Geef een Japanse toerist een haring en hij wil nooit meer terug naar huis. Bij het proeven van onze stroopwafels raakt de gemiddelde toerist buiten zinnen. Om over onze paddo’s nog maar te zwijgen. Maar ons drop vindt lang niet iedereen te pruimen. Grootschalig dropgebruik vind je vooral in Scandinavische landen en Nederland. Wij lusten er hier wel pap van. Of wodka. Wat alleen niet veel mensen weten is dat er in drop een natuurlijke stof zit die –bij grote consumptie of gevoeligheid ervoor- voor problemen kan zorgen.
Een vriendin van mij had al een tijd last van gezwollen oogleden en bij vlagen een opgezet gezicht. Haar huisarts dacht aan een allergie, maar uit de allergietest kwam niets. De arts dacht nog eens goed na en vroeg haar of ze wel eens drop at. Nou en of ze dat deed, soms wel een zakje per dag. De huisarts sommeerde haar te stoppen met droppen en prompt verdwenen de vochtophopingen. Maar het kan nog veel erger. In Engeland belandde een vrouw in het ziekenhuis met verslapte spieren en een levensgevaarlijk hoge bloeddruk. De vrouw bleek minstens een zak drop per dag te eten.
Drop, zoethout en zoethoutthee bevatten glycyrrhinezuur, een natuurlijke stof die de bloeddruk verhoogt. Het lijkt qua structuur namelijk nogal op het bijnierschorshormoon aldosteron. Aldosteron reguleert de hoeveelheid vocht en natrium die je lichaam vasthoudt en de hoeveelheid kalium die wordt afgescheiden. Als de hoeveelheid aldosteron toeneemt, scheiden je nieren minder vocht en natrium af en wordt je bloeddruk hoger. Omdat glycyrrhinezuur als twee druppels water op aldosteron lijkt, gaat je lichaam bij grote hoeveelheden drop of zoethoutthee vocht en zout vasthouden, kalium afscheiden en wordt je bloeddruk hoger.
Maar laten we niet overdrijven: een paar dropjes per dag kunnen absoluut geen kwaad als je bloeddruk normaal is. Een vreetbui in de file waarbij een zak drop sneuvelt ook niet. Maar structureel veel drop eten is slecht voor je bloeddruk en dus ook voor je hart en nieren. Bovendien is de een er gevoeliger voor dan de ander. Een uroloog die ik laatst interviewde adviseerde om het op max. 50 gram per dag te houden.
Overigens zit glycyrrhinezuur niet alleen in drop en zoethoutthee, maar ook in bepaalde hoestdrankjes, kauwgomsoorten, keelpastilles, tabak en kruidenthee (bijvoorbeeld sterrenmix). Ook in je drankenkast komt glycyrrhinezuur voor, bijvoorbeeld in Ouzo, Pastis, Pernod en sommige Belgische bieren. Kijk op het etiket en let op aanduidingen als lakritz, zoethout, zoethoutwortel, zoethoutwortelextract, blokdrop, of liquorice.
Reacties (5)
Geen zorgen; je hebt geen last van glycurrhinezuur in bourbon of whisk(e)y.
Mr Whisky Jr | 30 oktober 2007 19:31
Een pak van m'n hart Whisky!
Miss Health | 31 oktober 2007 09:14
wat is de formule van glycyrrhinezuur? Ik wil die vergelijken met die van glycerine.
c f van dorp | 29 november 2008 21:22
Sinds een week weet ik hier alles van! Met een explosieve bloeddruk van 260 kwam ik opeens in het ziekenhuis terecht. Ik eet weleens drop, maar niet veel. De laatste weken wat last van mijn keel dus in korte tijd 2 zakken laurierdrop gegeten, en 's avonds de keel gesmeerd met een glaasje sambuca. Met als gevolg een veel te hoge bloeddruk. Wat niemand lijkt te weten is dat de hoeveelheid glycyrrhizinezuur in laurierdrop vele malen hoger is dan in gewone drop. Gewone drop: 0,1%, zoethoutthee 2% en laurierdrop 2,8%!!!!
Ik zeg: zegt het voort!
Sam Buca | 27 januari 2009 13:03
@SamBuca
Jemig, een bloeddruk van 260! Da's geen kattenpis! Ik begrijp dat alles weer goed met je gaat?
Zo zie je maar: sterk spul die laurierdrop!
Miss Health | 27 januari 2009 13:27