat is weer heerlijk. We vragen ons af waarom bijna alles in Italië zoveel beter smaakt dan in Nederland. Misschien is het dat vleugje “amore” dat de Italianen in hun eten stoppen……
De ogen van Mister Health beginnen te glimmen als hij eindelijk de grote tent op het Oktoberfest binnenloopt. Ik zie hem denken: "Ik ben in de mannenhemel". Grote pullen bier, sappige haantjes van de grill en vooral heel veel mooie dames die hun borsten met moeite in hun krappe Dirndls kunnen houden. Maar heren, een plekje in de mannenhemel krijg je niet zomaar. Ik ben al vaak op het Oktoberfest geweest, en nog nooit was het zo moeilijk om een van de feesttenten binnen te komen. De berichten dat de bieromzet dit jaar een nieuw record heeft gehaald doen vermoeden dat het steeds leuker wordt op de Wies'n in München. Dat geldt echter alleen voor de portomonnees van de organisatie. Voor de bezoekers wordt het er echt niet leuker op.
"Gehen Sie weg, Sie kommen hier nicht rein" snauwt de bewaker. Het is bij elke tent hetzelfde liedje: zonder reservering geen kans. We zwerven wat rond over de grote Wies'n en elke minuut wordt onze hoop op een literpul kleiner. "Vorsicht, vorsicht, vorsicht" klinkt het achter ons en we zien hoe een comazuiper op een brancard wordt afgevoerd. Je zou er bijna jaloers op worden. Hij heeft immers wél bier gehad. Ik voel me steeds lulliger in mijn roze Dirndl waarvoor ik nog speciaal de binnenstad in ben gegaan. We drinken twee glaasjes prosecco tussen de kermisattracties terwijl we de drommen mensen gadeslaan. Iedereen is op zoek naar de heilige graal: een literpul.
Optimistischer door de prosecco besluiten we nog een laatste keer te proberen om de -vind ik- leukste tent binnen te komen: de Schottenhammel. In de rij worden we bijna doodgedrukt. Met lede ogen zien we aan hoe een hostess van een evenementenbureau een grote horde "vips" naar binnen loodst. De Italiaan naast ons in de rij vloekt: "bastardi". Hij staat al een uur vooraan in de rij, maar wordt structureel genegeerd door het stuk chagrijn aan de deur.
Terwijl het gedrang weer erger wordt, draai ik theatraal wanhopig met mijn ogen en maak ik oogcontact met een van de dames die de literpullen rondsjouwen. Tot onze grote blijdschap beveelt zij de bewaking dat wij de hemel in mogen. Ze brengt ons naar een van de houten tafels en wij bedanken onze reddende engel tot tien keer toe. De 'Mass' met Spatenbrau verdwijnt rap in onze uitgedroogde kelen en ik denk met enige gene aan de Italiaan die waarschijnlijk tot in de pruimentijd vooraan in de rij staat en "bastardi" roept.
En dat is nu precies het jammere aan het oktoberfest van dit jaar: zonder geluk, zonder te flirten (in mijn geval met een lesbische dame), zonder de sympathie van de Türsteher of zonder reservering kom je de tenten niet meer in. En dat terwijl het Oktoberfest altijd een echt volksfeest was. We horen zelfs een verhaal dat sommige tenten vrouwen zouden weigeren omdat ze voor te weinig omzet zorgen.
Eenmaal in de tent is al het leed snel vergeten en blijkt er niets veranderd te zijn. We maken snel nieuwe vrienden en hossen mee op "Viva Bavaria!". Maar toch riekt het meer dan ooit naar commercie op het bierfeest. Beetje jammer.
Ik beloof plechtig dat ik op geen enkele manier financieel beter word van wat ik nu ga schrijven. Ik ga namelijk nogmaals de Red Prince onder de aandacht brengen omdat ik het jammer vind dat deze appel niet de aandacht krijgt die hij verdient. Terwijl de winkelschappen en bladen vol staan met functional food, wordt dit supergezonde cadeautje van moeder natuur bijna volledig genegeerd. De Red Prince is echt een revolutionaire appel en ook veel interessanter voor consumenten dan yoghurt met vezels of frisdrank met vitamine C. Maar toch is hij nooit echt opgepikt door de media. “Ik heb zelf wel wat bladen benaderd”, zegt Erik Princen. “Maar ik kreeg vaak te horen dat het niet interessant genoeg was voor de doelgroep. Of misschien geloofden ze me gewoon niet.”
Toen Erik Princen de eerste knalrode appel plukte wist hij nog niet dat hij iets heel speciaals in zijn handen had: “We vonden hem wel meteen heel opvallend, compleet anders dan andere appels, zo rondom rood. Maar we hadden nog geen idee dat de Red Prince zo gezond was. Toen hoorden we dat er een onderzoek liep naar kleurstoffen in appels en daar hebben we onze appel zelf voor aangemeld. Uit het onderzoek bleek dat onze appel 30% meer natuurlijke kleurstof bevat dan de toen nog gezondste appel, de Jonagold.” En zoals ik al eerder schreef is het vooral de rode blos van een appel die hem zo gezond maakt. De Red Prince heeft geen blossen, maar een donkerrood zonverbrand gezicht. In dit geval is dat dus heel gezond.
Ik heb het onderzoek zelf gelezen en ik weet dus dat het klopt wat Princen zegt. Bovendien is er niet met de appel gerommeld. Princen: “In België en ik geloof ook in Nederland is men nu bezig om de kleurstof in de appels te manipuleren. De Red Prince is op natuurlijke wijze ontstaan en dus niet gemanipuleerd.”
Toen ik vorig jaar over de Red Prince schreef wist ik zeker dat hij snel ontdekt zou worden door het grote publiek. Maar ik zat ernaast. We zijn het afgelopen jaar wel vele “gezonde” toetjes, koekjes en frisdranken rijker geworden, maar ik heb mijn Red Prince nog steeds niet bij Albert Heijn ontmoet.
Erik Princen verkoopt de appels in zijn winkel bij de boomgaard. Je betaalt ongeveer 75 cent per kilo, afhankelijk van kwaliteit en grootte. Adres: Roermondseweg 145, 6004 PC, Weert.
Tomoji Tanabe is momenteel de oudste man ter wereld. In een interview dat hij onlangs gaf bij zijn 112e verjaardag, verklapte hij zijn geheim: niet roken, niet drinken en dagelijks heel veel melk. Wat bij de een voor buikpijn zorgt, zorgt bij anderen dus voor een heel lang leven. De hoogbejaarde Japanner ziet er immers nog erg goed uit voor zijn leeftijd (hoewel hij op deze foto ook pas 111 is). De Nederlandse Hendrikje van Andel-Schipper (inmiddels overleden) schreef haar hoge leeftijd (115 jaar en 2 maanden) toe aan veel fietsen en elke dag een verse jus d'orange en een haring. En een advocaatje met slagroom op zon- en feestdagen.
Wat moet je eten om gezond oud te worden? Door een Frans onderzoek zijn we weer een klein beetje dichter bij de ontrafeling van dit mysterie.
Ik schreef al eens eerder over de kankerbestrijdende eigenschappen van vitamine D. In de Archives of Internal Medicine stond onlangs weer een artikel over de mogelijke levensverlengende kracht van vitamine D. Niet het eerste onderzoek naar dit onderwerp, wel een ander soort onderzoek. In eerdere onderzoeken werd via statische verbanden aangetoond dat vitamine D voor lagere sterftecijfers zorgde, in het Franse onderzoek kregen de proefpersonen dagelijks vitamine D-supplementen. En inderdaad, de totale sterftecijfers namen af. Want vitamine D blijkt ook te beschermen tegen hart- en vaatziekten, bepaalde infectieziekten en diabetes. Bovendien stelden de onderzoekers vast dat een normale dosering vitamine D geen bijwerkingen geeft.
Vitamine D wordt in je lichaam aangemaakt onder invloed van zonlicht en komt verder voor in vette vis en met vitamine D verrijkte margarine. Wij Nederlanders zitten relatief ver van de evenaar af en maken dus minder vitamine D uit zonlicht aan. Zou Hendrikje van Andel-Schipper dit met haar dagelijkse haring gecompenseerd hebben?
De cijfers gaan dankzij allerlei preventiemaatregelen langzaam naar beneden, maar nog steeds is het aantal mensen met hart- en vaatziekten in Schotland alarmerend hoog. Glasgow wordt zelfs ook wel “Heart attack capital” genoemd. Je ziet het al een beetje aan het weekmenu van deze week dat vooral bestaat uit whisky, room en chocolade. Maar er is nog een oorzaak. Net als Nederlanders zijn Schotten gek op frituren. Zo’n beetje alles verdwijnt gepaneerd of niet in het frituurvet. Wat te denken van een gefrituurde pizza bijvoorbeeld? Het bekendst en meest opzienbarend is echter de gefrituurde Mars. Lang werd gedacht –zelfs door veel Schotten- dat de gefrituurde Mars net zo’n mythe was als het monster van Loch Ness. Het tegendeel is waar: de deep fried Mars is levensecht. En je eet ‘m met ketchup. Lees, bekijk het filmpje en huiver.
In het toonaangevende medische tijdschrift The Lancet verscheen zelfs een wetenschappelijk artikel over het vreemde fenomeen. Het werd uitgevoerd door twee Schotten die zelf nog nooit een gefrituurde Mars hadden gezien. Ze waren dan ook verbijsterd toen uit hun onderzoek bleek dat 1 op de 5 Fish&Chips tentjes gefrituurde Marsen verkocht. Overigens bleken ook gefrituurde Kit Kats en Snickers erg populair.
Ik ben trouwens erg benieuwd wie van de cheffenlezers wel eens zo’n deep fried Mars heeft geprobeerd. Voor wie het thuis wil proberen, heb ik het recept opgespoord. Een Mars uit het vet bevat ongeveer 400 calorieën, dus je bent gewaarschuwd!
Recipe for Deep Fried Mars Bar:
½ cup sifted flour
½ teaspoon salt
½ cup cold water
Pinch baking powder
2 Mars Bars
Shortening or oil for frying
Method:
1.
Thoroughly mix flour, salt, and water. Let this batter stand at room temperature 20-30 minutes.
2.
Add the baking powder to the batter. Place shortening or oil in a deep fat
fryer and begin heating over high heat.
3.
Dip the Mars Bars into the batter, draining off the excess.
4.
Fry in 375F fat (hot) until crisp and golden. Drain on paper towel
Wie gezond wil leven, leeft ook vaak wat ongezelliger. Daarom ben ik altijd gretig op zoek naar excuses om ongezond gedrag te rechtvaardigen, liefst excuses die wetenschappelijk onderbouwd zijn. Zitten er misschien antioxidanten in tompoezen, polyfenolen in een caipirinha of heilzame dampen in sigarettenrook? Meestal kun je lang zoeken, maar een excuus om net als 007 wat vaker champagne te drinken lees je hier.
Rode wijn bevat veel meer polyfenolen dan witte wijn en kan daardoor om gezondheidsredenen gedronken worden (met mate uiteraard). Maar nu lijkt het erop dat ook champagne het predikaat “gezond” verdient, want het bevat niet alleen polyfenolen, maar ook een aantal polyfenolen die weer niet in rode wijn voorkomen. In een Engels/Italiaans onderzoek lieten wetenschappers extracten uit blanc de blanc champagnes (Chardonnay only) en blanc de noir champagnes (van Pinot Noir en/of Pinot Meunier) los op de hersencellen van muizen. Daarna werd een beroerte uitgelokt. Tja, het leven van een proefmuis gaat niet altijd over rozen.
Het resultaat was opmerkelijk want de functie van de hersencellen die waren “behandeld” met champagne-extract herstelde zich volledig. Dit zou volgens de onderzoekers kunnen betekenen dat champagne ook mensenhersenen beschermt tegen hersenschade door beroertes, maar ook Alzheimer en Parkinson. Daarnaast zouden er stofjes in champagne zitten die als een soort mini-swiffers allerlei schadelijke chemicaliën uit je lichaam vegen. Lekker detoxen met champagne, ik zie het al helemaal zitten.
Uiteraard benadrukken de wetenschappers, voorzichtig als altijd, dat er nog verder onderzoek nodig is om te bekijken of champagne inderdaad het etiket gezond opgeplakt mag krijgen. Muizenhersenen zijn immers geen mensenhersenen. Maar ik grijp dit onderzoek alvast gretig aan om vaker aan de champagne te gaan.
Volgende week begint de restaurantweek en kun je een driegangendiner scoren voor 25 euro. Vele restaurants in de grote steden en het Gooi doen mee. En er zijn nog plaatsen vrij, ook bij een aantal "betere" restaurants. Wel snel zijn!
Kijk op http://www.restaurantweek.nl/
Slappe frieten, veel te vette pizzaslices en broodjes salmonella, meer schaft de festivalpot meestal niet. Maar op Lowlands is het dit jaar goed eten, want voor het aanbod op de Oxfam Novib Eat and Drink Fair (naast de Lima-tent) hoeft zelfs de festivalganger met verwende smaakpapillen zijn neus niet op te halen. Je kunt er bijvoorbeeld terecht voor een Toscaanse groentensoep, een Pina Banana shake, focaccia met humus en gegrilde groenten, een Berry smoothie of een reep slaafvrije chocolade van Tony Chocolonely. En geloof me, dat is voor je gestel een veel betere keus dan een weekend lang vette rommel naar binnen werken. Bovendien zijn alle producten Fair Trade en/of biologisch geproduceerd, dus niet alleen jij wordt er beter van.
Oxfam Novib wil met het aanbod van al deze heerlijkheden laten zien dat iedereen iets kan doen voor een betere wereld. En dat je dus ook (of juist!) gezond en lekker kunt eten zonder producten die het milieu aantasten, waarbij arbeiders of boeren worden uitgebuit of waar kinderarbeid aan te pas komt. Dus mannen, komt allen tezamen op de Oxfam Novib Fair en eet je buik rond zonder schuldgevoel.
En dan ook nog een muzikale tip: Arcade Fire (op zondag). Veel plezier!
Rode wijn heeft om verschillende redenen meer gezonde eigenschappen dan gewoon druivensap. Een mooier excuus om af en toe eens te diep in het glaasje te kijken is er haast niet. Maar vul deze zomer je drankvoorraad maar aan met rum en wodka, want ook met cocktails is het gezond dronken worden. Althans, als de cocktails zijn gemaakt met verse aardbeien of bramen. Aardbeien en bramen die een slok op hebben, zijn gezonder dan hun nuchtere broertjes, zo ontdekten Amerikaanse en Thaise wetenschappers.
Eigenlijk zochten de onderzoekers een manier om aardbeien langer tegen bederf te beschermen tijdens de opslag. Ze bewerkten de vruchten met allerlei stofjes, waaronder ethanol. De onderzoekers waren verrast toen ze ontdekten dat de activiteit van de antioxidanten in de aardbeien een enorme boost had gekregen. Ook bramen bleken ineens nog een stukje gezonder nadat ze in een badje van alcohol hadden gezwommen.
Aangezien het nog steeds niet hardcore wil zomeren in ons land, moeten we zelf maar een beetje zomer maken. Dus wat te denken van een lekkere strawberry daiquiri of een blackberry Collins?
Toen ik klein was deed ik het al en nog steeds kan ik het niet laten. Rauwe spruitjes, rauwe sperziebonen, rauwe champignons en zelfs rauwe stukken aardappel (=niet gezond overigens) stop ik in mijn mond. Mijn lievelingsontbijt is liquid: een halve liter vers vruchtensap of een verse ananas en mijn dag kan niet meer stuk. Je zou haast denken dat ik de ideale kandidaat voor de raw food beweging ben. Eten als een aap, het spreekt me eigenlijk best aan. Het probleem is alleen dat we allang geen echte apen meer zijn.
Ik denk dat veel mannen zullen gruwen bij de gedachte. Geen vlees of andere dierlijke producten, geen alcohol, maar wel veel fruit, noten, rauwe groenten en bijzondere producten als spirulina en chlorella. Een oerdieet dus, maar dan nog van voor de tijd dat er gejaagd en boven een vuurtje gekookt werd. Want toen we ons eten gingen koken ging het mis, volgens raw foodisten. Door verhitting zouden kostbare vitaminen, mineralen, smaak en textuur verloren gaan. En dat klopt ook wel want veel gezonde stoffen verdwijnen bij het afgieten met het kooknat in de gootsteen. Maar, zeggen tegenstanders, eet je alleen rauw dan kan je darm weer niet genoeg voedingsstoffen opnemen. Immers, sommige stoffen (bijvoorbeeld lycopeen in tomaten) zijn nauwelijks uit de cellen te kauwen. Alleen bij verhitting komen ze makkelijk vrij. Dus, als je alleen rauw zou eten, zou je niet genoeg voedingsstoffen op kunnen nemen.
En het uitsluiten van dierlijke producten kan ook z’n tol eisen. Een vitamine B12-gebrek ligt bij een streng raw food-dieet op de loer. Veel aanhangers erkennen dit ook en nemen vitamine B12-supplementen. Dit is mijns inziens wel een beetje een zwaktebod, want als je claimt geen dierlijke producten nodig te hebben (sommige raw foodies zeggen bijvoorbeeld dat ons gebit daar helemaal niet voor gemaakt is), dan zou je ook geen vitaminesupplementen nodig moeten hebben. Neem dan toch maar een biefstuk op zijn tijd en laat de pillen staan, zou ik zeggen.
Maar ik had me voorgenomen niet te cynisch te worden over raw food. Veel vers, rauw, puur voedsel, daar is helemaal niets mis mee. Goed voor je cholesterol, bloeddruk en je darmen. Je zou er dus ook heel opportunistisch voor kunnen kiezen om half raw food te worden en voor de andere helft normaal te blijven eten. The best of both worlds combineren. Een glaasje wijn, een zoute haring, een biefstukje en een Boretti zijn nu net van die dingen die wij wel hebben en apen niet. Wat zou Darwin daarop te zeggen hebben?
Goed nieuws voor luie, dikke mannen! Calorieën tellen is niet langer nodig. Afvallen met The Hot Sauce Diet is heel eenvoudig: maak je eten zo onaantrekkelijk mogelijk –bijvoorbeeld door er een hele fles Tabasco overheen te gooien- en je eet aanzienlijk minder! Een kind kan de was doen, toch? Waarschijnlijk val je ook af wanneer je eerst hondenpoep door je eten roert, maar of je met een hondenpoep-dieet boeken verkoopt is een tweede. Iemand een beter idee?
Dieet. Alleen al bij het horen van het woord krijg ik trek. Zodra Oprah Winfrey het zoveelste succesdieet bespreekt, sneuvelt er bij mij thuis een reep Cote d’Or of kaan ik een halve kilo graskaas uit het vuistje weg. Ik geloof niet in diëten en ben er zelfs een tegenstander van (om redenen die ik al eerder heb gegeven). En nu is het thema van deze week op cheffen nota bene dieet. En ik ben Miss Health. Dus het moet toch een beetje van mij komen wat dat betreft. Althans, dat voel ik zo. En daarom voel ik eveneens een klein writersblockje aankomen. Want wat is er nog over te zeggen? Dus ik heb snel wat oude en hele oude tips voor je op een rijtje gezet die je kunnen helpen om een gezond gewicht vast te houden. Voor ik voorgoed dichtklap over dit onderwerp.
1 Volg geen dieet. Diëten werken niet op lange termijn en zorgen voor het jojo-effect (dit is wetenschappelijk bewezen).
2 Probeer je eetpatroon structureel aan te passen met haalbare veranderingen. Niet ineens van vijf boterhammen tijdens de lunch naar een stronkje selderij. Dat hou je toch niet vol.
3 Vergroot je kennis over eten. Koop desnoods een calorieënwijzer of het door Miss Books aanbevolen “Weet wat je eet”. Misschien eet je geregeld dingen die barstensvol calorieën zitten, zonder dat je dat weet. Een kritische blik op je eigen eetpatroon en de schellen zullen permanent van je ogen vallen.
4 Eet veel groente, fruit en vezels. Als je een gemiddelde Nederlander bent, eet je er nog steeds te weinig van, dus je kunt je dagelijkse dosis gerust verhogen. Mensen die veel groente en fruit eten hebben over het algemeen een gezonder gewicht dan mensen die dat niet doen. Vezels zorgen voor voldoende vulling en voorkomen dat je weer snel trek krijgt. Met fruit kan je “zoete vreetbuien” helpen voorkomen. Dus bijvoorbeeld een halve meloen in plaats van een halve zak engelse drop.
5 Go jog, fatass. Als je meer eet dan je verbrandt, word je te dik. Hoeveel beweging krijg je nu eigenlijk op een dag? Als je een kantoorbaan hebt, kon het daar wel eens slecht mee gesteld zijn. Wil je slanker worden, ga dan meer bewegen. Een wandelingetje tijdens de lunch telt ook al.
6. Eet/drink meer magere zuivelproducten (zo'n drie tot vier porties per dag). Calcium komt bij onderzoeken telkens weer als slankmaker uit de bus. Vooral buikvet zou er gevoelig voor zijn.
Heb jij bruikbare tips die vooral voor mannen goed werken? Laat dan een reactie achter. Ik ben benieuwd!
Je moet zo ongeveer eerst “half dood” zijn, wil je van een Nederlandse dokter een antibioticakuurtje krijgen. En dat is maar goed ook, want hoe meer antibiotica er gebruikt worden, hoe meer resistente bacteriën er ontstaan. De beruchte MRSA-bacterie was in ons land dan ook lange tijd vooral een souvenir uit een buitenlands ziekenhuis. In 2006 bleken echter ineens opvallend veel Brabantse varkenshouders de MRSA-bacterie bij zich te dragen. De link met het grootschalige gebruik van tetracycline, een antibioticum, bij varkens was al snel gelegd. Gebruik je als volk weinig antibiotica, zit je alsnog met resistente bacteriën omdat je varkensstapel strak staat van de pillen. Maar….laat ik positief blijven. Het gaat wel weer de goede kant op, want ons vee gaat steeds vaker op de alternatieve toer.
