Ik denk dat veel mannen zullen gruwen bij de gedachte. Geen vlees of andere dierlijke producten, geen alcohol, maar wel veel fruit, noten, rauwe groenten en bijzondere producten als spirulina en chlorella. Een oerdieet dus, maar dan nog van voor de tijd dat er gejaagd en boven een vuurtje gekookt werd. Want toen we ons eten gingen koken ging het mis, volgens raw foodisten. Door verhitting zouden kostbare vitaminen, mineralen, smaak en textuur verloren gaan. En dat klopt ook wel want veel gezonde stoffen verdwijnen bij het afgieten met het kooknat in de gootsteen. Maar, zeggen tegenstanders, eet je alleen rauw dan kan je darm weer niet genoeg voedingsstoffen opnemen. Immers, sommige stoffen (bijvoorbeeld lycopeen in tomaten) zijn nauwelijks uit de cellen te kauwen. Alleen bij verhitting komen ze makkelijk vrij. Dus, als je alleen rauw zou eten, zou je niet genoeg voedingsstoffen op kunnen nemen.

En het uitsluiten van dierlijke producten kan ook z’n tol eisen. Een vitamine B12-gebrek ligt bij een streng raw food-dieet op de loer. Veel aanhangers erkennen dit ook en nemen vitamine B12-supplementen. Dit is mijns inziens wel een beetje een zwaktebod, want als je claimt geen dierlijke producten nodig te hebben (sommige raw foodies zeggen bijvoorbeeld dat ons gebit daar helemaal niet voor gemaakt is), dan zou je ook geen vitaminesupplementen nodig moeten hebben. Neem dan toch maar een biefstuk op zijn tijd en laat de pillen staan, zou ik zeggen.

Maar ik had me voorgenomen niet te cynisch te worden over raw food. Veel vers, rauw, puur voedsel, daar is helemaal niets mis mee. Goed voor je cholesterol, bloeddruk en je darmen. Je zou er dus ook heel opportunistisch voor kunnen kiezen om half raw food te worden en voor de andere helft normaal te blijven eten. The best of both worlds combineren. Een glaasje wijn, een zoute haring, een biefstukje en een Boretti zijn nu net van die dingen die wij wel hebben en apen niet. Wat zou Darwin daarop te zeggen hebben?