We kijken film. Een korte roadmovie, een insight in het leven van culinaire grootheden. San Sebastián, 2007. Ron Blaauw zit achter het stuur van een auto, de camera zoemt op hem in. Een man, zo te horen Frans, vraagt Ron waar hij naar toe gaat. “Martín Berasateguí” antwoordt Ron. “Wat ka juh daarr doen dâhn?” vraagt het Franse accent. “Mijn eerste kookboek overhandigen”, antwoordt Ron kortaf. Het is duidelijk zijn eerste roadmovie en Ron houdt dan ook liever zijn ogen op de road en niet op de movie.
Plek van bestemming is de keuken van het restaurant van Martín Berasateguí, aan wie Ron het eerste exemplaar van zogenaamde culi-klapper wil overhandigen. Martin is een van Ron’s grote inspirators en inmiddels een goede collega-vriend, die het voorwoord van zijn boek schreef.

Terug naar de bar in Ouderkerk op zondagochtend. De film is afgelopen en Ron neemt de microfoon ter hand temidden van zijn brigade. Hij spreekt zijn dankwoord uit en nodigt de aanwezigen uit voor de lunch in zijn restaurant ernaast, om het culinaire ei dat hij gelegd heeft te gaan vieren.
En wat voor ei. Slow gekookt in de roner in een zak met truffelolie op een constante temperatuur van exact 60 graden. Gelegen op een tartaartje van zalm en een gelei van inktvis met knapperig kappertjeskruim.

De Franse stem uit de film blijkt die van Alain Caron te zijn en hij zit aan onze tafel, evenals zijn landgenoot en wijnimporteur Gilles. We genieten van Franse joie de vivre, mooie wijnen en sfeervolle muziek uit harmonica’s, banjo’s en cello’s. We bewonderen het nieuwe boek van Ron en maken kennis met de man die er de teksten voor schreef, Hans van Walbeek. In de vorm van een ordner is het boek van Ron een prachtige verzameling van persoonlijke verhalen die gaan over echte passie. Elke chef heeft wel een ordner in zijn keuken staan met bestellijsten, verfrommelde papiertjes met recepten, een etiket van een hemelse wijn en een fotootje van vrouwlief of kind. En zo kwam zijn boek tot stand.

Noem ons uilkuikens, noem ons naief, we hebben nog nooit bij Ron Blaauw gegeten en daarom was deze lunch om meerdere redenen bijzonder. Wat ons opvalt, hamachi tonijn met zwarte sesam, kreeftenschuimsoep met boterzachte scheermesjes, kooieend met goddelijk gegrillde polenta, en marshmallows van oesters daargelaten, is de gastvrijheid en oprechtheid waarmee we ontvangen worden . Ron Blaauw, wij ook van jou!