De Europese Unie heeft het gebruik van antibiotica als groeibevorderaar vorig jaar verboden. Antibiotica worden dus nog wel gebruikt in de veesector, maar dan alleen als geneesmiddel bij zieke dieren. Dat betekent dat natuurlijke alternatieven meer dan welkom zijn. Het aanbod van kruidenmiddelen om de groei te bevorderen neemt dan ook gestaag toe. Oregano wordt bijvoorbeeld al vrij lang ingezet, maar wat te denken van preparaten met zeewier en gist voor groot en sterk vee?
Welke van deze kruidenmiddelen nu echt werken is nog niet zo heel duidelijk. Er wordt vaak nog “maar wat aangeklooid” en de kruidenfabrikanten blijken ook erg creatief te zijn in het verzinnen van de meest wonderlijke combinaties. Daarnaast denken nog steeds veel mensen (en dus boeren) dat kruidengeneeskunde slechts zweverige new age flauwekul is. Daarom heeft het ministerie van LNV het project Fyto-V in het leven geroepen: fytotherapie voor dieren. En wat mij betreft kan belastinggeld bijna niet beter besteed worden dan aan projecten als deze. Diverse wetenschappelijke clubs bundelen hun krachten om onderzoek te doen en vooral de biologische sector van nog meer alternatieven te voorzien. Het gaat dan niet alleen om groeibevorderaars, maar om natuurlijke remedies tegen de meest uiteenlopende dierziekten.
Van zielig antibioticavarken, naar vrij kruidenvarken, wat zou dat mooi zijn. Anijsolie voor koeien met winderigheid, vitamine B12 tegen bloedluis bij kippen en eikenbast voor een varken met diarree. Hopelijk gaat Fyto-V ons veel gezond vee en lekker vlees opleveren. Als dan ook nog de koeien terug in de wei komen en de varkens zich weer in de modder mogen wassen, gaat het misschien nog wel eens goed komen met de diervriendelijkheid van ons land. Of zoals Mister Meat vandaag al schreef: We willen toch allemaal lekker eten? (En het liefst met een goed geweten...)
Het lijkt op een bloederige scène uit de Passion of the Christ, maar wat je echt ziet op de foto is een sfeerimpressie van La Tomatina, een Spaans tomatenfiesta. De deelnemers gaan in hun oudste kloffie de straat op om elkaar met tomaten te bekogelen. Leuk voor de volgende cheffen-excursie?
Als je wel eens een mannenblad openslaat, weet je wellicht al dat tomatenproducten je beschermen tegen prostaatkanker. Maar er is nog meer, want de tomaat is niet alleen een allrounder in de keuken. Lycopeen, de kleurstof die tomaten hun mooie rode kleur geeft, staat wereldwijd volop in de belangstelling om z’n gezonde eigenschappen. Botontkalking, verschillende vormen van kanker, hart- en vaatziekten, Alzheimer en de slopende ziekte ALS, zouden er allemaal een hekel aan hebben. En die lijst wordt alsmaar langer en langer. Om van lycopeen te profiteren moet je echter wel iets doen: de tomaten goed koken of heel goed kauwen (zodat ut gelèkmatig in je bloed komp).
Hoe roder de tomaat, hoe meer lycopeen erin zit. Donkerrode tomaten zijn niet alleen lekkerder, maar dus ook gezonder. Groene stukken zijn af te raden omdat ze tomatine bevatten. Als je veel onrijpe (groene) stukken tomaat eet, kun je daar flink misselijk van worden.
Uit rauwe tomaten kan je lichaam lycopeen heel moeilijk opnemen. Dat komt doordat de celwand van het stofje nog intact is en de kostbare inhoud ervan dus niet vrijkomt. Door tomaten lang en goed te kauwen vergroot je de opname waarschijnlijk wel iets, omdat er hier en daar wat celwanden sneuvelen. Maar als je niet als een soort herkauwer aan tafel wilt zitten om eindelijk die lycopeen uit de cellen te kauwen, kun je tomaten beter verwerken in een tomatensaus. Door verhitting verdwijnen de celwanden en is de lycopeen direct beschikbaar. Daarom zijn tomatenproducten als tomatenpuree, tomatensap en ketchup om lycopeentechnische redenen, nog “gezonder” dan verse tomaten.
Een dun maar voedzaam laagje klei en daaronder zand. Het is de ideale voedingsbodem voor de kersenboom die volgens kersenexpert Jan Steenis uit Kerk-Avezaath absoluut niet van natte voeten houdt. Het Betuwse rivierenland heeft dan ook de perfecte papieren om de lekkerste kersen voort te brengen en is van oudsher hét kersengebied bij uitstek. Sinds het weekend zijn ze er weer volop. Kersvers, zongerijpt en heerlijk zoet.
Voor een kilootje kersen moet er ontzettend veel werk verzet worden. Steenis is zelf bijvoorbeeld al hele dagen in de weer met plukken. Daarnaast is het elk jaar weer onzeker wat de opbrengst gaat worden. Een flinke hagelbui kan de boel aardig verpesten.
Jan Steenis heeft in zijn boomgaard maarliefst zeventien verschillende rassen kersenbomen staan. Dat heeft niet alleen te maken met een grote liefde voor alles wat met kersen te maken heeft, maar ook met risicospreiding. “Vroeger was je door slechte weersomstandigheden soms in een keer je hele opbrengst kwijt. Door verschillende rassen met verschillende bloeiperioden te gebruiken heb ik nu meer zekerheid.” Toch zijn het dit jaar toch vooral de ouderwetse hoogstambomen die het goed doen. “Ik heb al even rondgekeken en overal hangen de hoogstammen vol”. Het is dus een ouderwets goed kersenjaar.
Naast de zeventien rassen, heeft Steenis zes bijenvolken die hem helpen de bestuiving goed te laten verlopen. “Wanneer het warmer dan 10 graden is beginnen de bijen uit te vliegen om elk bloempje te bezoeken. Ideaal. Andere telers moeten ze inhuren bij een van de vele imkers hier in de Betuwe.”
Het resultaat van al het harde werk mag er zijn. Kersen zijn niet alleen overheerlijk, maar ook “kei-gezond”. De bioflavonoïden en anthocyaninen zijn effectief tegen artritis en jicht en beschermen de lichaamscellen tegen vroegtijdige veroudering. Daarnaast bevatten kersen heel uniek melatonine, een hormoon dat helpt tegen de gevolgen van jetlag en slapeloosheid tegengaat. Eet kersen, en je slaapt als een roosje.
En welke kersen vindt de kenner zelf het lekkerst? “Het is misschien raar om te zeggen, maar ik eet zelf graag kersen met scheuren. De consument laat die kersen juist liggen. Dat begrijp ik wel, want het oog wil natuurlijk ook wat. Toch zijn die barsten in kersen helemaal niet erg. De kers met een scheur is gewoon heel rijp en op het moment dat hij zo vol met vocht zit dat hij het niet meer kwijt kan, barst hij open. Hetzelfde geldt voor kersen waar een spreeuw in gepikt heeft. Die zijn ook lekker, want een vogel houd je niet voor de gek.”
Voor wie geen kersen met barsten of spreeuweprikjes wil, heeft Steenis nog een advies:
“Als je kersen koopt, kijk dan goed naar de steeltjes. Een kers moet een gezond, groen steeltje hebben. Laat de kersen met bruine steeltjes liggen. Kijk ook of de kersen glanzen. De kleur zegt niet altijd iets over de smaak. Er zijn rassen die al bij een licht tintje lekker zijn, terwijl andere rassen pas op smaak zijn als ze donkergekleurd zijn.”
Voor de lekkerste Betuwse kersen kun je zeven dagen per week bij Jan Steenis terecht. Adres: Tielseweg 8, Kerk-Avezaath (vlakbij de kerk).
Terwijl ik mijn bleke wintervel tevergeefs aan het slow roasten was op een regenachtig maar schitterend Cuba, was het in Nederland alweer perfect barbecueweer geworden. Daarom nog een aanvulling op het thema van vorige week. Want hoewel Mister Beverage zoals altijd weer superwijntjes bij het menu had gezocht, zullen veel masculinaire barbecuers toch naar een krat bier grijpen. En dat is verstandig.
Een Japanse onderzoeker kwam er een paar jaar geleden achter dat een stofje in bier (glycine betaïne voor de liefhebber) het lichaam beschermt tegen de DNA-schade van kankerverwekkende stoffen in doorbakken (lees: verbrand) vlees. Overigens hebben niet alle biersoorten deze kwaliteit: je moet lager (gewoon pils) of Guinness hebben.
Hij pleegt aanslagen op je gezondheid en is volgens onderzoek van de Universiteit van Wageningen verantwoordelijk voor 5000 doden per jaar. Zijn naam is natrium(chloride), maar in de volksmond is hij beter bekend als zout. Na de eerdere aanhouding van suikers, vetten en cholesterol mag zout nu in het beklaagdenbankje plaatsnemen. De aanklacht: deelname aan een voedingsterreurnetwerk. Helaas is de verdachte nog niet gearresteerd, want hij weet zich -met dank aan de zoutmaffia- erg goed te verstoppen.
Nederlanders werken gemiddeld zo’n 10 tot 12 gram zout per dag naar binnen en dat is veel meer dan wat de gezondheidsraad adviseert: maximaal 6 gram per dag. Een hoge inname van zout is slecht voor je nieren, vergroot de kans op een te hoge bloeddruk en kan leiden tot versnelde botontkalking, omdat te veel zout de calciumhuishouding in je lichaam saboteert. Bovendien laat een nieuw onderzoek zien dat een verlaging van zout in je eten de kans op hart- en vaatziekten (bijvoorbeeld hersen- en hartinfarcten) op lange termijn aanzienlijk vermindert. Al met al zorgt te veel zout in ons eten voor zo’n 5000 dode Nederlanders per jaar.
Het is echter niet zo dat we te vaak naar het zoutvaatje grijpen. Zo’n 70% van het zout dat we binnenkrijgen zit namelijk verstopt in kant-en-klare producten. Daarbij moet je niet alleen denken aan magnetronmaaltijden of een pizza salami; als een ware terrorist kiest zout ook “onschuldige” voedingsmiddelen, zoals brood en kaas, om zich in te verstoppen.
Het voedingscentrum, de Consumentenbond en het Ministerie van VWS hebben onlangs een terreuralarm afgekondigd. De grote bergen zout moeten weg uit ons eten. Ze stellen voor om de hoeveelheden zout de komende jaren geleidelijk te verminderen, zodat onze smaakpapillen niet te veel schrikken van het laffe eten (en we daardoor alsnog naar het zoutvaatje grijpen). De voedingsmiddelenindustrie moet daar uiteraard aan meewerken, dus het zou nog wel eens een tijdje kunnen gaan duren voordat de hoeveelheden zout een acceptabel niveau hebben bereikt.
Om aan de zoutmaffia te ontkomen kun je alvast het volgende doen:
•Chef je eten zoveel mogelijk zelf en gebruik vaker kruiden, uien en knoflook als smaakmakers. Laat de kant- en klare troep staan. Naast zout zit er vaak ook nog eens verborgen suiker in je eten, al eerder ter sprake gebracht door Miss Family.
•Ontwijk de zoutbombardementen. Veel zout zit volgens het Voedingscentrum bijvoorbeeld in hartige snacks, zoute pinda’s, kaas, chips, bouillonblokjes, maggi, ketjap, worcestersaus, mosterd, sambal, tomatenpuree en ketchup.
•Doe merkenonderzoek. Let op de hoeveelheden zout (natrium, natriumchloride) en vergelijk verschillende merken. De Consumentenbond ontdekte daarin grote verschillen. De ene fabrikant is dus blijkbaar beter in staat om met minder zout te werken dan de andere.
•Ontcijfer de geheimen van de verpakking. Onthoud de volgende formule: 1 gram natrium = 2,5 gr zout (natriumchloride). In een pizza van 500 gram met 0,5 gram natrium per 100 gram zit dus 5 gram zout. Probeer per dag onder de 6 gram zout te blijven.
•Let op zout in zoet. Ook in zoete producten, zoals koekjes, kan zout zitten.
We komen ‘m tegen in de zoetzure saus van Uncle Ben’s en als smaakmaker in Optimel. We smijten ‘m rechtstreeks uit blik op de Pizza Hawaï, wat niet alleen een verkrachting van een (h)eerlijk Italiaans gerecht is, maar ook van de ananas. Met de ananas wordt vaak gerommeld. En dat terwijl hij veel meer is dan de smaakstof in het onderste (en lekkerste) gele stuk van een raketje. Een ananas hoort ook geen bremzoete schijf uit blik te zijn. Hij bevat een uniek enzym, zit vol vitamine C en zijn smaak is betoverend zoet. Met de volgende tips haal je het beste uit de ananas en geef je hem de credits die hij verdient.
•Gebruik je neus. Wanneer je een ananas koopt, ben je misschien geneigd vooral naar de kleur van de schil te kijken. Toch kan een groene ananas ook rijp zijn. Een ananas wordt in tegenstelling tot andere vruchten pas geplukt als ie helemaal rijp is, dus laat je niet misleiden door zijn groene jasje. Bruine plekken zijn wel een teken dat de kwaliteit van de ananas achteruit aan het gaan is. Om de lekkerste ananas eruit te pikken moet je je neus gebruiken: de zoete geur vertelt je welke je moet hebben. Ruikt hij zuur of muf dan heeft ie zijn beste tijd gehad.
•Voelen. Tast de ananas voorzichtig af om te voelen of hij zachte (beurse) plekken heeft. Laat die liggen voor de volgende argeloze koper. Overigens kun je een ananas waarvan de bladeren bruin zijn ook beter niet kopen. Kies een exemplaar met mooie groene bladeren.
•Size doesn’t matter. Het formaat van een ananas heeft geen invloed op de smaak. Bovendien: het gaat erom wat je ermee doet, nietwaar? Zijn gewicht is wel belangrijk. Dus probeer een ananas te kiezen die vrij zwaar is voor z’n formaat. Ik weet het, het is een subjectief gegeven. Maar oefening baart kunst.
•Hoe geler, hoe beter. Bleek mag dan in sommige kringen als chique gelden, maar het vruchtvlees van een ananas moet zo geel mogelijk zijn. De kleur zegt namelijk iets over de hoeveelheid provitamine A of bètacaroteen in de ananas. Dit stofje, dat in het lichaam wordt omgevormd tot vitamine A, verhoogt de weerstand en zorgt voor een mooie huid. Je wordt sneller bruin in de zon en blijft dat ook langer.
•Bewaar ‘m op kamertemperatuur. Een ananas rijpt niet verder na aankoop, maar als je ‘m twee dagen op kamertemperatuur bewaart, wordt ie wel sappiger. Heb je ‘m eenmaal in stukken gesneden, bewaar de stukken dan in een afgesloten bakje in de koelkast en probeer daar zoveel mogelijk sap van de ananas bij te bewaren. Zo voorkom je dat hij uitdroogt.
Wat levert deze zoektocht naar de perfecte ananas je uiteindelijk op?
Een enorme hoeveelheid vitamine C en een grote berg mangaan, een mineraal dat belangrijk is voor je botten. Verder de al genoemde bètacaroteen, vitamine B1, koper plus lekker veel vezels. Daarnaast bevat ananas bromelaïne, een uniek enzym dat het vermogen heeft om eiwitten te splitsen. Om deze reden wordt het gebruikt om (taai) vlees malser te maken. Tegelijkertijd is het door de bromelaïne moeilijk om ananas te verwerken in desserts of drankjes met zuivel. Al snel zie je dat het vocht van de ananas zich afsplitst van de yoghurt of kwark. Het kan overigens wel (zoals in het dessert van deze week), maar je moet het dan snel opdienen want anders ziet het er niet uit. Ik vroeg Mister Sweet alvast naar zijn ervaringen met ananas in desserts en die verklapte dat een dessert met rauwe ananas binnen een paar uur een “zielig plasje met ananas- en roomvocht” is geworden. Hoe het wél lukt, hoor je vrijdag van de toetjesgoeroe zelf.
In ieder geval worden aan bromelaïne allerlei ontstekingsremmende eigenschappen toegedicht en zou de eiwitsplitsende eigenschap goed zijn voor de spijsvertering.
Eet ananas dus veel en vaak, maar in godsnaam niet op je pizza!
Ze is rond, sappig, lekker en met haar Braziliaanse temperament houdt ze je langer jong. De açai-bes (aasaa-ie) was al zeer geliefd bij de Brazilianen. De bessen, die in het Amazonegebied groeien, geven volgens de Brazilianen energie, kracht en supergoede seks. Ze hebben als ware açai-junks dan ook allerlei creaties bedacht om de kwetsbare bes te eten of te drinken: als slush puppy, als ijs, als compote bij vlees, als energybar, als dik, medium-dik of dun sap enzovoort. Na een openlijke liefdesverklaring van Oprah Winfrey gaan ook de Amerikanen (inclusief Hollywoodsterren) plat voor de bes. En eindelijk is de miracle fruit dan ook als sap in ons land verkrijgbaar.
De açai-bes is al jarenlang een belangrijke voedselbron voor Indianenstammen in het Amazonegebied. De Indianen zouden de bessen gebruiken om scherp te blijven tijdens hun vermoeiende jachtexpedities van enkele dagen. Dat lijkt gek, want hoe voedzaam kan een handje bessen zijn? De açai is dat zeker, hij zit vol vezels en zelfs proteïnen, en levert per 100 gram 90 calorieën. De energiewaarde van de bessen komt echter niet uit suiker, maar vooral uit omega 3-6-9 vetten (je weet wel, de gezonde vetten). Wat de bessen echt indrukwekkend maakt is hun hoge gehalte antioxidanten die veroudering tegengaan. Sommige wetenschappers reppen al van de gezondste vrucht op aarde. En vooralsnog lijkt die stelling waar te zijn. Een recent onderzoek toonde aan dat de antioxidante capaciteiten van de açai-bessen zo sterk zijn, dat ze mogelijk een nieuwe therapie voor hart- en vaatziekten bieden. Ook de ontstekingsremmende werking ervan biedt interessante mogelijkheden.
Als je benieuwd bent hoe verse bessen smaken, dan zul je naar het Amazonegebied moeten reizen want ze zijn hier niet vers te koop. Ze zijn ontzettend kwetsbaar en daarom worden ze na het plukken heel snel ingevroren. Maar voor het sap hoef je het land niet meer uit.
Healthy People verkoopt sinds deze week sap van açai en rode vruchten (je vindt het in het koelvak van de supermarkt). Aangezien ik niet kon wachten mocht ik alvast voorproeven en ik denk dat er ook in mij een potentiële açai-junk schuilt. Ik vond het heerlijk! Het sap is zoet en fluweelzacht en is het best te omschrijven als een zoete bosvruchtenmix met ergens een vleugje chocolade…Maar bovenal gewoon lekker dus! Misschien had ik er voor een goede smaakomschrijving de getrainde neus en smaakpapillen van Mister Beverage op los moeten laten.
Omdat ik gek ben op smoothies en yoghurtdrankjes heb ik het sap meteen ook in de blender gegooid met een scheutje yoghurt en verse muntblaadjes. Dat leverde een superresultaat op (iets frisser dan het origineel en dus lekker bij warm weer). Enjoy!
Wat eet je voor beter sperma? Heeft je chagrijnige vriendin echt baat bij chocolade vlak voordat ze ongesteld wordt, of knapt haar humeur juist op van zuivel? Kun je opgewonden raken van appeltaart en is knoflook de natuurlijke Viagra? Hoe eet je je beginnende bierbuik weg? Met welke voeding word je een topatleet? En hoe blijf je er tot je tachtigste uitzien als een jonge god?
The Truth about Food is een onmisbaar boek voor iedereen die de antwoorden zoekt op dit soort prangende levensvragen.
De Britse televisiemaakster Jill Fullerton-Smith maakte voor de BBC een serie waarin de ware feiten over voeding aan het licht werden gebracht. Voor “slechts” zes afleveringen deed ze twee jaar lang onderzoek en werkte ze samen met meer dan vijftig voedingsdeskundigen en een indrukwekkende lijst artsen en onderzoekers. Het boek “The Truth about Food” is een afgeleide van deze serie. Een niet al te dik boek dat toch een redelijk compleet beeld geeft van de voedingsmiddelen die er toe doen. Je vindt in dit boek geen onwaarheden, veronderstellingen, prietpraat en broodjes aap. Door de grondige research staat de informatie als een huis. Het boek is onderverdeeld in zes hoofdthema’s. De hoofdstukken hebben titels als “De grote spermarace, eet voor je leven” en “Zo word je de beste” en zullen zeker ook mannen aanspreken.
Het leuke is dat Fullerton-Smith zelf onderzoeken en experimenten heeft opgezet, daar waar wetenschappelijke bewijzen ontbraken of tegenstrijdig waren. Een mooi voorbeeld is het experiment waarbij werd onderzocht of mannen opgewonden kunnen raken van eten. De proefkonijnen moesten allemaal verschillende geuren opsnuiven terwijl hun penisomvang werd gemeten door een speciaal apparaat. En wat bleek? Bij Britse mannen nam het “penisvolume” met 24% toe na het ruiken van appeltaart. Bij de Amerikaanse mannen nam het penisvolume zelfs met 32% toe na het opsnuiven van de geur van een pompoentaart. Helaas deden er geen Nederlandse mannen mee aan het onderzoek, dus je zult zelf moeten uitzoeken of je baat hebt bij de geur van een Hollandse Nieuwe of jonge Goudse.
