Laat ik beginnen met een voor velen verschrikkelijke onthulling:
90% van alle wijnen die je bij de supermarkt of slijter koopt zijn niet om te bewaren...
En ga dan nu eens in je kelder, voorraadkast, bijkeuken, zolder, schuur of trapkast kijken. Ik durf er een mooie fles op te verwedden dat daar wijn ligt, waarvan je niet eens meer het bestaan bewust was, maar die voor 'even' opgeslagen werd. Om vervolgens definitief vergeten te worden.
Dan heb ik nu weer een goede mededeling: Die wijn hoef je niet meer te consumeren. Die is stuk, kapot, over the hill en door passieve euthanasie overleden. Met andere woorden, waarschijnlijk heb je daarmee een aardige voorraad azijn.
Hoe komt dat nou?
Ooit is de fabel in het leven geroepen dat hoe ouder de wijn is hoe beter hij wordt. Onzin. De meeste wijnen zijn gemaakt om direct, of hooguit tot een jaar of twee à drie na het op de fles vermelde jaartal te consumeren.
Alleen de grootste topchateaux, voornamelijk uit de oude wereld produceren wijnen die zijn gemaakt om te bewaren. En die wijnen, die worden hoe langer hoe beter. Als je die jong drinkt, dan heb je bijna de omgekeerde ervaring, dan smaken ze nog zuur, bitter en wrang. Wil je je een keer verdiepen in het bewaren van wijn, of welke wijnen zijn bewaarwijnen? Koop het handige boek van Frank Jacobs en Gert Crum "Wijn en bewaren, van trapkast tot wijnkelder".
Als je nou zodadelijk die trapkast gaat uitmesten, nog één belangrijke tip. Gooi nooit zomaar de wijnen weg waarvan je denkt "Bev heeft gezegd dat ze niet meer te drinken zijn". Proef, of ruik op z'n minst even of ze echt stuk zijn. Je weet maar nooit of je per ongeluk toch een kelderkastschat bezit...
Riesling
Deze week drinken we bij de Risotto met Tomaat en wodka een wijn, die als hij er voor gemaakt wordt, uitzonderlijk goed te bewaren is. De riesling. Goede riesling kenmerkt zich door een hoog zuurgehalte, heerlijke mineralen en verleidelijke aroma's van fris jong wit fruit. Deze componenten zetten zich bij oplegging (het bewaren onder constante temperatuur, zonder storende bewegingen) om in zwoelere aroma's, zachtere mineralen en soms zelfs een vleug van kerosine. Heerlijk.
Reichsrat Von Buhl
De wijn van deze week, de Riesling Trocken 2007 van Reichsrat Von Buhl is gemaakt om hem direct en kakelvers te drinken. Mijn proefnotities van de Von Buhl, die geregeld in Huize Beverage als warme broodjes over de keukentafel vliegen waren alsvolgt:
"Von Buhl, het klinkt een beetje fout, zo'n naam, maar dit is nou een echte knisperriesling. Hij springt je neus in met allemaal fruitige aroma's als abrikoos en prikkelende kruidigheid (ik rook zelfs wat kaneel en kardemom) en daarna spat hij op je tong uiteen van de mineralen (proef dat lichtzilte prikkeltje op je tong). Om daar een scala aan frisse smaken zoals zoete gele appel, abrikoos, de schil en het sap van citroen en sinaasappel los te laten."
Cuno van 't Hoff
De wijnen van Reichsrat Von Buhl worden geïmporteerd door Les Généreux, zijn verkrijgbaar in hun winkels (kijk op de website) en kost € 9,85.
