Cheffen.nl | Masculinair weblogtag:www.cheffen.nl,2010://12009-11-20T14:48:02ZGentlemen claim your kitchenMovable Type 3.34Samen! koken voor de groeptag:www.cheffen.nl,2009://1.18352009-11-20T11:44:33Z2009-11-20T14:48:02Z klik hier voor meer informatie of om Samen! koken voor de groep te bestellen...Mister Kitchen 3http://www.cheffen.nl/chef.php?chef=3klik hier voor meer informatie of om Samen! koken voor de groep te bestellen]]>
Workshop Food, Fire & Funtag:www.cheffen.nl,2009://1.18302009-09-25T13:01:02Z2009-09-25T13:36:26Z Veel mensen zijn in de herfst gefascineerd door het plotselinge verschijnen van paddenstoelen in het bos. Vooral in de herfst wanneer het buiten koeler wordt. Paddenstoelen blijven mysterieus! Altijd al meer willen weten over paddenstoelen of zelf paddenstoelen willen...Mister Guest
Veel mensen zijn in de herfst gefascineerd door het plotselinge verschijnen van paddenstoelen in het bos. Vooral in de herfst wanneer het buiten koeler wordt. Paddenstoelen blijven mysterieus!
Altijd al meer willen weten over paddenstoelen of zelf paddenstoelen willen kweken?
]]>
Presentatie
Onderwerpen die aan bod komen in deze presentatie zijn:
Wat zijn paddenstoelen en wat is mycelium? Wat voor soorten paddenstoelen zijn er?
Waarom paddenstoelen kweken? Wat zijn Oesterzwammen en Shii takes. Waar komen ze vandaan?
Boswandeling en aan de slag!
Welke bomen groeien in het bos en op wellke bomen kan je paddenstoelen kweken? Tijdens de wandeling krijgt u informatieve uitleg over bomen, paddenstoelen en al wat we tegen komen. Na een uur wandelen gaan we aan het werk. Stammetjes zagen, gaten boren en hout enten met mycelium!
Eten en genieten
De vuren worden ontstoken... Gezamenlijk aan tafel en smullen van een heus paddenstoel menu! Wild-soep met paddenstoelen, Houthakkersstoof die op een houtvuurtje is gegaard. Een heerlijk kopje koffie met iets lekkers toe.
U neemt uw houtstammetje en een Casa Foresta Groeibaaltje mee naar huis! Hiermee kunt u thuis uw eigen paddenstoelen kweken en heeft u een mooi aandenken aan deze bijzondere workshop.
Info flores@casaforesta.nl of bellen op 06-17179217
Kosten € 82,50 per persoon
Datum 7 november en 14 november van 11.00 tot 18.00
Overberg Utrechtse Heuvelrug
Workshops 2010 op 16 en 30 Januar,i 13 en 27 Februari, 6 en 20 Maart
]]>
1001 Smaken Festival in Amsterdam Zuidoosttag:www.cheffen.nl,2009://1.18292009-09-11T14:15:39Z2009-09-11T14:25:37Z In de Week van de Smaak , van 20 tot en met 27 september 2009, staat Amsterdam in het teken van lekker eten. In Zuidoost vindt een week lang een multicultureel smaakfestival plaats waaraan bedrijven, scholen, restaurants, buurtverenigingen en...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slowIn de Week van de Smaak , van 20 tot en met 27 september 2009, staat Amsterdam in het teken van lekker eten. In Zuidoost vindt een week lang een multicultureel smaakfestival plaats waaraan bedrijven, scholen, restaurants, buurtverenigingen en instellingen deelnemen. Bewoners en bezoekers van Zuidoost kunnen genieten van de verschillende eetculturen die het stadsdeel kent. Zo vinden die week kookwedstrijden in diverse winkelcentra plaats, leren buurtbewoners elkaar kennen door met elkaar uit eten te gaan, gaan scholieren op excursie op de biologische boerderijen rond de Gaasp en het Gaasperplas en worden culinaire tentoonstellingen georganiseerd. Deze feestweek wordt georganiseerd door Slow Food Amsterdam in samenwerking met stadsdeel Zuidoost.]]>
Smaakmarkt en biologische kas op Boerderij Langerlust
Op zondag 20 september 2009 is de feestelijke opening van de Week van de Smaak in Zuidoost op Boerderij Langerlust. Vanaf 11.00 uur kunnen bezoekers seizoensproducten uit de Amsterdamse regio en exotische versproducten proeven op de Smaakmarkt. Emile Jaensch, portefeuillehouder Economische Zaken, geeft om 15.45 uur het startsein. Stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet neemt daarna de nieuwe biologische kas van Brasserie Langerlust in gebruik. Er zijn smaaklessen voor kinderen, diplomamelken voor kinderen, workshop sushi maken voor de ouders en op een speelse manier wordt gedemonstreerd hoe zoetwaren anders gemaakt kunnen worden.
Samen uit eten met je buren
Een gezamenlijk eetfestijn in verschillende winkelcentra. Elke dag van de week in een ander winkelcentrum:
- dinsdag 22 sept. van 16.00 tot 19.00 uur in winkelcentrum Venserpolder
- woensdag 23 sept. van 12.00 tot 16.00 uur in winkelcentrum Ganzenpoort
- donderdag 24 sept. van 16.00 uur tot 20.00 uur in winkelcentrum Amsterdamse Poort (Bijlmerplein)
- vrijdag 25 sept. van 12 tot 16.00 uur in winkelcentrum Kraaiennest
- zaterdag 26 sept. 12 tot 16.00 uur in winkelcentrum Reigersbos
Buurtbewoners nemen plaats aan lange tafels die zijn opgesteld in de winkelcentra. Verschillende koks bereiden heerlijke gerechten uit diverse culturen. Daarin zijn ook grondstoffen en ingrediënten verwerkt, vers van het land uit de omgeving van Amsterdam. Dat is dan ook dubbel genieten.
Kom genieten van Afrikaanse, Surinaamse, Chinese, Indische, Indiase, Pakistaanse, Turkse, Javaanse, Hindoestaanse en Antilliaanse gerechten!
Een klein bedrag wordt gevraagd als bijdrage in de kosten. Maar, op = op!
Wedstrijd ‘Lekkerste multiculinaire gerecht van Zuidoost 2009’
De uitdaging ‘voor de koks van het Samen eten met je buren’- evenement zit erin om ook Hollandse ingrediënten te verwerken in gerechten die passen in andere culturen. De bewoners waarderen de gerechten op smaak en ook een professionele jury geeft een beoordeling. De koks van de lekkerste gerechten gaan op zondag 27 september op het Anton de Komplein strijden om de titel: ‘Lekkerste multiculinaire gerecht van Amsterdam Zuidoost 2009’. Aansluitend is er een kookdemonstratie door Mavis Hofwijk.
Tentoonstelling Keukengerei uit diverse culturen en “Eetkunst” van kinderen
Op zondag 27 september kunt u in het Infocentrum aan het Anton de Komplein een overzichttentoonstelling bekijken van het keukengerei dat in verschillende culturen wordt gebruikt.
En samen met kunstenaars uit Zuidoost hebben kinderen kunstwerken gemaakt met als thema voedsel.
Waar groeit mijn eten?
Boerderijeducatie Amsterdam, Slow Food Amsterdam, Boerderij Hartstocht uit Abcoude en het Natuur en Milieueducatiecentrum organiseren evenementen waarbij de kinderen van stadsdeel Zuidoost kunnen ervaren waar hun eten groeit.
Op dinsdag 22 september gaan de kinderen van groep 5 van de Jan Woudsma basisschool een kinderoogsttocht houden. Zij worden ’s ochtends opgehaald met paard en wagen en gaan oogsten bij verschillende boerenbedrijven in de buurt. Ook worden de schoolwerktuinen aangedaan. Om 13.00 uur komt de stoet aan op Boerderij Langerlust en wordt de oogst binnengehaald door Elvira Sweet, de stadsdeelvoorzitter van Zuidoost. Onder begeleiding van een kok wordt er een heerlijke maaltijd van gemaakt.
Op woensdag 23 september gaan de kinderen van basisschool het Kruispunt/Santenkraam in het kader van de Boerderijeducatie Amsterdam een dag meewerken op Boerderij de Hartstocht. Zij steken de handen uit de mouwen en helpen stallen schoonmaken en dieren verzorgen.
Hoofdstad van de Smaak
Amsterdam is 'Hoofdstad van de Smaak 2009'. De vele culturen die de stad rijk is, worden betrokken bij de festiviteiten waarbij het draait om het eten van pure, duurzame en vooral lekkere producten die afkomstig zijn uit Amsterdam en omstreken. De Week van de Smaak is het hoogtepunt van ‘Hoofdstad van de Smaak’.
Voor meer info Sándor Schiferli
sandor@slowfoodamsterdam.nl
06 24241550
www.slowfoodamsterdam.nl
UITNODIGING OESTERFEEST EN PROEVERIJ SLOW FOOD AMSTERDAMtag:www.cheffen.nl,2009://1.18242009-08-27T13:25:52Z2009-08-27T13:32:20Z zondag 13 september 2009 De Kompaszaal te Amsterdam...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slowzondag 13 september 2009
De Kompaszaal te Amsterdam]]>
Dankzij additionele sponsoring is de toegangsprijs verlaagd!
Oester Proeverij + Oesterfeest: 45€ (Slow Food leden 35€)
Oesterfeest: 17,50€ (Slow Food leden 15€)
]]>
Duivelseieren, een spannend Gods geschenk!tag:www.cheffen.nl,2009://1.18232009-08-24T19:08:53Z2009-08-26T08:29:24Z Op weg van Amsterdam naar Arnhem bedacht ik me dat ik een wandeling zou gaan maken in het bos. Even de benen strekken, frisse lucht happen en kijken of er nog een paddenstoel te vinden was. De meeste paddenstoelen...Mister Guest
Op weg van Amsterdam naar Arnhem bedacht ik me dat ik een wandeling zou gaan maken in het bos. Even de benen strekken, frisse lucht happen en kijken of er nog een paddenstoel te vinden was. De meeste paddenstoelen die ik vond waren of half opgegeten door slakken en muizen of verdroogd. Ik schopte uit frustratie wat lariksnaalden weg en tot mijn grote verbazing zag ik een bolvormig wit ei in de grond zitten. Een duivelsei was het eerste wat in mijn gedachte op kwam. Snel ging ik door mijn knieen “ DUIVELSEI”! Niet 1-tje maar nadat ik wat naalden had verwijderd vond ik er wel negentien! Ik had nog nooit een duivelsei gevonden en was zo blij als een kind.
