De smaken van de Japanse rijstwijn zijn niet overheersend. Vaak zacht aromatisch, met wat ziltigs, licht florale tonen, veel complexiteit, maar vooral niet teveel op de voorgrond. Eigenlijk een heel vriendelijke drank. Althans, als je een echte saké neemt. Niet die opgewarmde bagger die wij hier meestal bij de Japanner op de hoek in zo'n gezellig klein kommetje krijgen geschonken.

En wat nog verrassender is, ik mocht laatst bij mijn vriend Simon Hofstra, de sommelier bij Yamazato het enige Japanse sterrenrestaurant van Europa, ervaren dat saké niet alléén bij Japans eten past. Maar een gigantische culinaire inzetbaarheid geniet.

Reden dat je langzaamaan (waar Simon overigens debet aan is, zelfs in Japan schijnen ze diepe buigingen te maken voor zijn ongekende saké-kennis) op de wijnkaarten van veel restaurants een apart, klein hoekje saké ziet verschijnen.

Ik dronk bij Simon Tosatsuru Shinsousui. Sake gemaakt van zeewater. Deze wordt, naast de allerbeste rijst die eerst 35% wordt gepolijst, zodat alleen de ultieme rijstkern overblijft, vergist met zuiver zeewater dat voor de Japanse kust wordt opgepompt.

Deze droge sake moet je koud drinken. Dan heeft hij een groot aantal zachte smaken, variërend van bloemige aroma's, naar wat sporen van gist, om uiteindelijk bij een heel zwak zoetje uit te komen en als afsluiter een verkwikkende werking door het Japanse zeewater. Wat een genot. Een klein Japans engeltje, dat met een zacht, fris straaltje op je tong... Enfin, ik ga te ver. Probeer gewoon maar. Die saké.

Drink hem dan lekker met de rauwe vis uit het weekmenu of schaal en schelpdieren. Maar wij tikken hem ook graag weg bij een Hollandse Nieuwe. Zonder uitjes, maar wel met stokjes, uiteraard.

Simon heeft ook een website, en daar verkoopt Simon uiteraard Saké, die hij zelf importeert. Net zoals deze Tosatsuru Shinsousui. Kijk op www.sake.nl