Sylvester Stallone aka Rocky Balbao: veel body, maar weinig subtiel
Uit veiligheidsoverwegingen wordt er naast een gerecht met gevogelte vaak een heftige wijn gezet. Zo'n ongelooflijke uppercut, een die je mond vult en alles wat zich daar nog aan 'vreemde' aroma's bevindt, direct knock-out slaat. En waarom? Gevogelte-, maar ook veel wildgerechten hebben een flink geprononceerde smaak en dat willen we in evenwicht brengen met een zware wijn. Dat vindt men lekker. Stoer ook wel, toch? Zo'n zware wijn. Om daarna naar de sommelier te lopen en hem te bedanken, voor die zware wijn...
Zoals een wijnmaker, waar ik laatst mee aan de lunch zat, zeer treffend opmerkte. Men complimenteert de sommelier wel met de wijn, die zo heerlijk zwaar was. Maar ze gaan niet naar de kok om hem een veer in z'n kont te steken, vanwege het feit dat ze lekker vol zitten. En dat met name die entrecôte zo goed doorbakken was en de aardappelpuree nu zo lekker zwaar op de maag ligt. Bij een wijn doet men dat dus blijkbaar wel...
Te vaak ook worden de termen body en intensiteit van een wijn misbruikt. Zo zou een wijn met weinig body per definitie ook een lage intensiteit bevatten. Not. Een relatief lichte (=weinig body) pinot blanc kan nog steeds een bijzonder hoge intensiteit hebben.
En bij gevogelte zou dus een wijn nodig zijn die veel body heeft. Welnu, dat gaan we deze week eens heel anders aanpakken. We gaan voor de subtiliteit en intensiteit bij het weekmenu, we gaan voor pinot noir...
Pinot noir, een van de meest moeilijke en meest bewerkelijke druiven. Er hoeft maar dit te gebeuren of hij steekt zijn middelvinger op en zegt "bekijk het maar".
Een gematigd klimaat, zonder al te veel uitschieters, waardoor hij een lange groei- en rijpingsperiode heeft. En dan ook nog een flinke dosis kalk in de grond, en hij voelt zich wel thuis. Feitelijk zijn er niet zo heel veel plekken waar hij het goed doet dus. Het bekendst is hij in de Franse Bourgogne, waar hij als enige blauwe druif de dienst uitmaakt. Maar doet ook goed werk als onderdeel van de grote drie, naast pinot meunier en chardonnay in de Champagne. En we zien hem steeds vaker in Nieuw Zeeland, Australië en vermomd als Duitser, maar daar noemen ze hem dan weer Spätburgunder.
Yering Station Frog Pinot Noir 2006
Je kunt je voorstellen dat een goede wijn, gemaakt van pinot noir, vaak een diep gat in de huishoudrekening slaat. Dat is niet het geval bij de Yering Station Frog Pinot Noir 2006. Voor negen Eurotjes heb je een waanzinnig lekker glas voor bij de fazant. Mooie zuren (die lekker het gevecht aan kunnen met de zoetjes uit de uien en de PX), beetje kersen, wat specerijen, gebrand hout en een heerlijk fluwelig gevoel in de mond. Subtiel dus én superintens.
Topglas! Wordt geïmporteerd door Vinites, staat op de kaart bij wijnbar Vyne in Amsterdam, alwaar je hem ook online kunt kopen.