Maar wat zijn duivelseieren nu precies? Duivelseieren zijn de groeizakken waar de stinkzwammen uit te voorschijn komen. Ze lijken wel een beetje op embryonale eieren ter grote van golfballetjes. Uit deze eieren komen de stinkzwammen en de naam zegt het al, ze stinken ook echt. Stinkzwammen zien er trouwens heel raar uit. Het zijn paddenstoelen die nog het meest op een penis lijken. Als je zo’n stinkzwam ziet in het bos denk je direct aan een piemel.
In het eerste boek dat over paddenstoelen geschreven werd ging het ook over de Stinkzwam. De latijnse naam die er toen aan werd gegeven was “ Fungus virilis penis erecta forma”. In Noord Amerika waar deze zwam ook voorkomt, noemen ze hem “ Phallus impudicus”…what more can I say..! In Azie staan ze als potentie verhogend aan geschreven omdat ze met een enorme kracht boven de grond komen.
Wat kan je nu met Duivelseieren doen? Zijn ze niet alleen eetbaar maar ook culinair opwindend?
]]>
Casa Foresta
Groeten, Edwin Flores
Casa Foresta]]>
Er is meer tussen grond en mond….tag:www.cheffen.nl,2009://1.18222009-08-20T21:43:39Z2009-08-20T22:00:05Z Bramen Eerst zo wit als was, dan zo groen als gras, dan zo rood als bloed. En dan zo zwart als roet smaakt alle kinderen goed. Vorig jaar augustus ging ik op pad naar de mij bekende plekken waar...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slowBramenEerst zo wit als was,
dan zo groen als gras,
dan zo rood als bloed.
En dan zo zwart als roet
smaakt alle kinderen goed.
Vorig jaar augustus ging ik op pad naar de mij bekende plekken waar veel grote bramenstruiken zijn. De vruchten waren klein en de oogst viel behoorlijk tegen. Dat er veel voorgangers waren, is te betwijfelen, omdat die struiken tussen en rondom snelwegen groeien en veelal tegen het talud aan. Een plek waar de gewone burger niet vaak komt.
Beetje teleurgesteld reed ik huiswaarts, via een ommetje in de hoop nog een mooie struik tegen te komen. En warempel, aan de rand van een woonwijk naast een kinderspeelplaats kwam ik toch een grote hoeveelheid bramen bij elkaar tegen. De één nog groter en rijper dan de ander. Onbegrijpelijk dat die buurtbewoners daar nog niet van geproefd hadden.
]]>
Weetje……braam (brem) is het Oudhollandse woord voor doornige plant.
Dan mogen die doornen wel venijnig zijn, van de zoetsappige vruchten kun je een heerlijke likeur maken.
Het maken van bramenlikeur.
1. was de bramen voorzichtig. Niet zomaar onder de kraan, maar spoel ze met zachtheid in een vergiet die je in een grote bak (spoelbak) met water zet.
2. ontkroon de vruchten.
3. maak een 3 liter weckfles schoon met een oplossing van 1 liter heet water met 1 theelepel sulfietpoeder en een mespuntje citroenzuur. Spoel goed schoon met koud stromend water.
4. doe in de fles 1.250 gr bramen, 500 gr suiker en 1 ¼ liter alcohol zonder smaak (wodka). Twee maanden laten staan, af en toe schudden.
5. maak de vruchten fijn (niet met een staafmixer, want dan gaan de pitjes kapot waardoor het geheel bitter wordt). Goed zeven en dan nog eens door een zeefdoek halen zodat de likeur mooi helder van kleur wordt.
6. eventueel op smaak maken met wat suikersiroop en/of iets extra alcohol van 96%
En dan heb je een zelfgemaakte crème de mûre. Doe ¼ deel daarvan in ¾ deel witte wijn (een Pinot Noir uit de Elzas bijvoorbeeld? of toch maar een witte Bourgogne?). Je kunt natuurlijk ook 1/3 deel met 2/3 deel doen, het is maar wat je lekkerder vindt. Een leuke variatie op de bekende kir.
Weetje……het Oude Testament verhaalt dat Mozes in de woestijn eens een bramenstruik zag branden. En in het vuur verscheen God die hem de opdracht gaf naar Egypte terug te gaan om de Joodse slaven te bevrijden.
Trouwens, wel eens achter een vrijstaande bramenstruik de zon zien ondergaan en de wind horen gieren?
]]>
Afgedankttag:www.cheffen.nl,2009://1.18212009-08-10T11:08:36Z2009-08-11T12:44:36Z Vork en Lepel waren Mes aan het treiteren. "Hé hakkelaar met je kartels, je vader is een botte boer!" sliste Vork. Lepel, die stomme opschepper, grinnikte alleen maar dom....Mister Knifehttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=knife
Vork en Lepel waren Mes aan het treiteren.
"Hé hakkelaar met je kartels, je vader is een botte boer!" sliste Vork.
Lepel, die stomme opschepper, grinnikte alleen maar dom.
]]>
Kyra ten Cate." Zei z'n moeder vaak. Weer zo'n tegeltjeswijsheid waar je niks mee kon. Het gerucht ging in de la dat de Eters nog een ander bestek hadden van echt zilver. Er gingen wilde verhalen de ronde over een notenhouten bestekkist met 3 verdiepingen en fluwelen bekleding waarin niemand tegen elkaar aan hoefde te liggen. De "Kyra ten Cate kist" werd het fenomeen genoemd en moeder zou het volgens vader vreselijk romantiseren.
"Het zal wel vérzilverd zijn en hoe zou jij je voelen als je alleen met kerst uit die muffe kist mocht komen." De afgunst droop van de zin af die vader steevast terugketste terwijl moeder begon te dagdromen over diners bij kaarslicht en mals vlees in plaats van taaie broodkorsten.
Zoals altijd kwam het moment sneller dan verwacht.
De Eter met de grootste handen griste Mes en de zijnen in een paar halen uit de la, een bekend ritueel al vond Mes dat ze vandaag toch wel met z'n velen waren. Eters op visite? Nee, want dan werden de Zweden altijd gebruikt. Er klopte iets niet besefte mes terwijl hij zag dat zelfs z'n vader uit de la werd gepakt.
"Kun jij hier iets mee?" vroeg de zware stem van de Eter aan iemand anders.
De andere Eter keek een paar seconden minachtend naar Mes en voelde aan z'n afgesleten muizentanden." Neuh..." was het allesbepalende oordeel, dit was het einde, Mes kon nog net het woord "kringloopwinkel" opvangen terwijl hij rinkelend met de rest van z'n familie in een plastic zak werd gegooid en stelde iedereen gerust. Een nieuw leven. Wie weet, eters met een tuin, Mes zag zichzelf al liggen, opgewarmd door de zon, klaar voor de zoveelste barbecue.
Hij glimlachte bij de gedachte dat ie toch meer op z'n moeder leek dan hij dacht.....
]]>
Lekker, puur en eerlijk. De aardbeien van Jan Robbentag:www.cheffen.nl,2009://1.18192009-07-03T16:28:44Z2009-07-03T16:48:50Z Gemakshalve ga ik even generaliseren. Maar besef dat er uitzonderingen zijn. Wij consumenten weten niet meer wat lekkere aardbeien zijn. Het hele jaar door is er aanvoer en als we aan de groenteman om aardbeien vragen, krijgen we een...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slow
Gemakshalve ga ik even generaliseren. Maar besef dat er uitzonderingen zijn. Wij consumenten weten niet meer wat lekkere aardbeien zijn. Het hele jaar door is er aanvoer en als we aan de groenteman om aardbeien vragen, krijgen we een bakje aardbeien. Gewoon wat hij in huis heeft. En bij de supermarkt liggen ze er ook mooi bij. Eén soort (welke weten we niet), mooi verpakt zodat we ze niet kunnen ruiken. En eenmaal thuis de verpakking eraf en ze ruiken nog steeds niet. En we vinden ze nog lekker ook. Hoe dat komt? We weten er te weinig van en er is geen keus in soorten. Dus kan je het verschil niet proeven.]]>
In de loop der jaren 90 in de vorige eeuw (dus nog niet eens zo lang geleden) kwam er bij een aantal aardbeientelers een ommeslag. Laten we eerlijk zijn, onder druk van een groep milieubewuste consumenten.
Jan Robben, onder de smaakkenners één van de beste telers van lekkere aardbeien, realiseerde zich toen dat de actievoerders gelijk hadden. Zoals zijn vader ook altijd met innovaties bezig was, ging Jan in 1997 over op het duurzaam telen van koudegrond aardbeien. Met nog meer aandacht voor milieu en natuur, van het gangbare pad af naar meer richting biologisch.
In 1986 is Jan Robben met zijn aardbeienbedrijf begonnen in Oirschot (Noord-Brabant, Kempen Meierij), na jarenlange ervaring bij het ouderlijk bedrijf in Berkel-Enschot. Hij teelt nu de volgende smaken: Lambada, Elsanta, Korona, Mara des Bois, Polka en Honeoye.
Jan, die met veel passie over zijn lekkere, pure en eerlijke producten kan praten, laat ik daarom even zelf aan het woord:
“ Op ons bedrijf worden de aardbeien nog traditioneel in de grond geteeld. Aan het eind van het seizoen worden de planten met een rooimachine uit de grond gehaald, waarna ze worden opgeslagen bij anderhalve graad Celsius onder nul. Ingevroren dus. Zo zijn ze beschermd tegen zware wintervorst, maar het grootste voordeel is dat we de winter kunstmatig kunnen verlengen, tot zelfs negen maanden, waardoor we de oogst kunnen spreiden en u over een lange periode van verse aardbeien kunnen voorzien. Na het ontdooien worden ze in eind april weer geplant, met stro ertussen om de opkomende vruchten zo goed mogelijk te kunnen beschermen. En eind mei kunnen de eerste aardbeien van deze humushoudende zandgrond geplukt worden. Vanwege de door onze teelttechniek gestimuleerde uitstekende samenwerking tussen het bodemleven en de wortels van de aardbeienplanten ervaren onze fijnproevende klanten dat dit de smaak van de vruchten ten goede komt. Ook het natuurlijke licht van de zon is smaakbepalend. In de biologische sector weten ze er alles van. Dat wij net niet biologisch zijn, komt omdat wij een strategie aanhouden dat er alleen chemische middelen gebruikt worden wanneer alternatieve methoden niet voorhanden zijn of gefaald hebben.” .
