In kweek versus wild heeft in de reacties Dennis een link geplaatst naar het programma Tegenlicht,een must om te bekijken, het kost je 50 minuten maar ze zijn het waard! Potjesvoer versus Slow Food; nep versus authentiek. Het is wat dat betreft natuurlijk nog al makkelijk om op Cheffen gelijkgestemden te vinden, maar ja, ik moet er ook weer ff inkomen! Ja ja ik weet het; ben een tijdje weggeweest, maar ik ga het weer proberen een beetje goed te maken.
Terug naar Tegenlicht, waar Carlo Petrini als oprichter van Slow Food, ons masculinairisten toch moet aanspreken. Volgens mij wil elke cheffen-lezer wel een paar colleges aan die Universiteit van Slow Food volgen.
Na het lezen van Mister Meats stukje over Pig City en de daarbij behorende smaakvervlakking, droomde ik even weg naar afgelopen Fine Food Fair in Maastricht.
We stonden er weer uitgestald met onze belangrijkste leveranciers. Uit Italie was er een Slow Food-afvaardiging: onze producent van rauwmelkse buffelmozzarella: signor Madaio, Luciano Spigaroli als producent van Culatello's en andere waanzinnige charcuterie, en Massimo Bottura maker van authentieke Aceto Balsamico. Daarnaast weet Massimo als 2-sterren chef ook nog een aardig eitje te bakken. Als je nou goeie chemie in lekker-eten land wil meemaken, moet je die drie bij mekaar zetten. Ze hadden elkaar nog nauwelijks de hand geschud, of er komt een soort culinaire energie vrij, waar de Nuon half Nederland op kan laten branden! Ik zat dat in een hoekje zo eens te bekijken hoe die elkaar gek aan het maken waren: proeven, voelen, ruiken combineren. Wat is het mooi om vakbroeders in echte smaken zo met mekaar bezig te zien.
Tja, dan denk ik: kweek maar raak, ik heb m'n eigen wereldje.
