Ik had het deze week kunnen hebben over de populariteit van de worst in Schotland. Met name worst van varkensvlees wordt in grote hoeveelheden geconsumeerd door dit onverschrokken volk. En ik moet zeggen, de gemiddelde Schot neemt genoegen met worst van inferieure kwaliteit. Het moment van de dag lijkt er minder toe te doen trouwens. Bij het ontbijt worden de ‘sausages’ moeiteloos verorberd met roerei, spek, champignons, bonen, gebakken aardappels, toast en wat dies meer zij. Bij de lunch wordt de worst ongegeneerd verwerkt in allerlei soorten ‘pastry’ en als tussendoortjes wordt er altijd wel weer een andere toepassing (lees excuus) verzonnen. Google maar eens op ‘scotch egg’ en je aderen raken bijkans dichtgeslibd alleen al bij het lezen van het receptuur. Ik vind het culinair allemaal vaak minder geslaagd en moest dus noodgedwongen op zoek naar een andere invalshoek.

Scotch Egg (speciaal voor Cheffen in de meer verfijnde vorm - op basis van 'duck eggs')

Ik had ook kunnen vertellen over welke whisky lekker smaakt bij worstgerechten. Maar eerlijk gezegd, vind ik dit nogal persoons- en momentgebonden. Je kunt voor begeleiding van een en dezelfde droge worst op zoek gaan naar een kruidige speyside whisky zoals Cragganmore, maar ik heb er net zo lief een meer fruitige Glen Rothes bij. De lijst zou eindeloos zijn.

"Nee, dan maar iets over de herkomst van vleesachtige aroma’s in bepaalde type whisky." Een diepgravend relaas over zwavelverbindingen die ontstaan tijdens de vergisting, wellicht? Te academisch en bovendien niet direct verbonden met het thema 'worst'. Ik raad geinteresseerden trouwens van harte aan de fantastische whiskycursus van Robin Brilleman te volgen.

Ach, waarom ook moeilijk doen als het makkelijk kan?! De naam was al een paar keer gevallen in andere posts.... Calvados! Dit goedje wordt gemaakt in Normandie en Bretagne en past prima bij het thema van de week. Basis voor de Calvados is cider (licht vergiste drank van 5 a 6% vol) van fijngemalen appels en heel soms peren. De kwaliteit van Calvados hangt voor een groot deel af van de gebruikte appelrassen. Er zijn er ruim 200 die meer of minder geschikt zijn voor de cider. Na twee keer distilleren gaat het vruchtendistillaat op fusten van ciderhout, eikenhout (zelfde soort als voor Cognac) of soms kastanjehout. Bij de Calvados kun je de lagertijd herleiden aan de info op het halsetiket. Check op:
• Trois Etoiles (3 sterren) of Trois Pommes (3 appels) voor twee jaar rijping,
• Vieux of Reserve voor drie jaar rijping,
• Vieille Reserve, VO en VSOP voor vier jaar rijping,
• Extra, Napoleon, Hors d’Age en Age Inconnu voor minstens zes jaar rijping.
Er zijn in totaal 15 Appelation’s, waarvan de Pays d’Auge geldt als de kwalitatief hoogwaardigste.

Calvados is heerlijk als friszoete eetlustopwekkende begeleider van een lekker worstje zoals de Boudin Noir van Mr Meat. Maar ook bij een nagerecht als de clafoutis van appel staat de Calvados zijn mannetje. En als je ‘m gedurende het hele weekmenu doordrinkt, krijg je zelfs inspiratie om te schrijven...