Na mijn bezoek aan Jan Robben, weer terug naar huis, rijd ik voor de tweede maal door het prachtige agrarische cultuur/natuur gebied. Ik geniet van de biodiversiteit op de velden waar de patrijs zich gelukkig voelt, waar scholeksters, kieviten en torenvalken het luchtruim delen. Het Land van Oirschot wordt ook nog eens verfraaid door door kinderen gemaakte vogelverschrikkers. De schrijver en filosoof Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) wist het al, "je moet aan kinderen en vogels vragen hoe kersen en aardbeien smaken." Tot op de dag van vandaag is deze uitspraak nog steeds actueel.
http://www.aardbeien.net
http://www.strawberrytree.nl
http://www.treedesign.nl
http://janrobben.blogspot.com
Dit artikel is eerder gepubliceerd in Slow Food Magazine.
une baguettetag:www.cheffen.nl,2009://1.18182009-06-22T11:31:49Z2009-06-22T12:16:15Z Une baguette is een Frans stokbrood. Deux baguettes zijn chopsticks, Chinese stokjes. Dat komt omdat het Franse woord baguette gewoon stok betekent. Maar bij het uitspreken van baguette denkt de hele wereld natuurlijk unaniem aan één van de vele...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slow
Une baguette is een Frans stokbrood. Deux baguettes zijn chopsticks, Chinese stokjes. Dat komt omdat het Franse woord baguette gewoon stok betekent. Maar bij het uitspreken van baguette denkt de hele wereld natuurlijk unaniem aan één van de vele Franse symbolen: het stokbrood. Ondanks dat er vele variaties zijn, is de baguette de meest gangbare. Het is ongeveer 70 cm lang en 6 cm hoog, weegt tussen de 200 en 250 gram, is van onderen iets afgeplat en heeft aan de bovenkant 6 of 7 schuine inkepingen. De korst moet knapperig zijn en lichtbruin van kleur. Van binnen is het heel licht goudgeel (beslist niet wit) en verlucht door vele gaten.]]>
De geschiedenis in een notendop begint in de 17e eeuw toen men voor het eerst witbrood ging maken van geraffineerd meel (waaruit de zemelen van de tarwekorrels zijn verwijderd). Lodewijk XIV, de Zonnekoning, gaf de aanzet tot een statussymbool van de adel in en rondom Parijs. Waarschijnlijk omdat hun tere maagjes dit brood beter konden verdragen dan de alom door het gepeupel gegeten pain de campagne, de grote wielvormige donkere zware broden. In de 18e eeuw werd voor het eerst een wit stokbrood gemaakt dat zo lang en dun was, dat men bij elke hap zowel de krokante korst als het zachte kruim in de mond kon voelen. Voorlopig bleef deze delicatesse alleen nog maar voorbestemd aan de welgestelden van Parijs, en eind 19e eeuw werd de baguette gemaakt zoals wij die nu kennen. Maar het duurde nog tot 1930 voordat dit langwerpige brood van bloem, gist, water en zout in geheel Frankrijk bekend werd, en pas in de vijftiger jaren was het in het hele land vers te koop. De Fransen zijn trots op hun bijzondere stokbrood, omdat hun originele, echte, baguettes nog steeds ambachtelijk worden gemaakt. Waar tijd geen haast kent. De ingrediënten zijn puur natuur en vers. Verse bloem is noodzakelijk en moet van de zogenaamde “harde” tarwe zijn, afkomstig uit Frankrijk. Verse gist, in tegenstelling tot gedroogde gist, zorgt ervoor dat na een trage start het deeg langer en hoger doorrijst. Zo zal elke Franse bakker wel zijn eigen specifieke recept hebben, maar de basis is eenvoud. Het meel bestaat voor 10% uit eiwit (wat redelijk laag is). Qua gewicht is meel water verhouding 3 : 7, gist 1,05% en zout 1,75%. Alle ingrediënten worden een kleine 10 minuten langzaam in een mixer gemengd. Dan worden daar rollen deeg van gemaakt, waarna het lekker op kamertemperatuur, in een beetje vochtige omgeving moet rijzen. Een uurtje of drie, want haastige spoed smaakt zelden goed. En vlak voordat het in de oven gaat, krijgt het aan de bovenkant de bekende schuine inkepingen zodat het deeg de kans krijgt uit te zetten voordat de korst zich heeft gevormd. Dat is alles. Op deze manier zou je het bijna zelf kunnen maken.
De klassieke baguette geraakte in de jaren zestig en zeventig van de 20e eeuw in een behoorlijke dip. Maar in de jaren negentig werd er weer hard gewerkt aan het opnieuw laten waarderen van dit mooie traditionele en landgebonden brood. De Franse overheid vaardigde richtlijnen uit voor pain tradition francaise. Verschillende meelfabrieken gingen weer meel maken zoals vroeger. Er kwamen weer bakkers die zin hadden in het maken van ambachtelijk brood. En de burgemeester van Parijs stelde de Grand Prix de la Baguette de la Ville de Paris in, een jaarlijkse wedstrijd waar alle boulangers van Parijs (en dat zijn er heel wat!) met elkaar kunnen wedijveren wie de beste baguette van de stad bakt. Dit jaar beoordeelde een uit zeventien experts bestaande jury in drie uur tijd al happend en proevend ongeveer 120 baguettes. De winnaar, Pierre Thilloux, 23 jaar, bakker en de trots van de Parijse wijk Pernety, verkondigde: “Het kost mij, op mijn manier, zes uur om een baguette te maken, vanaf voorbereiding ingrediënten, kneden van het deeg en het uit de oven halen. Wij gebruiken altijd een traditionele oven, wat wel langer duurt, maar het geeft een betere kwaliteit.” Voor de eer mag hij nu het komende jaar het Elysée een jaar lang bevoorraden met zijn baguettes. Jacques Chirac’s privé keuken zal ongeveer zo’n twintig stuks per dag afnemen (de president zelf nuttigt er twee per ontbijt), maar bij officiële diners kan dat wel eens oplopen tot driehonderd stuks.
De deelnemers aan deze prestigieuze wedstrijd moeten bij het afgeven van hun broden een gesloten envelop met daarin hun naam en adres meegeven. In 1998 had de winnende bakker zich daar niet aan gehouden en had geschreven: Anoniem. De bakker geeft alleen om zijn klanten. Wat mij doet denken aan een Franse topkok die voor het eerst een tweede Michelinster toebedeeld kreeg en daarop reageerde: “Merde.”
Respect the coffeetag:www.cheffen.nl,2009://1.18172009-06-17T10:43:42Z2009-06-17T10:47:23Z Nadat ik ruim 18 jaar in de horeca jungle heb gebuffeld, heb ik de kans gekregen om bij het grote Douwe Egberts aan de slag te kunnen gaan. Die kans kwam niet zomaar. Ik moest daar twee keer Nederlands...Mister Guest
Nadat ik ruim 18 jaar in de horeca jungle heb gebuffeld, heb ik de kans gekregen om bij het grote Douwe Egberts aan de slag te kunnen gaan.
Die kans kwam niet zomaar. Ik moest daar twee keer Nederlands barista kampioen voor worden…
]]>
“kijk eens beste gast, deze koffie heb ik persoonlijk voor u gemaakt. Ik heb voor u de machine schoongemaakt, en bijgevuld met verse koffiebonen. Maar niet te veel uiteraard. Daarna heb ik de koffie speciaal voor u vers gemalen, zodat alle mooie aroma’s nog behouden zijn. Nadat ik precies genoeg koffie heb gedoseerd in de filterdrager heb ik deze in de machine geplaatst. Natuurlijk heb ik eerst de losse koffie van de piston afgeveegd. Vervolgens heb ik water van precies 90.4 graden Celsius dor de koffie laten lopen. Omdat dit onder een druk van 9 bar is gebeurd heeft dat water onderweg alleen de allermooiste flavours, aroma’s en etherische oliën mee naar het kopje genomen. Vervolgens heb ik verse volle boerenland melk genomen. Deze melk, die volzit met mooie vetten en lekkere zoete kolhydraten, heb ik verwarmd tot 68 graden Celsius. Door er in de eerste fase ietsje lucht bij te laten gaan de aanwezige eiwitten een celdeling aan. Ik heb de melk even laten rusten, zodat er een mooi dik schuim, zonder zichtbare luchtbellen is ontstaan. Door de inhoud goed door de melkkan te walsen is de melk veranderd in een mooie zijdeachtige glanzende massa die me doet denken aan olieverf. Toen ik de melk daarna door de crème laag schonk ontstond er een heel mooi hart. En dit hart beschrijft mijn liefde voor koffie, horeca en voor U”
Een poëtisch verhaal, dat realiseer ik me. Maar ik ben van mening dat iedereen, vooral zij die werkzaam zijn in de horeca een passie moet hebben. En passie is een heel breed begrip. Maar door ‘iets’ te vinden in je dagelijkse werk waar je energie van krijgt, maak je niet alleen je eigen dagen, maar ook de horeca bezoeken van je gast een stuk leuker.
En je hoeft het niet persé in koffie te zoeken. Ook het tappen van een perfect biertje kan mij heel gelukkig maken. Het zit ‘m in het ambacht. Door een mooie koffie of een perfecte pils te tappen, laat ik aan mijn gasten zien dat ik mijn werk met liefde doe. En dat maakt nu net het verschil in de jungle die horeca heet!
]]>
Culzinnen van culinaire aardtag:www.cheffen.nl,2009://1.18162009-06-15T23:23:35Z2009-06-15T23:59:15Z Eet meer Freud, dat houdt je Jung. Ik mot niks wat een ander al in z’n bek heeft gehad. (rundertong) Platvis eet je met de ramen en de deuren open, rondvis eet je met de ramen en de deuren...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slow
Eet meer Freud, dat houdt je Jung.
Ik mot niks wat een ander al in z’n bek heeft gehad. (rundertong)
Platvis eet je met de ramen en de deuren open, rondvis eet je met de ramen en de deuren dicht.
Opscheppen is alleen leuk als je honger hebt (Marie-Cécile Moerdijk)
Wie vult het aan?]]>
"alles hat ein ende ,nur die wurst hat zwei"
In februari al de lente? Dat geeft broden zonder krenten.
Erasmus: Een maaltijd is smakeloos indien hij niet gekruid is met een snufje gekte.
Fries: elts praet oer myn sûpen, mar nimmen oer myn toarst (iedereen praat over mijn drinken, maar niemand over mijn dorst).
Simon Carmiggelt: De geheelonthouders hebben gelijk, maar alleen de drinkers weten waarom.
De mens is goed, maar kalfsvlees is beter. Bertold Brecht
Wie worst eet of een weduwe trouwt, weet nooit wat er is ingebouwd.
(Vadertje Cats)
Ettore Scola (filmregisseur): Mijn sterrenbeeld? Vissen, ascendant mayonaise.
Pytagoras beweerde dat het eten van mosterd het geheugen zou
vergroten.
