Maar nu fromage blanc. Dit fenomeen kwam ik opnieuw tegen bij een rechtstreekse zending uit Normandië naast die heerlijk zoute boter Beurre demi-sel croquante die we voor Kef tegenwoordig vers van de boerderij krijgen. De streek Normandië met z'n glooiende groene weides staat trouwens bekend om z'n tongstrelende boter, romige melk en zachte zuivel.
Fromage blanc lijkt qua substantie een beetje op kwark maar eigelijk is het gewoon heel verse kaas. Het is een van de eerste kazen die de mens maakte, een primitieveling zeg maar. De melk wordt d.m.v. zuursel tot schifting gebracht. De kaasmaker laat de jonge wrongel nauwelijks uitlekken en blijft roeren om zo te voorkomen dat de fromage blanc teveel indikt.
Het vetpercentage wisselt sterk: afhankelijk van de mate waarin de melk wordt afgeroomd krijg je maigre, allegé (normaal) of triple crème. Bij deze laatste wordt juist extra room toegevoegd. Op mijn bakkie staat trouwens Matière grasse non communiqué. Tja, in dit geval hoe voller, hoe vetter, hoe lekkerder.

Tot zover lijkt het misschien iets op yogurt maar fromage blanc krijgt ruim de tijd om te stremmen, minstens 12 uur. Door die langzame stremming wordt de smaak veel zachter en is het zuur heel fris. Het overige weiwater wordt afgegoten en het zuivel mag hooguit nog 2 uur uitlekken. Daarna wordt het in potjes geschept en vers verkocht.

Stel je voor dit fluwelige Franse zuivel met een grote schaal met Hollandse aardbeien. Hmmm....