Vis is misschien wel mijn favoriete onderwerp om te gebruiken als middel om mijn liefde voor lekker eten over te brengen op mijn kinderen. Waarom is dat toch zo, vroeg ik mij afgelopen weekend af. Ik denk dat dit voornamelijk komt doordat de vis heel weinig bewerking ondergaat tussen het levende stadium en het stadium wanneer hij, bij ons tenminste, op het bord ligt. Hierdoor blijft het voor jonge kinderen heel begrijpelijk. Het is namelijk vrij lastig om aan een kind van vier uit te leggen dat koeien en varkens eerst worden doodgeschoten of geëlektrocuteerd, vervolgens opgehangen worden om leeg te bloeden en dan ook nog eens in stuken te worden gesneden. Doe mij dan maar de vis.
Daarom hangt er bij ons boven de keuken tafel ook zo’n mooie zeevis poster. Toevallig ook nog een afscheidscadeautje van Jan van As toe ik mijn restaurant verkocht. Wat daarbij ook helpt is een vriendelijke buurjongen die vaak achter op de steiger aan het vissen is en mijn oudste al op jonge leeftijd (2) aan zijn eerste bamboe hengel hielp. Inmiddels staan er in onze schuur vijf verschillende hengels en weet mijn zoon zich verzekerd van niet aflatende aandacht van vriendjes en vriendinnetjes die bij hem willen komen vissen. En bijna altijd levert dat een mooie vangst op.
Wie ook een mooie vangst had was diezelfde buurjongen. Afgelopen vrijdagnacht (!), ik leegde net mijn glas rode wijn en stond op het punt in bed te duiken, ging de voordeurbel en stond een trotse buurjongen voor de deur met een zak vol verse makreel. Hij was met collega’s tijdens een bedrijfsuitje wezen vissen en had er wel veertig aan de haak geslagen. Zes daarvan belanden nog stijf van de rigor mortis de volgende dag op de BBQ. Licht ingesmeerd met olijfolie op een fiks heet vuur en aan tafel vergezeld van een heerlijke gremolata leverde dat ons het lekkerste vismaal sinds tijden op.


























Reacties (1)
"Doe mij maar dan de vis"
Net of die vis niet eerst dood wordt gemaakt, voordat je hem eet. Elektrocuteren of doodschieten lijkt me altijd nog een iets 'vriendelijkere' dood, dan de vissen gewoon te laten stikken door ze op de droge te gooien of gewoon levend te slachten.
Nietwaar, Miss Family?
Jaws | 19 september 2006 09:55