Pectine is nog het best te omschrijven als een soort natuurlijke lijm die ervoor zorgt dat fruit niet uit elkaar valt. Het is een gel-achtig cement in de celwanden. Als fruit overrijp wordt, wordt pectine afgebroken en verliest het fruit zijn vorm. Pectine valt onder de oplosbare vezels. Je weet wel, die dingen waar je waarschijnlijk te weinig van binnen krijgt.

Omdat pectine in combinatie met suiker zo’n mooi gelei-achtig spulletje wordt, gebruikt de voedingsindustrie het onder andere in jam, marmelade en yoghurtdrankjes als Fristi. Ook hoestpastilles bevatten vaak pectine om –net als honing- een laagje over het slijmvlies heen te leggen waardoor je minder snel hoest.

Van pectine was al bekend dat het je slechte cholesterol kan verlagen en dat het helpt bij diarree omdat het een bindende werking heeft. Maar nu blijkt uit het Engelse onderzoek dat het ook wel eens tegen kanker zou kunnen helpen. Een onderdeel van pectine zou de werking van galectine tegengaan, een eiwit dat betrokken is bij de groei van kanker (onder andere door de bloedvaatjes aan te maken die de kankercellen van voedingsstoffen voorzien). Met het onderzoek is er weer een klein deeltje van de ingewikkelde puzzel die voeding en kanker heet opgelost.

Waarin vind je pectine?
Appels, pruimen, de schillen van citrusvruchten, bramen, cranberry’s en de kweeperen dus, bevatten veel pectine. Ook troebel appelsap (momenteel behoorlijk in de mode) bevat nog pectine, terwijl dat bij doorzichtig appelsap in de pers achterblijft. Verder is aan veel jams en marmelades pectine toegevoegd en dat telt ook!