Afgelopen week heb ik onze oudste zoon verleid. Daar kan je vreemde associaties bij hebben maar in dit kader hoeft dat helemaal niet want het gebeurde tijdens het avondeten aan de keukentafel.
Voor de kinderen had ik nog wat Risi e Bisi (rijst met erwten en spek) over van de dag er voor en voor ons zelf had ik, gezien het gebrek aan tijd, snel even een steak tartaar met salade op tafel gezet. Omdat er ondanks de vijfsterren geen andere smakelijke sla variant te bekennen viel in de supermarkt had ik snel een zak veldsla in mijn kar gegooid. Die komt dan op tafel zonder vinaigrette zodat wat overblijft de volgende dag nog gegeten kan worden. Echter dit keer had ik naast de olijfolie niet de balsamico op tafel gezet maar de sushi seasoning. Die heeft namelijk niet dat hele zure van azijn en wordt altijd gewaardeerd door mijn jongens in combinatie met dun gesneden komkommer.
Aangezien mijn zoon het schenken inmiddels machtig is vond hij het maar wat interessant dat dit aan tafel ook kon. Dat daarbij ook een bordje sla hoort deerde hem niet. Binnen de kortste keren maakte hij zelf zijn salade aan en die ging schoon op. Nu maar hopen dat de andere twee zoons dit goede voorbeeld zullen volgen!
