Noten... zout... Je zou kunnen denken dat met de opeenvolging van onderwerpen dit forum langzaam afglijdt naar een plek waar mannen samenkomen om te delibereren over overmatige transpiratie in de scrotumregio. Niet dat ik dergelijke problematiek wil bagatelliseren. Sterker nog, het is heel vervelend als je zwarte Sloggi doorgaans (noodgedwongen) wit is uitgeslagen van de deodorant.
Maar feit blijft dat het hier over masculinaire zaken dient te gaan. En voordat ik mij (met gevaar voor eigen zout en noten) verder op het terrein van Miss Health begeef, is het dus zaak om snel over whiskyzaken te spreken.
Er zijn immers zat whisky’s te noemen die bij de drinker een associatie met zout oproepen. Laat je trouwens niet foppen door alle mythes en marketingprietpraat. Zout of zeewier vindt zich echt geen weg via de zeelucht naar de whiskyvaten. Smaak wordt hoofdzakelijk door andere factoren bepaald, het distillatieproces en het hout vormen hiervan de belangrijkste. Hierover meer in toekomstige postings.
Een licht zilte ervaring bij het drinken van de Isle of Jura werd al eens gedeeld door Mr Kitchen 2. Deze lichte en zeer toegankelijke whisky kent inderdaad een lichte zoutprikkeling. Net als andere eilandklanten (Bruichladdich en Bunnahabhain) en zijn stevigere overbuurman, de 14-jaar oude Oban, is de Isle of Jura uitstekend te combineren met zeevruchten of zelfs sushi. Als we vanuit Oban langs de westkust helemaal afzakken tot aan Campbeltown, komen we bij een nog iets uitdagender specimen. De Glen Scotia is een prima whisky om de eetlust mee op te wekken. Een olieachtig mondgevoel en een gerstsmaak die iets wegheeft van een gezouten Bounty.
Voor het zware geschut moet je echter weer de ferry naar Islay pakken. De 10 jaar oude instapper van Laphraoig biedt naast de nodige turf en jodium ook een duidelijke ziltsensatie. Wiens zouthonger (dorst klinkt zo raar) hierna nog niet is gestild kan doorstiefelen naar de even oude buurman van Ardbeg om te worden geknipt en geschoren. Dit is mannenspul. Een genadeloze K1-klant die je nip voor nip bestookt met gortdroge stootcombinaties van rook, jodium en zeewier om je tot besluit een ziltmoutig knietje te geven... in de noten.
Dan is het fijn om na de afstraffing van Ardbeg bij te komen met een zachte honingachtige whisky die alles laat samenkomen. De 12-jaar oude Old Pulteny staat namelijk bekend als de “Maritime Malt” en biedt een olieachtige smaak van noten met een lange ziltige afdronk. Het is wellicht niet de meest complexe broeder uit het rijtje, maar z’n noten en zout zijn duidelijk en verrassend fris.... who needs Sanex?
Slainthe!