The Truth about Food is een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in gezonde voeding, zonder daar al te hysterisch over te willen doen. De informatiedichtheid is groot, maar tegelijkertijd blijft de toon luchtig en relativerend (met hier en daar een Brits grapje).
Asperges eten alsof je leven ervan afhangt. De Romeinen deden het al, letterlijk, want zij gebruikten asperges vooral als medicijn tegen nierfalen, bij verstopping en om het bloed te reinigen. Een aantal cheffen aten vrijdag ook asperges alsof hun leven ervan af hing bij Hostellerie de Hamert in het Limburgse Wellerlooi. Het waren acht heerlijke gangen puur genieten. Bruisend van de champagne en wijnen, warm van de Limburgse gastvrijheid en in blakende toestand van alle heilzame stoffen uit de asperges keerden we huiswaarts. Van zo’n dagje asperges eten in Limburg knapt een mens echt op. Zorgverzekeraars zouden het moeten vergoeden.
Het witte goud smaakt niet alleen zalig, ook qua samenstelling zou een zaligverklaring op zijn plaats zijn. IJzer, koper, zink, calcium, magnesium, kalium, fosfor en een indrukwekkende hoeveelheid foliumzuur zijn slechts een greep uit al het goeds dat ze te bieden hebben. De vezelrijke structuur helpt trage darmen weer op gang, de rutine beschermt de allerkleinste bloedvaten en meester-antioxidant glutathion zet het afweergeschut van het lichaam op scherp. Al dat goeds zit in een lichtgewicht verpakking van maximaal 20 calorieën per 100 gram. En dan mag je best eten alsof je leven ervan af hangt.
Maar, behandel je je eten slecht, dan is je eten ook niet goed voor jou. Te lang koken is een eerste doodzonde. Je kookt de asperges niet alleen “aan gort” (=niet lekker), maar je kookt er ook veel van de goede stofjes uit. Wees vooral lief voor de kopjes: ze bevatten de meeste voedingsstoffen en zijn ook qua smaak wat het neusje voor de zalm is. Een tweede doodzonde is asperges eten die niet vers zijn. Verse asperges zijn verreweg het lekkerst en bevatten ook de meeste voedingsstoffen. En hoe weet je of ze vers zijn? Zoals Mister Global al schreef: verse asperges piepen als je ze tegen elkaar wrijft en spuiten als je in de onderkant knijpt.
Heb je geen tijd om naar Limburg of Brabant af te reizen voor een maaltje vers gestoken wit goud? Bestel ze dan op www.aspergebestellen.nl. Verser worden ze niet!
Ben je benieuwd naar de lustopwekkende eigenschappen van asperges, lees dan mijn bijdrage van vorig jaar: meer mans met asperges.
Een tijd geleden interviewde ik voor een artikel in Men’s Health dr. Evelien Dekker, Maag-Darm-Lever-arts bij het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam. Dekker is een autoriteit op het gebied van darmkanker en is een van de projectleiders van de werkgroep “Screening op dikkedarmkanker”. Het werd niet alleen een ontzettend leuk interview, maar het gesprek leverde bovendien een aantal interessante weetjes op over het verband tussen darmkanker en voeding.
Voorkom overgewicht
Jammer voor de lekkerbekken hier op cheffen, maar het eerste advies houdt meteen in dat je wellicht minder moet gaan eten. Overgewicht is niet alleen een belangrijke risicofactor voor diabetes en hart- en vaatziekten, maar ook voor verschillende vormen van kanker, zoals alvleesklier-, galblaas,- slokdarm- en nierkanker. Ook voor darmkanker zijn de aanwijzingen vrij sterk dat overgewicht een rol speelt. Bij mannen is de invloed van overgewicht waarschijnlijk zelfs nog groter dan bij vrouwen.
Een tweede voordeel van een slanke lijn: met een gezond gewicht verklein je de kans op suikerziekte. Suikerziekte en het voorstadium daarvan (insulineresistentie) lijken de kans op darmkanker te vergroten. Insuline speelt een rol bij de groei van tumoren.
Ja inderdaad, meer groenten en fruit
Veel groenten en fruit eten verkleint de kans op darmkanker. Volgens Evelien Dekker is nog niet duidelijk of dat nu door de vezels, het foliumzuur, de antioxidanten of andere factoren komt. Maar het is wel duidelijk dat groenten en fruit zeker helpen tegen darmkanker. Veelbelovend in de strijd tegen darmkanker zijn frambozen. Onderzoekers van de universiteit in Ohio voerden een aantal ratten grote hoeveelheden frambozen en injecteerden de beesten daarna met een stof die darmkanker veroorzaakt. De ratten die frambozen kregen, ontwikkelden 80% minder tumoren dan de ratten die geen frambozen kregen. Van de groenten zijn koolsoorten (broccoli!) en groene bladgroenten waarschijnlijk de beste keuzes voor je darm. Groene bladgroenten bevatten veel foliumzuur, een stof die in veel onderzoeken naar darmkanker als preventieve factor wordt genoemd.
Meer calcium
Volgens Evelien Dekker zijn er aardig wat aanwijzingen dat calcium de kans op darmkanker verkleint. Hoe dat nu precies komt, is nog een raadsel. Magere zuivel zorgt niet alleen voor je dagelijkse portie calcium, maar helpt volgens diverse onderzoeken ook overgewicht voorkomen. Met een glas magere melk ben je dus lekker bezig…..
Word een peer
Een betere reden om van je bierbuik af te komen is er niet. Een appelvormig figuur (dus met relatief veel vet in de buikstreek) is ongezonder dan een peervormig figuur (waarbij het vet meer op de kont, heupen en dijen zit). Let op: je kunt dus ook een normaal gewicht hebben, maar nog steeds relatief te veel vet in je buik. Een Europees onderzoek van onder andere het RIVM en het UMC Utrecht toonde aan dat een grote buikomvang of een grote buik in verhouding tot de heupen zeer waarschijnlijk een verhoogde kans op darmkanker geeft. Deze kans is bijna anderhalf keer zo groot voor mannen met een buikomvang van meer dan 102 cm. Mocht je je buikomvang willen meten: leg het meetlint net onder de navel rond je middel.
Minder rund en varken, vaker vis
Als je meer dan 160 gram rood vlees (varkensvlees en rundvlees) per dag eet, heb je 35% meer kans op darmkanker. Dit ontdekten dezelfde Europese onderzoekers die ook het belang van een peervormig figuur vaststelden. Het is nog niet helemaal duidelijk waarom grote hoeveelheden rood vlees slecht zijn, maar waarschijnlijk komt het door het haem-ijzer, een vorm van ijzer die alleen in rood vlees voorkomt. Wit vlees, zoals kip en ander gevogelte, heeft geen invloed op darmkanker. Omega-3 vetten in vette vis (haring, makreel) beschermen zeer waarschijnlijk tegen darmkanker. Blief je geen vis? Eet dan walnoten, lijnzaad(olie), groene bladgroenten of de met omega-3 verrijkte eieren.
Minder (hard) drinken
Meer dan drie glazen alcohol per dag vergroot de kans op kanker in het spijsverteringskanaal, waaronder de darm. Het maakt daarbij niet uit welke soort je drinkt: bier, wijn en sterke drank zijn allemaal bad news voor je darmen. En om het echt ongezellig te maken: roken is uiteraard uit den boze.
Cola drinken voor je gezondheid, het moet niet gekker worden. Toch wordt dat het wel, want Coca Cola en Pepsi komen dit jaar allebei met een vitaminerijke cola op de markt. Consumenten laten de koolzuurhoudende dranken steeds vaker staan, en je moet toch wat als producent. Als argeloze consument moet je steeds harder nadenken over de kwaliteit van je voedsel, want door alle gezondheidsclaims op voedingsmiddelen, weet je soms van gekkigheid niet meer wat gezond is en wat niet. Vruchtensappen bijvoorbeeld. Die zijn toch altijd gezond, want gemaakt van vruchten? Niet helemaal. Daarom een korte handleiding vruchtensappen kopen in de supermarkt.
•De gezondste vruchtensappen zijn uiteraard degenen die je zelf perst, maar een goed alternatief zijn de versgeperste sappen in het koelvak. Vers sinaasappelsap bevat bijvoorbeeld ongeveer 50% meer vitamine C dan de geconcentreerde sappen die niet gekoeld staan. Kies bij voorkeur de varianten met vruchtvlees.
•Let op: niet alles in het koelvak is versgeperst. Dus zoek op de verpakking naar de aanduiding “versgeperst”. In het koelvak staan ook geconcentreerde vruchtensappen. Niet vers dus, maar de fabrikanten willen je graag doen geloven dat ze dat wel zijn door ze in het koelvak te zetten. Je betaalt voor deze “versbeleving” zelfs meer dan voor eenzelfde sap dat niet gekoeld staat (CoolBest).
•Zoek je naar goedkopere alternatieven, dan zijn de geconcentreerde vruchtensappen prima. De vruchtensappen zijn eerst ingekookt of ingedampt. Daarna wordt er aan dit concentraat weer water toegevoegd. De meeste geconcentreerde vruchtensappen bevatten nog een aardige hoeveelheid vitamine C. Uitzonderingen zijn geconcentreerd appelsap en druivensap. Als je een gezond sapje wilt, kun je deze twee beter laten staan.
•Voor biologisch moet je doorgaans iets dieper in de buidel tasten. Maar check altijd eerst de verpakking, want ook biologische sappen zijn soms van concentraat gemaakt.
•Let op suiker. De meeste fruitsoorten zijn van zichzelf zoet genoeg, dus als er suiker aan toegevoegd is, zou ik het persoonlijk niet kopen. Is onnodige dikmakerij. Berucht zijn de “dubbeldranken”.
•Na het openen van de fles of het pak begint het sap zijn vitamine C te verliezen. Bij zure sappen, zoals grapefruitsap, is dat ongeveer 2% per dag. Door te schudden gaat het verlies van vitamine C sneller.
•Vruchtensappen met vruchtvlees bevatten meer vezels en zijn dus beter voor je stoelgang en je darmen.
•Kies je een vruchtensap met extra vitamine C, bedenk dan dat nooit even gezond kan zijn als het eten van vers fruit. Het is namelijk niet alleen de vitamine C die vruchten gezond maakt. Er zijn vele gezonde stofjes in fruit die niet in die sappen gestopt worden (zoals bioflavonoïden). Vers fruit is dan ook altijd gezonder dan een vitamine C-pil of sap met toegevoegde vitaminen.
Onlangs kreeg ik een vraag van ene Rolf of het gevaarlijk is om vis te combineren met venkel of broccoli. Rolf, het heeft even geduurd -sorry- maar deze week het antwoord. Het klopt inderdaad dat het niet zo handig is om bepaalde groenten te combineren met vis, schaal- of schelpdieren. Het heeft allemaal te maken met nitraat in de groente, de omzetting naar nitriet en de vorming van kankerverwekkende nitrosamines door de groente te combineren met vis. Ik verraad alvast dat venkel bij de vis niet goed voor je is. Van broccoli kun je wat mij betreft nooit te veel eten.
Relativiteitstheorie
Ik ben nooit zo’n voorstander van angstzaaiende berichten over eten. Eet niet dit, want dan krijg je kanker, eet niet zus, want dan krijg je zwemmerseczeem, drink niet zo want dan doet je lever “pang” of je botten doen “krak”. Zeker als het om groenten of fruit gaat vind ik deze berichten al snel wat Amerikaans en dus hysterisch. Wij Nederlanders eten ondanks de campagnes nog veel te weinig groenten en fruit (is kankerverwekkend), maar we lijken ons soms meer zorgen te maken over wat we wél binnenkrijgen dan niet. Ik betrap mezelf daar ook wel eens op. Ik ben uiteraard geen voorstander van gifstoffen in je eten, maar er zijn toxicologen die zeggen dat het eten van voldoende groenten en fruit zwaarder weegt dan de gevolgen van de eventuele schadelijke stoffen die je binnenkrijgt door het eten van groenten en fruit. Lees de vorige zin nog eens door en hou deze relativerende theorie in je achterhoofd bij de volgende uitleg.
Van nitraat naar nitriet
Nitraat is een stofje dat in drinkwater en groenten voorkomt. Het is in principe niet schadelijk. Helaas wordt nitraat op een gegeven moment omgezet in nitriet. Dat gaat vanzelf, bijvoorbeeld door de groente te bewaren, te verwarmen maar ook tijdens het eten zelf. Nitriet is alweer een stukje minder onschadelijk dan nitraat, want het vermindert de beschikbaarheid van zuurstof in het bloed omdat de zuurstof meer aan de rode bloedcellen blijft “kleven”. Vooral bij baby’s kan dit mogelijke zuurstoftekort voor zeer gevaarlijke toestanden zorgen (blauwe baby’s). Bovendien is in dierproeven gebleken dat nitriet mogelijk kankerverwekkend is. Het is echter nog niet bewezen dat nitriet voor mensen ook kankerverwekkend is.
Een gifbeker mengen....
Het wordt een ander verhaal als je bij de nitraatrijke groenten vis of schaal- of schelpdieren gaat eten. In principe ben je dan bezig met het mengen van een kankerverwekkende gifbeker. Hoe komt dat? Nitriet reageert in een zure omgeving met bepaalde eiwitten (aminen), die in vis en schaal- en schelpdieren voorkomen. Nu is er bijna geen omgeving zo zuur als je maag, dus dat wil wel. Nitriet vormt samen met de aminen kankerverwekkende nitrosaminen die je DNA beschadigen. Daar ga je dan met je goede gedrag. Eet je meer vis en groenten, is het weer niet goed. Niet helemaal, want de vorming van nitrosamines wordt ook weer tegengegaan door vitamine C. (Zie daar het nut van de relativerende introductie hierboven).
Wel wortelen, geen spinazie bij de vis
Gelukkig zijn er een heleboel groenten die je wel in combinatie met vis kunt eten. Nitraatarme groenten zijn bijvoorbeeld: asperges, aubergine, bloemkool, broccoli, doperwten, knolselderij, komkommer, koolraap, paprika, prei, rodekool, savooienkool schorseneren, snijbonen, sperziebonen, spruiten, tomaten, tuinbonen, uien, witlof, witte kool, wortelen.
Nitraatrijke groenten zijn onder andere: andijvie, bleekselderij, postelein, raapstelen, waterkers, rode biet, sla, spinazie, spitskool, Chinese kool, koolrabi en venkel.
Broccoli altijd!
Dus Rolf, je hoeft niet direct naar de huisarts te rennen omdat je venkel in combinatie met vis hebt gegeten. Zo’n vaart loopt dat allemaal niet. Maar voortaan dus liever bergen broccoli bij je vis, dan venkel, spinazie of sla. Bovendien is broccoli –net als bloemkool- een echte kankerbestrijder. Vooral op het gebied van longkanker zijn de onderzoeken veelbelovend.
Onlangs publiceerde de universiteit van Stanford in California de resultaten van een onderzoek naar de effectiviteit van verschillende dieetvormen. Het dieet van cardioloog Robert Atkins kwam als meest effectief uit de bus en daarom kom ik nu op vele nieuwssites berichten tegen over de kracht van het Atkins dieet. Met Atkins vielen de proefpersonen uit het Amerikaanse onderzoek in een jaar gemiddeld 4,7 kilo af. Klinkt geweldig, maar is het echt zo geweldig als het lijkt? En hoe zit het met het A-merken-dieet van Sonja B.?
De centrale gedachte achter het dieet van Robert Atkins is dat je zo veel mogelijk koolhydraten uit je eetpatroon moet schrappen. Dat betekent zo min mogelijk brood, graanproducten, aardappelen, rijst en pasta. Ook groenten en fruit zijn in het dieet maar beperkt toegestaan. Vet en eiwit maken dus een relatief groot deel uit van het voedingspatroon. Dat je met dit dieet afvalt is dus duidelijk geworden door het Amerikaanse onderzoek. Maar is dit wel een gezonde manier om af te vallen?
Eiwitten, koolhydraten en vetten zijn de bouwstenen (macronutriënten) van onze voeding. We hebben ze alledrie nodig voor energie, opbouw van lichaamscellen, een soepele spijsvertering, zenuwimpulsen, enzovoort. De macronutriënten zijn voor ons lichaam onmisbaar. Allemaal. Zelfs vet dat vaak als dé boosdoener bij overgewicht wordt gezien is essentieel voor het lichaam. Zonder vet zouden onze lichaamscellen geen membranen hebben, zouden we geen hormonen kunnen aanmaken en zouden we allemaal een doffe kop met haar hebben.
Verschillende diëten, zoals Atkins, verstoren de balans tussen de macronutriënten. Bij de ene dieetgoeroe mag je bijna geen vet, bij de andere bijna geen eiwit of mag je bepaalde combinaties niet eten. En nu zeg ik met mijn boerenverstand dat dat niet goed voor je kan zijn. Het Atkins dieet levert bijvoorbeeld minder vezels, minder vitamines en minder mineralen dan een normaal eetpatroon waarin alle macronutriënten vertegenwoordigd zijn. En er zijn inmiddels stapels onderzoeken waaruit blijkt dat groenten en fruit belangrijk zijn om kanker te voorkomen, dat vezels (bijvoorbeeld in graanproducten) helpen tegen darmkanker, diabetes én –nu wordt het interessant- overgewicht. Met andere woorden: met Atkins kun je een gezond gewicht bereiken, maar of dat op de beste manier gebeurt is op z’n zachts gezegd twijfelachtig. En dat geldt ook voor alle andere diëten waarbij strenge restricties worden opgelegd.
In Nederland is Atkins inmiddels wat minder populair en worden vooral de boeken van het blonde orakel Sonja Bakker verslonden. Natuurlijk val je af met het crash-dieet van Sonja, want je beperkt de hoeveelheid calorieën die je op een dag naar binnen werkt gigantisch. Waarom dat alleen met merkproducten kan is mij overigens een raadsel, je zou er bijna iets van gaan denken. Tegelijkertijd waarschuwen diëtisten dat je door de lage hoeveelheid calorieën ook weer minder vitamines, mineralen e.d. binnenkrijgt. En bovendien: hoe lang is zo’n dieet vol te houden? De ervaring leert dat strenge diëten je op langere termijn niets opleveren. Slechts een berg frustratie en wellicht zelfs –door het beruchte jojo-effect- een nog dikkere buik. Alleen Sonja wordt er blij van (als ze het saldo van haar bankrekening checkt).
Wat nu de beste manier is om af te vallen zal nog lange tijd een onderwerp van discussie blijven. Meer bewegen en minder snaaien lijkt vooralsnog de beste aanpak.
In 1925 konden de Amerikanen kennismaken met de Quick Freeze machine, een voor die tijd revolutionaire gadget. Clarence Birdseye, de uitvinder van het apparaat, leefde voor zijn werk een tijd tussen de eskimo’s en merkte op dat vlees erg lang eetbaar bleef in de extreme kou. Hij proefde ook dat de in de winter ingevroren vis veel beter smaakte dan de langzaam en bij hogere temperaturen ingevroren vis in het voorjaar of zomer. Hij wist dit proces te kopiëren en vroor voedsel zo snel in dat er alleen kleine ijskristallen gevormd konden worden en de celwanden van groenten en fruit intact bleven. Birdseye werd daarmee de eerste leverancier van diepvriesmaaltijden. Toch stonden de Amerikanen aanvankelijk niet te popelen om het ingevroren eten te proberen. En nog steeds halen veel mensen hun neus op voor ingevroren eten. Soms terecht, vaak onterecht.
Uiteraard zijn verse groenten en fruit altijd het lekkerst. Toch kun je door de uitvinding van Birdseye het hele jaar door verse seizoensgroenten eten. En je hoeft daar je neus absoluut niet voor op te halen. De meeste groenten worden dezelfde dag dat ze van het land komen al ingevroren, terwijl “verse” producten er soms een paar dagen over doen voor ze bij de groentewinkel te koop zijn. Een bijkomend voordeel van dit snelle invriezen is dat er maar weinig van de voedingswaarden (vitaminen e.d.) en smaak verloren gaat.
Als je zelf groenten wilt invriezen, moet je ze eerst even blancheren. Je voegt de groente toe aan kokend water en brengt het water snel weer aan de kook. Zodra het water kookt haal je de groenten uit de pan en laat je ze direct afkoelen onder koud kraanwater. Hierdoor zet je de enzymen die het normale rottingsproces veroorzaken op non-actief. Fruit hoef je niet te blancheren, maar sommige fruitsoorten moet je wel even schillen. En ingevroren fruit is heerlijk in de blender met een scheut yoghurt. Dus weg met de pizza's, maak plaats voor groenten en fruit in je vriesvak.
Daarnaast kan je diepvries je behoeden voor het weggooien van grote hoeveelheden eten, iets wat wij Nederlanders volgens onderzoek massaal doen. Goed verpakte kliekjes kunnen wel een maand lekker blijven in de diepvries.
Vind je ineens donkere harde of droge plekken op je ingevroren eten dan is dat geen permafrost. Dit verschijnsel heet vriesbrand. Het ontstaat op plekken waar het vocht uit het product is getrokken door verdamping van ijskristallen, bijvoorbeeld door een kapotte verpakking. Schadelijk is het niet, maar lekker is anders. Je kunt het voorkomen door luchtdichte verpakkingen te gebruiken.
Miss Health is net terug uit India en heeft nu last van “algehele malaise”. Of het om de beruchte Delhi Belly gaat is vooralsnog onduidelijk. Voor informatie over verstandig soepen, kun je haar eerdere epistel over kippensoep lezen. En wil je meer weten over onverantwoord soepen, lees dan het stuk over haaienvinnensoep nog eens door.
Miss Health hoopt jullie volgende week weer van nieuwe gezonde adviezen te kunnen voorzien.
