Ik zat op het Franse gedeelte van het niet al te grote eiland. De sfeer was daar toch iets anders dan het Nederlandse deel. Daar kon je duidelijk zien dat de mega (!) cruiseschepen vol Amerikanen vrijwel dagelijks aanmeerden, om zich onder andere tegoed te doen aan belastingvrije artikelen. Eén hoofdstraat vol juweliersvitrines waar oorbellen, horloges en kettingen lagen te schitteren, speciaalzaken met audio/video-apparatuur. Alles was toch wel erg aantrekkelijk geprijsd in dit belastingvrije paradijs. De Amerikaanse invloed was overduidelijk: flikkerende ‘route 66’ borden die casino’s aanprijsden, McDonalds, Kentucky Fried Chicken, bier-bars, adult shows en Haagen Dasz shops (‘1000 calory ice cream'), hoogbouw met te koop staande superdeluxe appartementen.
In het Franse gedeelte niets van dat alles. Kleine Frans getinte cafeetjes en Franse restaurants, croissantjes en stokbroden, hier en daar ongeduldige, arrogante bediening, laagbouw, oude houten huisjes die wel een lik verf konden gebruiken. Apart, die tegenstelling. Een grens zie je niet, en binnen 1,5 uur rijd je het eiland rond over de hoofdweg (regelmatig met gaten, scheuren en kuilen door pittige regenbuien).
Omdat ik thuis -logischerwijs- meestal vlees eet vroeg ik aan een restauranteigenaar welke verse vis hij die dag had, ’t is toch een eiland in de oceaan nietwaar. Wat schetst mijn verbazing: hij had verse tong- die hij zelf rechtstreeks importeerde uit de markthallen Rungis, Frankrijk, en daarnaast verse langouste en mahi-mahi (goudmakreel). Verder was er alleen diepvriesvis, zei hij. De meeste vissen die rondom het eiland worden gevangen waren niet goed genoeg voor consumptie, het vlees smaakte niet optimaal. Hoe is dat nou mogelijk (misschien weet Mr Fish daar meer van?).
Ik had gelezen dat er overal langs de weg grote BBQ’s zouden staan waar heerlijke stukken vlees op lagen te knisperen. Maar, ik heb vrijwel niets gezien, op 1 spit met een lam na, die bij ons op het strandje stond te roken op een zondag-familiedag. Binnen 1 uur was het beest al zwart geblakerd (die kon nog wel een grilllesje gebruiken). Vandaar dat wij ons op het eiland lekker tegoed hebben gedaan aan langousten, St. Jacobsschelpen en mahi-mahi. Op menu's stond trouwens vaak lobster, terwijl je dan een langoest op je bord kreeg, toch een wezenlijk verschil (scharen).

Jong geleerd, oud gedaan

Ik kan niet anders zeggen dat we die week zeer goed hebben gegeten, beter dan we hadden verwacht! Verse en mooie producten, goed van smaak, creatieve combinaties (regelmatig met kokos, wat wil je met al die palmen). En dat met 30 graden terwijl heel Nederland uit zijn hemd waaide en regende. Afzien hoor.
Adrestips? Temptation, La Cigale en Les Boucaniers! Mocht je 'ns in de buurt komen...