Elke keer verbaas ik me er over dat ik na een incidenteel bezoek aan ’s lands grootste kruidenier thuis kom met hun fors uit de kluiten gewassen reclame drukwerk annex culinaire vlugschrift. Een of andere duistere kracht dwingt me, misschien wel omdat het gratis is, een exemplaar in mijn karretje te leggen. Mijn voornemen voor 2007 is dit niet meer te doen want het is ook nog eens slecht voor het milieu.
Thuis motiveer ik mijn gedrag nog wel eens met het argument dat ik er inspiratie uit opdeed maar daar krijg ik ook steeds meer kritiek op. Wat uiteindelijk de doorslag gaf om mijn voornemen voor 2007 tot uitvoering te brengen was de aanbeveling in de laatste editie voor het thuismerk chocolade pasta die in een knijpfles geleverd wordt. Het exact bijschrift staat me niet meer bij maar de teneur van het stukje was dat het veel geklieder aan de ontbijttafel zal voorkomen.
Dit geeft maar weer eens aan hoe er in dit land soms gedacht wordt over eten. Het moet liefst zo snel en zo schoon/makkelijk mogelijk. Wat daarbij gemakshalve vergeten wordt is dat het gebruik van mes en vork niet alleen cultureel wenselijk gedrag is maar tevens sterk bijdraagt in de ontwikkeling van de fijne motoriek bij kleine kinderen. Zo zie ik dat mijn oudste zoon nu hij op school leert schrijven hij thuis steeds vaker zijn mes pakt (of andersom) om zelf zijn boterham te smeren. Dus weg met die fles en gewoon bestek en potten op tafel!