Admiraal Edward Vernon van de Royal Navy kon het niet langer aanzien dat zijn bemanning ladderzat van de rum aan boord zat. Het scheepsvolk zoop zich elke dag klem en daarom stelde Vernon de regel in dat de rum aangelengd moest worden met water. Het werd dus een soort evenementen-rum. Later werd duidelijk dat vitamine C effectief was tegen scheurbuik en werd er aan de evenementen-rum ook limoen- of citroensap toegevoegd en vaak nog wat suiker voor de smaak. En nog steeds gebruiken mensen over de hele wereld de evenementen-rum met anti-scheurbuik eigenschappen. Maar dan bij griep en verkoudheid.
Een grog is dus officieel een drankje van water en rum, maar uiteraard kun je er ook jenever, cognac, citroenjenever of voor mijn part grappa ingooien. Het is maar net wat je in huis hebt. Zelf vervang ik de suiker meestal door honing, want dat is lekker zacht voor de keel. Bovendien is geraffineerde (witte) suiker niet goed voor je afweersysteem. Een geneeskrachtige honing is de uit Nieuw-Zeeland afkomstige Manuka-honing. Het wordt steeds vaker verwerkt in brandwondenzalf omdat het bacteriën doodt en de wonden mooi laat genezen. Daarnaast is het heel geschikt bij keelontsteking, omdat het dus verzachtend en antibacterieel is. Ik vond de Manuka-honing laatst bij “De Tuinen”, maar het zal ongetwijfeld ook bij andere natuur- en reformwinkels te vinden zijn.
Gelukkig is het er dit jaar nog niet van gekomen, maar als ik een grog maak, dan doe ik dat als volgt:
•Het sap van een halve citroen in een glas of beker
•Kokend water erbij
•Zakje kamillethee laten trekken (kalmerend, antibacterieel)
•Eventueel een scheut sterke drank (dus rum, jenever,cognac of whatever)
•Een flinke eetlepel (Manuka)honing. Ik laat het water altijd eerst een beetje afkoelen voordat ik de honing erbij gooi, want ik heb wel eens gelezen dat honing zijn gezonde eigenschappen verliest in kokend water. En dat zou zonde zijn. Maar laat de grog niet lauw worden, want de temperatuur is belangrijk. Hoe heter, hoe beter.
•Een beetje kaneelpoeder (want lekker en ook antibacterieel).
Ik ben altijd nieuwsgierig naar huis-tuin-keukenmiddeltjes, dus als jij een betere en lekkerdere grog maakt dan hoor ik het graag!
Henri Charièrre werd in 1931 als verdachte van moord afgevoerd naar een strafkolonie in Zuid-Amerika. Na een mislukte ontsnappingspoging krijgt hij een nog zwaardere straf: eenzame opsluiting op het gruwelijke Duivelseiland, een eiland waar bijna geen gevangene levend vandaan komt. Hitte, ongedierte en ziekten teisteren de gevangenen die langzaam wegrotten in hun cel. Charrière, beter bekend als Papillon, overleeft zijn opsluiting doordat zijn vrienden een tijdlang kokosnoten zijn cel in weten te smokkelen. De kokosnoten zijn voedzaam én hebben Papillon wellicht behoedt voor dodelijke tropische ziekten. Papillon weet uiteindelijk van het vreselijke eiland te ontsnappen met behulp van –juist- kokosnoten.
Kokosnoten voorzien vele volkeren van vlees, melk en olie en worden dankbaar ingezet in vele traditionele geneeswijzen. De lijst van ziekten waarbij ze preventief of genezend op de een of andere manier betrokken zijn lijkt haast eindeloos. Toch gebruiken al die verschillende genezers over de hele wereld kokosproducten vooral tegen infectieziekten waar bacteriën, schimmels, virussen of parasieten (zoals wormen) bij betrokken zijn. En dat is geen toeval. Kokosnoten, en dan vooral kokosolie, zijn ware microbendoders en geven ernstig verzwakte mensen nieuwe kracht en energie.
Kokosolie is rijk aan laurinezuur een verzadigd vet dat ook voorkomt in moedermelk. En als de schepper of Moeder Natuur het vet goed genoeg vindt voor baby’s dan kun je er natuurlijk donder op zeggen dat het spul gezond is. Toch werden alle verzadigde vetten jarenlang over één kam geschoren: verzadigde vetten zouden allemaal slecht zijn voor je cholesterol en dus hart- en vaatziekten in de hand werken.
Inmiddels is duidelijk dat laurinezuur het cholesterol dan wel verhoogt, maar dat dat vooral komt doordat het goede cholesterol (HDL) stijgt. Dit goede cholesterol is nodig om het slechte cholesterol uit de bloedvaten af te voeren. Het slechte cholesterol (LDL) stijgt niet door het gebruik van kokosolie. Kokosolie is inmiddels gerehabiliteerd en bovendien raken steeds meer wetenschappers geïnteresseerd in zijn vermogen (vooral door laurinezuur) om allerlei ziekmakers te doden. Daarom zijn kokosproducten ideaal tijdens een verblijf in de tropen en wellicht de remedie tegen diarree-drama's als Montezuma's Revenge of Delhi belly. Tegelijkertijd kan het kokosvlees je ook helpen als je stoelgang juist niet op gang komt. Sla de pruimen eens over en kraak een kokosnootje: het vlees bevat maarliefst 13,6 gram vezels per 100 gram.
En ja, dat kraken van zo'n bruine harige noot, hoe ga je dat aanpakken? Doe je het a la Expeditie Robinson met een groot kapmes of kies je voor de McGyver-methode en gebruik je een spijker? Als je weet hoe met moet, ziet het er nogal stoer en masculinair verantwoord uit. Dus zorg vooral voor vrouwelijk publiek! Succes gegarandeerd!
Mannen en kliekjes. Dat is als een dodelijk wapen in de handen van een gek. En als Miss Health vraag ik me ook serieus af of we deze levensgevaarlijke missie nog verder moeten gaan stimuleren door er een heel weekmenu aan te wijden. Het is al lang bekend én geaccepteerd dat mannen slecht zijn in data. Verjaardagen en trouwdagen worden aan de lopende band vergeten en de volgende dag met een bosje verlepte blommen wieder gut gemacht. Niet zo heel gek dat mannen ook vaak de houdbaarheidsdata van hun pak melk, pot pindakaas of filet Americain over het hoofd zien. Al die data zullen wel in een hersengedeelte worden geregistreerd waar alleen vrouwen over beschikken.
Dat zou allemaal niet zo erg zijn als mannen zouden beschikken over een ijzersterk reukorgaan. Maar helaas, ook bij het uitdelen van de neuzen stonden de mannen achteraan. “Nee hoor schat, die Babi Pangang is niet zuur. Dat is zoetzuur.” Het is maar goed dat het voeden van baby’s nog veelal een vrouwentaak is, want als we het aan de mannen zouden overlaten dan kon het wel eens verkeerd aflopen voor veel kinderen.
Mannen zijn daarentegen veel visueler ingesteld dan vrouwen. En bacteriën zijn met het blote oog meestal niet te zien. De man kijkt naar zijn pizza van twee dagen geleden. De pizza ziet er nog steeds uit als pizza, dus de pizza is goed. Voila, de dodelijke combinatie. De man en zijn kliekjes.
Ben jij ook zo’n visueel ingestelde man die het leuk vindt om nieuwe planten- en diersoorten te kweken in z’n ijskast, dan heb ik nog een leuk experiment voor het weekend. Het is afkomstig uit het boek de Vergankelijkheid van Midas Dekkers: Zet een schol half onder water (liefst zout) weg in de koelkast. Ga af en toe in het pikkedonker naar je vis kijken en sta na ongeveer een dag verbaasd: de vis geeft licht! Het zijn natuurlijke bacteriën die dat doen. Zoals sommige mensen smakken bij het eten, geven zij er licht bij.
Soms is het niet leuk om Miss Health te zijn. Komt Miss Blossom of Mister Kitchen 1 met een heerlijk menu, is aan mij weer de ondankbare taak om te vertellen dat het niet gezond, niet goed voor je sixpack, niet verantwoord voor je hart of niet goed voor je prostaat is.
Deze week is het anders. Chocolade mag, elke dag. Dus heren, mochten jullie het geluk hebben de dame op de foto in het kerststalletje onder je kerstboom aan te treffen, wijs haar dan niet de deur. Mocht je de pech hebben dat deze dame niet onder je kerstboom ligt, dan zijn chocolade kerstkransjes een goed alternatief.
Uit recent onderzoek van de universiteit van Wageningen en het RIVM is gebleken dat mannen die dagelijks tien gram pure chocolade eten, 50% minder kans hebben om te overlijden aan hart- en vaatziekten! En dat is echt heel veel! Deze mannen hebben een lagere bloeddruk en soepelere bloedvaten. De gunstige effecten van cacao op de gezondheid zijn te danken aan flavonolen, een bepaalde soort –ja, daar zijn ze weer- antioxidanten.
Bovendien -en nu spreek ik als vrouw en dus ervaren chocolade-eter- is er geen enkel voedsel dat voor zo'n gelukzalig gevoel kan zorgen als chocolade. Wat let je nog...
Fijne kerstdagen!
De Franse ontdekkingsreizigster Alexandra David-Neel wist als eerste westerse vrouw het toen nog mysterieuze en onbedorven Tibet binnen te komen. Niet alleen maakte zij daar kennis met het boeddhisme, maar ook met de wel zeer bijzondere Tibetaanse keuken. Zij schreef haar culinaire ervaringen op en die liggen nu –meer dan tachtig jaar later- gebundeld voor drie euro bij de Slegte. Maar dat maakt het kookboek niet minder interessant en ik denk bovendien dat het een hoog masculinair gehalte heeft: veel vlees, weinig fratsen. Een paar jaar geleden mocht ik zelf ook kennismaken met de Tibetaanse keuken en het belangrijkste ingrediënt daarvan: de yak. De geur en smaak van deze imposante beesten vind je overal in Tibet terug. Ook op momenten dat je er niet op zit te wachten.
In een ruig en onherbergzaam landschap als dat van Tibet moet je zuinig met je vee omgaan. De Tibetanen doen dat dan ook nog steeds trouw, ondanks de grote veranderingen (zoals vervuiling) die de komst van de Chinezen met zich heeft meegebracht. De yaks, de grote pluizige knuffelrunderen die je zelfs op het basecamp van Mount Everest aantreft, zijn met hun dikke vacht perfect bestand tegen de snijdende kou in de winter. Met hun kleine hoefjes klauteren ze met gemak door het bergachtige landschap, ze hebben minder voedsel nodig dan een koe en aan het leven op grote hoogte zijn ze al duizenden jaren gewend. Zoals gezegd gaan de Tibetanen dan ook heel zuinig met hun trouwe metgezellen om: er gaat niets van het dier verloren. Zelfs de mest van de yaks wordt tot een soort pannenkoekje geplet en gedroogd en als een soort briket gebruikt om de huizen warm te stoken.
Van de yakmelk maken de Tibetanen grote klompen boter die ze –om het even plat te zeggen- overal doorheen donderen. Mijn eerste “kopje thee” in de hoofdstad Lhasa zal ik dan ook niet snel vergeten. Terwijl ik mijn neus vol enthousiasme boven het theekopje hing om de geur van thee op te snuiven, waande ik mij ineens bij de olifanten in Artis. De yakboter smaakt m.i. namelijk naar beest en dierentuin, anders zou ik het niet kunnen omschrijven. De nieuwsgierige Tibetanen die zich om ons heen hadden verzameld konden hun lol niet op toen ze ons weinig enthousiast van onze “thee” zagen nippen.
Het yakvlees is van een zeer goede kwaliteit. Het bevat weinig vet en is heel sappig. De Tibetanen eten het niet alleen vers, maar zijn ook dol op gedroogd vlees. In het kookboek van David-Neel staan hele “boeiende” recepten met yakvlees, zoals bloedsoep, bloedworst en chayip. Chayip is het best te omschrijven als vlees van een dier dat een maand lang begraven heeft gelegen en daarna weer is opgegraven. Eet smakelijk!
Alexandra David-Neel, Tibet aan Tafel, uitgeverij Sirius en Siderius
Winterdepressie? Winterblues? Doe hier de korte test om te zien of jij er ook last van hebt.
Kun je momenteel makkelijk uit je bed komen ’s morgens?
a. Ja hoor! Ik ben vaak al voor de wekker gaat wakker.
b. Het gaat wel, maar niet van harte.
c. Ik ben momenteel met geen mogelijkheid m’n nest uit te krijgen.
Waaruit bestaat je ontbijt?
a. Gewoon iets lekkers en gezonds.
b. Brood met zoet beleg of iets anders met veel suiker.
c. Ik had nog pepernoten en chocoladeletters over en die zijn gesneuveld bij het ontbijt.
Je kijkt naar buiten en denkt
a. What a wonderful world
b. Ik zal blij zijn als het weer lente wordt.
c. Tijd voor een dutje.
Hoe gaat het met je sociale contacten?
a. Goed hoor, net als altijd.
b. In de winter blijf ik toch eerder lekker binnen op de bank.
c. Ik heb momenteel weinig zin in mensen. Heb geen zin om “gezellig” te moeten doen.
Hoe zit het met je energievoorraad?
a. Net zo energiek als altijd.
b. Ik ben minder energiek dan normaal.
c. Ik ben net Geer en Goor: ik heb nergens de kracht voor.
Hoe tolerant ben je momenteel?
a. Niet anders dan anders.
b. Ik kan momenteel iets minder hebben van mensen.
c. Suffe vraag. Flikker op met je klote-tolerantie.
Wat is een winterdepressie?
Een winterdepressie is een tijdelijke toestand die wordt gekenmerkt door prikkelbaarheid, een grote behoefte aan slaap (slecht opstaan ’s ochtends), minder zin in sociale contacten, minder energie en meer zin in zoet. De oorzaak is een kleinere hoeveelheid daglicht.
Vooral a’s
Je hebt waarschijnlijk nergens last van. Meer of minder zonlicht heeft weinig invloed op jou.
Vooral b’s
Het lijkt erop dat de winter wel enigszins invloed op je heeft. Je hebt meer zin in zoetigheid dan normaal, bent wat minder energiek, je ergert je sneller of je slaapt meer dan normaal. Probeer zoveel mogelijk zonlicht mee te pikken. Maak vaker een wandelingetje of ga buiten sporten. Probeer niet te veel te snoepen en zorg voor een licht huis.
Verder maar hopen dat het weer snel lente wordt.
Vooral c’s
Je zou wel eens een winterdepressie kunnen hebben, want echt vrolijk en energiek ben je momenteel niet. Lichttherapie zou voor jou wonderen kunnen doen. Hierbij zit je voor een speciale lamp die daglicht nabootst. In korte tijd krijg je dan een grote hoeveelheid licht mee en word je energieker, vrolijker en heb je minder behoefte aan slaap. De lampen zijn te huur maar ook voor ongeveer 350 euro te koop.
Anno 1950: “Dokter oh dokter, ach en wee. Kommer en kwel. Ik heb toch zoo een pijn in den keel. Gelijk alsof ik een miljoen naalden heb geschlikt.”
Anno 2006: “Joo dokkie, ik zag gisteren Vinger aan de Pols en het blijkt dat ik streptokokken angina heb. Dus vriend, jij gaat mij nu een kuurtje antibiotica geven en rap wat.”
De huisartsen van nu zijn niet te benijden. Laatst vertelde een huisarts me tijdens een interview dat hij en zijn collega-huisartsen soms tureluurs worden van patiënten die het tegenwoordig steeds beter denken te weten. Beter dan de dokter dus. Vooral in het griep- en verkoudheidsseizoen moet het nogal vermoeiend zijn om huisarts te zijn, aangezien veel mensen dan om antibiotica komen zeuren.
"Maar meneer, antibiotica werken alleen tegen bacteriële infecties. Griep en verkoudheid worden veroorzaakt door een virus, antibiotica hebben dus geen zin."
“Hoezo wilt u mij die kuur niet geven. Heeft dit met de bezuinigingen in de zorg te maken ofzo?”
Arme dokters. Het terughoudende antibioticabeleid van de Nederlandse artsen is nu juist de reden dat we in Nederland veel minder resistente bacteriën hebben dan in het buitenland, maar dat terzijde.
Een dokter kan weinig doen bij griep en verkoudheid. Een beetje zelf dokteren kan geen kwaad, bijvoorbeeld met tijm. Tijm wordt in dit weekmenu gebruikt als stoofkruid, maar daarnaast is het weer een van de mooie medicijnen die moeder natuur ons te bieden heeft. Tijm is desinfecterend, slijmoplossend, hoestprikkeldempend en werkt samentrekkend (dus tegen zwellingen). Een mooi pakket eigenschappen tegen keelpijn. Je kunt de kant-en-klare siroop gewoon bij drogisterij of apotheek kopen, maar ook leuk is om het zelf te maken. (Doet het goed bij de vrouwen, zo’n zorgzame man…..)
Wat heb je nodig?
• 100 g verse, goed gewassen tijm
• 200 g rietsuiker
• 6 dl water
Kook de tijm ongeveer een kwartiertje zachtjes door. Daarna zeef je het ingekookte prutje zodat alle blaadjes en takjes eruit zijn. Voeg dan de rietsuiker toe en laat weer een kwartiertje zachtjes inkoken.
Dit doe je dus voortaan als griep- of verkoudheidsvirus toeslaat. Dan kun je je huisarts mooi met rust laten.
Beste mannen, dat jagersinstinct van jullie is best gezond..... Ik heb al eerder gezegd dat mensen de neiging hebben om op hun eten te gaan lijken. Dit geldt ook voor de vleessoorten die je bij voorkeur eet, hoewel de gelijkenissen dan vooral in je bloedvaten terug te vinden zijn.
Binnen de medische wereld is er een algemene regel –vooral populair onder de cardiologen- om vlees in gezond en slecht in te delen: Eet liever alles dat rent (wild), vliegt (gevogelte) of zwemt (vis) dan vlees van een dier dat heeft stilgestaan of gelegen in wei of stal (varken, kip of koe uit de bio-industrie). Deze vleessoorten hebben minder invloed op je cholesterol en zijn dus beter voor je hart en bloedvaten. Verder bevatten patrijs en fazant veel meer selenium dan bijvoorbeeld rundvlees. Selenium is een belangrijk spoorelement dat onder andere belangrijk is bij het tegengaan van vroegtijdige veroudering en helpt bij “geringe seksuele potentie”. En dat laatste helpt weer als je net een hertje hebt geschoten.
Veel wijsheid bij de stembus toegewenst.
Het is 26 april 1986. In Tsjernobyl voltrekt zich een milieuramp die zijn weerga niet kent als reactor nummer vier van de kerncentrale door oververhitting uiteen barst. In de dagen erna krijgt Europa tonnen radioactieve deeltjes op z’n dak. Vooral in het noordelijk deel van Zweden en Noorwegen komen veel van die deeltjes terecht. In Nederland zijn spinazie en melk een korte periode taboevoedsel, maar ach dat is te overzien. Voor de Sami, een volk in Lapland dat leeft van (de handel in) rendiervlees, betekent die bewuste dag in april dat hun hele leefomgeving (bossen, meren) in een klap radioactief is geworden. Hierdoor is dus ook alle voeding van deze semi-nomaden besmet (rendiervlees, bessen, wild, vis, planten). Maar vooralsnog blijven de gevolgen voor de gezondheid uit. Gek genoeg.
Tijdens het eerste slachtseizoen na Tsjernobyl werd duidelijk hoe groot de ramp was voor de Sami, die elk stukje rendier dankbaar gebruiken, zelfs het bloed. Het rendiervlees gaf bijna licht van radioactiviteit. Dat had vooral te maken met het voedsel van de rendieren. De dieren eten namelijk vooral mos, een zeer langzaam groeiend organisme dat zijn voeding vooral uit de lucht haalt. Een ware spons voor radioactieve deeltjes dus en door zijn trage groei bijna niet uit het ecosysteem te krijgen. De Zweedse en Noorse regeringen namen direct maatregelen en stelden radioactiviteitslimieten op voor het rendiervlees. Toch namen vele Sami het risico op de koop toe omdat ze per se hun eigen rendiervlees wilden slachten en eten.
Zonder nu een college te geven over radioactiviteit zul je begrijpen dat de Sami aan behoorlijke hoeveelheden zijn blootgesteld. Het opmerkelijke is nu dat er ondanks deze blootstelling relatief weinig kanker voorkomt onder de rendiermensen, zelfs nog minder dan in gebieden waar geen sprake is geweest van radioactiviteit. Minder kanker van de longen, dikke darm, borst en prostaat. Echt heel bijzonder, want de Sami roken bijvoorbeeld ook net zoveel als gemiddeld.
Wetenschappers zoeken het vooral –hoe ironisch- in de jagers- en verzamelaarsvoeding van de Sami. Vette vis vol omega 3-vetten, zink, selenium en vitamine D. Kruipbramen (cloudberries), zure gele besjes vol vitamine C en antioxidanten. Rendiervlees, een uitstekende bron van vitamine E en daardoor zeer effectief tegen hart- en vaatziekten en kanker. Daarnaast zijn de Sami heel actief en lichaamsbeweging is ook een belangrijke preventieve factor bij kanker.
Als je zo gezond wilt leven als een Sami, dan wordt dat in Nederland knap lastig. Rendiervlees is bijvoorbeeld verkrijgbaar bij het Elanderhus in Paterswolde, maar of Mister Meat het heeft? Kruipbramen zijn voor zover ik weet niet in Nederland verkrijgbaar, maar als iemand een verkoopadres voor me heeft dan hoor ik het graag. Ikea verkocht wel jam met cloudberries. Toch zijn gewone Hollandse bessen prima alternatieven, dus ga vooral los met het dessert van deze week. Cranberries zijn er bijvoorbeeld volop en wil je de gezondste bessen, kies dan de bosbessen.
