Cava, numero uno
En wijn was er. Vooral cava voor weinig. De kwaliteit fluctueerde, dat wel. In de tapasbarren veel eenvoudige, maar dorstlessende cava's, in restaurants al gauw de betere. Was het een week eerder in Navarra (wijnreis waarover later een uitgebreid verslag) met een kaarsje zoeken naar goede varianten van deze mousserende wijn, in Barcelona bleek het dé aperitiefwijn numero uno.

Verfrissend en verkwikkend
Cava kenmerkt zich door een lagere hoeveelheid zuren dan zijn Franse neefje uit de Champagne. Hierdoor biedt hij minder complexiteit en is daardoor iets toegankelijker en wat makkelijker drinkbaar. Brut nature - de droogste cava van allen - domineert de uitgaansgelegenheden. Juist door het geringere gehalte aan zuren is de droogheid van de brut nature zeer welkom. Een (h)eerlijke doordrinker, verfrissend, verkwikkend en het relatief lage alcohol gehalte (rond de 12%) houdt je lang op de been. In de horeca komt hij veelal in hele flessen, ik dronk een beendroge Perelada voor nog geen dertig euro in een restaurant, die het prima met tapas deed. En om maar weer eens een platitude te bezige: beter een goede cava dan een mindere champagne.

Dan de binnengekomen tips naar aanleiding van mijn oproep twee weken geleden:
MK3 Noemde La Paloma. Helaas, de danstempel is in het voorjaar na ruim 100 jaar wegens overlast gesloten. La Terazza bovenop een van de bergen rondom Barcelona bleek een supergoed alternatief. Dansen in de open lucht, ook erg verfrissend. Eenmaal opgewarmd door naar Club Catwalk in Port Olympic. Alwaar de cava pas vanaf een uurtje of 2 's nachts écht ging bruisen. En dat vier dagen lang. Ja, Barça zuigt, dag én nacht...