Gisteren werd ik benaderd door Al Capone’s Pizza om mee te werken aan een opzienbarende actie. Pizza, ik hoor je denken, wat moet ik met een bezorg-Margarita op ons bourgondisch Cheffen weblog. Maar hallo, dit is wel iets speciaals!
Gordon Ramsey schijnt eens een zeer prijzige pizza te hebben vervaardigd vol dure ingrediënten. Al Capone’s Pizza zal over enkele dagen proberen deze pizza te overtreffen.
Al Capone’s is dit jaar hoofdsponsor van het evenement De Smaak van Italië, dat aanstaande vrijdag, zaterdag en zondag wordt gehouden op het prachtige, sfeervolle landgoed van Kasteel De Haar te Haarzuilens. Er is officieel aanvraag gedaan bij het Guinness Book of Records om een wereldrecord op te laten nemen en hiervoor een pizza te maken met waarde van minimaal € 1.600,--. Op het evenement wordt deze pizza per opbod geveild en de opbrengst ervan wordt geschonken aan een goed doel.
Een normaal formaat pizza zal worden belegd met prachtige producten. Allereerst wordt de bodem ingesmeerd met mascarpone met witte truffelcreme en verse burrata (uit Puglia, gemaakt op basis van Italiaanse room met fijngesneden mozarella), afkomstig van de alom bekende Betty Koster van L’Amuse uit Santpoort, en dit gaat de oven in. Zodra de pizza weer uit de oven komt, gaan er krullen overheen van Betty’s Callu de Crabettu, een zeer smaakvolle en delicate geitenkaas waarvan het eerste rijpingsproces plaats heeft in de maag van levende jonge geiten (door een gedeelte van de maag met een touwtje af te knopen!). Dit is een zeer bijzondere geitenkaas die aan de wieg heeft gestaan van de ontdekking van kaasproductie. Ik zal er hier niet verder over uitweiden, maar Miss Cheese kan hier misschien eens dieper op ingaan?
Vervolgens wordt de pizza afgegarneerd met rucola, toefjes witte truffelcreme en stukjes Culatello di Zibello, de laatste verzorgd door ondergetekende, Mister Meat, in samenwerking met ons aller Mister Vanilla.
Culatello is het meest delicate, en daardoor duurste stukje van de achterham. Culatello di Zibello komt uit de streek met twaalf gehuchten, waar culatello kan worden gemaakt. Van hammen afkomstig uit enkele gemeenten ten westen van Parma wordt ‘prosciutto di Parma’ gemaakt. De culatello die dertig kilometer ten noorden van de stad wordt gemaakt is echter het middelste en allerbeste stuk van de ham. Als er voor culatello wordt gekozen, kan er geen ‘prosciutto’ meer worden gemaakt. De resten worden gebruikt voor fiocco di culatello (een lichtere vorm van culatello) of salami.
De culatello heeft een herkenbare vorm van een grote peer en weegt tussen de 3 en de 5 kilo. De ‘truffel onder de hammen’ wordt zo’n 14 tot 22 maanden in een kelder gerijpt en gedroogd en heeft een winkelwaarde van ongeveer € 12,50 per ons.
Al sinds eind negentiende eeuw wordt dit typische streekproduct door een klein aantal boeren op authentieke wijze gemaakt, volgens de kenners alleen in het noorden van de regio Emilia Romagna en aan de oevers van de rivier de Po. Er is een uniek microklimaat nodig, ‘s zomers heel warm en vochtig, in de herfst vochtig en mistig en in de winter koud.
De smaak van culatello is nog intenser, dieproder van kleur, dan de al niet te versmaden Parmaham, met een geweldige geur.
Hmm, ‘t lijkt me wel wat, met 27 graden op het gras in de kasteeltuin, met je tanden in een slice van deze ‘Pizza Decadente’ à raison van zo’n 200 euro...

























