Helemaal in het zuiden van Frankrijk, het minidorpje Espelette, groeit een pepersoort met bijzondere kenmerken; de Piment d'Espelette. Het heeft de vorm van een Spaanse peper, zo'n lange rode puntige frietzak, maar heeft twee grote voordelen; het is veel minder pittig dan Spaanse peper en minstens zo belangrijk het is maar kort pittig. Zo kan je in meerdere gerechten achterelkaar met deze peper werken zonder dat de pittigheid zich 'opstapelt' Ooit in Nederland ontdekt door vernieuwer John Halvemaan (chef van gelijknamig restaurant Halvemaan in Amsterdam), die na wat zoeken in een Baskisch kookboek deze soort tegenkwam en via via wat naar Nederland haalde. John belde ons enthousiast op en liet ons vier gangen achterelkaar proeven met deze peper, elke keer als je mes en vork neerlegde was de pittigheid verdwenen! Tja dat mocht natuurlijk niet in ons assortiment ontbreken, en al snelde volgde de eerste import.

Terug naar dat bovengenoemde oogstfeest. Fransen hebben de prachtige eigenschap dat ze van alles een feestdag maken (Italianen en Spanjaarden trouwens ook ) en zo is het oogsten van de Piment d'Espelette een goeie reden om dit dorp tot een partyzone om te toveren. Waar normaal welgeteld 1493 zielen, 15 paarden en drie kerktorentjes rustig smoren in de zon, staat nu opeens dik 15.000 man op straat te zuipen, komen er vaandeldragers langs, en zijn er allemaal ereclubs voor deze peper! Dat zie ik hier met onze pieper nog niet gebeuren. Traditioneel wordt de peper aan lange slingers geregen en langs de huizen te drogen gehangen, wat een prachtig gezicht is. Het pepertje mag zich de trotse bezitter van een AOC (Apellation d'origine contrôlée) noemen. Leuk weetje is dat de heetheid van pepers wordt uitgedrukt in graden Scoville. Deze graden Scoville worden 'terugvertaald' naar een tabel van 0-10, waarbij Piment d'Espellete met een 4 aan de milde kant zit. Eigenlijk de beschaafde kant van de pittigheid, zeg maar.