Dat de samenwerking, of het gebrek daaraan, van man en vrouw in de keuken tot kleine en grote irritaties kan leiden heb ik aan den lijve ondervonden. Zo klaagt mijn man regelmatig over het feit dat dingen in de keuken een vaste plekje hebben en dat hij, door mijn toedoen, regelmatig dingen niet kan vinden. Waarop ik hem vervolgens met zijn klachten doorverwijs naar onze hulp in de huishouding. Helaas lukt dat niet altijd want die komt maar eens per week.

Dat de samenwerking ook onbedoelde goede kanten heeft ondervond ik afgelopen week. Mijn man heeft destijds, praktisch (en kantoorpik) als hij is, een whiteboard in de keuken opgehangen waarop alle boodschappenlijstjes geklad worden, kinderfeestjes worden voorbereid, telefoonnummers van en voor de oppas worden bewaard en wat dies meer zij.

En wat nou zo handig is zijn die stiften die er bij horen in combinatie met de bakjes die in de vriezer verdwijnen. Want in voorbereiding op een hectische werk- en schoolweek koken wij in het weekend regelmatig pastasausen of stoofschotels die in de vriezer verdwijnen om gedurende de week in een handomdraai op tafel gezet te worden. En dan raak je wel eens de kluts kwijt wat er nou precies in welk bakje zit. Daar zijn dan wel weer stickers voor in de handel of beschrijfbare zakjes maar dat heb ik nooit echt handige oplossingen gevonden. Met zo’n whiteboard marker kalk je de inhoud gewoon op de deksel en als de inhoud geconsumeerd is poets je het zo weer weg, of komt het schoon weer uit de afwasmachine.

Men, can’t live with them and can’t live without them!