Takeru Kobayashi, wereldkampioen speed eating
Mannen zijn dan wel en masse aan het koken geslagen, maar kunnen ze eigenlijk wel lekker eten? Romantisch tafelen met zijn tweëen betekent meestal dat je als vrouw kleine hapjes neemt, geniet, om je heen kijkt met af en toe een slokje wijn. De manlief tegenover je lijkt daarentegen altijd haast te hebben. Hij schuift nog net niet alles van zijn bord af rechtstreeks in zijn kanaal, maar het is wel hap, slik, weg. En hij is klaar. Klaar voor wat? Voor bier zuipen, play stationnen of een potje geyle neuqsex, om het op zijn geenstijls te zeggen.
Maar heren, Slow Food betekent niet alleen langzaam, bewust en met aandacht koken, het is ook de bedoeling dat je bewust en langzaam geniet in plaats van het eeuwige slam-bang-thank-you-ma’am! Je nuttigt je maaltijd beschaafd en met kleine hapjes, kauwt goed, observeert en onderwijl voer je een onderhoudend gesprek met je tafeldame, die je een diepe blik in je ogen gunt.
“Langzaam eten en goed kaûwe, zodat het eten gelèkmatig in je bloed komp”. Dat was al het devies van de plat-Haagse Klisjeemannetjes in de jaren zeventig. En dan zit het met die mwayenne kwa kierû ook wel goed! Mwayenne kwa kieren? Ja, je weet wel, je gemiddelde qua palûh, prùimen op sap zetten, bonken, van Wippestèin gaan. Als je steevast veertig keer kauwt per hap, kweek je namelijk krachtsperma. “En spùit je een volwassen vent, so vâhn z’n brommâh”, aldus de Klisjeemannetjes.
