‘Drie’ en whisky gaan goed samen.
• Drie ingrediënten: gerst, gist en water
• Nose, taste, finish
• Minimaal drie jaar vatlagering
• Drievoudige distillatie
Drievoudige distillatie…? Oke, in Schotland niet gebruikelijk, in Amerika nog minder, maar gemeengoed in Ierland. De extra ronde in het distillatieproces is een manier om de over het algemeen zachte smaak van Ierse whiskey te verklaren. Mijn lezing is wellicht wat kort door de bocht, maar hopelijk prikkelend genoeg om eens proefondervindelijk te toetsen.
Tijdens de eerste keer in de ketel wordt een soort sterk bier gedistilleerd tot een wat sterkere drank. Hierbij wordt de vloeistof die als eerste neerslaat (voorloop) gescheiden van de middenloop en het gedeelte dat als laatste neerslaat (naloop). De voorloop bevat stoffen waar je blind van kunt worden, de naloop bevat “afvalstoffen” die je koppijn geven. De distillateur bepaalt welk gedeelte precies het midden is en heeft zo een grote stem in de smaakbeleving van het eindproduct. De “afvalstoffen” in de naloop geven de whisky namelijk ook extra karakter (vaak krachtige smaak). Deze zogenaamde fenolen kom je duidelijk tegen in tal van Schotse whisky’s, met name in die van de eilanden.
De Schotten nemen een soort sterk bier (na natuurlijk vergisting) en distilleren dat in twee keer tot een vloeistof die na drie jaar vatlagering ‘whisky’ mag worden genoemd. De Ieren doen het nog een keertje extra, dat distilleren. Hiermee wordt logischerwijs een extra keer de middelloop geselecteerd. Daardoor ligt het aandeel van de “afvalstoffen” in het eindresultaat vaak lager en is daarmee de smaak van het eindproduct vaak wat milder. Een mooie Ier om te proberen (ik heb het niet over de Corrs) is de Redbreast 15 jaar oud. Er zijn echter enkele eigenwijze Schotten die ook drie keer distilleren. Bekendst is de milde Auchtentoshan, maar vlak ook de aangename Hazelburn niet uit.
Slainthe!
Reacties (3)
Hi Mister Whisky (& more.) Whisky is mijn favoriet wat sterke drank betreft. Ik ben voornamelijk dol op de Schotse single malts (ik tik dit onder het genot van een Lagavulin 16 Yeas.) Ik vind het ook erg leuk om jouw posts te lezen om inspiratie op te doen. Deze post in het bijzonder heeft me aangetrokken omdat ik juist totaal onbekend ben met Ierse Whisky's. Kun je mij misschien vertellen waar ik in de omgeving van Amsterdam deze mooie Redbreast (15 years) kan aanschaffen? Uiteraard ga ik vanuit mijn masculinaire aard op jacht om hem te vinden maar meest effectief is te beginnen bij de bron van informatie. Bye, D.
Dennis | 25 januari 2008 20:42
Hoi Dennis, probeer Ton Overmars - Hoofddorpplein 11 - Amsterdam eens. Voor Schotse whisky moet je beslist eens bij Cadenhead's aan de Rozengracht kijken. Hebben spannende eigen bottelingen. Bovendien kun je meteen even buurten bij de winkel van Miss Cheese (zit om de hoek). Je zult wel hebben gemerkt dat bovenstaande stukje redelijk hoekig is geschreven. Er zijn nog veel meer factoren die de Irish Pot Still zijn karakter geven. Denk alleen al aan het gebruik van unmalted barley! Saillant detail: de Redbreast komt uit dezelfde distillery als Jameson en Powers (waar overigens ook Tullamore Dew wordt samengesteld). Je hebt sowieso maar een paar distilleerderijen in Ierland tegenover de tientallen in Schotland. Afgaande op jouw zeer smaakvolle keus voor L 16yo kan ik me voorstellen dat je toch een beetje turf in je glas zoekt. Niet te vergelijken met de L 16yo, maar toch licht geturfd is de Ierse Peated Pot Still, Connemara. Geniet ze!
Mr Liquor | 28 januari 2008 08:05
Mr Liquor, Dank je voor de tips. Ik ben altijd op zoek naar een bijzondere ontdekking (voor mijzelf dan.) Mijn persoonlijke liefde gaat inderdaad uit naar de meer pittige smaken met turf (en wat zoutige tonen) en Lagavulin 16 y/o is toch wel één van mijn favorieten. Hoewel ik van een toegankelijke Dalwhinnie 15 y/o ook erg kan genieten. Maar goed, ik ga op pad om de Ierse eens te verkennen! Bye, D.
Dennis | 29 januari 2008 21:24