In een tijd dat steeds meer bacteriën resistent raken tegen antibiotica zijn antibacteriële alternatieven uiteraard meer dan welkom. Cranberry’s –verwerkt in het dessert van deze week- zouden op dat vlak wel eens een belangrijke rol kunnen gaan vervullen. Na het eten van cranberry’s of het drinken van het sap spelen zich in je lichaam namelijk de nodige slapstickachtige taferelen af want de cranberry’s zorgen er voor dat bacteriën uitglijden, keihard op hun smoel vallen en vervolgens wegspoelen. Schadenfreude, altijd leuk. Dus verwacht van cranberry’s geen ingewikkelde biochemische toestanden om bacteriën aan te pakken: de ouderwetse methode met de bananenschil werkt namelijk ook prima. En daar wordt geen bacterie resistent tegen.
Wellicht heb je vrouw- of vriendinlief al eens in de weer gezien met cranberrysap of –capsules ten tijde van een blaasontsteking, die kwaal waar mannen zelden mee te maken krijgen maar vrouwen des te vaak. Als dat zo is heb je een hele slimme vriendin/vrouw (of zij heeft een huisarts die met de tijd meegaat) want met cranberry’s kan een lichte blaasontsteking als het ware worden uitgeplast en wordt erger (zware blaasontsteking,nierbekkenontsteking) mogelijk voorkomen. Dat werkt als volgt.
Heel kleine moleculen in de bessen, proanthocyanidines, voorkomen dat bacteriën zoals E. coli zich kunnen vastklampen aan de blaaswand. En als je je als bacterie niet kunt vasthouden dan spoel je gewoon met de urine mee het lichaam uit. Dag blaasontsteking! De cranberry blijkt ook een goede tegenstander te zijn van de helicobacter pylori bacterie, een belangrijke oorzaak van maagzweren. De cranberry’s werken in de maag blijkbaar net zo als in de blaas. De bacteriën krijgen geen grip op de maagwand en verdwijnen via het maagdarmkanaal het lichaam uit.
Tandpasta met cranberry-extract? Lang zal het niet meer duren, want de veenbessen blijken ook effectief tegen gaatjes. Wederom komt dat doordat de cranberry’s verhinderen dat de bacteriën die gaatjes veroorzaken zich kunnen hechten. Toch is het niet verstandig om grote hoeveelheden cranberry’s tegen gaatjes te gaan eten. De bessen zijn erg zuur waardoor je tandglazuur aangetast kan worden en tanderosie ontstaat. Hoewel dat natuurlijk ook een manier is om van je gaatjes af te komen…….
Naast een antibacteriële werking hebben cranberry’s net als andere bessen mogelijk ook een preventieve werking bij hart- en vaatziekten. Amerikaanse wetenschappers ontdekten dat de antioxidanten in cranberry’s een zeer gunstig effect hebben op het cholesterol. Het slechte cholesterol wordt door regelmatige consumptie van cranberry’s beter opgeruimd door de lever. Bovendien vormt het minder snel plaquelagen in de bloedvaten. De kans op aderverkalking wordt dus kleiner.
Het lijkt erop dat de zure bessen hun mooie geheimen nog lang niet allemaal hebben prijsgegeven. De bessen zitten vol bioflavonoïden, sterke antioxidanten die het natuurlijke verouderingsproces en tal van chronische ziekten tegengaan. Helaas wordt aan het zure sap vaak veel suiker toegevoegd. Dus als je elke dag van de gunstige effecten van de cranberry’s wilt profiteren, zijn capsules met cranberry-extract wellicht een betere optie voor je gebit. Het is alleen nog niet zeker of capsules net zo goed werken als de verse bessen of het sap. In ieder geval horen cranberry’s thuis op het menu van elke health freak.
Rectificeren kun je leren…. Een tijdje geleden schreef ik dat ik het betreurde dat de Jonagold, de gezondste appel die er is, aan populariteit had verloren en werd verdrongen door nieuwe appelsoorten met stomme namen (klik hier om het te lezen). Dat was niet zo heel verstandig want prompt volgde een flinke corrigerende tik op mijn vingers van een oud-klasgenoot uit mijn oude, vertrouwde Betuwe, en fruitstreek bij uitstek. Want wat ik niet wist was dat de Jonagold een broertje had gekregen. Met dezelfde gezonde blossen als zijn oudere broer, maar met nóg meer gezonde stoffen. Dat laatste wilde ik uiteraard zelf controleren want iedereen roept tegenwoordig over alles dat het gezond is. Dus vroeg ik de geboortepapieren van de nieuwe appel op. Het gezondste jongetje van de klas is dieprood van kleur, vrij sappig en luistert naar de naam Red Prince. Hij heeft heel modern twee vaders want werd geboren in de boomgaard van de gebroeders Princen in Weert. En zijn papieren zijn dik in orde.
Met deze papieren bedoel ik vooral een onderzoek van The Fruit Research Station dat werd gepubliceerd in het vakblad Scientia Horticulturae van Elsevier. Bij dit onderzoek werden diverse Jonagoldsoorten (waaronder de Red Prince) vergeleken met diverse leden uit de Elstarfamilie. In mijn stuk over Jonagolds schreef ik al dat appels met rode wangen meer antioxidanten bevatten dan groene of gele appels. Dat heeft niet alleen zo zeer met het gehalte vitamine C te maken (ook een antioxidant), maar vooral met bioflavonoïden, zoals quercetine en rutine. De Jonagolds bleken veel meer gezonds te bevatten dan de Elstars, met de knalrode Red Prince als absolute winnaar. Een klein rekensommetje liet zien dat de Red Prince ongeveer 30% meer flavonoïden bevat dan de gewone Jonagold. Uit eerder onderzoek was overigens al gebleken dat Jonagolds weer gezonder zijn dan andere appels.
Wat verder uit het onderzoek naar voren kwam maar niet direct iets met de Red Prince te maken heeft, was dat appelpitten grote hoeveelheden phlorizine bevatten. Heel interessant, want phlorizine komt uit diverse onderzoeken als mogelijk anti-suikerziekte middel uit de bus. Kauw dus eens wat vaker op een appelpitje zou ik zo zeggen… Maar eet ook de schillen vooral op!
De nieuwe oogst Red Prince is trouwens net binnen!
Tussen al het truffel en paddogeweld door, graag je aandacht voor het volgende. Albert Heijn is officieel gestopt met de prijzenoorlog, maar het volgende bloedbad is alweer begonnen...
Als je bij AH een stukje vlees koopt, heb je kans dat het dier zonder verdoving op rituele wijze is geslacht. Dat ontdekte het consumentenprogramma Tros Radar. AH verkoopt sinds kort niet alleen Halal-vlees aan moslims, ook onwetende niet-moslims die denken een gewoon stukje vlees te kopen eten wellicht Halal. In Nederland gelden strenge eisen bij het doden van dieren, dus zonder verdoving slachten mag absoluut niet, en terecht. Het is echter wel mogelijk om op religieuze gronden zonder verdoving te slachten. De partij voor de dieren vreest nu dat de industrie deze uitzonderingsregel misbruikt om massaal zonder verdoving te slachten. Het zal wel goedkoper zijn. De partij stelt dat heel veel vlees in de schappen ritueel geslacht is, zonder dat de consument dat weet. Maar goed, Albert Heijn gaat nu aan de schandpaal. Op de website van de Partij voor de Dieren lees je er meer over. Je kunt er ook een mail sturen naar AH om te protesteren tegen deze volksverlakkerij. Gelukkig regent het al klachten....
Het mag dan vrijdagmiddag zijn, maar denk toch even goed na over dit essentiële dilemma: appel of peer? Met andere woorden: is je lichaamsvet gelijkmatig over je lichaam verdeeld (met eventueel extra vet op je kont of heupen) of ben je een rond tonnetje met veel buikvet (appel)?
Als je peer hebt geantwoord dan zit je goed. Ben je een appel dan is het tijd om iets aan je buik te doen om bepaalde gezondheidsrisico's die je loopt te verminderen.
Het is nog niet zo heel lang bekend dat buikvet heel actief is. Je zou het bijna als een extra orgaan kunnen beschouwen. Helaas is het geen orgaan waar je wat aan hebt. Sterker nog, voor dit orgaan zou je eigenlijk donor moeten zijn. Weg ermee. Want als je het eenmaal hebt, is het lastig om er snel vanaf te komen. Cytokines, stoffen die onder invloed van buikvet worden gevormd, kunnen je verzadigingsgevoel ontregelen. Je blijft dus makkelijker dooreten zodat er een vicieuze cirkel ontstaat. Buikvet stimuleert daarnaast de aanmaak van bepaalde hormonen die ook een rol spelen bij ontstekingen. Mensen met veel buikvet hebben vaker last van (komt ie):
- Suikerziekte type II;
- Een te hoog cholesterol. Het slechte LDL-cholesterol neemt namelijk toe bij veel buikvet;
- Hart- en vaatziekten. Hierbij geldt de regel: hoe dichter bij het hart, hoe slechter het vet. Dus daarom is buikvet slechter voor je hart, dan een dikke kont bijvoorbeeld.
- Dikkedarmkanker. Er is een verband tussen buikomvang en het ontstaan van tumoren in de dikke darm.
En mocht dit alles je niet overtuigen: je wordt ook nog eens sneller dom van te dik zijn. Een heel "vers van de pers" Frans onderzoek toont aan dat dikke mensen veel slechter presteren bij cognitieve testen en dat hun hersenfuncties sneller achteruit gaan dan die van mensen met een normaal gewicht.
Als je nog twijfelt of je een te dikke buik hebt, meet dan je buikomvang op met een meetlint. Voor mannen geldt dat een middelomtrek van meer dan 102 centimeter een gevaar voor de gezondheid is. Als je onder de 94 zit, heb je een gezonde buik.
Oke, het is een wat onzinninge bijdrage maar als je zoals ik midden in een verhuizing zit, dan mag dat. Vind ik. Voor de liefhebber: de python op de foto heeft zojuist een zwanger (!) schaap verorberd. Toen de brandweer het beest van de weg af wilde tillen, raakte hij zo in de stress dat hij zijn maal spontaan weer uitbraakte. Moeder en kind schaap maken het niet zo goed.... De slang heeft zijn vraatzucht overleefd.
Pepperspray is een ideaal middel om kinderlokkers, verkrachters, overvallers en stenengooiende demonstranten mee uit te schakelen. Het is niet al te duur, niet brandbaar of giftig en het veroorzaakt geen blijvende schade. Maar je kunt er nog meer mee doen. Hoewel het niet heel waarschijnlijk is dat je er een thuis hebt liggen, zou je in theorie sneller je hoofdpijn weg kunnen krijgen met pepperspray dan met een aspirine. Een Amerikaanse vechtsportinstructeur liet zich tijdens een training met pepperspray in z’n gezicht spuiten. Vlak voordat de training begon kreeg hij een migraineaanval, maar nadat alle vervelende bijwerkingen van de pepperspray waren uitgewerkt, was de migraine als sneeuw voor de zon verdwenen. De slimme Amerikaan liet onderzoek doen en bracht na zijn ontdekking een neusspray met peper op de markt die schijnt te werken tegen verstopte neusholtes en migraine. Hoewel het geen aanrader is om jezelf met pepperspray in je gezicht te spuiten bij een migraineaanval, zegt het voorval wel iets over de pijnstillende werking van pepers. Het gaat eigenlijk om het stofje capsaïcine, een extract uit rode pepers dat ook gebruikt wordt in het bekende Tijgerbalsem.
Het verhaal gaat dat toen de Fransen voor een militaire missie in Mexico waren de lichamen van de dode soldaten door wolven werden opgegeten. De lichamen van de Mexicaanse militairen raakten de wolven echter niet aan. Ze zouden te “gepeperd” smaken door de grote hoeveelheden chili’s in de voeding. Een wolf brandt z’n bek nou eenmaal niet graag. Wij mensen wel. Spaanse pepers bevatten grote hoeveelheden capsaïcine, een stofje dat inwerkt op de zenuwprikkeloverdracht. De stof helpt eerst bij het vrijzetten van de zogenaamde substantie P, een neuropeptide die zorgt voor de overdracht van pijnprikkels vanuit de perifere zenuwen naar het centraal zenuwstelsel. Mocht dit te ingewikkeld worden: het betekent dat het pijnversterkend werkt. Het branderige gevoel in je mond als je spicy food eet, is dus gewoon pijn. Maar capsaïcine remt tegelijkertijd ook de heropname van diezelfde substantie P, waardoor dat stofje al snel uitgeput raakt. Dus nadat er eerst pijn ontstaat, gaat het branderige gevoel over en neemt de pijn af. Bovendien maakt het lichaam pijnstillende stofjes aan (endorfinen) die je blij en gelukkig maken. En dus wil je meer peper. En wil je nog heter. Want hoe heter, hoe beter.
Maar… helaas is dat waarschijnlijk niet waar. Er zijn een paar onderzoeken die laten zien dat de kans aanwezig is dat capsaïcine kankerverwekkend is. Een Mexicaans onderzoek liet een verband zien tussen Spaanse Pepers en maagkanker en zo zijn er ook nog onderzoeken over “spicy food and cancer” uit India, Japan, Thailand enzovoort. Niet alleen “gekruid heet” geeft mogelijk een verhoogd risico op maagkanker, maar ook “heet heet”. Dus het eten eerst af laten koelen, lijkt verstandig.
Toch zullen we in de toekomst nog veel van capsaicine gaan horen. De toepassingsmogelijkheden bij zenuwpijnen lijken onbegrensd. In het zuidwesten van Engeland is in ieder geval de heetste peper ter wereld geboren: The Dorset Naga Chilli. Volgens kenners echt "too hot to handle". Maar waarschijnlijk wel goed tegen migraine.
Tip: Ben je iets te enthousiast geweest met de pepers of de sambal? Een slok sterke drank doet wonderen. Capsaicine is niet oplosbaar in water, maar wel in alcohol...
Exclusief voor Cheffen: de pennevruchten van de meest vruchtbare superheld ooit....
Miss Health is druk. Daarom deze week een gastcolumn van superheld SuperSperma die momenteel in Nederland is om de tweede verfilming van zijn dagboek te promoten: The Return of SuperSperm, The Sperm diaries. De film geeft een intiem kijkje in de periode dat SuperSperma samen met zijn collega, vriend en mede-superheld El Prostato de wereld probeerde te bevruchten. Saillant detail: in de film wordt het geheime wapen van El Prostato onthuld. SuperSperma gaat in zijn gastcolumn verder in op de vruchtbare samenwerking, het geheime wapen van El Prostato (tomaten) en zijn tragische dood.
Mijn vorige bezoek aan Nederland zal ik nooit meer vergeten. Ik was hier samen met El Prostato en we hebben toen behoorlijk de bloemetjes buiten gezet. Maar wat ik me er vooral van herinner is de avond dat El Prostato me zijn geheim vertelde. Na drie joints in de plaatselijke coffeeshop vertelde hij aan welk geheime wapen hij zijn superkrachten te danken had en wat hem tot de SuperProstaat maakte die hij was.
“Spermy”, zei hij “Ik kwam er per ongeluk achter toen ik nog een klein jochie was. Mijn moeder had een flinke pan spaghetti met tomatensaus gemaakt. Na het eten zat ik op mijn kamer toen het plotseling overal begon te kriebelen. Ik voelde een vreemde kracht door mijn lichaam gieren. Ik schrok me wild toen ik ook nog begon te zweven. De ruiten in mijn kamer sneuvelden, mijn hamster begon luidkeels te piepen en toen ik in de spiegel keek droeg ik mijn bekende rode kostuum. De tweede keer dat het me gebeurde was na het eten van tomatensoep, de derde keer na het eten van een frietje met ketchup, de vierde keer na het drinken van een tomatensapje. Enfin, ik begon een patroon te ontdekken. Tomaten. Tomatenproducten. Telkens als ik ze gegeten had kreeg ik mijn superkrachten.”
Ik weet nog dat ik behoorlijk schrok van zijn openhartigheid. Een superheld die zijn krachtbron verraadt bevindt zich op glad ijs. “Maak je geen zorgen Spermy, ik heb morgen een persconferentie belegd, en daar ga ik mijn geheim onthullen. Ik wil mijn geheim met alle mannen ter wereld delen, want tomaten zijn ontzettend gezond voor de prostaat en beschermen tegen prostaatkanker.”
De volgende dag wachtten vele journalisten tevergeefs op de komst van El Prostato. Een bejaarde automobilist had El Prostato over het hoofd gezien en helaas gaan zelfs superhelden wel eens dood. Ik heb hem plechtig beloofd, voor hij in het ziekenhuis zijn laatste adem uitblies, zijn tomatengeheim met de wereld te delen. Toen glimlachte hij en sloot hij voorgoed zijn ogen. Hij wist dat het goed was.
En belofte maakt schuld. Daarom mannen: eet tomaten. Eet ketchup, tomatensaus, tomatensap, tomatenpuree en tomatensoep. Tomaten en daarvan afgeleide producten zijn ontzettend goed voor je prostaat. Ze bevatten lycopeen, een sterke antioxidant met een helderrode kleur. Het is een zogenaamde carotenoïde die niet alleen in tomaten voorkomt, maar ook in watermeloen (heel veel zelfs!), druiven, rozenbottels en andere rode vruchten. Lycopeen in tomatenproducten die zijn verhit (zoals tomatensaus of ketchup) is door het lichaam nog beter op te nemen en dus nog beter voor je prostaat dan lycopeen in tomaten zelf.
Overigens is lycopeen hoogstwaarschijnlijk ook werkzaam tegen andere vormen van kanker en andere ziekten. Uit onderzoek kwam naar voren dat lycopeen het voorstadium van mond- en keelkanker tegenhield. Ook zou het stofje zeer effectief zijn tegen hart- en vaatziekten. Toch moet er nog veel meer onderzoek worden gedaan om dit alles met zekerheid te kunnen stellen.
Oke mannen, dit was het weer. Wie weet tot de volgende keer!
Als er zoiets is als goede vis, is er dan ook slechte vis? Als je naar het tempo kijkt waarmee de mens momenteel haaien uitroeit dan zou je denken dat we zo snel mogelijk van ze af willen zijn. Volgens het WNF komen er jaarlijks 100 miljoen (!) haaien in netten terecht, zowel onbedoeld –dus als bijvangst- als bedoeld. De haaien zijn geliefd om hun zeer kostbare vinnen waar de Aziatische delicatesse haaienvinnensoep van gemaakt wordt. Soms wordt ook het kraakbeen van de haai nog verzameld en doorverkocht aan New Age pillendraaiers die hebben verzonnen dat het tegen kanker werkt, maar vaak wordt alleen de vin van de haai afgesneden en wordt het dier levend teruggegooid in zee om daar een langzame en pijnlijke dood te sterven. En dat allemaal voor zo’n soepie.
Mensenvlees op een stukje surfplank
Mensen eten graag vis en hoewel het niet zo vaak gebeurt, eten vissen ook wel eens mens. Soms gaat dat vrijwillig, zoals bij de bekende “knabbelvisjes” die stukjes huid van psoriasispatiënten afknabbelen. Maar als een vis die mens eet in het nieuws komt dan gaat het meestal om een heel groot exemplaar dat zonder toestemming een stukje van een surfer heeft afgebeten. Dat gaat bijna altijd per ongeluk, want al meteen bij de eerste hap proef je als haai dat mensenvlees niet te nassen is, vooral niet als er als een soort ontzettend droog toastje nog een stuk surfplank onderzit. Gadverdamme! Niet te vreten! En die stukken surfplank gaan ook tussen je gebit zitten. Het lullige is alleen dat een klein hapje proeven al genoeg kan zijn om je prooi flink te verminken of zelfs vrij snel dood te laten bloeden, ook al spuug je het afgebeten been meteen weer uit. Je verontschuldigende “oeps, sorry!” zal na een beet dan ook meestal bestemd zijn voor dodemansoren. Dit soort inschattingsfoutjes is helaas ongunstig voor de reputatie van je soort. Mensen worden bang voor je en schilderen jou en je familie af als monsters. Dus als je soort in een razend tempo in de soep verdwijnt dan hoef je dus niet te rekenen op al te veel steun.
In de soep
En dat is wat er gebeurt: de haaien verdwijnen in de soep! Volgens de natuurorganisatie Coral Reef Care is het aantal haaien in de afgelopen 10 jaar gemiddeld met zo’n 65% afgenomen. Een aantal grote soorten zelfs met meer dan 80%. De belangrijkste oorzaak? De sterk toegenomen vraag naar haaienvinnen op de Aziatische markt. Het meest schrijnend hieraan is niet eens zozeer dat er mensen zijn die graag haai in hun soep willen, want in Nederland doen we bijvoorbeeld kip in onze soep en dat is niet minder zielig. Het gaat erom dat slechts een klein deel van de haai wordt gebruikt en dat voor een relatief kleine opbrengst vele miljoenen
haaien een bloederige en pijnlijke dood moeten sterven. Haaienvinnensoep is een luxe product dat een hele soort naar de haaien kan helpen.
Zelfs walvishaaien, de grootste vissen ter wereld, ontspringen de dans niet. Hoewel ze als bedreigde diersoort geregistreerd zijn en niet internationaal verhandeld mogen worden, worden ze bijvoorbeeld in Taiwan gewoon gevangen. Ze verdwijnen in dubieuze Chinese medicijnen en de vinnen worden gebruikt als uithangbord: om reclame mee te maken voor haaienvinnensoep.
