Inmiddels zijn de alcoholdampen van Oud en Nieuw weer redelijk opgetrokken. De foute wijnen, aangezoete mousserende bende en goedkope bocht heeft het lichaam weer via de geëigende uitgangen verlaten. We kunnen het jaar weer met een schone lei en goede voornemens beginnen.
Voornemen 1. Vanaf vandaag gaan we alleen nog maar kwalitatief goede wijnen proeven en bespreken. Goedkope supermarkt- en andere bulkprut laten we dit jaar staan (het wordt ons overigens ook een stuk makkelijker gemaakt om duurder te drinken, we worden namelijk vanaf 1 januari voor ons wijngebruik gestraft met een dubbeltje accijnsverhoging. Per fles, welteverstaan). Wat overigens niet wil zeggen dat een lekker glas voor een zeer redelijke prijs (rond de 6 Euro) niet zou bestaan, zo bleek deze kerst (zie onderaan).
Voornemen 2. De lang gekoesterde wens om een wijngids met Bev's all time favorites uit te brengen gaat dit jaar dan toch echt gerealiseerd worden. Hét antwoord op al het supermarktgekwezel en foute verjaardagsfeestjes waar trots ("Kijk Bev, het kan hoor, goede wijn voor onder de 2 Euro") de laatste Aldi aankoop van 1,69 Euro (per 750 ML, jawel de fles, de capsule, het etiket, opslag, transport en accijns kosten al meer dan dat) wordt getoond. Gewoon de beste wijngids met de slimste P/K adviezen die in geen enkele wijnliefhebbersboodschappentas (de uitspraak "ik heb er geen verstand van, maar ik weet wel wat ik lekker vind" wordt dan "ik weet precies wat ik lekker vind en ik weet nu ook nog waar ik het moet halen") meer mag ontbreken.
Voornemen 1; de praktijk
De dag voor kerst. Nederland rent met zijn boodschappenlijst onder de arm geklemd amechtig langs de grijnzende middenstanders, in de hoop er dit jaar niet weer een culinair familiedrama van te maken. Een mooie dag om - mits je het kerstdiner opportunistisch als je bent, hebt uitbesteed - je te vergapen aan alle kleine drama's die zich op zo'n dag afspelen.
De wijnwinkel
Ik liet mij deze dag dus niet mee de grote supermarkten of slijterijketens inzuigen, maar belandde bij Elzinga wijnen, hoekje Frederiksplein - Utrechtsestraat in Amsterdam. Eén stap over de drempel en een serene rust, gevoed door de klanken van Miles Davis die hier altijd uit de speakers komt, overviel mij. Geen stress, geen spanning, geen gedoe. De eigenaar staat zelf op zijn dooie akkertje van een glas wijn te nippen en laat zijn klanten, tenzij ze er hulpbehoevend uitzien, rustig rondkijken.
Wat ik daar aantrof was fijn voor de wijnliefhebber. Klassieke huizen uit de Frankrijk, Italië en Spanje. Een kleine hoeveelheid nieuwe wereld en plukje Duitsland en Oostenrijk. Geen overdaad. Juist genoeg, van het goede kaliber.
De wijn
Tussen al dat moois stuitte ik op een Donna Marzia Rosso van Conti Zecca. Een rode wijn uit het zuidoosten van Italië. En dat proefde ik bij thuiskomst nou precies in deze wijn. Een hele dieprode wijn, met enerzijds pittig rood fruit met veel sap. En aan de andere kant serieuze aroma's van heel rijp en soms zelfs wat gedroogd fruit. De warme zon. Een zuivere doordrinkwijn die mij voor nog geen 7 Euro prima smaakte bij een pasta met pittige arrabbiata saus.
Ik zeg, voornemen 1 ziet er veelbelovend uit. Nu voornemen 2 nog...
Ik kocht de Donna Marzia Rosso van Conti Zecca bij Elzinga Wijnen, Frederiksplein 1, Amsterdam. Tel.: 020 623 72 70.
Tekst: Cuno van 't Hoff
Reacties (1)
Als Beaujolais, Cotes du Rhone/Ventoux ed liefhebber die meteen tig aantal flessen zou kopen van een wijn die mij smaakt:
Wijn tegenwoordig smaakt niet meer zoals wijn zou moeten en hoort te smaken en jaren geleden ook smaakte.
Bijvoorbeeld een goede en smakelijke fles
rode Beaujolais kostte toen zo'n 10 Gulden en een in Californië van de Gamay druif gemaakte fles wijn kostte in een Hilton hotel restaurant
in de USA 8 of 9 dollar,
beide wijnen smaakten naar de Gamay druif
en waren daarom met geur, smaak en afdronk een feest om te drinken.
Zoiets is tegenwoordig niet meer te vinden!
Het zijn allemaal overwegend reukloze,
meestal zurig smakende of
smakeloze wijntjes zonder enige afdronk.
Gisteren nog een € 12,90 Beaujolais van 2009,
een zeer goed Beaujolais jaar vlgs "kenners",
geproefd.
Wat een armoe en teleurstelling,
zeker gezien de beschrijving:
"uitzonderlijke klasse en misschien wel de allerlekkerste Beaujolais enz.".
De maker monsieur of madame Y. Métras
zou zich ervoor moeten schamen.
Deze was uit een door mijzelf samengesteld proefpakket van 8 verschillende flessen rode wijn, geen enkele is het nabestellen waard.
Dit was meteen mijn laatste wijnavontuur,
ik zal geen rode wijn meer kopen.
Het afgelopen jaar heb ik nogal wat flessen overwegend bij slijters gekocht en
na geproefd te hebben meer wijn door de gootsteen gespoeld dan opgedronken
en geen enkele fles wijn getroffen
die het nabestellen waard was.
Ook de ster-, omfietswijnen en dergelijke is m.i. allemaal onzin.
heb ik wel eens geprobeerd maar
ik ben de afgelopen jaren niets lekker drinkbaars tegengekomen.
Nu zult u zeggen smaken verschillen en gelijk heeft u maar ik weet nog hoe een goed gemaakte wijn kan en hoort te smaken.
Jammergenoeg is er nu een hele generatie wijdrinkers die dat niet kunnen weten.
Zo en dan nu een glaasje JD tegen de schrik.
kenner | 16 april 2011 14:59