Koude, onrijpe kaas is een klap in je gezicht, erger nog dan een zoen
van je broer. (Johannes van Dam)
"In Den Haag dat weet je, legt men de kaas van het een op het andere
sneetje". (Zuidhollandse kaasboeren uit de 50-er jaren)
Tacitis schreef over de oude Germanen: "Honger en koude kunnen zij best
verdragen, maar dorst niet".
Een Duitser kan zonder eten drinken, een Amerikaan eet zonder drank, en
een Vlaamse Belg eet niet zonder drinken.
Laat ons eten en drinken, want morgen sterven wij. O.T., Jes.22:13
Drinken is gaan flirten met een Marva en wakker worden aan de harde
borst van de admiraal. Simon Carmiggelt
De boeren hebben dikwijls dorst,
ze houden van een korte preek
en een lange worst.
Pythagoras verbood zijn leerlingen bonen te eten, omdat dat verliefdheid
en onkuisheid opwekt. Je zal maar in de bonen zijn.
Een gast en een vis blijven drie dagen fris.
(Achterhoeks) As ik koninginne was at ik alle dagen eerappels met papsause en beuntjes.
De Belgen hebben een eetcultuur, de Hollanders een voedselcultuur
Oud Grieks spreekwoord: Als de kok een fout maakt, krijgt de fluitspeler de schuld.
Alan Davidson: "Warm eten is buiten Londen nog vaak een gepaneerde geurvreter met groene kogellagers."
Thomas Randall (dichter 1642): I wish I was a brewer's horse for twelve months in the year, I'd put my head where my tail should be and suck up all the beer.
Een vegetarisch menu is een menu zonder hoofdgerecht.
Een Nederlander eet om te vullen, maar een Belg om te smullen.
Brillat-Savarin in Physiologie du goût : Zonder de deelname van het ruiken is er nauwelijks sprake van een compleet proeven. Ik zou zelfs in de verleiding komen om te geloven dat de geur en de smaak slechts een enkel zintuig zijn, waarvan de mond het laboratorium is en de neus de schoorsteen.
Gerard Reve: Een Nederlander is een mof die melk drinkt.
Belg: ’n Ollander lurkt vleesjus uit knijpflessen.
slagroom: The more you whip them, the stiffer they get.
Johan Cruijff: Je moet altijd één sinaasappel meer persen dan je drinkt.
Eet wat gaar is, drink wat klaar is, preek wat waar.
Engelse portshippers: If I have not one at eleven, I must have eleven at one.
Een afzuigkap is een belediging voor een goede kok.
Een Hollander zegt: “We gaan vanavond duur uit eten.” Een Belg zegt: “We gaan lekker uit eten.”
Pierrette Brillat-Savarin (de zus van) laatste woorden waren: “Vite, apportez-moi le dessert, je sens que je vais passer.”
Kagda ya yem ya gloech y njem (wanneer ik lekker eet ben ik doof en stom – spreekwoord van de Russische lekkerbek)
De mens leeft niet van wat hij eet, maar van wat hij verteert.
Toen de mens ontdekt heeft dat de koe melk geeft, waar was hij eigenlijk
dan naar op zoek?
Honing met een bij-smaak.
"margarine maak je alles bedurven mee, boerebutter ken je allien je sundags’ pak mee bedurven maken".
Bosbessen hunten op de Veluwetag:www.cheffen.nl,2009://1.18152009-06-15T19:57:59Z2009-06-15T20:05:18Z De bosbes, erg gezond zo leerde mijn speurtocht over het web. Vol met allerlei mooie zaken als stoffen die voordelen voor de gezondheid bevatten. Anti-verouderingsstoffen, ontstekingsremmers, cholesterol verlagend en het versterkt je immuun systeem. Het bosbessen seizoen is weer...Mister Guest
De bosbes, erg gezond zo leerde mijn speurtocht over het web. Vol met allerlei mooie zaken als stoffen die voordelen voor de gezondheid bevatten. Anti-verouderingsstoffen, ontstekingsremmers, cholesterol verlagend en het versterkt je immuun systeem.
Het bosbessen seizoen is weer begonnen! De laarsjes aan, de emmertjes mee en hup het bos in…]]>
Casa Foresta
]]>
Notentag:www.cheffen.nl,2006://1.1612009-06-15T07:05:21Z2009-06-15T07:33:32Z Met de rijpe smaak van noten kan je in de keuken alle kanten op. Salades, vis of vlees, sauzen en desserts smaken meteen een stuk rijker door het gebruik van (de juiste!) noten. Hierbij het nieuwe weekmenu als bewijs.......Mister Kitchen 1http://www.cheffen.nl/chef.php?chef=1
Met de rijpe smaak van noten kan je in de keuken alle kanten op. Salades, vis of vlees, sauzen en desserts smaken meteen een stuk rijker door het gebruik van (de juiste!) noten. Hierbij het nieuwe weekmenu als bewijs....]]>
Gevulde sardines uit de oven
8 sardines
50 gram witte amandelen
50 gram pijnboompitten
50 gram rozijnen
½ bosje peterselie
1 knoflookteen
1 citroen
Olijfolie
Peper en zout
Vraag de visboer de sardines te ontschubben en te fileren. Rooster de amandelen en pijnboompitten 3 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven. Maal de amandelen met de knoflook en peterselie in een keukenmachine of hak alles zo fijn mogelijk. Meng dit met de pijnboompitten en rozijnen. Voeg wat peper, zout, citroensap en olijfolie toe. Bedek elke filet met een eetlepel van het notenmengsel. Doe de vis 7 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven. Lekker met een salade van rucola en geroosterde paprika.
Lamsracks in een kruidenkorst
4 witte boterhammen
6 blaadjes salie
2 takjes tijm
1 tak rozemarijn
1 kg lamsracks
2 eetlepels fijne mosterd
peper en zout
olijfolie
Rooster het brood in een op 180 graden voorverwarmde oven donkerbruin. Ris de tijm en de rozemarijn van de takjes. Maal het brood met de kruiden fijn in een keukenmachine of handmatig in een vijzel. Ga door tot je grof paneermeel hebt verkregen. Vraag de slager het vet van de lamsracks te verwijderen. Snijd de lamsracks in stukken zodanig dat er 2 koteletten aan elkaar vast zitten. Bestrooi het vlees met peper en zout. Bak in een koekenpan in een beetje olijfolie de stukken vlees kort op hoog vuur zodat er een bruin korstje op komt. Haal het vlees uit de pan, droog het met keukenpapier. Smeer het vlees in met mosterd en haal het door de broodpanade. Leg het vlees op bakpapier in een ovenschaal en bak 15 minuten in de oven (nog steeds op 180 graden). Lekker met rosevalaardappels uit de oven en onderstaande salade.
Salade van meiraap, appel en pecannoten
2 grote meirapen
100 gram pecannoten
2 zoetzure appels (bijvoorbeeld Elstar)
1 bosje waterkers
1 citroen
1 eetlepel extra vergine olijfolie
Peper en zout
1 eetlepel mayonaise
2 eetlepels yoghurt
De meiraap is een ronde vlezelige wortelknol met een witte kleur en paars bij de steelaanzet. Deze is te koop bij natuurvoedingswinkels, Turkse, Surinaamse en Marokkaanse groenteboeren en op boerenmarkten.
Maak een dressing van de mayonaise, yoghurt, olijfolie, het sap van een halve citroen en peper en zout. Schil de meirapen en rasp ze op een grove rasp. Schil de appel en snijd ‘m in blokjes. Besprenkel de blokjes met het sap van de overgebleven halve citroen. Hak de pecannoten grof. Meng de meiraap met de appel, de pecannoten en de van de steel geplukte waterkers. Roer de dressing erdoor en serveer. Lekker bij geroosterd vlees met aardappeltjes.
Chocolade hazelnootcakeje
50 bittere chocolade (70% cacao)
1 eetlepel espresso koffie
2 eieren
120 gram gepelde hazelnoten
50 gram bloem
1 theelepel bakpoeder
75 gram roomboter
50 gram suiker
Gebruik aluminium wegwerpvormpjes of speciale kleine ronde bakvormpjes om de cakejes in te bakken. Verwarm de oven op 160 graden. Rooster de hazelnoten 5 minuten in de oven. Laat ze afkoelen en maak ze fijn in een vijzel of keukenmachine. Smelt de chocolade met de boter en koffie in een kom boven een pan met borrelend water. Laat 2 minuten afkoelen en roer de fijngemaakte hazelnoten erdoor. Scheid de eieren en sla de eidooiers met de suiker luchtig met een garde. Spatel de chocolade, bloem en bakpoeder er voorzichtig doorheen. Sla de eiwitten stijf en spatel ze kort en voorzichtig door het chocolademengsel. Verdeel de mix over de vier vormpjes en bak ongeveer 30 minuten in de oven. Lekker met chocoladesaus en slagroom.]]>
vlierbloesemsaus voor bij de vistag:www.cheffen.nl,2009://1.18142009-06-14T23:45:14Z2009-06-14T23:58:11Z Wil kwam met een reactie over vlierbloesem. Dit brengt mij op het idee om mijn vissaus met vlierbloesem wereldkundig te maken. Uiteraard met een visje en Alkmaarse gort......Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slow
Wil kwam met een reactie over vlierbloesem. Dit brengt mij op het idee om mijn vissaus met vlierbloesem wereldkundig te maken. Uiteraard met een visje en Alkmaarse gort...
]]>
vis met Alkmaarse gort
Kook gort in visbouillon Een kopje halfvol met gort per persoon. Zoveel bouillon dat het één vingerkootje hoog boven de gort staat. Blijf daarbij roeren dat het van de bodem los blijft. Met de deksel erop 45 minuten in de 100 graden oven, o.t.w. tot alle vocht door de gort is opgenomen. Goed losroeren en op smaak brengen met wat zout.
Zongedroogde tomaten, tot vlak onder water, aan de kook brengen. In de 60 graden oven 20 minuten laten weken. Afgieten, fijn hakken en door gort mengen.
Saus: Voor ongeveer een halve liter: Voorverwarmen 400 gram visfond met 100 gram slagroom. In sauspan 30 gram fijngehakte ui, 25 gram bloem en 30 gram boter fruiten tot alle vocht is opgenomen. Al roerend steeds een pollepel hete bouillon aan deze roux toevoegen totdat je een mooie gebonden saus hebt. Toevoegen 5 – 10 gram gedroogde vlierbloesem met zout en peper. Een tijdje warm houden totdat alle smaken goed zijn opgenomen.
Ovenschaal met wat olijfolie in de oven voorverwarmen. Met stukjes vis en wat zout en peper ongeveer 20 minuten in de 100 graden oven.
Serveren: Vul een kop met de gort en tomaat en stort het omgekeerd op een bord. Leg er wat vis naast. En geef er flink wat saus bij.