Slachtoffer van de New Agers
De haai is ook een tijdje zeer populair geweest bij de New Age “geneeskunde”. Het kraakbeen van haaien zou tegen kanker werken, “want”, zo luidde de uitleg “haaien krijgen geen kanker en dus kan het kraakbeen van haaien de mens ook voor deze ziekte behoeden”. Dit bespottelijke idee heeft vele haaienlevens gekost. Inmiddels is al lang bewezen dat het kraakbeenverhaal klinkklare onzin is en dat haaien bovendien gewoon kanker kunnen krijgen. Maar het is vaak lastig om de waarheid te prediken als een grote groep daarvoor de oren sluit. En dus wordt haaienkraakbeen, maar ook haaienlever, nog steeds gebruikt in allerlei dubieuze pillen en andere meuk.
De ironie hiervan is dat de haai inderdaad wel eens het antwoord op kanker bij zich zou kunnen dragen. Haaien hebben een heel bijzonder afweersysteem, zijn nauwelijks ziek en hebben maar zelden kanker. Dat dit echter iets met het kraakbeen te maken heeft is zeer onwaarschijnlijk. Maar hoe sneller we de soort om zeep helpen, hoe kleiner de kans dat de haai ons een panacee tegen kanker geeft. Want het ontvinnen gaat ondertussen in een razend tempo door.
Zuinig met eten
Hoewel er steeds meer wetgeving komt, vindt het afsnijden van de haaienvinnen nog steeds op grote schaal plaats. De haai een bloeddorstig monster? Wie zijn wij om dat te zeggen. De meeste aanvallen van haaien op mensen zijn een ongeluk. De haai vergist zich en ziet de argeloze surfer of duiker voor een zeerob aan. Soms blijft er van de pechvogel echter helemaal niets over en lijkt de aanval minder “per ongeluk”. Maar ook al is er sprake van kwade opzet, dan nog steeds gaat de haai veel netter met z’n eten om dan de mens, want er gaat geen kostbaar stukje vlees verloren. Hoewel… de enige organen die de aanval van een uitgehongerde great white overleven zijn de longen. Australische onderzoekers constateerden na enkele shark attacks dat de longen soms al tijdens het uiteenrukken van het lichaam naar het wateroppervlak stijgen doordat longweefsel een “luchtige” structuur heeft. Als de haai dat zou weten zou hij zeker nog even naar het oppervlak komen om ook die longen nog in z’n holle kies te stoppen. De haai gooit namelijk nooit eten weg. Daar kunnen wij nog heel wat van leren.
Als je meer wilt lezen over dit onderwerp kun je kijken op de website van Coral Reef Care. Je kunt er ook een petitie tekenen tegen het shark finning.
En er is weer goed nieuws voor Hans, Mireille en andere notoire koffiedrinkers. Een bakkie troost beschermt je niet alleen tegen suikerziekte (type 2) en darmkanker, het voorkomt ook dat je je laatste jaren op aarde zo dement als een kraai door moet brengen.
Een onderzoek onder Finse, Italiaanse en Nederlandse koffieleuten en niet-koffiedrinkers heeft dit aangetoond. Wat bleek: geen koffie drinken zorgt voor een snellere achteruitgang van je hersenfuncties, maar heel veel koffie doet dat ook. De magische hoeveelheid is drie kopjes per dag. Bij mannen die dit aantal per dag drinken takelen de hersenen het minst snel af. Uit hetzelfde onderzoek bleek overigens dat mannen met een vaste relatie geestelijk ook minder snel aftakelen dan de oude vrijgezellen. Zou dat dan de reden zijn dat vrouwen zulke ingewikkelde vragen stellen (door mannen vaak "zeuren" genoemd)? Gewoon om de hersenen van de mannetjes te trainen en de soort dus te behoeden voor dementie? Persoonlijk denk ik van wel, dus heren: bedank je vrouw maar eens als ze weer aan het zeuren is! Maar goed, de vrijgezellen grijpen dus voortaan naar het koffieapparaat om hun hersenen te trainen. Een cryptogram of Sudoku is trouwens ook prima hersengymnastiek. Let wel culio's: bepaalde koffievormen zorgen voor een te hoog cholesterol. Het gaat dan om ongefilterde koffie, zoals "pruttelkoffie", espresso en koffie uit de cafetiere. Filterkoffie -dus ook de Senseo-pads- heeft geen invloed op je cholesterol. Je botten vinden te veel koffie overigens weer niet zo leuk. Drink je elke dag sloten koffie, dan heb je meer kans op vroegtijdige botontkalking. Hoewel dat meer een vrouwenziekte is.
Tijd voor een experiment. Neem een flinke eetlepel extra vergine olijfolie en probeer het tegen de achterkant van je keel te drukken voor je het doorslikt. Wat voel je? Een wetenschapper uit Philadelphia deed dit ooit ook. Het viel hem op dat de olijfolie dezelfde prikkeling achter in zijn keel veroorzaakte als ibuprofen. Zijn oplettendheid was het begin van een onderzoek naar de pijnstillende eigenschappen van olijfolie.
Wij Nederlanders slikken ons scheel aan de pijnstillers. Paracetamol is populair, maar ook de zogenaamde NSAID’s vinden gretig aftrek. De afkorting NSAID staat voor Non Steroid Anti Inflammatory Drugs, wat zoveel betekent als ontstekingsremmers, maar dan anders dan de corticosteroïden, zoals prednison. Onder de NSAID’s vallen pijnstillers, zoals aspirine, diclofenac en ibuprofen. De meeste zijn zonder recept te verkrijgen. Helaas zijn de NSAID’s niet zo onschuldig als veel mensen denken. Bij veelvuldig en langdurig gebruik kunnen ze ernstige bijwerkingen geven, zoals maagbloedingen.
Een natuurlijk middel met dezelfde werking zou een uitkomst zijn. En wie weet zit het geheim in de fles olijfolie in je keukenkastje. De onderzoekers uit Philadelphia ontdekten dat 50 gram extra vergine olijfolie net zo pijnstillend werkt als een tiende deel van een ibuprofennetje. Nu is dat misschien niet genoeg om een flinke hoofdpijn mee te stoppen, maar toch was deze ontdekking heel groot nieuws. Het zou namelijk de verklaring kunnen zijn voor het grote effect van het mediterrane dieet, een dieet dat de kans op hart- en vaatziekten en kanker aanzienlijk verkleint.
Het onderzoeksteam ontdekte een stofje in olijfolie –oleocanthal- dat de werking van een bepaald enzym in het lichaam saboteert. En dit enzym was nou net betrokken bij ontstekingen. Oleocanthal bleek net zo te werken als ibuprofen en andere NSAID’s
Bij heel veel ziekten, waaronder kanker en hart- en vaatziekten, spelen hoogstwaarschijnlijk chronische ontstekingsprocessen in het lichaam, bijvoorbeeld in de bloedvaten, een rol. Het was al bekend dat ontstekingsremmers, zoals aspirine, bepaalde vormen van kanker en hart- en vaatziekten helpen voorkomen. Aangezien olijfolie dezelfde ontstekingsremmende eigenschappen heeft zou dat dus meteen verklaren waarom het mediterrane dieet, waarbij olijfolie een belangrijke pijler is, mensen gezonder oud laat worden.
Wil je indruk maken op je gasten met een echt goede olijfolie, kies dan een soort van de eerste persing (extra vergine) die flink prikkelt achterin je keel. Onthoud: hoe meer prikkels achterin de keel, hoe meer oleocanthal. Iets gezonders kun je je gasten niet voorschotelen.
Vandaag kom ik op diverse nieuwssites "opzienbarend nieuws" over thee tegen. Thee werkt tegen kanker, hart- en vaatziekten en is net zo dorstlessend als water. Waarschijnlijk staan morgen alle kranten vol met dit nieuws, want elk nieuwtje over voeding en kanker gaat er bij ons in als Ketelapper. Het is een voorbeeld van een zeer uitgenast staaltje public relations van de theesector in deze nadagen van de komkommertijd. Gewoon oud nieuws opnieuw uitvinden.
Ten eerste is het hele onderzoek gesponsord door de "Tea Council". Nou dames en heren journalisten, daar zou al een belletje moeten gaan rinkelen. Ten tweede is het onderzoek een literatuuronderzoek. Dit betekent dat alle oude onderzoeken naar de gezonde danwel ongezonde eigenschappen van thee erbij zijn gepakt en opnieuw bekeken en vergeleken zijn. Alle vermeende voordelen van theedrinken zijn dus eigenlijk oud nieuws in een slim nieuw PR-jasje. Bij het verband tussen thee en kanker is het verband zelfs helemaal niet zo spijkerhard als op sommige nieuwssites wordt gesuggereerd. De theejongens verdienen een schouderklopje en de nieuwsredacties verdienen billenkoek.
Floyd was een beetje dom. Een combinatie van schildklierhormonen, bier en whisky zouden de reden voor zijn te hoge testosteronniveau geweest zijn. Niet zo’n waterdicht verhaal, lachwekkend zelfs voor artsen met verstand van zaken en zeker na de tweede positieve dopingtest volledig onhoudbaar. Dag Floyd, bedankt voor het meedoen. Geef je gele trui maar terug. De mevrouw op de foto naast Landis –ja mevrouw ja- is ook een beetje dom. Waarschijnlijk heeft ze een hele volle prijzenkast, maar ook een lagere stem dan Barry White en meer lichaamshaar dan de gemiddelde Neanderthaler. Verder is de kans dat ze leverkanker krijgt reëel. Mocht je ooit een prestatie moeten leveren waarbij je meer nodig hebt dan het sportmenu van Mister Kitchen 1, doe het dan slim, wees uitgekookt. Zoek een middel dat net van de dopinglijst af is en niet al te veel bijverschijnselen geeft. Of zoek een sport waarbij doping door iedereen geaccepteerd wordt.
Wat is doping?
Stoffen of methodes worden door het Wereld Anti-Doping Agentschap als doping gezien, als ze aan minstens twee van de volgende drie criteria voldoen:
1)Ze zijn prestatiebevorderend;
2) Ze zijn schadelijk voor de gezondheid;
3)Ze zijn in strijd met de ‘Spirit of Sport’. Hiermee worden de waarden en normen van de sport bedoeld, zoals Fair Play.
(bron www.purekracht.nl)
Ken je klassiekers: word een koffieleut
Cafeïne is je partner in crime bij het sporten. Tot januari 2004 stond het op de dopinglijst, maar omdat men het bij nader inzien niet helemaal binnen de definitie van doping vond passen, is het er weer afgehaald. Het werkt namelijk alleen maar in tamelijk bescheiden hoeveelheden en in deze hoeveelheden is het niet schadelijk voor de gezondheid. Tel uit je winst! De stof heeft een stimulerende werking op het zenuwstelsel. Je wordt er alerter van, je vermoeidheid wordt minder en je reactie- en uithoudingsvermogen groter. Omdat koffie de vetverbranding stimuleert is het daarnaast een handig steuntje bij het afvallen. Cafeïne mobiliseert vrije vetzuren in het bloed als brandstof. Het lichaam kan hierdoor glycogeen (koolhydraten) voor later bewaren. Je zult begrijpen dat vooral duursporters –die hun brandstof slim moeten verdelen over een langer tijdsbestek- hier baat bij hebben. Verder kunnen ook je longen ervan profiteren. Een uurtje voordat ik ga hardlopen neem ik vaak een kop koffie om mijn ietwat gevoelige luchtwegen open te zetten. Ben je astmatisch? Een kop koffie kan voor extra adem zorgen als je je medicijnen tegen benauwdheid niet bij je hebt.
Je hebt niet meer dan twee tot drie koppen koffie nodig om van de prestatieverhogende eigenschappen te profiteren. Je weet het: té is nooit goed. Te veel cafeïne zorgt voor hartkloppingen en misselijkheid en als je het echt overdrijft kun je er zelfs een delirium (ernstige verwardheid) van krijgen. Dat krijg je dus niet alleen van alcohol….
Cola bevat uiteraard ook cafeïne, maar persoonlijk vind ik dat maar chemische rotzooi (excusez le mot). Koffie bevat allerlei anti-oxidanten die bijvoorbeeld gunstig zijn tegen dikkedarmkanker.
Do Ping heeft al de nodige bakkies op vandaag....
Neem Nandrolon en geef je eten de schuld
Slik Nandrolon. Mocht je tegen de lamp lopen, zeg dan dat je varkensvlees hebt gegeten. Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat de concentratie van Nandrolon in de urine bij mannen kan toenemen na het eten van ongecastreerde mannetjes varkens (beren). Ongeveer tien uur na consumptie varieerden de maximale metaboliet concentraties van 3,06 tot 7,52 nanogram per milliliter. Het IOC houdt bij mannen een grenswaarde van 2 nanogram per ml urine aan om Nandrolon op te sporen. Jaap Stam, Edgar Davids en Frank de Boer werden ook ooit beticht van het gebruik van Nandrolon, maar bij hen zou het aan vervuilde voedingssupplementen hebben gelegen.
Zoek een sport waarbij het gebruik van doping normaal is
Darters noemen zichzelf sporters. Darters die gesponsord worden door de plaatselijke snackbar noemen zichzelf topsporters. En nee, een flauwe grap blijft nu achterwege. Dat is te makkelijk. Bovendien schijnt het echt niet mee te vallen om zo’n pijltje op zo’n bord te krijgen. En dan soms wel meer dan een uur achter elkaar! Dat ze in hun sport doping nodig hebben –en ook openlijk gebruiken- zal niemand ze kwalijk nemen. Het drinken van een paar glaasjes alcohol vermindert het trillen van de handen en is goed tegen de zenuwen (=prestatieverhogend). In andere enerverende sporten waar dezelfde omstandigheden meespelen, zoals handboogschieten, jeu de boules en biljarten, staat alcohol dan ook op de lijst van verboden middelen.
In de dartwereld wordt doping zelfs als prijs uitgekeerd
Er schuilt duidelijk nog een jager in de chipseter.....
Wij mensen hebben heel erg de neiging om op ons eten te gaan lijken. Een Japanse Sumoworstelaar bijvoorbeeld, komt op aarde als een hele normale baby. Pas wanneer hij met zijn speciale dieet begint, neemt hij zijn verpletterende afmetingen aan. Dit dieet bestaat vooral uit “chankonabe”, een stoofpot die wordt volgepropt met kip, vis, tofu, vlees en groenten. Het wordt geserveerd met rijst en volgens traditie weggespoeld met liters bier. En hoewel je van een paar biertjes niet direct moddervet wordt, word je dat van liters bier wel. Het is dan ook geen toeval dat mannen die elke dag in de kroeg bier zitten te tanken, op den duur weer op sumoworstelaars gaan lijken. In het geval van de aardappel is het andersom. Mensen gaan niet steeds meer op aardappels lijken, maar de toepassingen van de aardappels verraden wel hoe het met onze economie en gezondheid gaat.
De eerste aardappels in Nederland werden tijdens de Tachtigjarige Oorlog in de Leidse Hortus geplant. In die tijd vond men de aardappel alleen maar interessant om zijn vermeende geneeskrachtige eigenschappen, zeker niet als voedsel. Enkel voor de varkens waren de harde knollen goed genoeg. En na de varkens ontdekte het straatarme deel van de bevolking de aardappel: ze waren goedkoop en voedzaam. Als je naar het schilderij “de Aardappeleters” kijkt, dan kun je zien dat de aardappels op een manier worden opgediend die heel goed past bij het tijdsbeeld en de mensen: grauw en zonder al te veel fratsen. De arme keuterboeren doen zich na een dag noeste arbeid op het drassige land tegoed aan de knollen die ze met hun eigen gerimpelde handen uit de grond hebben gehaald. De voedzame aardappels vullen de magen en geven door de grote hoeveelheden koolhydraten weer genoeg energie om de ongetwijfeld zeer vermoeide lichamen aan de gang te houden. Ook voor de scheepsbemanningen in die tijd waren aardappels een uitkomst. Ze waren perfect tegen het gevreesde scheurbuik; het vitamine C-tekort dat menig matroos in die tijd zijn gebit heeft gekost.
Ook in de eerste en tweede wereldoorlog sleepten aardappels de mensen door de moeilijke tijden heen. Tijdens W.O. II at de gemiddelde Nederlander 200 kilo (!) aardappels per jaar. Tegenwoordig eten we nog 81 kilo per jaar, waarvan een groot deel in de vorm van patat en chips. Want dat is makkelijker snaaien tijdens het TV kijken. En ze smaken naar paprika, cheese onion of Thai Sweet Chili want dat is lekkerder dan gewoon gekookt met jus. Die gekookte variant mogen we trouwens van meneer Montignac en dokter Atkins absoluut niet eten. We worden er namelijk heeeeel erg dik van. Van chips en patat natuurlijk ook.
Is het niet raar dat in een tijd waarin de gemiddelde mens zijn avond onderuitgezakt en snaaiend op de bank doorbrengt, de aardappel ineens het Zwarte Schaap is? De mens is een couch potatoe geworden en de aardappel een dikmaker. Wij zitten op onze kont en het eten krijgt de schuld. Of zoals van Gaal zou kunnen zeggen: “Word je van die aardappels tegenwoordig nou zo dik, of zijn wij nou gewoon zo lui geworden?”
Inmiddels begint het door te dringen dat je van TV kijken met een zak chips op schoot te dik wordt en dus hart- en vaatziekten kunt krijgen. Een grote fabrikant komt daarom binnenkort met gezondere chips op de markt, wel met evenveel calorieën, maar in gezonder vet gebakken. Er waren 90.000 voetbalvelden met zonnebloemen voor nodig om de grote hoeveelheden zonnebloemolie te kunnen produceren, maar dan heb je ook wat. Zonder cynisch te zijn is dit absoluut een mooi initiatief van de piepersnijers. En ook wel zo prettig, want wij kunnen nu lekker op onze kont blijven zitten en doorkanen. En geef me nu de afstandsbediening graag.
Knappe jongen als je het verschil ontdekt tussen een oester zónder en een oester mét virus. Zelf heb ik de diagnose wel eens gemist en lag ik twee hele dagen hondsberoerd in bed. Zwetend, trillend en gal brakend. In de verte zag ik een helder licht en een tunnel maar gelukkig liet een engelachtig type me weten dat mijn tijd nog niet gekomen was en dat ik terug moest naar de aarde om den menschheid te waarschuwen voor bedorven oesters. Maar dat laatste kan ik ook verzonnen hebben… Toch is het zeker niet overdreven om te stellen dat ziek zijn door oesters heel erg heftig kan zijn. En wie denkt dat je altijd kunt ruiken, zien of proeven dat ze niet in orde zijn, heeft het mis.
Als het om eten gaat houdt een oester het graag simpel. Hij filtert eenvoudigweg grote hoeveelheden water en haalt er de voedingsstoffen uit die hij nodig heeft om een grote jongen te worden. Helaas haalt de oester met dit gefilter ook allerlei virussen en bacteriën in huis die in datzelfde water zitten.
Als je ziek wordt van een oester heb je meestal een bacterie of virus te pakken, en minder waarschijnlijk een parasiet of een toxine (gif). En heb je geluk dan pak je hoofdprijs en heb je ze allemaal, hoewel ik daar nog nooit iets over gelezen heb. Maar dat moet haast wel een heel interessant ziektebeeld zijn...
De meeste bacteriën verraden hun aanwezigheid met echt machogedrag. Ze pissen hun territorium af en laten de oester open en bloot verrotten. Een vijandige overname van je oester door bacteriën is doorgaans dan ook makkelijk te herkennen aan de enorme putlucht die eruit komt. Hij kan ook verkleurd zijn (bruin/zwarte vlekken). Bekende bacteriën in oesters zijn Escherichia coli (zie ook http://www.cheffen.nl/2006/06/over_hamburgerziekte_en_het_ba.php), staphylococcus aureus, salmonella, campylobacter lari en de vooral in Amerika zeer beruchte vibrio vulnificus. De laatste rommelt niet met de smaak, de geur of het uiterlijk van de oester, maar kan bij mensen met verminderde weerstand naast een mega-voedselvergiftiging een shocktoestand veroorzaken. Ik heb gezocht of de vibrio vulnificus in Nederland ook veel problemen geeft, maar het lijkt hier niet echt een issue te zijn. Ik hoor het graag als ik ernaast zit.
Wat in Nederland ontzettend veel voorkomt is een infectie met een virus, zoals een Norovirus. Virussen zijn geen luidruchtige bezetters, maar stille verstekelingen. Je hoort, ziet, proeft en ruikt niets van ze. De oester lijkt in orde. Maar als je dan brakend boven de wc-pot hangt, dan weet je dat er zo'n rotzak in je oester zat.
De Norovirussen zijn ook nog eens ontzettend besmettelijk, dus als jij ziek wordt van een oester dan kunnen je huisgenoten en collega's ook nog aan de beurt komen. De meeste besmettingen met het Norovirus (in Nederland zo'n half miljoen per jaar) gaan overigens niet via voedsel, zoals oesters, maar via de 'mond-kont' route. In de ontlasting en het braaksel van een zieke zitten miljoenen virusdeeltjes. Iemand die zijn handen niet goed heeft gewassen kan dus makkelijk een ander infecteren. Bovendien heb je van Norovirussen maar weinig deeltjes nodig om ziek te worden.
De meeste gezonde mensen zijn prima opgewassen tegen een virus of bacterie in een oester. Natuurlijk is het heel lullig om twee dagen doodziek te zijn, maar dat gaat wel over. En dat is het risico van het vak. Voor mensen met een verminderde weerstand is het echter totaal ongeschikt voedsel. Uiteraard verklein je de kans om ziek te worden door bij een goed restaurant of verkooppunt oesters te eten/kopen. Toch is zelfs de status van een restaurant geen garantie dat je niet ziek wordt. Het is wat dat betreft erg kwetsbaar voedsel. Als je samen met je favoriete dame oesters gaat eten voor het 'sfeerverhogende' effect, kan dat heel goed uitpakken. Maar ook helemaal verkeerd. Om de beurt braken is niet echt lustopwekkend.
