Maar wat overkwam ons nu. Ik vond het vreemd dat ik vaak maar 2 kippen zag struinen. Dus naarstig op zoek naar de derde. Eindelijk daar zat ze, onder het struikgewas weggedoken. Op een broedveld met maar liefst 72 eieren! Vleugels wijd en maar koerend proberen ze allemaal warm te houden.
Natuurlijk hebben we ze niet weggegooid. Wel eerst even op versheid testen (even onder water houden en kijken of ze een beetje gaan drijven).
Met deze overload aan eieren zijn we een beetje ‘uovo’ geworden. We ademen ei, we niezen ei, we hikken en burpen ei. En we hebben alle ei-variaties wel gehad. Zondagochtend eerst maar eens een roerei met truffel (neeeeh, dit eten we niet elke dag). Smelt boter op niet al te hoog vuur, tik de eieren in de pan, zorg vast dat de zomertruffel helemaal fijngehakt is. Al roerende zodat het ei begint te stollen. In deze fase pan van het vuur nemen, ijskoude klont boter erdoor roeren (dan zakt de temperatuur en wordt het een mooi, smeuïg roerei). De truffel erdoor, versgemalen peper, beetje parmezaan en zout naar smaak. De zomertruffel kan in zijn smaak wel eens iets tegenvallen. Lift de smaak dan wat op met een beetje jus de truffe of een klein druppeltje goede truffelolie. Dit gaat heerlijk op een mooie bruschetta. P.S. Vergeet het glaasje prosecco niet.
Maandag frittata verdura. Losgeklopt ei, met gebakken groenten en verse kruiden uit de tuin, versgemalen peper en zeezout in de pan met een beetje olijfolie. Wanneer de frittata aan de onderkant gestold is en omhoog gelift kan worden, hoort hier officieel een scheutje witte wijn onder te verdwijnen. Laat hem nog even helemaal gaar worden. Lekker voor een picknick ook trouwens. Als 't zonnetje tenminste weer terugkomt.
En zo ging het verder. Pasta van ei, hardgekookt stuk ei met salami eromheen als antipasti, parmigiana di melanzane (aubergine met ei in de oven), noem het maar op.
Voor ons geen nieuwe Italiaanse keuken, bij ons op de boerderie blijft de keuken zo oud als de weg naar Rome. Ei-ndeloos oud.

Kroelen doet leggen...