De zon schijnt en in de kas is het heerlijk warm.
Op zo’n moment besef je je, waarom die plantjes na een aantal dagen weg te zijn geweest zo enorm zijn gegroeid.
Het is altijd erg leuk om op Maandag op de tuin te komen.
Mijn zus Ilse is dan vaak het hele weekend geweest en heeft weer nieuwe zaden voorgezaaid.
We zien stengelsla, minibloemkool, little gem sla en Japanse raapsteeltjes in de bakken al boven de grond uitkomen.
De rucola die zichzelf vorig jaar heeft uitgezaaid, en als onkruid overal tussen groeit staat in bloei.
De eetbare witte bloemetjes zijn zelfs nog wat lekkerder dan het blad.
We kunnen naar hartelust kruiden plukken zoals, pimpernel, rode zuring, kerrieplant en het “gemene wijnruit ‘.
Een kruid dat als je er erg gevoelig voor bent ernstige verwondingen op de huid kan veroorzaken. Dat hebben we in de praktijk meegemaakt en zelfs kan het bij overmatige consumptie een abortus opwekken. Maar toch behoort hij tot de favorieten in onze kruidentuin…
Alles begint weer groen te kleuren en er heerst een serene rust op de tuin, op het gekwetter van de verschillende vogels na.
Het is fijn om te zien dat de vogels het naar hun zin hebben, we zorgen dat er de hele winter genoeg voedsel is en zij belonen dat door onze slakken op te eten die ons geen overlast meer kunnen bezorgen.
Nog heel even wachten en we kunnen weer met onze bloten voeten door de boomgaard lopen, visjes barbecuen, super rijpe tomaten plukken, en tot heel laat in de avondzon zitten kletsen, ik verheug me er nu al op…..
