De internationale documentaire El Bulli – Cooking in Progress geeft voor het eerst een intiem kijkje in de keuken van de meester. Als verpakking voor de DVD die nu uit is, creëerden de heren van Mister Kitchen een Culinaire Hommage (TRAILER!) aan Ferran door de ogen van tien topchefs. In dit exclusieve (kook)boek vertellen ze over hun persoonlijke link met El Bulli of Ferran. Dat doen ze in verhaal, foto, recept en film. Deze intieme filmpjes komen als extra’s op de DVD. De geportretteerde chefs zijn Jonnie Boer, Ron Blaauw, Angelique Schmeinck, Moshik Roth, Francois Geurds, Edwin Vinke, Niven Kunz (Nl), Dave de Belder, Kristof Coppens en Kobe Desramaults (Be). De DVD mét boek is nu verkrijgbaar in Nederland, België en via BOL.com
Mister Kitchen werkte mee aan en figureert in een bijzondere documentaire over de (on)duurzaamheid van ons dagelijks brood. In Smakelijk Eten! komen de ingrijpende gevolgen aan bod van het eten van kweekgarnalen uit Azië, Nederlands varken dat gevoed is met Braziliaans soja en geïmporteerde, Afrikaanse peulvruchten. De film laat, met prachtige beelden en op een niet-belerende manier, zien hoe complex de internationale voedselketens in elkaar steken. In maart vinden er speciale Pathé voorpremières plaats in combinatie met een speciaal, duurzaam diner in de betreffende stad. Schrijf je nu in voor een culinair verantwoorde avond in één van de volgende steden: Amsterdam, Breda, Den Haag, Eindhoven, Groningen, Haarlem, Maastricht en Rotterdam. Reserveren kan via www.iens.nl/foodfilm
Veel mensen zijn in de herfst gefascineerd door het plotselinge verschijnen van paddenstoelen in het bos. Vooral in de herfst wanneer het buiten koeler wordt. Paddenstoelen blijven mysterieus!
Altijd al meer willen weten over paddenstoelen of zelf paddenstoelen willen kweken?
In de Week van de Smaak , van 20 tot en met 27 september 2009, staat Amsterdam in het teken van lekker eten. In Zuidoost vindt een week lang een multicultureel smaakfestival plaats waaraan bedrijven, scholen, restaurants, buurtverenigingen en instellingen deelnemen. Bewoners en bezoekers van Zuidoost kunnen genieten van de verschillende eetculturen die het stadsdeel kent. Zo vinden die week kookwedstrijden in diverse winkelcentra plaats, leren buurtbewoners elkaar kennen door met elkaar uit eten te gaan, gaan scholieren op excursie op de biologische boerderijen rond de Gaasp en het Gaasperplas en worden culinaire tentoonstellingen georganiseerd. Deze feestweek wordt georganiseerd door Slow Food Amsterdam in samenwerking met stadsdeel Zuidoost.
Op weg van Amsterdam naar Arnhem bedacht ik me dat ik een wandeling zou gaan maken in het bos. Even de benen strekken, frisse lucht happen en kijken of er nog een paddenstoel te vinden was. De meeste paddenstoelen die ik vond waren of half opgegeten door slakken en muizen of verdroogd. Ik schopte uit frustratie wat lariksnaalden weg en tot mijn grote verbazing zag ik een bolvormig wit ei in de grond zitten. Een duivelsei was het eerste wat in mijn gedachte op kwam. Snel ging ik door mijn knieen “ DUIVELSEI”! Niet 1-tje maar nadat ik wat naalden had verwijderd vond ik er wel negentien! Ik had nog nooit een duivelsei gevonden en was zo blij als een kind.
Maar wat zijn duivelseieren nu precies? Duivelseieren zijn de groeizakken waar de stinkzwammen uit te voorschijn komen. Ze lijken wel een beetje op embryonale eieren ter grote van golfballetjes. Uit deze eieren komen de stinkzwammen en de naam zegt het al, ze stinken ook echt. Stinkzwammen zien er trouwens heel raar uit. Het zijn paddenstoelen die nog het meest op een penis lijken. Als je zo’n stinkzwam ziet in het bos denk je direct aan een piemel.
In het eerste boek dat over paddenstoelen geschreven werd ging het ook over de Stinkzwam. De latijnse naam die er toen aan werd gegeven was “ Fungus virilis penis erecta forma”. In Noord Amerika waar deze zwam ook voorkomt, noemen ze hem “ Phallus impudicus”…what more can I say..! In Azie staan ze als potentie verhogend aan geschreven omdat ze met een enorme kracht boven de grond komen.
Wat kan je nu met Duivelseieren doen? Zijn ze niet alleen eetbaar maar ook culinair opwindend?
Eerst zo wit als was,
dan zo groen als gras,
dan zo rood als bloed.
En dan zo zwart als roet
smaakt alle kinderen goed.
Vorig jaar augustus ging ik op pad naar de mij bekende plekken waar veel grote bramenstruiken zijn. De vruchten waren klein en de oogst viel behoorlijk tegen. Dat er veel voorgangers waren, is te betwijfelen, omdat die struiken tussen en rondom snelwegen groeien en veelal tegen het talud aan. Een plek waar de gewone burger niet vaak komt.
Beetje teleurgesteld reed ik huiswaarts, via een ommetje in de hoop nog een mooie struik tegen te komen. En warempel, aan de rand van een woonwijk naast een kinderspeelplaats kwam ik toch een grote hoeveelheid bramen bij elkaar tegen. De één nog groter en rijper dan de ander. Onbegrijpelijk dat die buurtbewoners daar nog niet van geproefd hadden.
Vork en Lepel waren Mes aan het treiteren.
"Hé hakkelaar met je kartels, je vader is een botte boer!" sliste Vork.
Lepel, die stomme opschepper, grinnikte alleen maar dom.
