Voordat het echte werk begint moeten we eerst oefenen met de rods & poles. Rods zijn de ijzersterke korte hengels waarmee 100-kilo-zware-yellowfins uit de diepte naar boven gevochten worden, terwijl men met de bamboe poles de-op-alles-bijtende-scholen-albacore vanaf de oppervlakte binnenhengelt. In het kort de setting: Mister 1 & 2 hangen aan hun rod met zinkende emmers ipv tonijnen terwijl fotograaf David Ross hun en de schipper regisseert. De bijnaam bucketboys schalt dan ook al snel over het dek. Gelukkig vangen we later alsnog een prachtige yellowfin. Terug in de haven kan de braai, de wijn open en Maarten vertoont zijn kunsten met de meest verse vis ooit.

Vandaag (dinsdag) bezoeken wij een I&J, een MSC gecertificeerde heekvisserij die veel van deze smakelijke vis naar Europa exporteert. Het wordt duidelijk dat we hier te maken hebben met een goed gereguleerd bedrijf dat zich zichtbaar houdt aan de jaarlijkse quota. We horen schipper Ronnie uit die ons vertelt hoe slim tegenwoordig de fishfinders functioneren. Daarmee zien ze vanuit de stuurhut precies de soort en grootte van de vis voordat ze hun ‘netje’ uit de diepte ophalen. Wanneer Daan vraagt wat zijn meest bizarre vangst is geweest, slikt Ronnie. Dat moet dan toch zijn collega geweest zijn die eerder van een andere boot gesprongen was en hij toevallig vanaf 500 meter naar boven schepte. Tijd om lekker te gaan lunchen! Nog even poseren met een paar grote heken en dan met vishandjes achter het stuur om eens uitgebreid te gaan lunchen op wijngoed Constantia Uitsig. Hier bevindt zich het volgens velen beste restaurant van de regio, La Colombe.

Wij zijn by far de jongste tafel op het koloniale terras. Dat wordt des te duidelijker wanneer wij onze ratelende dienster Jeanette ontdooien en uitnodigen voor de bonte avond in Villa Summer Rose (wordt vervolgd). Het eten in La Colombe is goed, maar naar onze smaak hier en daar wat te zoet, ietwat te complex en Europees georiënteerd. Met zoveel mooie lokale producten kunnen wij truffel en foie gras missen als kiespijn. Gelukkig gaan we nog veel meer proeven. Zoals nu op ons eigen terras in een exploderende zonsondergang. Eet smakelijk!