Maandag 3 juli was de eerste dag van mijn nieuwe leven als niet-roker. Van de één op de andere dag was ik een veel gezonder mens geworden. Een veel verstandiger mens. En –eerlijk is eerlijk-, eigenlijk ook veel charismatischer, modieuzer (roken is heel nineties) slimmer, charmanter en meer de moeite waard. Wat een waardeloos hoopje mens was ik eigenlijk toen ik er nog zo’n twintig per dag de lucht in blies. Achteraf vind ik het best terecht dat ik van de NS zelfs in de buitenlucht (of zo je wilt: op een winderig perron) alleen bij een paal mocht roken, samen met het andere gespuis. Ook zwaar terecht dat ik voor mijn drugs 4 eurootjes moest neertellen, vieze vervuiler die ik was! En dan al die extra ziektekosten die ik met al dat roken veroorzaakte. Het zijn eigenlijk maar egoïstische rotzakken die rokers. Zo maar de schone lucht verpesten! Hoe schoon die lucht in Nederland is ondervond ik al snel toen ik onder het motto “ik rook niet, ik sport” met fris enthousiasme begon te joggen in het park achter mijn huis in Amsterdam. “Wat is dit toch voor gifwolk die ik inadem?” vroeg ik mij af toen ik het gevoel kreeg dat iemand m’n strot dichtkneep en ik mezelf als een hijgend hert weer naar huis sleepte. Moest dit zuurstof voorstellen? Maar, hoe naïef van Miss Health, dit was natuurlijk dat beruchte fijn stof vermengd met ozon. Fijn stof: dat bestanddeel van onze lucht waar jaarlijks duizenden de pijp aan uitgaan.
Ja het is waar beste burgers: ademen is in grote delen van Nederland een hele gevaarlijke bezigheid. Langs of op de snelweg, in de randstad of dicht bij industriegebieden….hou je adem maar in, want anders ga je dood. Wij van de overheid weten dat dondersgoed, maar wij hebben echt effe geen zin om dat aan de grote klok te gaan hangen met één of andere campagne. De waarheid verzwijgen? Nee nee, als je op de site van het ministerie van VROM had gekeken had je kunnen weten hoe ongezond ademhalen is, dus het is je eigen verantwoordelijk hoor. Daar staat het duidelijk: “Nederland haalt de Europese normen voor fijn stof en stikstofdioxiden niet. Hoewel de luchtkwaliteit de afgelopen decennia in Nederland spectaculair is verbeterd, sterven toch jaarlijks mogelijk 18.000 mensen voortijdig door de vervuilde lucht die ze inademen. Vooral mensen met hart- en vaatziekten zijn kwetsbaar.” Ja helaas pindakaas lieve onderdaantjes! Lullig van die 18.000 dooien, maar om nou aan jullie klootjesvolk verantwoording af te gaan leggen over ons falende beleid van de laatste periode dat doen we dus even niet! Bovendien hadden de meesten van die 18.000 toch al hart- en vaatziekten, dus ga eerst maar eens stoppen met roken met z’n allen. We geven nog wel een leuk bedragje aan die jongens en meisjes van Stivoro zodat die jullie nog eens met zo’n confronterende campagne kunnen vertellen dat je van roken longkanker krijgt. Misschien is er nog wel ergens een roker die dat niet wist, toch? Ja, oke, Stivoro heeft ook toegegeven dat hun campagnes misschien niet zo goed werken en dat de targets niet gehaald worden maar daar kunnen ze niks aan doen. Dat komt omdat je met een lullige 6 miljoen euro gewoon geen leuke campagne kan voeren. Daar koop je bij wijze van spreken nog geen postertje voor. Maar de centjes zijn overgemaakt! Nog meer geld voor Stivoro!
En niet zeuren dat de lucht op sommige dagen te smerig is om te joggen hoor! Het is hier geen Zwitserland! Als je zo nodig slank wilt blijven, dan neem je toch een Balansdag? Dat onnavolgbare idee komt van een ander superinstituut: het Voedingscentrum. Leuk verzonnen he? Als je een dag wat te veel gegeten hebt, dan doe je het de volgende dag een beetje rustig aan met eten. Je neemt een Balansdag om weer “in balans te komen”. Ik durf te wedden dat je het zelf niet beter had kunnen verzinnen! Weet je wat het Voedingscentrum nog meer verzonnen heeft? De Schijf van Vijf! En toen Nederlanders te dik werden heeft het Voedingscentrum gewoon kaas uit de Schijf van Vijf gehaald. Omdat daar heel veel vet in zit! In principe ook wel veel gezonde stoffen hoor, maar om dat nou weer helemaal uit te leggen aan al die domme rukkers in ons land is zo’n gedoe. Gewoon schrappen die kaas, Balansdagje erbij om het af te toppen en klaar zijn we met dat overgewicht. Ja ja, je kunt niet zeggen dat je belastingcentjes niet goed besteed worden, toch?
En we doen nog meer leuks bij de overheid om het volk gezond te maken. De collegae in Amsterdam kwamen bijvoorbeeld met een leuke nieuwe wandelroute voor de loonslaven in Amsterdam Zuid-Oost. Om de kantoorklerken tijdens hun lunchpauze uit de bedrijfskantine te lokken en de benen te laten strekken (=meer beweging!) wil de gemeente daar een epicentrum van fastfoodbedrijven vestigen. Wat zegt u? Fastfoodrestaurants zouden overgewicht in de hand werken? Nou nou, wat een stemmingmakerij nu toch weer. Doe je als gemeente eens iets voor de gemeenschap, krijg je weer stank voor dank!
N.B. Ze zeggen dat je tijdelijk chagrijnig en cynisch kunt zijn als je bent gestopt met roken. Hou het daar maar op.
Dat zouden meer mensen moeten doen!
In ons land vallen de mussen als gebakken kippenvleugels van het dak. In Libanon wordt Hezbollah (en een paar VN-waarnemers) een kopje kleiner gemaakt door de Israëli’s. Voeg hier nog een snufje komkommernieuws ("Nederlanders hebben genoeg van de hittegolf") aan toe en voila, het perfecte onderwerp is geboren. Daarom in deze hete week een pleidooi voor de Joodse remedie tegen typische winterkwalen als griep en verkoudheid: een kop stomend warme kippensoep, ook bekend als de Joodse penicilline.
Al in de oudheid werd kippensoep door de Egyptenaren gebruikt tegen verkoudheid. De Joodse wijsgeer Maimonides adviseerde kippensoep voor de behandeling van aambeien en de verminkende ziekte lepra. Tegenwoordig geven Joodse moeders kippensoep aan man en kroost als griep en verkoudheid op de loer liggen. Dit gebruik zit zo in de cultuur gebakken dat een bedrijf in Tel Aviv zelfs besloot om de kippensoep in tabletvorm op de markt te brengen. De tabletten, ColdChick genaamd (voor zover ik weet niet in Nederland te koop), bevatten naast kippensoepextract wat grammetjes paracetamol. Het bedrijf stelt dat een verkoudheid binnen drie uur verdwenen is na het innemen van twee tabletten. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.
Toch is het toedienen van kippensoep bij algehele malaise lang zo gek niet. Alleen al door de warmte en de dampen verlicht een kop hete soep snotterende neuzen en verwarmt hij de koude botten van rillende grieplijers. Daarnaast is er een onderzoek dat het gelijk van de Joodse moeders voorzichtig onderschrijft. In 2000 ontdekten Amerikaanse onderzoekers dat kippensoep de activiteit van bepaalde ontstekingscellen afremde. Hierbij moet wel worden opgemerkt dat het onderzoek in het laboratorium werd gedaan en dat er geen gebruik gemaakt werd van echte proefpersonen. De onderzoekers concludeerden dat “als kippensoep in het lichaam hetzelfde doet als in een reageerbuis, het daadwerkelijk effectief is tegen virussen als griep en verkoudheid”.
Welk onderdeel van kippensoep nu daadwerkelijk verantwoordelijk is voor de geneeskrachtige werking konden de onderzoekers niet achterhalen. Wél bleek soep uit blik net zo goed te werken als versgemaakte soep. Wel zo prettig voor als je doodziek bent.
Maar nu eerst het terras op voor een ijskoud biertje.
Een vakantie in Griekenland is niet compleet zonder foto’s van karakteristieke oude gezichten. Van Griekse oudjes onder een boom op een pleintje. Of de cliché-foto van een Griekse opa met het bekende ezeltje. Gek genoeg heb ik in Nederland nog nooit de behoefte gevoeld om een foto in een bejaardenhuis te schieten. In ons land zijn de ezeltjes ingeruild voor rollators en zijn de pleinen geannexeerd door hangjongeren en niet door hangouderen. Onze ouderen zitten -massaal verslaafd aan de slaaptabletten- in treurige oorden met namen als Oranjehaeve en de Duinhof. Nee, als je mooi oud wilt zien moet je toch echt in Griekenland zijn. Daarom in de week van de hollandsche pot een pleidooi voor het mediterrane dieet van Kreta.
Het is inmiddels al een oude studie maar de uitkomsten zijn nog steeds actueel. In de zogenaamde Zeven Landen Studie werden groepen mensen in 7 landen ongeveer 40 jaar gevolgd. Er werd vooral gekeken naar voedingsgewoonten en de kans op hartaanvallen. Uit het onderzoek kwam heel duidelijk naar voren dat mannen op het Griekse eiland Kreta de hoogste levensverwachting hadden en de minste kans op een hartaanval en verschillende vormen van kanker. De Kretenzische voeding bleek nog gezonder dan de zo geroemde Japanse.
Een belangrijke conclusie uit dit onderzoek was dat je de kans op een hartaanval ontzettend kan verkleinen door totaal anders te eten en dan het liefst zoals de Kretenzers. De Kretenzers gebruiken veel olijfolie (bij elke maaltijd), drinken een glaasje rode wijn bij het eten, eten veel groenten, fruit, peulvruchten en noten. Vlees staat maar een paar keer per maand op het menu. Wel wordt wekelijks (5 tot 6 keer) vis gegeten. Verder zorgt het plattelandsbestaan voor veel beweging en minder stress. Daar is dus dat ezeltje voor...
Als je net zo mooi oud wilt worden als de Kretenzers, vergeet dan de Schijf van Vijf en maak gebruik van de volgende voedingspyramide:
N.B. Kies zo veel mogelijk voor volkoren producten.
Inmiddels heeft de jeugd op Kreta de fastfoodcultuur ontdekt en beginnen de oude eetgewoonten te verdwijnen. En terwijl dat gebeurt krijgen ook meer Kretenzers te maken met overgewicht, suikerziekte en hart- en vaatziekten. Vooral de eilandbewoners die hun ezeltje hebben ingeruild voor een bureau en een computer hebben er vaker last van dan de oude Griekse boeren.
Het mediterrane dieet van Kreta is geen hocus pocus maar kan je daadwerkelijk een langer en gezonder leven opleveren. De olijfolie smeert lijf en leden en houdt de rollator en de hartaanval langer buiten de deur. Als je er meer over wilt lezen dan is het boek "The Omega Diet" van Artemis Simopoulos een aanrader. Simopoulos, een arts, heeft de bevindingen uit de Zeven Landen Studie omgezet in concrete voedingsadviezen. Ze adviseert bijvoorbeeld om elke dag minstens 7 (!) porties groenten en fruit te eten en dus niet de laffe Nederlandse hoeveelheden van 2 ons groenten en 2 stuks fruit. Ook omega 3 vetten moeten volgens Simopoulos elke dag op het menu staan, zoals vette vis, walnoten en groene bladgroenten.
Een exclusief interview met de meest vruchtbare superheld ooit!
Het leuke van een site als cheffen is dat wij in de statistieken kunnen zien via welke zoektermen mensen hier belanden. Uiteraard komen veel bezoekers op cheffen terecht na het googlen van termen als wokken, stomen en grillen, maar voor mij was het leuk om te zien via welke gezondheidsonderwerpen dat gebeurt. En wat blijkt na een analyse van de zoektermen? De man maakt zich zorgen over de kwaliteit van zijn sperma. Aangezien we op cheffen toch een wilde week hebben, volgt hier een interview met de sympathieke held SuperSperma over zijn lievelingseten.
Je moet er wel wat voor overhebben, zo’n interview met SuperSperma. De beste man heeft namelijk een beetje last van sterallures. Alvorens akkoord te gaan met het interview krijg ik via zijn agent zijn hele eisenpakket onder ogen. Er zijn veel dingen die niet zijn toegestaan tijdens het interview:
-Roken. Sigarettenrook bevat cadmium en dit kan zich in de teelballen ophopen. Daarnaast belemmert het de opname van zink, het lievelingseten van SuperSperma.
-Te veel alcohol drinken. Alcohol voert zink af uit het lichaam.
-Te dik zijn. Deense wetenschappers ontdekten dat overgewicht slecht is voor Supersperma. Als je Body Mass Index (bereken) hoger dan 25 is, holt de kwaliteit van het SuperSperma achteruit. Overigens is te dun zijn (BMI onder de 20) ook niet goed voor je zaad.
-SuperSperma houdt verder niet van strakke broeken omdat de temperatuur al snel te hoog oploopt. Om deze reden mag het interview ook niet in de sauna plaatsvinden.
Wat eet Supersperma?
Gelukkig blijkt SuperSperma wel een makkelijke prater te zijn en verloopt het interview verder vrij gemakkelijk. SuperSperma vertelt zijn geheim: "Zink is een cruciaal bestanddeel van gezond en beweeglijk sperma. Het mannelijke voortplantingssysteem, zoals prostaatklier en sperma, bevat hoge concentraties zink. Sperma bevat bijvoorbeeld 100x meer zink dan je bloed. Oesters, de zinkbommen uit de zee, hebben dan ook niet voor niets de naam lustopwekkend te zijn. Maar een sappig stuk rundvlees zit ook tjokvol zink. Helaas gaat je zinkvoorraad via ontlasting, urine en zweet en seksuele activiteiten weer verloren. Mannen hebben dan ook meer zink nodig dan vrouwen omdat ze het tijdens de ejaculatie gratis weggeven. Het grote geheim is nu dat je niet alleen zink nodig hebt, maar ook foliumzuur. Toen Nijmeegse onderzoekers mannen een combinatie van zink (5 mg) en foliumzuur (66 mg) lieten slikken steeg het aantal spermacellen met 74% bij verminderd vruchtbare mannen maar ook bij normaal vruchtbare mannen! Dat is geen kattenpis. Naast zink en foliumzuur is ook vitamine C erg belangrijk. Het zorgt ervoor dat het zaad niet te kleverig wordt. Lui, onbeweeglijk zaad kan erg opknappen van selenium. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat spermacellen er beweeglijker van worden en dat de bevruchting daardoor makkelijker verloopt. ” En dan verdwijnt SuperSperma weer door het raam om de wereld te redden.
Samengevat: Wat moet je eten voor SuperSperma?
Zink zit onder andere in oesters, vlees, vis, paddestoelen, pompoenpitten, eigeel, melk en gedroogde peulvruchten. Foliumzuur komt bijvoorbeeld voor in groene bladgroenten, lever, eigeel, wortels, avocado's. Vitamine C zit uiteraard in groenten en fruit, zoals kiwi's, citrusvruchten, tomaten en aardbeien. Selenium zit bijvoorbeeld in tonijn, uien, noten en zaden.
Je zag Brutus altijd wit wegtrekken als Popeye naar zijn blikje spinazie greep: "O jee, nu is er geen houwen meer aan". En Brutus kreeg altijd gelijk want Popeye was onverslaanbaar met die lachwekkende onderarmen van 'm. En dat allemaal door wat blikjes spinazie, dat is best leuk verzonnen. Toch had Popeye voor een flinke dosis ijzer beter even bij de slagerij van Mister Meat kunnen langsgaan. Had 'ie meteen ook een stukje bloedworst voor de veel te witte bonenstaak Olijfje (waarschijnlijk chronisch bloedarmoede-patiënt) kunnen scoren.
Het menselijk lichaam heeft ijzer nodig om hemoglobine aan te maken, het rode pigment in rode bloedcellen. In dit pigment wordt zuurstof naar alle cellen in het lichaam vervoert. Dus als je te weinig ijzer binnenkrijgt, krijg je bloedarmoede en sterven lichaamscellen af door een zuurstoftekort. Dit uit zich in bleekheid en zwakte. Kijk nog maar eens naar Olijfje.
IJzer bestaat in twee vormen: haem-ijzer en non-haem-ijzer. Het non-haem-ijzer zit vooral in plantaardige producten, eieren en zuivel. Naar schatting wordt slechts 5% van deze ijzer-vorm door het lichaam opgenomen. Miss Blossom heeft daarom vitamine C (in de vorm van citrusvruchten) aan de salade van het weekmenu toegevoegd. Erg slim, want door ijzer (hier spinazie) te combineren met vitamine C wordt het ijzer veel beter door het lichaam opgenomen. Waarschijnlijk vond Popeye het te veel werk om bij elk blikje spinazie ook een verse jus d'orange te drinken.....
Het haem-ijzer daarentegen heeft een heel hoge beschikbaarheid; ongeveer 25% van het haem-ijzer wordt door het lichaam opgenomen. Het komt uitsluitend voor in dierlijk producten en wordt dan ook beter door het lichaam opgenomen omdat het door de (dierlijke) structuur beter aansluit bij het menselijk lichaam. Een goede bron van ijzer is orgaanvlees, maar als je dat niet blieft dan is een stuk rundvlees ook prima.
Helaas wordt ditzelfde haem in verband gebracht met het ontstaan van darmkanker. Mensen die dagelijks meer dan 160 gram rood vlees eten, hebben 35% meer kans om kanker in de dikke darm te krijgen, zo bleek uit een groot Europees onderzoek. Waarschijnlijk is een dergelijke hoeveelheid rood vlees net zo’n grote risicofactor als roken of overgewicht. De gemiddelde Nederlandse man eet overigens 140 gram rood vlees per dag en blijft daarmee dus onder de kritieke grens. Af en toe bij Mister Meat op bezoek is dus best een goed idee. Niet alleen voor je portie ijzer, maar ook voor gezonde eiwitten, zink en vitamine B12. Als je maar zorgt dat "het vlees de garnering bij de groente is". En dit heb ik niet zelf verzonnen, dit heb ik van Mister Meat.
Oude vertrouwde appelsoorten als de Elstar en de Jonagold dreigen uit de schappen te verdwijnen. In het AD van vandaag staat een paginagroot artikel over de innovaties in “appelland”. Voor de ordinaire Jonagold haalt de Nederlander inmiddels zijn neus op en dus komen er nieuwe appelsoorten aan met trendy namen als Junami (zeker heel waterig?), Rubens, Kanzi en Wellant. Dat is eeuwig zonde, want de Jonagold blijkt de appel der appels te zijn. Boordevol goede stoffen en perfect voedsel voor geasfalteerde rokerslongen.
De ene appel is de andere niet, want de hoeveelheden vitamine C en antioxidanten zijn per appelsoort verschillend. Antioxidanten zijn belangrijke stoffen in de strijd tegen hart- en vaatziekten, kanker en andere ellende en geven appels een groot deel van hun gezonde eigenschappen. Duitse onderzoekers vergeleken de hoeveelheid gezonde stoffen van 30 verschillende appelsoorten en de Jonagold kwam als winnaar uit de bus. Maar die blieven we dus niet meer.
Toch moeten we vooral veel appels blijven eten, desnoods ook maar de nieuwe varianten met de achterlijke namen. Appels verkleinen de kans op kanker. Vooral longkanker komt volgens diverse onderzoeken minder vaak voor bij fervente appel-eters. Appels blijken sowieso goed te zijn voor je longen, want een grootschalig Nederlands onderzoek toonde aan dat de consumptie van appels en peren een gunstige invloed heeft op de longfunctie. De kans op COPD (longemfyseem en chronische bronchitis) wordt kleiner als je veel appels eet. Dus rokers: appels inslaan!
Daarnaast hebben appels een gunstige invloed op het cholesterol en lijken ze de kans op suikerziekte type II te verkleinen.
De gezonde stoffen van appels zitten overigens vooral in de schil. Wanneer je een appel schilt, begint hij na een tijdje te verkleuren. Dit komt omdat je met de schil een heel groot deel van de beschermende antioxidanten weggooit. En als je de gezondste appels wilt hebben, kies dan voor de soorten met blozende appelwangen. Uit Canadees onderzoek is gebleken dat appels met een fellere kleur meer gezonde stoffen bevatten dan lichte appels. Dus rood is over het algemeen gezonder dan groen of geel.
Edwin van de Sar is nog steeds niet helemaal bekomen van zijn ‘stervende zwaan-act’ tijdens de wedstrijd tegen Servië-Montenegro. Het arme ijskonijn stond stijf van de kramp, wat overigens heel goed het eerste teken kan zijn dat hij door de hitte bevangen was. Volgende keer een extra snufje zout in het eten voor Ed. Maar gaat dat ook gebeuren? Moeder Kluivert bemoeit zich al een tijdje niet meer met het eten van het Nederlands elftal, dus besloot ik zelf maar even te bellen met Johan Klein Gebbink, de enige echte Oranjekok. Hij zal wel druk zijn met spaghetti koken dacht ik nog, maar de culinair adviseur nam gewoon de telefoon op. Helaas is de keuken van het Nederlands elftal al net zo besloten als de meeste trainingen, want Klein Gebbink wilde of mocht niets loslaten. “Let u er wel op dat er wat extra zout in het eten van Sar gaat?”, probeerde ik nog. Maar zelfs dat bleef het geheim van de chef. Maar hopelijk heeft hij toch een klein beetje geluisterd, zodat de krampaanvallen van Edwin van de Sar hem en ons bespaard blijven.
