Dit jaar werd door Slow Food de zesde editie van het tweejarige festival Cheese georganiseerd. Opnieuw vond Cheese plaats in het middeleeuwse dorp Bra, niet ver van Turijn. Bra wordt voor de gelegenheid omgebouwd tot een enorme kaasmarkt met de meest uiteenlopende soorten kaas. Aan de man gebracht door de meest uiteenlopende kaasfiguren......
Maar wie denkt dat Slow Food er alleen is voor kleine boeren, herders en obscure kaasmakers heeft het mis. Het leek er dit jaar op dat ook grotere bedrijven Slow Food ontdekt hebben. Met verbazing liep ik bij aankomst meteen op tegen een stand van een groot Italiaans koffiemerk dat duidelijk zorgde voor de sponsering. Ik dacht dat Slow Food stond voor biodiversiteit en kleine ambachtelijke bedrijven en weinig op had met de grote concerns die toch maar zorgen voor smaakvervlakking en eenheidsworst. Maar kom niet aan Italianen en hun koffie en bovendien hadden we het over kaas.
Via Cheffen kreeg ik een kaart met "Stampa" om mijn nek. Ik behoorde nu tot de serieuze pers die van dit evenement verslag zou gaan doen. En dat heb ik geweten ook. Bij een van de eerste kraampjes werd ik bijna over de balie heen getrokken om dat deze dame me absoluut wilde vertellen dat de kaas die ze verkocht nog maar op het nippertje aan de vergetelheid was ontsnapt en dat ze haar dorpsgenoten had opgetrommeld om zich te verzamelen om deze kaas te blijven maken. Dat elke kaasmaker daarbij zijn eigen recept hanteert, zorgde daarbij voor de nodige wrijving....
Ik mocht pas proeven nadat ik het hele verhaal had gehoord. Deze uitzonderlijke kaas heet Zincarlin, een ware Zwitserse smaakexplosie van sterke kaas, duidelijk gewassen in alcohol (witte wijn) gedurende twee maanden, en met een stevige nabrander van iets wat lijkt op peper en knoflook.
Even verderop stond een roodharige Ierse boerin, Silke Cropp, met blozende wangen te vertellen over de kleine Drumlin kaasjes die ze maakt van rauwe koemelk. Een mengsel van idealisme en de manier om in je bestaan te kunnen voorzien drijft deze mensen om oude kaasrecepten opnieuw in gebruik te nemen. En ik kan je zeggen dat het heerlijk is om naar die bevlogen verhalen te luisteren met je mond vol met kaas die ik werkelijk nog nooit eerder heb geproefd. Drumlin heeft een rulle, licht droge structuur met een volle zoetbittere nasmaak. Het is mijn droom om dit soort kazen aan mijn klanten te kunnen voeren, hen de verhalen te vertellen die erachter schuil gaan.
