Zeg je druivensuiker denk ik Dextro Energy, beetje nostalgie. Jaren tachtig. Zomer 1985 om precies te zijn. Mijn vader eet al de hele week druivensuiker. Zijn roestige racefiets blinkt van de olijfolie en de moeder van Angelina naait de kleuren van de Nederlandse vlag op zijn witte Hema T-shirt.
We zijn in San Piero in Campo, een bergdorpje op het eiland Elba voor de Toscaanse kust, waar we logeren bij een Italiaanse familie. De oude Hanomag Henschel van mijn vader heeft het ternauwernood gered tot deze Bertolli-plek. Nu mag ‘ie uitrusten, we hebben immers onze fietsen meegenomen. De fietsen zijn opgemerkt door een dorpsbewoner die enthousiast het stoffige grindpad komt oplopen. Van wie die racefiets is?
Het dorp mist nog een deelnemer voor de jaarlijkse wielrenrace. Mijn vader móet meedoen. Hij wil niet, maar de dorpsbewoner laat zich niet wegsturen en uiteindelijk zwicht mijn vader voor de mediterrane druk. De hele week krijgt hij druivensuiker en grote borden pasta toegediend van Angelina’s moeder. Mijn broer en ik vinden berespannend dat onze pa meedoet aan de wedstrijd en we zijn apetrots. In het dorp praat men nergens anders meer over. Mijn vader wordt herkend en begroet. “Ciao ‘Enk, come va ‘Enk?” (Hij heet Henk).
Terwijl ‘Enk traint en steeds zenuwachtiger wordt, slurpen wij stiekem van een hele andere druivensuiker: Aleatico met perziken. Aleatico is een druif waarvan vrijwel alleen op Elba een zware, rode wijn gemaakt wordt. Er zijn verschillende varianten, waarvan de zoetige plaatselijk gedronken wordt met perziken. Die laat je lekker lang trekken in de wijn en slobber je als laatste op. Daarna kan je alleen nog maar in slaap vallen, ten hoogste loom lanterfanten in de schaduw van een pijnboom. Je denkt in ieder geval niet aan keihard fietsen heuvel op heuvel af. Arme ‘Enk…
Inmiddels is de dag des oordeels aangebroken. Mijn vaders start is veelbelovend, maar hij eindigt ondanks de druivensuiker toch als laatste. De ketting loopt van zijn fiets en hij moet de laatste heuvel te voet doen, zijn roestige ros op de nek dragend.. Door deze wilskrachtige actie wordt hij alsnog de held en ‘Enk, 'Enk, Enk scanderend wordt hij door het dorp binnengehaald. Nummer 1 biedt hem zijn beker aan, zonder hem had de race niet door kunnen gaan.
Aah, Italia che nostalgia! De herinneringen aan Elba, de hete Hollandse zomer en de geur van perziken die nu volop te krijgen zijn doen me terugverlangen naar die druivensuikers, die heerlijke wijn bedoel ik. Maar waar, oh waar is die Italiaanse Aleatico te krijgen Mister Beverage?
Reacties (4)
Miss G.
De aleatico, of zoals de Italianen zeggen Vino Aleatico Liquoroso is 100% gemaakt van de Aleactico druif. Zoals je al aan het woord 'liquoroso' kan zien, dit is een met alcohol versterkte wijn. Daardoor komt het alcoholpercentage op zo'n 16%.
Zie het als een soort lichte rode port, hij is ook wat zoetig.
Ik weet niet waar hij in de winkel te koop is. Ik weet wel dat Incontro in Nijmegen hem importeert.
Ik kan niet wachten tot je met je perziken deze kant op komt, dan gaan we een paar flesjes proeven.
B.
Mr. Beverage | 31 juli 2006 11:02
Stupore! Amo questo luogo!:)))))))
treviso | 09 april 2007 19:42
Ciao treviso! Ma sei di Elba allora? Conosci San Piero in Campo? Anche a me piace molto quest'isola, e' un po' come una mini Italia. Ora e' di tanto che non ci vado, ma l'aleatico mi ha riportato delle memorie nostalgiche ;-)
Miss Ginger | 09 april 2007 21:32
The topic is quite curious, i must say
Libbotard | 05 november 2008 21:08