“Ga jij hier maar staan en trek nog wat los gras uit de sloot om over onze beschutting te leggen”. Het is 6.30 op dinsdag 25 september. In de stromende regen probeer ik mij staande te houden in een sloot waarin ik steeds verder wegzak. Ik til zo stil mogelijk een been omhoog om mijn voet, omgeven door te grote laars, uit de modder te zuigen. Naast mij staat Henk. Hij is volledig gekleed op deze omstandigheden en geniet van de elementen. Henk vertelt dat we blij moeten zijn met het Hollandse herfstweer. Nu zullen de ganzen niet ver vliegen voor hun voedsel en boven het tarweveld naast de sloot gaan dalen. Dan is het wachten tot ze boven de sloot een bocht maken en kan de hagel gelost worden. Ondertussen staar ik naar de plastic lokganzen op het veld. Het is een surrealistische aanblik, zeker tegen een oranje-grijze hemel. De wilde ganzen die verderop in het natuurgebied de nacht doorbrengen draaien zich waarschijnlijk nog eens om, want ik heb er nog geen 1 gezien. Ik probeer Henk’s passie te doorgronden....
“Waarom staat hij hier drie keer in de week om 5 uur voor op? Ik jaag al 30 jaar, heb alles geschoten: moeflon’s, herten, reeen, konijnen, hazen, wilde zwijnen enz. Ik kan elk beest villen, strippen, ontleden en bereiden. Henk kookt 5 dagen in de week en komt altijd thuis met vers wild. Ganzenborst van een jong beest bak je als biefstuk . Rose houden, wildjus erover, stevige rode wijn. Genieten hoor! Of de filet roken, af laten koelen en in hele dunne plakjes snijden."
Ondertussen is er een aantal ganzen neergestreken op het veld. Ik vraag waarom er niet geschoten wordt. “We schieten ze alleen uit de lucht, als ze over de grond wandelen is het niet weidelijk om te schieten.” Ik merk dat ik helemaal opga in het moment. Vergeet dat ik het koud heb en zeiknat word. Ik zie 20 meter rechts van mij Mister Kitchen 2 en 20 meter links van mij Mister Kitchen 3. Zij lijken ook nog niet te verlangen naar jachthut en bijbehorendende -bitters en turen als ervaren schutters de lucht af. Henk verhaalt over de huidige problemen door het grote aantal ganzen. “We zitten met een ganzenberg! De boeren klagen steen en been. Al hun gewassen worden opgegeten. Vanwege de zachte winters verblijven de ganzen het hele jaar in ons land. Er was jaren een jachtverbod, dus de politiek heeft ‘t probleem over zichzelf afgeroepen. En het grondwater wordt danig aangetast door de mest. Wat wij hier uit de lucht schieten zal de ganzenvloot niet uitdunnen. Het probleem zal alleen maar groter worden.
Dan worden we opgeschrikt door een troep vliegende ganzen. Iedereen is meteen stil en legt aan. Het hagel klinkt en er vallen twee ganzen in ‘t veld. De honden speren erop af. De buit bestaat uit een grauwe gans en een brandgans. Met nog 5 ganzen uit de vriezer van de jachthut rijden wij in ons rode Mister Kitchen mobiel terug richting Amsterdamse Pijp om op een klein balkonnetje de gans te plukken, fileren en roken. Heerlijk met een licht gekoelde rode wijn uit de Languedoc.
