Als je een bedrijfje uit de grond aan het trekken bent blijft er vaak te weinig tijd over om op onderzoek uit te gaan. Dus grijp ik elk moment aan om alle nieuwe dingen die ik op kaasgebied tegenkom te bekijken, te proeven en te ruiken. Zo reed ik deze zomer door Normandië op een bloedhete dag door het slaperige stadje Livarot en viel met mijn neus in de Normandische boter want daar was net het plaatselijke fête de Fromage de Livarot aan de gang.

Livarot is een Normandische klassieker. Qua smaak zit hij tussen de Camembert en de Maroilles in. De korst wordt tijdens de rijping gewassen met zout water en bewerkt met de natuurlijke kleurstof van de orleaanboom waardoor de oranje korst onstaat. Z'n geur heeft, typisch voor roodflora, echt iets mestigs. Mooi op kamertemperatuur bulk de halfzachte pate van de kaas naar buiten, echt lopend wordt het zuivel niet. Livarot draagt om zijn korst 5 strobandjes van gedroogde lisdodde als een heuse militaire onderscheiding en vandaar de bijnaam Le Petit Colonel. In oorlogstijd werd deze stinkkaas op Normandische grond waarschijnlijk ingezet als wapen. Livarot au lait cru is het allerlekkerst maar slechts 12 % van de 1350 ton Livarot per jaar wordt gemaakt van rauwe melk. Op die kaasmarkt heb ik een boer ontmoet die de Livarot op de traditionele manier maakt, een trotse man met een klein bedrijf maar prachtig product. Hij maakt ook Pont l'Eveque en de Demi-Carré.
De smaak van de Livarot is vol romig, niet te zout en met een lichte bitter, Probeer de kaas vooral in combinatie met Cidre of Poiré of als je het te pakken kan krijgen met een glas Pommeau of oude, zachte Calvados.