De ananas is afkomstig van een tropische plant die bij de Bromeliafamilie hoort. De bestuiving gebeurt voornamelijk door kolibries net als vanille.
Columbus en zijn mannen hadden de primeur, zij waren de eerste Europeanen die een ananas hebben geproefd. Deze aromatische vruchten werden hun in 1493 bij hun landing op Guandeloupe aangeboden als welkomstgeschenk. Tegen het einde van de zestiende eeuw was de ananas al in vele tropische streken ingeburgerd. Tegenwoordig zijn niet alleen Brazilië, Costa Rica en Honduras belangrijke cultuur landen van de ananas, maar ook Thailand, India, Filippijnen, Zuid-Afrika, Ivoorkust en Ghana. In Europa werd de vrucht in 1720 voor het eerst met succes gekweekt in broeikassen. De wereldproductie wordt gedomineerd door Zuidoost-Azië, met name Thailand en de Filipijnen. Vooral de Mazana is een zeer aromatische ananas afkomstig uit Zuid-Amerika.
Miss Health heeft het er al even over gehad maar nog even een resumé over de tekenen dat een ananas rijp is:
• Stevig, veerkrachtig vruchtvlees
• De kroonblaadjes laten gemakkelijk los
• Ananasgeur (ethylacetaat, dit komt omdat de bloei van de ananas kunstmatig
worden opgewekt door middel van ethyleen)
• De vrucht klinkt hol
Het vervelende van deze mooie vrucht is dat het het enzym bromelaïne bevat dat eiwitsplits. Niet alleen de ananas heeft zo’n enzym maar andere vruchten zoals:
Kiwi (actinidine)
Papaya (papaïne)
Vijgen (ficine)
Deze enzymen knippen als het ware de molecuul ketens door, waardoor de binding weg valt. Dit is een probleem als je een bavaroise of mousse maakt op basis van gelatine en/of andere eiwithoudende producten. Na verloop van tijd hou je een zielig plasje van ananassap en melk/room vocht over. Dit kan je verhelpen door de ananas in stukken te snijden, blenderen en even de kook erover. Nu is het geschikt om te verwerken als mousse met als bindmiddel gelatine. Mocht je wat meer structuur in je mousse willen en bv. stukjes ananas door je bavaroise of mousse willen dan kan je beter gebruik maken van agar-agar of pectine, een plantaardig alternatief voor gelatine.
Ik vind het altijd zonde om mooie vruchten zoals ananas alleen maar te verwerken als mousse of coulis. Het is een veelzijdige vrucht om mee te werken. Ik gebruikte het meestal in de winterperiode omdat het zich uitstekend laat combineren met producten uit bv. Zuid-Amerika. Hier komen de meest mooie koffiesoorten, allerlei soorten rum, specerijen en chocolades vandaan. Dan is het natuurlijk makkelijk om een mooi dessert te maken. Bijvoorbeeld:
Met vanille gekarameliseerde ananas, koffiecous-cous met gebrande hazelnootjes en chocoladeroomijs.
Het is erg lekker om een karamelsiroop te maken met vanille, rum, klein beetje water en lekker wat boter erin. Ananas licht aanbakken en hierna garen in de vanille karamel. Laat de karamel lekker indampen en arroseer de ananas regelmatig met de siroop. Serveer deze jus bij de ananas. Je kan de ananas ook op een kippen grill garen. Bij een kippetje is het lekker om het vol te stoppen met tijm en rozemarijn en dat kan natuurlijk ook met een ananas. Hierbij een gestolde crème van groene kardemon (te verkrijgen bij Mister Vanilla, de groene kardemon dan) en een granité witte rum, iets limoen en mint. En zo kunnen we nog een tijdje door gaan. Overigens is het laatste dessert wel geschikt voor de zomer.
