Vastbesloten niet aangestoken te worden door deze belachelijke nieuwe stressvorm, ontduiken we Nederland meestal tijdens de feestdagen. Die overkill aan kersten familie, daar toch kan geen mens beter van worden? Dit jaar zitten we helaas noodgedwongen in Nederland Kerstland. Land van kerstborrels, kaarsentrapjes en tweede kerstdag. Waarom hebben we eigenlijk een tweede kerstdag? Zodat je ook met al je nepbroers, halfpapa’s en stiefmoe’s kunt schransen. Maar je collega’s dan? En de jongens van de roeivereniging? En de meiden van de yogaclub? Nog even en derde kerstdag dient zich aan!

En juist nu Holland hedonistischer is dan ooit, je hoogstandjes uit je mouw dient te schudden als was je een chefkok, juist nu blijven wij in het land. En kunnen we niet simpelweg aanschuiven aan de familietafel om een vorkje kalkoen mee te prikken, maar moeten we onze culinaire capriolen gaan vertonen voor familie, vrienden en collega’s. De verwachtingen zijn hooggespannen en dat terwijl de kerstlichtjes nog niet zijn ontward, de familievetes half uitgesproken, de kadootjes onevenwichtig en de reerug te droog. En ja hoor, we hebben officieel kerststress…