•Gebruik je neus. Wanneer je een ananas koopt, ben je misschien geneigd vooral naar de kleur van de schil te kijken. Toch kan een groene ananas ook rijp zijn. Een ananas wordt in tegenstelling tot andere vruchten pas geplukt als ie helemaal rijp is, dus laat je niet misleiden door zijn groene jasje. Bruine plekken zijn wel een teken dat de kwaliteit van de ananas achteruit aan het gaan is. Om de lekkerste ananas eruit te pikken moet je je neus gebruiken: de zoete geur vertelt je welke je moet hebben. Ruikt hij zuur of muf dan heeft ie zijn beste tijd gehad.
•Voelen. Tast de ananas voorzichtig af om te voelen of hij zachte (beurse) plekken heeft. Laat die liggen voor de volgende argeloze koper. Overigens kun je een ananas waarvan de bladeren bruin zijn ook beter niet kopen. Kies een exemplaar met mooie groene bladeren.
•Size doesn’t matter. Het formaat van een ananas heeft geen invloed op de smaak. Bovendien: het gaat erom wat je ermee doet, nietwaar? Zijn gewicht is wel belangrijk. Dus probeer een ananas te kiezen die vrij zwaar is voor z’n formaat. Ik weet het, het is een subjectief gegeven. Maar oefening baart kunst.
•Hoe geler, hoe beter. Bleek mag dan in sommige kringen als chique gelden, maar het vruchtvlees van een ananas moet zo geel mogelijk zijn. De kleur zegt namelijk iets over de hoeveelheid provitamine A of bètacaroteen in de ananas. Dit stofje, dat in het lichaam wordt omgevormd tot vitamine A, verhoogt de weerstand en zorgt voor een mooie huid. Je wordt sneller bruin in de zon en blijft dat ook langer.
•Bewaar ‘m op kamertemperatuur. Een ananas rijpt niet verder na aankoop, maar als je ‘m twee dagen op kamertemperatuur bewaart, wordt ie wel sappiger. Heb je ‘m eenmaal in stukken gesneden, bewaar de stukken dan in een afgesloten bakje in de koelkast en probeer daar zoveel mogelijk sap van de ananas bij te bewaren. Zo voorkom je dat hij uitdroogt.

Wat levert deze zoektocht naar de perfecte ananas je uiteindelijk op?
Een enorme hoeveelheid vitamine C en een grote berg mangaan, een mineraal dat belangrijk is voor je botten. Verder de al genoemde bètacaroteen, vitamine B1, koper plus lekker veel vezels. Daarnaast bevat ananas bromelaïne, een uniek enzym dat het vermogen heeft om eiwitten te splitsen. Om deze reden wordt het gebruikt om (taai) vlees malser te maken. Tegelijkertijd is het door de bromelaïne moeilijk om ananas te verwerken in desserts of drankjes met zuivel. Al snel zie je dat het vocht van de ananas zich afsplitst van de yoghurt of kwark. Het kan overigens wel (zoals in het dessert van deze week), maar je moet het dan snel opdienen want anders ziet het er niet uit. Ik vroeg Mister Sweet alvast naar zijn ervaringen met ananas in desserts en die verklapte dat een dessert met rauwe ananas binnen een paar uur een “zielig plasje met ananas- en roomvocht” is geworden. Hoe het wél lukt, hoor je vrijdag van de toetjesgoeroe zelf.

In ieder geval worden aan bromelaïne allerlei ontstekingsremmende eigenschappen toegedicht en zou de eiwitsplitsende eigenschap goed zijn voor de spijsvertering.
Eet ananas dus veel en vaak, maar in godsnaam niet op je pizza!