Eet smakelijk!
Gort is gepelde gerst zonder zemel, te koop in de betere natuurwinkels. Heeft een grote voedingswaarde. Een leuke en lekkere alternatief voor risotto. Gedroogde vlierbloesem is te koop in ruim gesorteerde natuurwinkels en kruidenzaken.]]>
Er is meer tussen grond en mond….tag:www.cheffen.nl,2009://1.18132009-06-14T00:40:48Z2009-06-14T00:48:54Z Groene walnoten Nog eventjes en het is de dag van Sint Jan, 24 juni, officieel het einde van het aspergeseizoen. De aspergeplant krijgt nu de gelegenheid door te groeien om voldoende kracht te verzamelen voor de oogst van het...Mister Slowhttp://www.cheffen.nl/chef.php?chef=slowGroene walnoten
Nog eventjes en het is de dag van Sint Jan, 24 juni, officieel het einde van het aspergeseizoen. De aspergeplant krijgt nu de gelegenheid door te groeien om voldoende kracht te verzamelen voor de oogst van het volgend jaar. Johannes de Doper zei het al: “Kom tot inkeer, je kunt niet altijd blijven groeien, bloeien en zorgeloos genieten.”
Maar rond deze dag zijn er weer volop nieuwe verlokkingen. Zoals de jonge, zachte, groene noten van de walnootboom. Wat veel mensen niet weten is, dat je van deze onrijpe vrucht een zeer smakelijk drankje kan maken. De Italiaanse likeur nocino.
]]>
Het maken van walnotenlikeur.
1. binnenkant mandfles schoonspoelen met in 2 liter warm water opgeloste (2 volle theelepels) sulfietpoeder en (2 mespuntjes) citroenzuur.
2. flink spoelen met water.
3. 30 groene walnoten wassen, in vier stukjes snijden en in de fles doen. Draag daarbij latex handschoenen, want het bruingele vocht is niet direct afwasbaar van je handen.
4. toevoegen: 2 kaneelstokjes, 5 kruidnagels, in de lengte doorgesneden vanillestokje, de zeste (rasp) van een citroenschil, 325 gram suiker en 1 liter wodka.
5. 2 maanden laten staan (om de paar dagen even goed schudden).
6. het geheel zeven door een neteldoek (fijnmazige doek) en verdelen over kleinere flessen. Op zich is de nocino nu drinkbaar, maar als je wachten kan, laat het dan nog 3 maanden rijpen.
Weetje……
met het okkernotenaftreksel kan je de kleur van je haar bijwerken. Snij een handvol groene noten in partjes en laat het 15 minuten koken in water. Af laten koelen en zeven. Nadat je je haar gewassen hebt, gebruik je dit aftreksel als extra spoelmiddel in je haar en laat je het goed intrekken. Ik raad je aan dit met latex handschoenen te doen! Als je tenminste van bruin haar houdt en niet van bruine vingers.
Van dat sap (ook dat van galnoten) werd overigens in de late middeleeuwen inkt gemaakt. Dus menig mooi middeleeuws manuscript hebben we met name aan de jonge groene walnoten te danken.
]]>
klik hier voor meer informatie of om Samen! koken voor de groep te bestellen]]>
Veel mensen zijn in de herfst gefascineerd door het plotselinge verschijnen van paddenstoelen in het bos. Vooral in de herfst wanneer het buiten koeler wordt. Paddenstoelen blijven mysterieus!
Altijd al meer willen weten over paddenstoelen of zelf paddenstoelen willen kweken?
]]>
Presentatie
Onderwerpen die aan bod komen in deze presentatie zijn:
Wat zijn paddenstoelen en wat is mycelium? Wat voor soorten paddenstoelen zijn er?
Waarom paddenstoelen kweken? Wat zijn Oesterzwammen en Shii takes. Waar komen ze vandaan?
Boswandeling en aan de slag!
Welke bomen groeien in het bos en op wellke bomen kan je paddenstoelen kweken? Tijdens de wandeling krijgt u informatieve uitleg over bomen, paddenstoelen en al wat we tegen komen. Na een uur wandelen gaan we aan het werk. Stammetjes zagen, gaten boren en hout enten met mycelium!
Eten en genieten
De vuren worden ontstoken... Gezamenlijk aan tafel en smullen van een heus paddenstoel menu! Wild-soep met paddenstoelen, Houthakkersstoof die op een houtvuurtje is gegaard. Een heerlijk kopje koffie met iets lekkers toe.
U neemt uw houtstammetje en een Casa Foresta Groeibaaltje mee naar huis! Hiermee kunt u thuis uw eigen paddenstoelen kweken en heeft u een mooi aandenken aan deze bijzondere workshop.
Info flores@casaforesta.nl of bellen op 06-17179217
Kosten € 82,50 per persoon
Datum 7 november en 14 november van 11.00 tot 18.00
Overberg Utrechtse Heuvelrug
Workshops 2010 op 16 en 30 Januar,i 13 en 27 Februari, 6 en 20 Maart
]]>
In de Week van de Smaak , van 20 tot en met 27 september 2009, staat Amsterdam in het teken van lekker eten. In Zuidoost vindt een week lang een multicultureel smaakfestival plaats waaraan bedrijven, scholen, restaurants, buurtverenigingen en instellingen deelnemen. Bewoners en bezoekers van Zuidoost kunnen genieten van de verschillende eetculturen die het stadsdeel kent. Zo vinden die week kookwedstrijden in diverse winkelcentra plaats, leren buurtbewoners elkaar kennen door met elkaar uit eten te gaan, gaan scholieren op excursie op de biologische boerderijen rond de Gaasp en het Gaasperplas en worden culinaire tentoonstellingen georganiseerd. Deze feestweek wordt georganiseerd door Slow Food Amsterdam in samenwerking met stadsdeel Zuidoost.]]>
Smaakmarkt en biologische kas op Boerderij Langerlust
Op zondag 20 september 2009 is de feestelijke opening van de Week van de Smaak in Zuidoost op Boerderij Langerlust. Vanaf 11.00 uur kunnen bezoekers seizoensproducten uit de Amsterdamse regio en exotische versproducten proeven op de Smaakmarkt. Emile Jaensch, portefeuillehouder Economische Zaken, geeft om 15.45 uur het startsein. Stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet neemt daarna de nieuwe biologische kas van Brasserie Langerlust in gebruik. Er zijn smaaklessen voor kinderen, diplomamelken voor kinderen, workshop sushi maken voor de ouders en op een speelse manier wordt gedemonstreerd hoe zoetwaren anders gemaakt kunnen worden.
Samen uit eten met je buren
Een gezamenlijk eetfestijn in verschillende winkelcentra. Elke dag van de week in een ander winkelcentrum:
- dinsdag 22 sept. van 16.00 tot 19.00 uur in winkelcentrum Venserpolder
- woensdag 23 sept. van 12.00 tot 16.00 uur in winkelcentrum Ganzenpoort
- donderdag 24 sept. van 16.00 uur tot 20.00 uur in winkelcentrum Amsterdamse Poort (Bijlmerplein)
- vrijdag 25 sept. van 12 tot 16.00 uur in winkelcentrum Kraaiennest
- zaterdag 26 sept. 12 tot 16.00 uur in winkelcentrum Reigersbos
Buurtbewoners nemen plaats aan lange tafels die zijn opgesteld in de winkelcentra. Verschillende koks bereiden heerlijke gerechten uit diverse culturen. Daarin zijn ook grondstoffen en ingrediënten verwerkt, vers van het land uit de omgeving van Amsterdam. Dat is dan ook dubbel genieten.
Kom genieten van Afrikaanse, Surinaamse, Chinese, Indische, Indiase, Pakistaanse, Turkse, Javaanse, Hindoestaanse en Antilliaanse gerechten!
Een klein bedrag wordt gevraagd als bijdrage in de kosten. Maar, op = op!
Wedstrijd ‘Lekkerste multiculinaire gerecht van Zuidoost 2009’
De uitdaging ‘voor de koks van het Samen eten met je buren’- evenement zit erin om ook Hollandse ingrediënten te verwerken in gerechten die passen in andere culturen. De bewoners waarderen de gerechten op smaak en ook een professionele jury geeft een beoordeling. De koks van de lekkerste gerechten gaan op zondag 27 september op het Anton de Komplein strijden om de titel: ‘Lekkerste multiculinaire gerecht van Amsterdam Zuidoost 2009’. Aansluitend is er een kookdemonstratie door Mavis Hofwijk.
Tentoonstelling Keukengerei uit diverse culturen en “Eetkunst” van kinderen
Op zondag 27 september kunt u in het Infocentrum aan het Anton de Komplein een overzichttentoonstelling bekijken van het keukengerei dat in verschillende culturen wordt gebruikt.
En samen met kunstenaars uit Zuidoost hebben kinderen kunstwerken gemaakt met als thema voedsel.
Waar groeit mijn eten?
Boerderijeducatie Amsterdam, Slow Food Amsterdam, Boerderij Hartstocht uit Abcoude en het Natuur en Milieueducatiecentrum organiseren evenementen waarbij de kinderen van stadsdeel Zuidoost kunnen ervaren waar hun eten groeit.
Op dinsdag 22 september gaan de kinderen van groep 5 van de Jan Woudsma basisschool een kinderoogsttocht houden. Zij worden ’s ochtends opgehaald met paard en wagen en gaan oogsten bij verschillende boerenbedrijven in de buurt. Ook worden de schoolwerktuinen aangedaan. Om 13.00 uur komt de stoet aan op Boerderij Langerlust en wordt de oogst binnengehaald door Elvira Sweet, de stadsdeelvoorzitter van Zuidoost. Onder begeleiding van een kok wordt er een heerlijke maaltijd van gemaakt.
Op woensdag 23 september gaan de kinderen van basisschool het Kruispunt/Santenkraam in het kader van de Boerderijeducatie Amsterdam een dag meewerken op Boerderij de Hartstocht. Zij steken de handen uit de mouwen en helpen stallen schoonmaken en dieren verzorgen.
Hoofdstad van de Smaak
Amsterdam is 'Hoofdstad van de Smaak 2009'. De vele culturen die de stad rijk is, worden betrokken bij de festiviteiten waarbij het draait om het eten van pure, duurzame en vooral lekkere producten die afkomstig zijn uit Amsterdam en omstreken. De Week van de Smaak is het hoogtepunt van ‘Hoofdstad van de Smaak’.
Voor meer info Sándor Schiferli
sandor@slowfoodamsterdam.nl
06 24241550
www.slowfoodamsterdam.nl
zondag 13 september 2009
De Kompaszaal te Amsterdam]]>
Dankzij additionele sponsoring is de toegangsprijs verlaagd!
