Ik kan niet anders dan beamen dat het goed toeven is in Baskenland. Wij waren enkele malen in de buurt van het Franse Biarritz en je steekt zo even door naar het Spaanse San Sebastian en omgeving. Al eerder op Cheffen werd er gerept over de gastronomisch bekende adressen (zie hier en hier). De Baskische keuken is puur en bourgondisch, en dus helemaal in mijn straatje.
Een wel heel Cheffenwaardige wetenswaardigheid is dat die Baskenmannen wel van wanten weten als het om kokkerellen gaat...
Vooral San Sebastian is het epicentrum van onvervalst Baskische ouwe-jongens-krentenbrood-mannenclubs waarbij samen koken, eten, wijn en ontspanning het credo is. De eerste zogeheten ‘ txoko’ (oorspronkelijk ‘hoekje’ of ‘haven’) werd al in 1843 opgericht. Arbeiders kwamen vaak aan ’t eind van een zware werkdag bijeen om samen te ontspannen met een heerlijk maal en wijn in overvloed. Rond 1900, toen de welvaart toenam door groeiende industrialisatie, nam het aantal van deze gastronomische genootschappen helemaal een toevlucht. En tot op de dag van vandaag worden deze in ere gehouden. De contributie van de leden onderhouden de vele verenigingsgebouwen die uitgerust zijn met een geheel ingerichte keuken, een eetruimte en zelfs eigen voorraadkamers met en drank en ingrediënten.
Binnen deze gastronomische genootschappen, waarbij zowel putjesschepper als burgemeester zich bij aansluit, worden traditionele, Baskische recepten in ere gehouden. Maar nieuwe culinaire uitstapjes schuwen ze ook zeker niet. Elke kerel heeft beslist een taak binnen deze kookclub. Is het niet tussen de pannen, dan is het wel inkopen doen, de tafel opdekken of afwassen. Een heel sociaal gebeuren waarbij de laatste ontwikkelingen van elk masculair interessant onderwerp de revue passeert. Slechts op uitzonderlijke feestdagen mogen de dames eens een keer mee. En je komt er ook niet zomaar tussen als nieuw lid.
Op en top een mannengelegenheid dus!
