Onze prestaties als Hollanders tegenwoordig zijn niet gering en dat is best bijzonder voor een volk wier verre voorouders zo’n slechte naam hebben. Want wordt er ooit met trots en respect gesproken over de gastvrijheid van de oude Kelten en Germanen? Absoluut niet. Men heeft het er liever helemaal niet over.Wat dat betreft maken we precies het omgekeerde mee van wat de Grieken overkomt. Op hun moderne maatschappij wordt regelmatig kritiek geleverd, maar zodra het om hun klassieke voorouders gaat, zwijgt iedereen eerbiedig.(uitzonderingen daar gelaten) Wij Nederlanders hoeven op zoveel historisch respect niet te rekenen en ook niet als het over de Hollandse pot gaat. Op wat we tegenwoordig presteren willen we als volk wel trots zijn en zo ervaar je precies het team van medewerkers van restaurant Dorrius aan de Nieuwe Zijds in Amsterdam.

Onlangs was ik te gast in Oud Hollands restaurant Dorrius waarvan de chef kok Koos van Kampen deze week het menu op deze site verzorgd. (zie stuk Mr.Kitchen 1) Het restaurant dateert uit 1890 en bij binnenkomst wil je eigenlijk weer omdraaien bij het aanschouwen van al die oubolligheid. Schrik niet maar je wordt echt even mee teruggenomen in de tijd. Al snel wordt je verteld dat het interieur authentiek is en stamt uit de eerste zaak van de Spaanse familie Dorrius, inclusief het Spaanse leer aan de muur en de glas en lood ramen aan de straatzijde. Ja, dan kijk je er toch even anders tegenaan en zet je de bril van alle hippe zaken even af. Het restaurant was toen (1890) overigens gehuisvest aan het Spui waar nu Kantjil en de Tijger zit.

Op culinair gebied ben ik wel wat gewend maar aan het eind van deze avond was ik toch echt blij verrast. Het keukenteam van Koos van Kampen nam ons mee op een culinaire Hollandse herkenningsreis en verrast je met oude klassiekers uit onze keuken zoals haring met aardappelsalade (Hendrika’s Haring), gebakken bloedworst met appel en wat te denken van garnalen kroketjes of raasdonders met scheepsgarnituur (kapucijners). Goede porties en hoog op smaak. Het was echt een feestje. Ook het ‘dienend’ personeel was zelfs bij vlagen innemend. Met trots werd iedere gang toegelicht door Wim Schuiling onze gastheer die avond en ook de wijnovergang was perfect geregeld. Het tempo lag goed, glazen werden op tijd bijgeschonken, lege flessen water werden aangevuld en hier en daar werd een historisch feitje verklapt. Chapeau! On Hollandse gastvrijheid en werken vanuit passie en trots.

Dorrius dus, een aanrader als je vrienden en of vriendinnen uit het buitenland te gast hebt en je ze na alle paella, pasta of boeuf bourguignon die jij voorgeschoteld kreeg eens letterlijk een koekje van eigen deeg wilt geven.

Leve de Koning!

Ps. vorige week beloofde ik jullie meer te vertellen over de oorsprong van gastvrijheid waar het niet dat het deze week Hollandse week is op de Cheffen site dus dat stuk houden jullie even van mij te goed.