De eerste aardappels in Nederland werden tijdens de Tachtigjarige Oorlog in de Leidse Hortus geplant. In die tijd vond men de aardappel alleen maar interessant om zijn vermeende geneeskrachtige eigenschappen, zeker niet als voedsel. Enkel voor de varkens waren de harde knollen goed genoeg. En na de varkens ontdekte het straatarme deel van de bevolking de aardappel: ze waren goedkoop en voedzaam. Als je naar het schilderij “de Aardappeleters” kijkt, dan kun je zien dat de aardappels op een manier worden opgediend die heel goed past bij het tijdsbeeld en de mensen: grauw en zonder al te veel fratsen. De arme keuterboeren doen zich na een dag noeste arbeid op het drassige land tegoed aan de knollen die ze met hun eigen gerimpelde handen uit de grond hebben gehaald. De voedzame aardappels vullen de magen en geven door de grote hoeveelheden koolhydraten weer genoeg energie om de ongetwijfeld zeer vermoeide lichamen aan de gang te houden. Ook voor de scheepsbemanningen in die tijd waren aardappels een uitkomst. Ze waren perfect tegen het gevreesde scheurbuik; het vitamine C-tekort dat menig matroos in die tijd zijn gebit heeft gekost.

Ook in de eerste en tweede wereldoorlog sleepten aardappels de mensen door de moeilijke tijden heen. Tijdens W.O. II at de gemiddelde Nederlander 200 kilo (!) aardappels per jaar. Tegenwoordig eten we nog 81 kilo per jaar, waarvan een groot deel in de vorm van patat en chips. Want dat is makkelijker snaaien tijdens het TV kijken. En ze smaken naar paprika, cheese onion of Thai Sweet Chili want dat is lekkerder dan gewoon gekookt met jus. Die gekookte variant mogen we trouwens van meneer Montignac en dokter Atkins absoluut niet eten. We worden er namelijk heeeeel erg dik van. Van chips en patat natuurlijk ook.

Is het niet raar dat in een tijd waarin de gemiddelde mens zijn avond onderuitgezakt en snaaiend op de bank doorbrengt, de aardappel ineens het Zwarte Schaap is? De mens is een couch potatoe geworden en de aardappel een dikmaker. Wij zitten op onze kont en het eten krijgt de schuld. Of zoals van Gaal zou kunnen zeggen: “Word je van die aardappels tegenwoordig nou zo dik, of zijn wij nou gewoon zo lui geworden?”

Inmiddels begint het door te dringen dat je van TV kijken met een zak chips op schoot te dik wordt en dus hart- en vaatziekten kunt krijgen. Een grote fabrikant komt daarom binnenkort met gezondere chips op de markt, wel met evenveel calorieën, maar in gezonder vet gebakken. Er waren 90.000 voetbalvelden met zonnebloemen voor nodig om de grote hoeveelheden zonnebloemolie te kunnen produceren, maar dan heb je ook wat. Zonder cynisch te zijn is dit absoluut een mooi initiatief van de piepersnijers. En ook wel zo prettig, want wij kunnen nu lekker op onze kont blijven zitten en doorkanen. En geef me nu de afstandsbediening graag.