Op de website van de KNVB geeft de kok een klein deel van zijn geheimen prijs. Klein Gebbink zou trouwens ooit kookles hebben gehad van mama Seedorf.
Naast een flinke Hollandse plensbui en slechte wijn zijn er nog meer factoren die je barbecuefeestje kunnen verpesten: slecht gezelschap. Bacteriën zijn daar zo’n typisch voorbeeld van. Ze komen zonder uitnodiging langs, springen in je eten en beginnen zich daar zonder enige gêne voort te planten. Deze party crashers laten na hun platvloerse orgie soms zo’n ontzettende bende achter in je eten dat jij –en de gasten die wél waren uitgenodigd- er ziek van worden. Meestal gaat het dan om een beetje diarree of een kleine braaksessie. Maar er zijn ook bacteriën die zo hard tekeer gaan in je lichaam dat je deze barbecue nooit meer zult vergeten. Maak kennis met Escherichia coli O157:H7.
In januari 1993 werden in het westen van de VS meer dan zeshonderd mensen ziek nadat ze een hamburger bij een fastfoodketen hadden gegeten. Honderd van hen kregen naast diarree ernstige nierproblemen. En vier kinderen stierven aan de ziekte die na dit grote drama ook wel de hamburgerziekte wordt genoemd. De hamburgers bleken besmet te zijn met de bacterie Escherichia coli O157:H7.
Escherichia coli (meestal afgekort tot E. coli) is een staafvormige bacterie die van nature in de darmen van mensen en zoogdieren voorkomt. Deze goede bacterie kan absoluut geen kwaad, zolang hij netjes in je darmen blijft zitten. Helaas zitten er in de E. coli-familie een aantal kwaaie pieren waar je flink ziek van kunt worden. En die gebruiken vooral slecht verhit rundvlees als hun paard van Troje.
Een besmetting met de zogenaamde enterohemorragische E. coli (EHEC) kan zonder klachten verlopen of een beetje diarree geven. Maar je kunt er ook hemorragische colitis (HC) van krijgen, wat zoveel inhoudt als een darminfectie met bloederige diarree. Bij HC krijg je plotseling heftige buikkrampen, soms met braken. Na ongeveer 24 uur krijg je waterige diarree die na één tot twee dagen bloederig wordt. Je bent er ongeveer twee tot negen dagen mee onder de pannen.
Helaas houdt een klein percentage (2-7%) van de met EHEC geïnfecteerde mensen er nog meer aan over dan een midweekje op de wc-pot: een hemolytisch uremisch syndroom (HUS). Dit ernstige syndroom bestaat uit drie dingen:
• hemolytische anemie (ernstige bloedarmoede door de afbraak van rode bloedcellen);
• thrombocytopenie (tekort aan bloedplaatjes in het bloed);
• acute nierinsufficiëntie (de nieren werken niet goed meer).
De meeste mensen worden vanzelf beter, maar 3 tot 17% kan het niet na vertellen. En 5-10% houdt er blijvende nierschade aan over. Vooral kinderen, ouderen en zwangere vrouwen zijn een kwetsbare groep.
Tijdens het barbecueseizoen is het aantal E. coli besmettingen altijd hoger dan in de rest van het jaar. Vandaar de andere naam voor de hamburgerziekte: het barbecue syndroom. Gelukkig kun je je al deze ellende besparen door ervoor te zorgen dat het vlees goed gaar is. En je vlees kopen bij een goede slager wil ook wel helpen, want bij goedkoop kiloknaller-vlees heb je meer kans op ongewenste gasten. Overigens hou je met een goede verhitting van het vlees (dus ook je kippenpootjes) ook andere party crashers, zoals salmonella, buiten de deur.
Voor creatieve culinaire innovaties hoef je niet naar een sterrenrestaurant. Fastfoodketen Burger King introduceerde deze week een salade met kikkerbilletjes waar ook de rest van het kikkerlijfje nog aan zit. Een levend bewijs dat verse producten niet duur hoeven te zijn!
Het hele stadion houdt zijn adem in als de scheidsrechter fluit en naar de stip wijst. Wie gaat hem nemen? Of beter nog, wie van de oranjespelers dúrft hem te nemen. Maar een golf van verbazing trekt over de tribune want deze keer is het dringen in de elf meter. “Ah Ruud, toe nou, mag ik ‘m nemen?”, smeekt de kleine Sneijder. “Nee, ikke ikke! Ik ben net papa geworden”, zegt van der Vaart opgewonden. “Ik ben lekker de oudste, dus ik neem ‘m”, zegt van Nistelrooij koelbloedig. Met ongekende kracht ramt hij de bal vervolgens met de huilende Jens Lehmann er nog aan in de kruising. San Marco kijkt vanaf de zijlijn tevreden toe en begint zachtjes “schade Deutschland alles ist vorbei” te neuriën. Het strafschoppendieet heeft gewerkt.
Een lachende bondscoach staat de buitenlandse pers te woord na de
5-0 overwinning op Duitsland: “Those Germans didn’t know that we used our nuts to kick their sorry asses”
Scoren of missen. Vaak zit het verschil hierin tussen de oren, want je mag er vanuit gaan dat alle spelers een redelijke penalty in huis hebben. Maar als de concentratie weg is, de stress toeslaat of de overtuiging ontbreekt, lukt het zelfs de meest ervaren speler niet, net als in het normale leven. Toch is het brein –de hersenen- een gewoon orgaan dat net als andere organen voor een deel afhankelijk is van de kwaliteit van de voeding. Met andere woorden: met de juiste voeding kun je je concentratievermogen vergroten, stress verminderen, optimistischer worden en zelfs Alzheimer tegengaan. Zou Marco dat wel weten? Speciaal voor de spelers heb ik daarom een strafschoppendieet in het leven geroepen, dat ze moet helpen de gevreesde penalties door te komen. Dit dieet, dat voor alle duidelijkheid geen echt dieet is, is ook voor niet-voetballers zeer geschikt. Bijvoorbeeld om tijdens hondsvermoeiende vergaderingen of ellenlange files de luiken open te houden, om zonder te veel stress dat tentamen te halen of om wakker te blijven bij saai (Duits) voetbal. Want, zonder gekkigheid, je kunt jezelf daadwerkelijk geconcentreerder, opgewekter en rustiger eten. En daarmee kom ik bij het thema van dit weekmenu: noten, brainfood bij uitstek en dus het basisingrediënt van het strafschoppendieet.
De basisopstelling
In de basis van het strafschoppendieet staan alle noten opgesteld, en dan vooral walnoten en amandelen omdat deze van alle noten de beste samenstelling hebben. Noten zijn rijk aan goede vetten (onverzadigd), foliumzuur, magnesium, vitamine B6, calcium en vitamine E. Dit zijn allemaal stoffen die direct of indirect betrokken zijn bij het functioneren van je grijze massa.
B-vitaminen als B6 en foliumzuur zijn onmisbaar voor een goed functionerend zenuwstelsel. Veel vitaminen uit de B-groep zijn betrokken bij de aanmaak van zogenaamde neurotransmitters, een soort boodschappers die zorgen voor de communicatie tussen de zenuwcellen. Foliumzuur helpt bijvoorbeeld bij de aanmaak van dopamine, een stofje dat belangrijk is voor motivatie ("Ik neem 'm wel"), optimisme ("Hij gaat er zeker in") en genot ("Wat ging die bal er lekker in"). Al met al zijn B-vitaminen zeer nuttig voor mensen onder lichamelijke en geestelijke stress en dus ook bij het nemen van strafschoppen.
Calcium werkt tegen nervositeit, de meest gevreesde penaltysaboteur. Ook magnesium kalmeert het zenuwstelsel, helpt de hersencellen om snel informatie uit te wisselen ("In welke hoek moet ie") en zorgt voor een regelmatige hartslag.
Verder zijn hersenen dol op vitamine E, maar dan vooral om hun langetermijneffecten. Vitamine E voorkomt dat onverzadigde lichaamsvetten oxideren en schadelijke deeltjes vormen, de zogeheten vrije radicalen. Deze oxidatie van lichaamsvetten heeft vele nare gevolgen, waaronder schade aan hersencellen. En dat veroorzaakt vroeg of laat seniliteit.
Daarnaast zijn de eiwitten in noten door hun compleetheid van een uitstekende kwaliteit. Het aminozuur tyrosine, een onderdeel van eiwit, draagt bij aan de aanmaak van dopamine. Ook verhoogt tyrosine fysieke prestaties, al is het op dat vlak geen wondermiddel.
Als je aan een handje noten ook nog wat rozijnen toevoegt voor directe energie, heb je het perfecte hersenvoedsel te pakken. Inderdaad, studentenhaver heet dat. Die naam was dus niet zo gek bedacht.
Noten zijn niet alleen scherpe, intelligente Bergkamp-achtige spitsen, ze misstaan ook niet in de verdediging. Ze houden je cholesterol in toom en beschermen je tegen Alzheimer en hart- en vaatziekten, zoals een hartstilstand (sudden death). Handig voor als je thuis op de bank de strafschoppen wilt overleven. Kies wel noten zonder zout, want te veel natrium is –net als strafschoppen- niet goed voor je bloeddruk.
Let wel: noten zijn calorierijk. Eén tot twee handjes noten per dag zijn oké, elke dag een hele zak is funest voor je buik.
Volgende week in deel II van het strafschoppendieet krijg je te zien welke hersenboosters er op de –minstens zo belangrijke- reservebank zitten.
Drink je elke dag twee tot drie glaasjes rode wijn? Dan ben je lekker bezig in de strijd tegen hart- en vaatziekten. Maar als je nou dit glas bekijkt, is dat volgens jou dan half vol of half leeg? Het antwoord op deze vraag geeft namelijk ook een aardige indicatie of je op den duur ten prooi zult vallen aan de sniper onder de ziekten: de hartaanval.
Als het glas volgens jou half vol is, dan ben je een bofkont. Volgens recent onderzoek van de GGZ in Zutphen (de Zutphen Ouderen Studie) hebben optimisten 50% minder kans om te overlijden aan hart- en vaatziekten dan de zwartkijkers onder ons. Volgens de wetenschappers zou een mogelijke verklaring kunnen zijn dat de optimisten effectiever omgaan met problemen. Optimisten laten het er bij ziekte, scheiding, sterfgevallen en andere stressvolle gebeurtenissen niet bij zitten, maar stropen de mouwen op en gaan er tegenaan, mobiliseren vrienden en familie om bij te springen en verwerken negatieve dingen makkelijker. “Het komt allemaal wel goed”, denkt de optimist en trekt een mooi flesje rood open. “Proost! Op betere tijden.”
Ben je een pessimist –en er na het lezen van dit stukje nóg meer van overtuigd dat je vroeg of laat de gevreesde hartaanval zult krijgen- trek dan ook maar een flesje rode wijn open. Er zijn metershoge stapels onderzoeken die laten zien dat gematigd alcoholgebruik het dichtslibben van de aderen tegenhoudt (aderverkalking), het samenklonteren van de bloedplaatjes remt en het HDL, het goede cholesterol, verhoogt. Al met al een fraai pakket voordelen dat de kans op hart- en vaatziekten verkleint. Een lekker ‘medicijn’ dus dat zelfs de meest verbitterde pessimist zal bevallen.
Trouwens, als je net hebt geantwoord dat het glas half leeg was omdat je vindt dat een glas wijn niet vol genoeg kan zitten, dan mag je jezelf ook een optimist noemen. Maar geen wijnkenner denk ik….
Tja, je hoeft alleen maar naar het plaatje te bekijken om te begrijpen waarom er aan asperges lustopwekkende en potentieverhogende eigenschappen worden toe geschreven. Maar, helaas mannen, ik moet toch roet in het eten gooien. Je vrieskist van een vriendin ontdooit echt niet van een bordje asperges en als je beste vriend het op cruciale momenten laat afweten, dan heb je er evenmin wat aan. En -sorry- groter wordt ie ook al niet. Toch kunnen asperges wel wat betekenen voor je avonturen in de slaapkamer. Maar dan op een subtiele en indirecte manier.
Het is jammer dat we ze niet het hele jaar door eten, want asperges bevatten ontzettend veel gezonde stoffen en maar weinig calorieën (ongeveer 20 kcal per 100 gram). Vezels voor een goede stoelgang, rutine (een stofje dat je bloedvaten soepel en sterk houdt), vitaminen (B, C) en mineralen. En met een beetje fantasie kunnen deze stoffen ook wat betekenen voor je libido of de kwaliteit van je sperma. Een kleine opsomming:
-Foliumzuur, rijkelijk aanwezig in asperges, zorgt volgens Amerikaans onderzoek voor beter sperma. Verder gaat foliumzuur aderverkalking tegen, een belangrijke oorzaak van hartaanvallen, maar ook impotentie.
-Vitamine C. Volgens dezelfde groep onderzoekers was het sperma van mannen met een lage vitamine C-inname van een mindere kwaliteit.
-Calcium is nodig om de spieren die bij de ejaculatie betrokken zijn te laten samentrekken.
-Zink is ontzettend belangrijk voor de vruchtbaarheid. Het houdt je prostaat gezond en zorgt voor “supersperma”. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat asperges niet zo veel zink bevatten als bijvoorbeeld oesters.
Het moge duidelijk zijn dat je deze potentieverhogende stoffen ook uit andere voedingsmiddelen kunt halen (het lijstje potentieverhogers is overigens nog lang niet compleet). De clou van dit verhaal: als je gezond eet, heeft dat een gunstige invloed op je hele gestel, dus ook op je vruchtbaarheid en je uithoudingsvermogen in bed. Het motto “je bent wat je eet” gaat ook op dit vlak zeker op.
Dus couch potatoe, haal nu die kroket uit je mond…..en prop je vol met asperges. Wie weet wordt het nog leuk vanavond.
Twee ons groenten en twee stuks fruit…. Met een beetje geluk levert dat je naast je dagelijkse vitamientjes ook een aardige cocktail van bestrijdingsmiddelen op. Heb je de hele winter braaf Spaanse mandarijntjes van de C1000 gegeten, dan heb je mogelijk ook een bijzondere mix van minstens tien bestrijdingsmiddelen naar binnen zitten werken. En met een trosje druiven uit Turkije of Italië op je kaasplank konden de schimmels van schrik wel eens uit de schimmelkaasjes springen.
De groene jongens van Milieudefensie en Natuur en Milieu en consumentenorganisatie Goede Waar & Co voeren al jaren strijd tegen de gifmaffia die via de supermarkten zijn toxische waar aan de argeloze consument slijt. Op de website http://www.weetwatjeeet.nl maken zij gebruik van een oud beproefd middel om de supermarkten kritischer naar hun eigen assortiment te laten kijken: de schandpaal.
In de afgelopen twee jaar werden in totaal 12 onafhankelijke metingen gedaan naar gifresten op groente en fruit in de supermarkt. De monsters werden onderzocht door TNO. Naast de meetresultaten werd hierbij vooral gekeken naar de stappen die de supermarkten zelf ondernemen om hun groente- en fruitafdeling gifvrij te krijgen. En eerlijk is eerlijk, er wordt geluisterd, ook al scoren de Nederlandse supers nog steeds minder dan de Duitse of Engelse ketens. De resultaten zijn gepubliceerd in het infoblad ‘Bestrijdingsmiddelen in de supermarkt’ (te downloaden op www.weetwatjeeet.nl).
Er is nog veel onduidelijk over de gevolgen van bestrijdingsmiddelen. Het is in ieder geval zeker dat bepaalde bestrijdingsmiddelen die ook in Nederland gebruikt worden het zenuwstelsel beïnvloeden. Hierdoor ontstaan klachten als verminderde overdracht van prikkels, gevoelloosheid of motorische uitval in armen en/of benen. Sommige bestrijdingsmiddelen veroorzaken kanker en verminderde vruchtbaarheid. Maar zelfs als de afzonderlijke stoffen de toegestane normen niet overschrijden, zijn ze mogelijk gevaarlijk, omdat vaak meerdere middelen door elkaar worden gebruikt. Ze vullen elkaar dus aan of versterken elkaar zelfs. Naar dit ‘cocktaileffect’ is nog weinig onderzoek gedaan.
De producten met te veel bestrijdingsmiddelen komen overigens vooral uit het buitenland omdat daar vaak minder strenge wetgeving is. Kies dus vaker voor Nederlandse groenten en fruit, ook goed voor de fruitboeren en groentetelers in ons land. Als je zeker wilt weten dat je gifvrij eet, koop dan biologische producten.
Als in het voorjaar de eerste zonnestralen aarzelend doorbreken, bestormen wij Nederlanders als kuddedieren elk terras en elk stukje natuur dat we kunnen vinden. Met evenveel enthousiasme als koeien die na een tijd op stal de wei weer in mogen. Toch is dat niet gek: zoveel zon krijgen we hier niet, dus als hij er is, willen we hem voelen, zien en proeven. En nu blijkt zonlicht –een belangrijke bron van vitamine D- je ook nog te kunnen beschermen tegen kanker. En voor de workaholics die tijdens hun werkweek weinig van de zon meekrijgen is er een goed alternatief: vette vis.
Begin april verschenen de resultaten van een groots opgezet onderzoek in the Journal of the National Cancer Institute. De onderzoekers toonden aan dat lage vitamine D-niveaus het algemene risico op kanker doen toenemen. Het verband tussen vitamine D en kanker in het spijsverteringskanaal (darm, slokdarm) was zelfs nog sterker. Uit eerdere onderzoeken was trouwens al duidelijk geworden dat vitamine D-gebrek een belangrijke rol speelt bij onder andere botontkalking, een hoge bloeddruk, depressie en multiple sclerose.
Je lichaam kan vitamine D zelf aanmaken, maar heeft daar wel hulp bij nodig. De bouwstenen voor vitamine D zitten in zonlicht, maar ook in vette vissoorten als zalm, makreel, haring, paling, bokking en tonijn. In de wintermaanden krijg je minder vitamine D binnen via zonlicht, en moet je die tekorten dan ook via de voeding aanvullen. Dus zeker in de donkere dagen zou je veel vaker vette vis (of vitamine D-pillen) op het menu moeten zetten om je vitamine D voorraad op orde te houden. En heb je een baan waarbij je bijna niet buiten komt, dan moet je ook tijdens de zomermaanden op je vitamine D blijven letten. Dus kom uit je auto, maak je los van je computerscherm en wandel tijdens je lunchpauze naar de vishandel. Een half uurtje buitenlucht en zonlicht, wat lichaamsbeweging en een vette vangst als makreel of haring zijn goed voor lijf en leden.
Opmerking: Het genoemde onderzoek biedt geen vrijbrief om urenlang in de zon te bakken en braden tot het kreeftenrood op je schouders staat, want huidverbranding vergroot de kans op huidkanker. Elke dag een half uurtje zon (zonder zonnebrandcrème) levert al heel veel vitamine D op. Als je een licht huidtype hebt, heb je nog minder nodig omdat een lichte huid makkelijker vitamine D opneemt dan een donkere huid.
Deze dames weten het al: stomen is een hele goede gewoonte. Bij het afgieten van gekookte groenten gooi je niet alleen het kooknat weg, maar ook een deel van de smaak en –nog belangrijker- de voedingsstoffen. Als je groenten kookt bijvoorbeeld, verdwijnt ongeveer een kwart van de in water oplosbare vitaminen in de gootsteen. Hoe meer water je gebruikt, hoe meer voedingsstoffen je wegspoelt. Gestoomde gerechten bevatten veel meer van de oorspronkelijke vitaminen en mineralen dan gekookte gerechten omdat ze niet direct met het water in aanraking komen.
Een ander voordeel van stomen is dat je geen of veel minder vetten nodig hebt om je vis of stuk vlees te garen. Dus oefen vooral het weekmenu en word een doorgewinterde ‘stomer’. Een erg goede gewoonte die er misschien zelfs voor kan zorgen dat je broekriem een gaatje strakker kan.
De Russen staan niet bepaald bekend om het subtiel oplossen van crisissituaties. Maar praktisch zijn ze wel. Toen in 1965 een grote griepepidemie uitbrak bood de Russische regering een praktische -en zeer opmerkelijke- vorm van noodhulp. Om de wegkwijnende bevolking weer op de been te helpen werd 500 ton knoflook ingevlogen. Via de radio werden de Russen aangemoedigd om er vooral veel van te eten. Dat zou dat virus wel leren!
Toch was dat lang geen gek idee van de Russen. Knoflook is een zeer geneeskrachtige bol die allang niet meer alleen in de alternatieve hoek thuishoort. Louis Pasteur ontdekte al in de negentiende eeuw dat knoflook bacteriën om zeep helpt en inmiddels zijn er legio onderzoeken die zijn bevinding ondersteunen. Ook schimmels, virussen en ongewenste uitvreters als wormen blieven geen knoflook. Altijd handig te weten.
Maar knoflook doet nog meer. In hoge doses zou je je bloeddruk ermee omlaag kunnen krijgen. Verder hebben kleine hoeveelheden verse knoflook al een gunstige invloed op een te hoog cholesterol. Ook interessant is dat knoflook de stollingsneiging van bloedplaatjes vermindert en aderverkalking helpt voorkomen. Aderverkalking staat samen met hoge bloeddruk en een te hoog cholesterol aan de wieg van vele hart- en vaatziekten. Knoflook heeft een gunstige invloed op al deze factoren. Tel uit je winst. Er wordt ook steeds meer gesproken over de kankerremmende eigenschappen van knoflook. Een recent Venezolaans onderzoek liet zien dat ajoene, een stofje in knoflook, tumorgroei bij muizen tegenging.
Maar laten we niet te enthousiast worden. Het is niet zo dat je met knoflook een lang en gezond leven in handen hebt. Toch kan het absoluut geen kwaad om elke dag wat van de Russische penicilline te eten. Zeker niet in tijden van vogelgriep.