Met mijn groenteboer op de markt heb ik een soort haat-liefde verhouding opgebouwd. Omdat hij geen prijzen bij zijn producten vermeldt, en ik weer niet bij elk product wil vragen wat het kost, sta ik soms (negatief) verbaasd van het totale bedrag dat ik moet afrekenen. Wat ook niet bijdraagt aan de goede verstandhouding is zijn strategie meer te letten op een lage prijs dan op de kwaliteit van zijn producten. Dat maakt dat ik als klant goed moet weten welke seizoenen passen bij de producten om te voorkomen dat ik inferieure groente of fruit thuis kom.
Wat weer in zijn voordeel spreekt is dat hij soms met onnoemelijke koopjes komt waar ik weer veel plezier beleef. De laatste twee keer waren dat tomaten. De eerste keer waren dat de echte pruim tomaten, enigszins langwerpig van vorm en zo groot als een pruim. Voor anderhalve euro het pond kocht ik bijna twee kilo die ik vervolgens heb ingemaakt in pekel. De tweede keer waren het kerstomaatjes die een euro per pond kostten. Die laatste heb ik ingemaakt in olijfolie volgens onderstaand recept.
Snijd de kerstomaatjes doormidden en leg ze met de snijkant naar boven op een ovenplaat waarop al een vel bakpapier ligt (gemakkelijk bij het schoonmaken en er blijft niets aan de plaat vastzitten). Leg vervolgens op elk half kerstomaatje een dun plakje knoflook en strooi over het geheel wat gedroogde tijm en zeezout. Zet de ovenplaat in de oven (ongeveer 75 graden) en kijk na een uur of vier of de kerstomaatjes al flink verschrompeld zijn. Als dat zo is dan kunnen ze er uit en anders nog een uurtje in de oven laten. Uiteindelijk schep je ze in een, in kokend water, gesteriliseerde weckpot en vul je die af met goede olijf olie. Heerlijk voor bij de borrel of als onderdeel van de antipasti.
