“Een licht houtaroma ondersteunt het fruit en zorgt voor mooi afgeronde tannines in deze elegante wijn”, lees ik op het etiket van de fles Chardonnay die voor me op tafel staat. Op datzelfde moment marcheert een leger van half afgebrande dennenbomen vanuit het glas mijn neus in. Veel te lange houtlagering constateer ik, de wijn wordt opgeslokt door een geur van geroosterd hout, teer en plakkerige vanille wat een logge, vette indruk achterlaat. Een houten bek, zeg maar.
Houtlagering - de wijn rijpt dan in houten vaten - is een veel toegepaste methode om meer smaak en een langer leven te garanderen. Na de gisting
gaat de wijn in de vaten waar hij afhankelijk van de gewenste mate van rijping, soms tot wel zesendertig maanden verblijft. Qua smaak wordt hij kruidiger, krijgt een ondertoon van vanille, een lichte zoetigheid en enige scherpte. Wat allemaal samenhangt met het type hout dat gebruikt wordt voor de vaten en de manier waarop deze bewerkt zijn. Frans, Spaans of Amerikaans eiken, maar ook kersen- of dennenhout zijn veel gebruikte soorten. De tannines die het hout loslaat, zorgen voor complexiteit en de houdbaarheid. Daarna kan gekozen worden voor een ‘toasting’, het vat wordt dan aan de binnenkant gebrand. Hoe meer gebrand, hoe meer de bekende ‘geroosterd brood’ aroma’s ontstaan. Om kosten van de dure houten vaten uit te sparen wordt ook wel met houtsnippers of soms zelfs hele palen gewerkt, die bij de wijn, maar dan in roestvrijstalen tanks worden gegooid.
Amerikanen, they love it, het levert namelijk stoere, stevige en mondvullende krachtpatsers op. Onder invloed van de Amerikaanse wijnjournalist Robert Parker, die verzot is op overdadig houtgebruik, zijn steeds meer wijnboeren zware houtgelagerde wijnen gaan produceren. Eerst de Amerikanen en later volgde ook de rest van de wereld wat uitmondde in zware Barolo’s en heftige Bordeauxwijnen. Helaas verdween in veel gevallen het delicate karakter en de fijne nuances door dit modeverschijnsel. Gelukkig zijn modegrillen van voorbijgaande aard. Langzaamaan zie je dat boeren weer kiezen voor de goede smaak en komen er subtiel uitgebalanceerde wijnen op de markt, met nét dat beetje hout dat vereist is om er een heerlijke wijn van te maken.
Cuno van ’t Hoff
Verder lezen: www.wijnsuggestie.nl
Robert Parker: www.erobertparker.com
Dit artikel heb ik eerder gepubliceerd op 5 februari 2007 in NRC.Next
