Koken voor vrienden is helemaal niet leuk. Ze komen binnen en verwachten entertainment, kaarsjes en gepaste muziek. En niet in de laatste plaats een feestmaal. Wij willen eigenlijk ook gezellig aan tafel zitten en de scherpe kantjes van het leven af drinken, maar tegelijkertijd moeten we een tafel vol mensen culinair laten klaarkomen. Waar is die scheidslijn? Waar houdt vriendschap op en begint culinaire verantwoordelijkheid?
Volgens domestic goddesses als de Britse Nigella Lawson of onze eigen huis-tuin-en-keukenmuts Ria van Eindhoven moet je gerechten altijd eerst uitproberen alvorens deze aan je gasten voor te zetten. Pff, daar hebben we natuurlijk helemaal geen tijd voor en bovendien zijn we zijn veel te avontuurlijk voor dingen als planning en voorbereiding. Toch willen we wél graag scoren! Klinkt bekend toch? Er is sprake van een groot dilemma: ga je voor memorabele gezelligheid of culinair verantwoord eten? Met andere woorden, drink ik met mate of drink ik met mijn maten?
Op kerstavond wilden wij eens traditiegetrouw vis maken voor onze vrienden. Miss Spice maakte het hoofdgerecht, Miss Ginger het voorgerecht. Miss Girlfriend en Mister Friend hadden keukendrempelvrees en zouden daarom voor de wijn zorgen en eventueel een welkomstcocktail maken. Vooral die laatste taak namen ze erg serieus. Brian en Doug uit de film Cocktail zouden jaloers geweest zijn op dit duo dat menig hotellounge naar de kroon zou steken met hun exotische drankjes. Ze hadden beter moeten weten...
Caipirinha’s en Wodka-Martinis’s als aperitief. Mai Thai’s bij taaie tijgergarnalen. Cosmo’s bij welldone gebakken Maguro tonijn en Singapore Slings bij bremzoute zalmtournedos. Sgroppino’s vloeibaar als melk door buitenproportionele hoeveelheden wodka. Nou en? Onze dubbele tongen proefden toch niks meer. Helaas geen culinaire orgasmen voor ons en onze vrienden. Maar ondanks dit een memorabele avond! Het blijft dus een dilemma.
