
In januari van dit jaar deden we een quiz.
We speurden een paar artikelen op die al jaren niet verkocht waren en vroegen je de naam of een beschrijving te geven.
En dat viel niet mee.
Natuurlijk wisten een aantal mensen wat zaken goed te benoemen maar één van de voorwerpen was toch wel heel erg onbekend.
De Knoopsgatschaar was al snel duidelijk, opvallend dat vooral mannen deze wisten te raden.
Ook de blokborstel (Erik) was niet echt heel moeilijk lijkt me trouwens een vreselijk ding om te moeten hanteren.
Maar deze dan?
Mensen lieten er de meest vreselijke medische fantasieën op los maar niemand wist het ding exact te benoemen.
Terwijl het hier toch een doodgewone MASTICATEUR betreft.......
Huh?
De naam van dit apparaat is afgeleid van het werkwoord " to masticate"
Maar om het nou in de winkel te hangen met een bordje "voorkauwer" erbij is niet echt chique.
De masticateur is inderdaad bedoeld om taai vlees te vermalsen alvorens het te eten.
Ik denk dat toen ik hier begon onze enige masticateur al 40 jaar de moeder van alle winkeldochters was. Je kunt je voorstellen hoe ver mijn mond openviel toen er op een mooie dag een man van middelbare leeftijd aan me vroeg:" Heeft u voor mij een masticateur?"
De verbazing van de klant was nog groter toen ik met "ja" antwoordde.
Een maand later was ie er weer, voor een nieuwe. Het ding was voor z'n bejaarde moeder die de eerste in alle verwarring was kwijtgeraakt. Waarschijnlijk gejat door een andere tandenloze bewoner van Huize Avondzon.
Ik meldde de man dat ik 'm moest bestellen en 'm zou bellen als ie binnen was.
Bellen hoefde niet meer, de klant kwam na twee weken zijn excuses aanbieden en de bestelling annuleren. Moeder was heengegaan.
De masticateur was al onderweg en hangt nu weer fijn in onze kast, wachtend op de volgende generatie.

























