Gelukkig belanden we na een loodzware snorkeltocht rond Westpunt (Mister Kitchen 3 was zonder fles een stuk eleganter in het water) bij het legendarische Jaanchi's. Het lokale restaurant waar toerist en autochtoon zij aan zij genieten van echt eilandeten. Mister Jaanchi is de charmante gastheer en rakelt in een prettige talenmix zijn kaart van de dag af. Mister Kitchen kiest niet maar wil uiteraard alles proeven. En dat kan. Jaanchi's vrouw (dushi) bereidt voor ons een buffet met geit, karko (reuzenslak), leguaan (soep & stoof), cactussoep, jambo (okrasoep) en Caribische rijst met bonen. Kijk hier worden we blij van. We genieten van echte smaken en Mister Kitchen 3 kluift in zijn eentje twee leguanen weg! Missie geslaagd. Zou je denken.

Op weg naar het vliegveld vertelt Eugene ons doodleuk dat de echte lokaal zich vaak tegoed doet bij een 'Truck di Pan' oftewel een broodjeswagen. Dit zijn 's avonds tot 's nachts de voedselbronnen voor de ronkende magen van het inlandse uitgaanspubliek. IIIIEEEEEERRRRRRRR! Stop de wagen! U-turnen! Dit mogen wij niet missen. Eugene sputtert nog iets over langurige 100%-controles maar wij moeten een broodje van de wagen. Gelukkig vinden we er snel eentje en dringen voor in de verbaasde rij. Met een broodje lomito (ossenhaas), linga (kalstong), porchop (karbonade) en een berg friet ondergaan we smakkend de bodyscan. Kijk, zo kun je meteen het vliegtuigvoer aan je voorbij laten gaan en tien uur lang je maag het vet laten verwerken.
Curacao, het was fijn.

Danki danki!