Daarna de keuken in van ons nieuwe hotel. We logeren namelijk de laatste dagen van onze werkweek in het Hilton: een typisch zeventiger jaren hotel met een prachtig uitzicht. In de keuken wacht executive chef Hamish Watts ons op. Deze enthousiaste aussie staat klaar met een mis-en-place van Italiaanse én Caribische ingredienten. We maken Dradu (ja daar is ie weer, zie weekmenu) in een korst van broodkruim en bakbanaan. Op een bedje van zwarte inktvisrisotto met een salsa van ananas, tomaat en rucola. De combinatie en bereiding pakt goed uit. We genieten met de eerste niet-teleurstellende wijnen (Franse Chardonnay en ijskoude! Pinot Noir) van ons avontuur.

Hamish blijkt een goede drinkenbroeder en aan de bar - waar verder enkel Hell's Angels en stewardessen hangen - komen de verhalen los. het blijkt voor een westerse chef een grote uitdaging om hier een strakke en gevarieerde keuken te leiden: ingredienten moeten bijna allemaal van ver komen en de cultuur van zijn Antilliaanse werknemers vereist geduld. Daarna duiken we plichtsgetrouw nog even achter de Black Jack-tafel en verbrassen onze laatste Antiliaanse guldens.

Wordt vervolgd.