Google de term vriesdrogen en behalve culinaire hits krijg je ook de nodige linken naar uitvaartcentra en crematoria. Doel van vriesdrogen is namelijk houdbaarheid geven aan gevoelige materialen, vandaar dat de techniek ook wordt toegepast op lijken, die blijven zo mooi geconserveerd. Soort koud mummificeren dus en dat kan ook in de keuken. Het voordeel van vriesdrogen ten op zichte van gewoon invriezen, is dat bij vriesdrogen het vocht wordt onttrokken aan het product – denk bijvoorbeeld aan kruiden of groenten. Hierdoor gaan de celwanden van het product niet kapot en blijft het dus beter bewaard.

Zo bestaan er naast gevriesdroogde omaatjes, gevriesdroogde olijfjes en gevriesdroogde tomaatjes. De chefgenius die er om bekend staat texturen van voedselproducten te veranderen is natuurlijk Ferran Adrià, eigenaar van restaurant El Bullì in het noorden van Spanje. Terwijl Ferran’s collega’s van de traditionele bodega’s nog en masse tomaatjes, paprika’s en worsten te zondrogen hangen, heeft de chef van El Bullì al heel wat lopen experimenteren met zijn liofiziladora.

Wellicht hoopt Ferran hiermee zijn stikstofstigma af te schudden. Meer hierover is te lezen in een nieuw uit te komen culinair boek – de titel blijft nog even geheim- met interviews en recepten van de meest bekende wereldse chefs, geïniteerd en geschreven door culinair journaliste Aranka van der Pol. Naast Sergio Herman, Jamie Oliver en Gordon Ramsay, geeft ook Ferran Aranka een van zijn recepten prijs. Voor haar boek is dat een tomatenwafel met gevriesdroogd basilicumpoeder. Alles wat je er voor nodig hebt is water, basilicum en een vriesdroger. Koud kunstje dus. Ga sparen voor dit apparaat, of schaf er een aan met je buren en ga op in de vaart der vriesdrogers.