Oester Proeverij + Oesterfeest: 45€ (Slow Food leden 35€)
Oesterfeest: 17,50€ (Slow Food leden 15€)
]]>
Op weg van Amsterdam naar Arnhem bedacht ik me dat ik een wandeling zou gaan maken in het bos. Even de benen strekken, frisse lucht happen en kijken of er nog een paddenstoel te vinden was. De meeste paddenstoelen die ik vond waren of half opgegeten door slakken en muizen of verdroogd. Ik schopte uit frustratie wat lariksnaalden weg en tot mijn grote verbazing zag ik een bolvormig wit ei in de grond zitten. Een duivelsei was het eerste wat in mijn gedachte op kwam. Snel ging ik door mijn knieen “ DUIVELSEI”! Niet 1-tje maar nadat ik wat naalden had verwijderd vond ik er wel negentien! Ik had nog nooit een duivelsei gevonden en was zo blij als een kind.
Maar wat zijn duivelseieren nu precies? Duivelseieren zijn de groeizakken waar de stinkzwammen uit te voorschijn komen. Ze lijken wel een beetje op embryonale eieren ter grote van golfballetjes. Uit deze eieren komen de stinkzwammen en de naam zegt het al, ze stinken ook echt. Stinkzwammen zien er trouwens heel raar uit. Het zijn paddenstoelen die nog het meest op een penis lijken. Als je zo’n stinkzwam ziet in het bos denk je direct aan een piemel.
In het eerste boek dat over paddenstoelen geschreven werd ging het ook over de Stinkzwam. De latijnse naam die er toen aan werd gegeven was “ Fungus virilis penis erecta forma”. In Noord Amerika waar deze zwam ook voorkomt, noemen ze hem “ Phallus impudicus”…what more can I say..! In Azie staan ze als potentie verhogend aan geschreven omdat ze met een enorme kracht boven de grond komen.
Wat kan je nu met Duivelseieren doen? Zijn ze niet alleen eetbaar maar ook culinair opwindend?
]]>
Casa Foresta
Groeten, Edwin Flores
Casa Foresta]]>
Bramen
Eerst zo wit als was,
dan zo groen als gras,
dan zo rood als bloed.
En dan zo zwart als roet
smaakt alle kinderen goed.
Vorig jaar augustus ging ik op pad naar de mij bekende plekken waar veel grote bramenstruiken zijn. De vruchten waren klein en de oogst viel behoorlijk tegen. Dat er veel voorgangers waren, is te betwijfelen, omdat die struiken tussen en rondom snelwegen groeien en veelal tegen het talud aan. Een plek waar de gewone burger niet vaak komt.
Beetje teleurgesteld reed ik huiswaarts, via een ommetje in de hoop nog een mooie struik tegen te komen. En warempel, aan de rand van een woonwijk naast een kinderspeelplaats kwam ik toch een grote hoeveelheid bramen bij elkaar tegen. De één nog groter en rijper dan de ander. Onbegrijpelijk dat die buurtbewoners daar nog niet van geproefd hadden.
]]>
Weetje……
braam (brem) is het Oudhollandse woord voor doornige plant.
Dan mogen die doornen wel venijnig zijn, van de zoetsappige vruchten kun je een heerlijke likeur maken.
Het maken van bramenlikeur.
1. was de bramen voorzichtig. Niet zomaar onder de kraan, maar spoel ze met zachtheid in een vergiet die je in een grote bak (spoelbak) met water zet.
2. ontkroon de vruchten.
3. maak een 3 liter weckfles schoon met een oplossing van 1 liter heet water met 1 theelepel sulfietpoeder en een mespuntje citroenzuur. Spoel goed schoon met koud stromend water.
4. doe in de fles 1.250 gr bramen, 500 gr suiker en 1 ¼ liter alcohol zonder smaak (wodka). Twee maanden laten staan, af en toe schudden.
5. maak de vruchten fijn (niet met een staafmixer, want dan gaan de pitjes kapot waardoor het geheel bitter wordt). Goed zeven en dan nog eens door een zeefdoek halen zodat de likeur mooi helder van kleur wordt.
6. eventueel op smaak maken met wat suikersiroop en/of iets extra alcohol van 96%
En dan heb je een zelfgemaakte crème de mûre. Doe ¼ deel daarvan in ¾ deel witte wijn (een Pinot Noir uit de Elzas bijvoorbeeld? of toch maar een witte Bourgogne?). Je kunt natuurlijk ook 1/3 deel met 2/3 deel doen, het is maar wat je lekkerder vindt. Een leuke variatie op de bekende kir.
Weetje……
het Oude Testament verhaalt dat Mozes in de woestijn eens een bramenstruik zag branden. En in het vuur verscheen God die hem de opdracht gaf naar Egypte terug te gaan om de Joodse slaven te bevrijden.
Trouwens, wel eens achter een vrijstaande bramenstruik de zon zien ondergaan en de wind horen gieren?
]]>
Vork en Lepel waren Mes aan het treiteren.
"Hé hakkelaar met je kartels, je vader is een botte boer!" sliste Vork.
Lepel, die stomme opschepper, grinnikte alleen maar dom.
]]>
Kyra ten Cate." Zei z'n moeder vaak. Weer zo'n tegeltjeswijsheid waar je niks mee kon. Het gerucht ging in de la dat de Eters nog een ander bestek hadden van echt zilver. Er gingen wilde verhalen de ronde over een notenhouten bestekkist met 3 verdiepingen en fluwelen bekleding waarin niemand tegen elkaar aan hoefde te liggen. De "Kyra ten Cate kist" werd het fenomeen genoemd en moeder zou het volgens vader vreselijk romantiseren.
"Het zal wel vérzilverd zijn en hoe zou jij je voelen als je alleen met kerst uit die muffe kist mocht komen." De afgunst droop van de zin af die vader steevast terugketste terwijl moeder begon te dagdromen over diners bij kaarslicht en mals vlees in plaats van taaie broodkorsten.
Zoals altijd kwam het moment sneller dan verwacht.
De Eter met de grootste handen griste Mes en de zijnen in een paar halen uit de la, een bekend ritueel al vond Mes dat ze vandaag toch wel met z'n velen waren. Eters op visite? Nee, want dan werden de Zweden altijd gebruikt. Er klopte iets niet besefte mes terwijl hij zag dat zelfs z'n vader uit de la werd gepakt.
"Kun jij hier iets mee?" vroeg de zware stem van de Eter aan iemand anders.
De andere Eter keek een paar seconden minachtend naar Mes en voelde aan z'n afgesleten muizentanden." Neuh..." was het allesbepalende oordeel, dit was het einde, Mes kon nog net het woord "kringloopwinkel" opvangen terwijl hij rinkelend met de rest van z'n familie in een plastic zak werd gegooid en stelde iedereen gerust. Een nieuw leven. Wie weet, eters met een tuin, Mes zag zichzelf al liggen, opgewarmd door de zon, klaar voor de zoveelste barbecue.
Hij glimlachte bij de gedachte dat ie toch meer op z'n moeder leek dan hij dacht.....
]]>
Gemakshalve ga ik even generaliseren. Maar besef dat er uitzonderingen zijn. Wij consumenten weten niet meer wat lekkere aardbeien zijn. Het hele jaar door is er aanvoer en als we aan de groenteman om aardbeien vragen, krijgen we een bakje aardbeien. Gewoon wat hij in huis heeft. En bij de supermarkt liggen ze er ook mooi bij. Eén soort (welke weten we niet), mooi verpakt zodat we ze niet kunnen ruiken. En eenmaal thuis de verpakking eraf en ze ruiken nog steeds niet. En we vinden ze nog lekker ook. Hoe dat komt? We weten er te weinig van en er is geen keus in soorten. Dus kan je het verschil niet proeven.]]>
In de loop der jaren 90 in de vorige eeuw (dus nog niet eens zo lang geleden) kwam er bij een aantal aardbeientelers een ommeslag. Laten we eerlijk zijn, onder druk van een groep milieubewuste consumenten.
Jan Robben, onder de smaakkenners één van de beste telers van lekkere aardbeien, realiseerde zich toen dat de actievoerders gelijk hadden. Zoals zijn vader ook altijd met innovaties bezig was, ging Jan in 1997 over op het duurzaam telen van koudegrond aardbeien. Met nog meer aandacht voor milieu en natuur, van het gangbare pad af naar meer richting biologisch.
In 1986 is Jan Robben met zijn aardbeienbedrijf begonnen in Oirschot (Noord-Brabant, Kempen Meierij), na jarenlange ervaring bij het ouderlijk bedrijf in Berkel-Enschot. Hij teelt nu de volgende smaken: Lambada, Elsanta, Korona, Mara des Bois, Polka en Honeoye.
Jan, die met veel passie over zijn lekkere, pure en eerlijke producten kan praten, laat ik daarom even zelf aan het woord:
“ Op ons bedrijf worden de aardbeien nog traditioneel in de grond geteeld. Aan het eind van het seizoen worden de planten met een rooimachine uit de grond gehaald, waarna ze worden opgeslagen bij anderhalve graad Celsius onder nul. Ingevroren dus. Zo zijn ze beschermd tegen zware wintervorst, maar het grootste voordeel is dat we de winter kunstmatig kunnen verlengen, tot zelfs negen maanden, waardoor we de oogst kunnen spreiden en u over een lange periode van verse aardbeien kunnen voorzien. Na het ontdooien worden ze in eind april weer geplant, met stro ertussen om de opkomende vruchten zo goed mogelijk te kunnen beschermen. En eind mei kunnen de eerste aardbeien van deze humushoudende zandgrond geplukt worden. Vanwege de door onze teelttechniek gestimuleerde uitstekende samenwerking tussen het bodemleven en de wortels van de aardbeienplanten ervaren onze fijnproevende klanten dat dit de smaak van de vruchten ten goede komt. Ook het natuurlijke licht van de zon is smaakbepalend. In de biologische sector weten ze er alles van. Dat wij net niet biologisch zijn, komt omdat wij een strategie aanhouden dat er alleen chemische middelen gebruikt worden wanneer alternatieve methoden niet voorhanden zijn of gefaald hebben.” .
Na mijn bezoek aan Jan Robben, weer terug naar huis, rijd ik voor de tweede maal door het prachtige agrarische cultuur/natuur gebied. Ik geniet van de biodiversiteit op de velden waar de patrijs zich gelukkig voelt, waar scholeksters, kieviten en torenvalken het luchtruim delen. Het Land van Oirschot wordt ook nog eens verfraaid door door kinderen gemaakte vogelverschrikkers. De schrijver en filosoof Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) wist het al, "je moet aan kinderen en vogels vragen hoe kersen en aardbeien smaken." Tot op de dag van vandaag is deze uitspraak nog steeds actueel.
http://www.aardbeien.net
http://www.strawberrytree.nl
http://www.treedesign.nl
http://janrobben.blogspot.com
Dit artikel is eerder gepubliceerd in Slow Food Magazine.
