Op weg van Amsterdam naar Arnhem bedacht ik me dat ik een wandeling zou gaan maken in het bos. Even de benen strekken, frisse lucht happen en kijken of er nog een paddenstoel te vinden was. De meeste paddenstoelen die ik vond waren of half opgegeten door slakken en muizen of verdroogd. Ik schopte uit frustratie wat lariksnaalden weg en tot mijn grote verbazing zag ik een bolvormig wit ei in de grond zitten. Een duivelsei was het eerste wat in mijn gedachte op kwam. Snel ging ik door mijn knieen “ DUIVELSEI”! Niet 1-tje maar nadat ik wat naalden had verwijderd vond ik er wel negentien! Ik had nog nooit een duivelsei gevonden en was zo blij als een kind.
Maar wat zijn duivelseieren nu precies? Duivelseieren zijn de groeizakken waar de stinkzwammen uit te voorschijn komen. Ze lijken wel een beetje op embryonale eieren ter grote van golfballetjes. Uit deze eieren komen de stinkzwammen en de naam zegt het al, ze stinken ook echt. Stinkzwammen zien er trouwens heel raar uit. Het zijn paddenstoelen die nog het meest op een penis lijken. Als je zo’n stinkzwam ziet in het bos denk je direct aan een piemel.
In het eerste boek dat over paddenstoelen geschreven werd ging het ook over de Stinkzwam. De latijnse naam die er toen aan werd gegeven was “ Fungus virilis penis erecta forma”. In Noord Amerika waar deze zwam ook voorkomt, noemen ze hem “ Phallus impudicus”…what more can I say..! In Azie staan ze als potentie verhogend aan geschreven omdat ze met een enorme kracht boven de grond komen.
Wat kan je nu met Duivelseieren doen? Zijn ze niet alleen eetbaar maar ook culinair opwindend?