Ik was er nooit zo wild van, zag keramische beren op de weg. Want wat als zo'n mes valt? Heb je dan een stoffer en blik nodig om 'm op te ruimen? En wat als ie toch bot wordt? Naslijpen zonder speciale apparatuur is haast onmogelijk. En dan die "foeileulijke" heften die eraan gesmolten worden. En oh ja, je messenmagneet voelt zich totaal niet aangetrokken.

Je raadt het, ik was geen fan.
Nu wel dan?
Mwoah, laten we zeggen dat ik wat ben bijgedraaid.

Een sympathieke "niederlands sjprekkende" Duitse vertegenwoordiger wist me om te lullen.
Zijn werkgever had hem zelf de proef op de som laten nemen en het verbaasde hem hoeveel moeite ervoor nodig was om zo'n mes om zeep te helpen.
Het kan dus wel tegen een stootje.

Maar wat zijn dan de voordelen van keramiek?
Natuurlijk de hardheid. Een keramisch lemmet wordt gemaakt van zirkonia in poedervorm. Bij hoge temperatuur (1500 graden Celsius) wordt het zirkonia onder zeer hoge druk samengeperst, dit proces heet sinteren. Het mooie gladde en dichte oppervlak komt de hygiëne en snij-eigenschappen ten goede.
Dit voel je ook want je mes glijdt bijna weerstandloos door een tomaat.
De slijtvastheid van het materiaal zorgt voor een ongelofelijke standtijd, je mes blijft zeker 8 tot 10 keer zo lang scherp.

Met die scherpte zelf is echter iets geks aan de hand.
Als je zo voelt en je doet de bekende nageltest zou je zeggen dat het mes zo uit de doos loeischerp is. Totdat je er mee gaat snijden....

Een, ik mag wel zeggen, bevriende kok en uitbater van Brasserie Klokspijs diende als proefpersoon. Floris kan het niet laten om bijna elke zaterdag even te komen kijken of we nog wat nieuws in de winkel hebben en leek mij een uitgesproken kritisch proefpersoon.
Ik leende hem de santoku versie van de keramische reeks die ik me had laten aansmeren, met de boodschap "gaat heen en probeer het een week". Floris was blij omdat ie al een tijd liep te dubben over de aanschaf van zo'n mes, een week op proef zou 'm wel over de streep trekken.

Nou mooi niet dus.

Ik moet de messen natuurlijk nog verkopen dus of het publiceren van het testrapport verstandig is valt te bezien.
Ik doe het toch.

Voor scherpte en ergonomie kreeg het mes een onvoldoende. De gammele pluspunten maakten dat nooit meer goed.
Als de gesneden bieslook binnen een paar minuten al donker wordt kun je wel stoppen en voor meters maken is het kromme heft echt niet geschikt.
Keihard, onverbloemd gewoon een P.O.S. (vrij vertaald "een stukje poep").

Voor de professionele keuken geen succes dus. Maar voor thuis?
Ik denk het wel, het is scherp genoeg om een rijpe tomaat uit te benen en dat blijft ook een hele tijd zo. En je moet weten dat het onverstandig is om een keramisch mes heel erg scherp te maken omdat je het daarmee ook te kwetsbaar maakt. Vaatwasserbestendig, en toch ook wel een klein beetje blits.

We hebben ze in vier maten voorzichtig op voorraad genomen en we zien wel waar het schip strandt. Nieuwsgierig? Kom maar eens snijden (tomaten zijn van het huis, bieslook zelf meenemen).