Une baguette is een Frans stokbrood. Deux baguettes zijn chopsticks, Chinese stokjes. Dat komt omdat het Franse woord baguette gewoon stok betekent. Maar bij het uitspreken van baguette denkt de hele wereld natuurlijk unaniem aan één van de vele Franse symbolen: het stokbrood. Ondanks dat er vele variaties zijn, is de baguette de meest gangbare. Het is ongeveer 70 cm lang en 6 cm hoog, weegt tussen de 200 en 250 gram, is van onderen iets afgeplat en heeft aan de bovenkant 6 of 7 schuine inkepingen. De korst moet knapperig zijn en lichtbruin van kleur. Van binnen is het heel licht goudgeel (beslist niet wit) en verlucht door vele gaten.]]>
De geschiedenis in een notendop begint in de 17e eeuw toen men voor het eerst witbrood ging maken van geraffineerd meel (waaruit de zemelen van de tarwekorrels zijn verwijderd). Lodewijk XIV, de Zonnekoning, gaf de aanzet tot een statussymbool van de adel in en rondom Parijs. Waarschijnlijk omdat hun tere maagjes dit brood beter konden verdragen dan de alom door het gepeupel gegeten pain de campagne, de grote wielvormige donkere zware broden. In de 18e eeuw werd voor het eerst een wit stokbrood gemaakt dat zo lang en dun was, dat men bij elke hap zowel de krokante korst als het zachte kruim in de mond kon voelen. Voorlopig bleef deze delicatesse alleen nog maar voorbestemd aan de welgestelden van Parijs, en eind 19e eeuw werd de baguette gemaakt zoals wij die nu kennen. Maar het duurde nog tot 1930 voordat dit langwerpige brood van bloem, gist, water en zout in geheel Frankrijk bekend werd, en pas in de vijftiger jaren was het in het hele land vers te koop. De Fransen zijn trots op hun bijzondere stokbrood, omdat hun originele, echte, baguettes nog steeds ambachtelijk worden gemaakt. Waar tijd geen haast kent. De ingrediënten zijn puur natuur en vers. Verse bloem is noodzakelijk en moet van de zogenaamde “harde” tarwe zijn, afkomstig uit Frankrijk. Verse gist, in tegenstelling tot gedroogde gist, zorgt ervoor dat na een trage start het deeg langer en hoger doorrijst. Zo zal elke Franse bakker wel zijn eigen specifieke recept hebben, maar de basis is eenvoud. Het meel bestaat voor 10% uit eiwit (wat redelijk laag is). Qua gewicht is meel water verhouding 3 : 7, gist 1,05% en zout 1,75%. Alle ingrediënten worden een kleine 10 minuten langzaam in een mixer gemengd. Dan worden daar rollen deeg van gemaakt, waarna het lekker op kamertemperatuur, in een beetje vochtige omgeving moet rijzen. Een uurtje of drie, want haastige spoed smaakt zelden goed. En vlak voordat het in de oven gaat, krijgt het aan de bovenkant de bekende schuine inkepingen zodat het deeg de kans krijgt uit te zetten voordat de korst zich heeft gevormd. Dat is alles. Op deze manier zou je het bijna zelf kunnen maken.
De klassieke baguette geraakte in de jaren zestig en zeventig van de 20e eeuw in een behoorlijke dip. Maar in de jaren negentig werd er weer hard gewerkt aan het opnieuw laten waarderen van dit mooie traditionele en landgebonden brood. De Franse overheid vaardigde richtlijnen uit voor pain tradition francaise. Verschillende meelfabrieken gingen weer meel maken zoals vroeger. Er kwamen weer bakkers die zin hadden in het maken van ambachtelijk brood. En de burgemeester van Parijs stelde de Grand Prix de la Baguette de la Ville de Paris in, een jaarlijkse wedstrijd waar alle boulangers van Parijs (en dat zijn er heel wat!) met elkaar kunnen wedijveren wie de beste baguette van de stad bakt. Dit jaar beoordeelde een uit zeventien experts bestaande jury in drie uur tijd al happend en proevend ongeveer 120 baguettes. De winnaar, Pierre Thilloux, 23 jaar, bakker en de trots van de Parijse wijk Pernety, verkondigde: “Het kost mij, op mijn manier, zes uur om een baguette te maken, vanaf voorbereiding ingrediënten, kneden van het deeg en het uit de oven halen. Wij gebruiken altijd een traditionele oven, wat wel langer duurt, maar het geeft een betere kwaliteit.” Voor de eer mag hij nu het komende jaar het Elysée een jaar lang bevoorraden met zijn baguettes. Jacques Chirac’s privé keuken zal ongeveer zo’n twintig stuks per dag afnemen (de president zelf nuttigt er twee per ontbijt), maar bij officiële diners kan dat wel eens oplopen tot driehonderd stuks.
De deelnemers aan deze prestigieuze wedstrijd moeten bij het afgeven van hun broden een gesloten envelop met daarin hun naam en adres meegeven. In 1998 had de winnende bakker zich daar niet aan gehouden en had geschreven: Anoniem. De bakker geeft alleen om zijn klanten. Wat mij doet denken aan een Franse topkok die voor het eerst een tweede Michelinster toebedeeld kreeg en daarop reageerde: “Merde.”
Nadat ik ruim 18 jaar in de horeca jungle heb gebuffeld, heb ik de kans gekregen om bij het grote Douwe Egberts aan de slag te kunnen gaan.
Die kans kwam niet zomaar. Ik moest daar twee keer Nederlands barista kampioen voor worden…
]]>
“kijk eens beste gast, deze koffie heb ik persoonlijk voor u gemaakt. Ik heb voor u de machine schoongemaakt, en bijgevuld met verse koffiebonen. Maar niet te veel uiteraard. Daarna heb ik de koffie speciaal voor u vers gemalen, zodat alle mooie aroma’s nog behouden zijn. Nadat ik precies genoeg koffie heb gedoseerd in de filterdrager heb ik deze in de machine geplaatst. Natuurlijk heb ik eerst de losse koffie van de piston afgeveegd. Vervolgens heb ik water van precies 90.4 graden Celsius dor de koffie laten lopen. Omdat dit onder een druk van 9 bar is gebeurd heeft dat water onderweg alleen de allermooiste flavours, aroma’s en etherische oliën mee naar het kopje genomen. Vervolgens heb ik verse volle boerenland melk genomen. Deze melk, die volzit met mooie vetten en lekkere zoete kolhydraten, heb ik verwarmd tot 68 graden Celsius. Door er in de eerste fase ietsje lucht bij te laten gaan de aanwezige eiwitten een celdeling aan. Ik heb de melk even laten rusten, zodat er een mooi dik schuim, zonder zichtbare luchtbellen is ontstaan. Door de inhoud goed door de melkkan te walsen is de melk veranderd in een mooie zijdeachtige glanzende massa die me doet denken aan olieverf. Toen ik de melk daarna door de crème laag schonk ontstond er een heel mooi hart. En dit hart beschrijft mijn liefde voor koffie, horeca en voor U”
Een poëtisch verhaal, dat realiseer ik me. Maar ik ben van mening dat iedereen, vooral zij die werkzaam zijn in de horeca een passie moet hebben. En passie is een heel breed begrip. Maar door ‘iets’ te vinden in je dagelijkse werk waar je energie van krijgt, maak je niet alleen je eigen dagen, maar ook de horeca bezoeken van je gast een stuk leuker.
En je hoeft het niet persé in koffie te zoeken. Ook het tappen van een perfect biertje kan mij heel gelukkig maken. Het zit ‘m in het ambacht. Door een mooie koffie of een perfecte pils te tappen, laat ik aan mijn gasten zien dat ik mijn werk met liefde doe. En dat maakt nu net het verschil in de jungle die horeca heet!
]]>
Eet meer Freud, dat houdt je Jung.
Ik mot niks wat een ander al in z’n bek heeft gehad. (rundertong)
Platvis eet je met de ramen en de deuren open, rondvis eet je met de ramen en de deuren dicht.
Opscheppen is alleen leuk als je honger hebt (Marie-Cécile Moerdijk)
Wie vult het aan?]]>
"alles hat ein ende ,nur die wurst hat zwei"
In februari al de lente? Dat geeft broden zonder krenten.
Erasmus: Een maaltijd is smakeloos indien hij niet gekruid is met een snufje gekte.
Fries: elts praet oer myn sûpen, mar nimmen oer myn toarst (iedereen praat over mijn drinken, maar niemand over mijn dorst).
Simon Carmiggelt: De geheelonthouders hebben gelijk, maar alleen de drinkers weten waarom.
De mens is goed, maar kalfsvlees is beter. Bertold Brecht
Wie worst eet of een weduwe trouwt, weet nooit wat er is ingebouwd.
(Vadertje Cats)
Ettore Scola (filmregisseur): Mijn sterrenbeeld? Vissen, ascendant mayonaise.
Pytagoras beweerde dat het eten van mosterd het geheugen zou
vergroten.
Koude, onrijpe kaas is een klap in je gezicht, erger nog dan een zoen
van je broer. (Johannes van Dam)
"In Den Haag dat weet je, legt men de kaas van het een op het andere
sneetje". (Zuidhollandse kaasboeren uit de 50-er jaren)
Tacitis schreef over de oude Germanen: "Honger en koude kunnen zij best
verdragen, maar dorst niet".
Een Duitser kan zonder eten drinken, een Amerikaan eet zonder drank, en
een Vlaamse Belg eet niet zonder drinken.
Laat ons eten en drinken, want morgen sterven wij. O.T., Jes.22:13
Drinken is gaan flirten met een Marva en wakker worden aan de harde
borst van de admiraal. Simon Carmiggelt
De boeren hebben dikwijls dorst,
ze houden van een korte preek
en een lange worst.
Pythagoras verbood zijn leerlingen bonen te eten, omdat dat verliefdheid
en onkuisheid opwekt. Je zal maar in de bonen zijn.
Een gast en een vis blijven drie dagen fris.
(Achterhoeks) As ik koninginne was at ik alle dagen eerappels met papsause en beuntjes.
De Belgen hebben een eetcultuur, de Hollanders een voedselcultuur
Oud Grieks spreekwoord: Als de kok een fout maakt, krijgt de fluitspeler de schuld.
Alan Davidson: "Warm eten is buiten Londen nog vaak een gepaneerde geurvreter met groene kogellagers."
