Kaneel is de binnenste bast van de kaneelboom (Cinnamomum Zeylanicum voor de plantofielen onder ons) en wordt verkregen uit de takken van de boom. Door de takken af te hakken (rond 5 december rijmt alles zo lekker, he?) en ze te 'strippen' van de buitenbast, komt de binnenbast vrij. Met een mes wordt een insnede over de lengte van de tak gemaakt, en vanuit die insnede wordt de bast om het middelste hout van de tak weg gesneden; een lastig werkje dus. Door de ronde vorm van de tak hebben we nu een openstaand stuk binnenbast wat zich door gebrek aan 'ruggegraat' (lees het middelste van de tak) wil 'opkrullen' tot een kaneelstokje. Lagere kwaliteiten worden opgevuld met het gruis /kleine stukjes binnenbast, voor de hoogste kwaliteiten gebruikt men alleen de onbeschadigde delen bast, die als dakpannen over elkaar heen te drogen worden gelegd en zich dan vormen tot kaneelstokken van zo'n 120 centimeter, die later tot handzame kaneelstokjes op maat worden gesneden. Gek genoeg kan je zeggen dat het een goed teken is als kaneel niet uitzichzelf ruikt! Dit in tegenstelling tot de meeste andere specerijen waar een sterke geur vaak een goed teken is. Bij kaneel betekent dit echter dat het hout beschadigd is en dus z'n geur- en smaakstoffen lekt (de etherische oliën ) en dus zijn kwaliteit aan het verliezen is. Een blanke kleur van het hout wijst dus op onbeschadigde delen hout, waarbij meestal de dunnere stokjes de fijnste zijn. Donker hout is dus net als een beurse appel; die wordt ook bruin! Pas als je het stokje tussen je vingers kneust moeten die mooie zoete geuren pas loskomen, trek de gekneusde stukjes mee in je receptuur, en zeef het er later uit. Koop dus ook nooit kaneelpoeder, want je kan nu wel raden hoeveel geur en smaak hier nog van over is. Echte kaneelstokjes zijn niet hol van binnen en laten zich makkelijk verpulveren tussen je vingers. Donkerbruine openstaande 'kaneelstokjes' zijn van een andere boom (Cinnamomum Cassia, boomvrienden) en mogen als kaneel verkocht worden maar komen smaaktechnisch niet in de buurt. Deze Cassia is prima voor de kerststukjes en de potpourri of hoe heet die meuk, maar niet niet voor in onze masculinaire pannen, mannen!

was getekend,
Sinterkaneel