Thomas Randall (dichter 1642): I wish I was a brewer's horse for twelve months in the year, I'd put my head where my tail should be and suck up all the beer.
Een vegetarisch menu is een menu zonder hoofdgerecht.
Een Nederlander eet om te vullen, maar een Belg om te smullen.
Brillat-Savarin in Physiologie du goût : Zonder de deelname van het ruiken is er nauwelijks sprake van een compleet proeven. Ik zou zelfs in de verleiding komen om te geloven dat de geur en de smaak slechts een enkel zintuig zijn, waarvan de mond het laboratorium is en de neus de schoorsteen.
Gerard Reve: Een Nederlander is een mof die melk drinkt.
Belg: ’n Ollander lurkt vleesjus uit knijpflessen.
slagroom: The more you whip them, the stiffer they get.
Johan Cruijff: Je moet altijd één sinaasappel meer persen dan je drinkt.
Eet wat gaar is, drink wat klaar is, preek wat waar.
Engelse portshippers: If I have not one at eleven, I must have eleven at one.
Een afzuigkap is een belediging voor een goede kok.
Een Hollander zegt: “We gaan vanavond duur uit eten.” Een Belg zegt: “We gaan lekker uit eten.”
Pierrette Brillat-Savarin (de zus van) laatste woorden waren: “Vite, apportez-moi le dessert, je sens que je vais passer.”
Kagda ya yem ya gloech y njem (wanneer ik lekker eet ben ik doof en stom – spreekwoord van de Russische lekkerbek)
De mens leeft niet van wat hij eet, maar van wat hij verteert.
Toen de mens ontdekt heeft dat de koe melk geeft, waar was hij eigenlijk
dan naar op zoek?
Honing met een bij-smaak.
"margarine maak je alles bedurven mee, boerebutter ken je allien je sundags’ pak mee bedurven maken".
De bosbes, erg gezond zo leerde mijn speurtocht over het web. Vol met allerlei mooie zaken als stoffen die voordelen voor de gezondheid bevatten. Anti-verouderingsstoffen, ontstekingsremmers, cholesterol verlagend en het versterkt je immuun systeem.
Het bosbessen seizoen is weer begonnen! De laarsjes aan, de emmertjes mee en hup het bos in…]]>
Casa Foresta
]]>
Met de rijpe smaak van noten kan je in de keuken alle kanten op. Salades, vis of vlees, sauzen en desserts smaken meteen een stuk rijker door het gebruik van (de juiste!) noten. Hierbij het nieuwe weekmenu als bewijs....]]>
Gevulde sardines uit de oven
8 sardines
50 gram witte amandelen
50 gram pijnboompitten
50 gram rozijnen
½ bosje peterselie
1 knoflookteen
1 citroen
Olijfolie
Peper en zout
Vraag de visboer de sardines te ontschubben en te fileren. Rooster de amandelen en pijnboompitten 3 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven. Maal de amandelen met de knoflook en peterselie in een keukenmachine of hak alles zo fijn mogelijk. Meng dit met de pijnboompitten en rozijnen. Voeg wat peper, zout, citroensap en olijfolie toe. Bedek elke filet met een eetlepel van het notenmengsel. Doe de vis 7 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven. Lekker met een salade van rucola en geroosterde paprika.
Lamsracks in een kruidenkorst
4 witte boterhammen
6 blaadjes salie
2 takjes tijm
1 tak rozemarijn
1 kg lamsracks
2 eetlepels fijne mosterd
peper en zout
olijfolie
Rooster het brood in een op 180 graden voorverwarmde oven donkerbruin. Ris de tijm en de rozemarijn van de takjes. Maal het brood met de kruiden fijn in een keukenmachine of handmatig in een vijzel. Ga door tot je grof paneermeel hebt verkregen. Vraag de slager het vet van de lamsracks te verwijderen. Snijd de lamsracks in stukken zodanig dat er 2 koteletten aan elkaar vast zitten. Bestrooi het vlees met peper en zout. Bak in een koekenpan in een beetje olijfolie de stukken vlees kort op hoog vuur zodat er een bruin korstje op komt. Haal het vlees uit de pan, droog het met keukenpapier. Smeer het vlees in met mosterd en haal het door de broodpanade. Leg het vlees op bakpapier in een ovenschaal en bak 15 minuten in de oven (nog steeds op 180 graden). Lekker met rosevalaardappels uit de oven en onderstaande salade.
Salade van meiraap, appel en pecannoten
2 grote meirapen
100 gram pecannoten
2 zoetzure appels (bijvoorbeeld Elstar)
1 bosje waterkers
1 citroen
1 eetlepel extra vergine olijfolie
Peper en zout
1 eetlepel mayonaise
2 eetlepels yoghurt
De meiraap is een ronde vlezelige wortelknol met een witte kleur en paars bij de steelaanzet. Deze is te koop bij natuurvoedingswinkels, Turkse, Surinaamse en Marokkaanse groenteboeren en op boerenmarkten.
Maak een dressing van de mayonaise, yoghurt, olijfolie, het sap van een halve citroen en peper en zout. Schil de meirapen en rasp ze op een grove rasp. Schil de appel en snijd ‘m in blokjes. Besprenkel de blokjes met het sap van de overgebleven halve citroen. Hak de pecannoten grof. Meng de meiraap met de appel, de pecannoten en de van de steel geplukte waterkers. Roer de dressing erdoor en serveer. Lekker bij geroosterd vlees met aardappeltjes.
Chocolade hazelnootcakeje
50 bittere chocolade (70% cacao)
1 eetlepel espresso koffie
2 eieren
120 gram gepelde hazelnoten
50 gram bloem
1 theelepel bakpoeder
75 gram roomboter
50 gram suiker
Gebruik aluminium wegwerpvormpjes of speciale kleine ronde bakvormpjes om de cakejes in te bakken. Verwarm de oven op 160 graden. Rooster de hazelnoten 5 minuten in de oven. Laat ze afkoelen en maak ze fijn in een vijzel of keukenmachine. Smelt de chocolade met de boter en koffie in een kom boven een pan met borrelend water. Laat 2 minuten afkoelen en roer de fijngemaakte hazelnoten erdoor. Scheid de eieren en sla de eidooiers met de suiker luchtig met een garde. Spatel de chocolade, bloem en bakpoeder er voorzichtig doorheen. Sla de eiwitten stijf en spatel ze kort en voorzichtig door het chocolademengsel. Verdeel de mix over de vier vormpjes en bak ongeveer 30 minuten in de oven. Lekker met chocoladesaus en slagroom.]]>
Wil kwam met een reactie over vlierbloesem. Dit brengt mij op het idee om mijn vissaus met vlierbloesem wereldkundig te maken. Uiteraard met een visje en Alkmaarse gort...
]]>
vis met Alkmaarse gort
Kook gort in visbouillon Een kopje halfvol met gort per persoon. Zoveel bouillon dat het één vingerkootje hoog boven de gort staat. Blijf daarbij roeren dat het van de bodem los blijft. Met de deksel erop 45 minuten in de 100 graden oven, o.t.w. tot alle vocht door de gort is opgenomen. Goed losroeren en op smaak brengen met wat zout.
Zongedroogde tomaten, tot vlak onder water, aan de kook brengen. In de 60 graden oven 20 minuten laten weken. Afgieten, fijn hakken en door gort mengen.
Saus: Voor ongeveer een halve liter: Voorverwarmen 400 gram visfond met 100 gram slagroom. In sauspan 30 gram fijngehakte ui, 25 gram bloem en 30 gram boter fruiten tot alle vocht is opgenomen. Al roerend steeds een pollepel hete bouillon aan deze roux toevoegen totdat je een mooie gebonden saus hebt. Toevoegen 5 – 10 gram gedroogde vlierbloesem met zout en peper. Een tijdje warm houden totdat alle smaken goed zijn opgenomen.
Ovenschaal met wat olijfolie in de oven voorverwarmen. Met stukjes vis en wat zout en peper ongeveer 20 minuten in de 100 graden oven.
Serveren: Vul een kop met de gort en tomaat en stort het omgekeerd op een bord. Leg er wat vis naast. En geef er flink wat saus bij.
Eet smakelijk!
Gort is gepelde gerst zonder zemel, te koop in de betere natuurwinkels. Heeft een grote voedingswaarde. Een leuke en lekkere alternatief voor risotto. Gedroogde vlierbloesem is te koop in ruim gesorteerde natuurwinkels en kruidenzaken.]]>
Groene walnoten
Nog eventjes en het is de dag van Sint Jan, 24 juni, officieel het einde van het aspergeseizoen. De aspergeplant krijgt nu de gelegenheid door te groeien om voldoende kracht te verzamelen voor de oogst van het volgend jaar. Johannes de Doper zei het al: “Kom tot inkeer, je kunt niet altijd blijven groeien, bloeien en zorgeloos genieten.”
Maar rond deze dag zijn er weer volop nieuwe verlokkingen. Zoals de jonge, zachte, groene noten van de walnootboom. Wat veel mensen niet weten is, dat je van deze onrijpe vrucht een zeer smakelijk drankje kan maken. De Italiaanse likeur nocino.
]]>
Het maken van walnotenlikeur.
1. binnenkant mandfles schoonspoelen met in 2 liter warm water opgeloste (2 volle theelepels) sulfietpoeder en (2 mespuntjes) citroenzuur.
2. flink spoelen met water.
3. 30 groene walnoten wassen, in vier stukjes snijden en in de fles doen. Draag daarbij latex handschoenen, want het bruingele vocht is niet direct afwasbaar van je handen.
4. toevoegen: 2 kaneelstokjes, 5 kruidnagels, in de lengte doorgesneden vanillestokje, de zeste (rasp) van een citroenschil, 325 gram suiker en 1 liter wodka.
5. 2 maanden laten staan (om de paar dagen even goed schudden).
6. het geheel zeven door een neteldoek (fijnmazige doek) en verdelen over kleinere flessen. Op zich is de nocino nu drinkbaar, maar als je wachten kan, laat het dan nog 3 maanden rijpen.
Weetje……
met het okkernotenaftreksel kan je de kleur van je haar bijwerken. Snij een handvol groene noten in partjes en laat het 15 minuten koken in water. Af laten koelen en zeven. Nadat je je haar gewassen hebt, gebruik je dit aftreksel als extra spoelmiddel in je haar en laat je het goed intrekken. Ik raad je aan dit met latex handschoenen te doen! Als je tenminste van bruin haar houdt en niet van bruine vingers.
Van dat sap (ook dat van galnoten) werd overigens in de late middeleeuwen inkt gemaakt. Dus menig mooi middeleeuws manuscript hebben we met name aan de jonge groene walnoten te danken.
]]>